၄.ပုရာဏစီဝရသိက္ခာပဒဝတ္ထုနာ
၅ဝ၃-၅။ စတုတ္ထ၊ စတုတ္ထသိက္ခာပုဒ်၌။
ပါဠိယံ၊ ၌။
ဘတ္တပိဿန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ဘတ္တာ၊ ဆွမ်းကို။
ဥရေ၊ ဝမ်း၌။
ဝိဿဇ္ဇနံ၊ စွန့်ခြင်း တည်း။
ပဝေသနံ၊ သွင်းခြင်းတည်း။
အဇ္ဈောဟရဏံ၊ မျိုခြင်းတည်း ။ဘတ္ထ ကိစ္စ= ဆွမ်းစားခြင်းကိစ္စတည်း။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ အဓိပ္ပါယ် တည်း။
ဘောဇနပရိယောသာနေန၊ စား၍ ပြီးခြင်းကြောင့်။
ဘတ္ထာ၊ ဆွမ်းကို။
(၃၂၃) ဝိဿဇ္ဇနံ၊ စွန့်ခြင်းတည်း။
ဣတိပိ၊ ဤသို့လည်း။
၀ဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။
တတ္ထ နာမ တွန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
သော နာမ တွံ၊ ထိုသင်စင်လျက်။
ဝါ၊ ကား။
တံ့၊ သင်သည်။
တာယ နာမ၊ ထို အမတော်သော ရဟန်းမိန်းမ ကိုစင်လျက်။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ပိတာ စ၊ အဖလည်း ကောင်း။
မာတာ စ၊ အမိလည်းကောင်း။
ပိတရော၊ အဖ အမိတို့။
ပိတူနံ၊ အဖ အမိတို့၏။
ပိတာ စ၊ အဖလည်း။
မာတာ စ၊ အမိလည်း။ ပိတာမဟာ။အဖ အမိတို့၏ အဖအမိတို့။
ဝါ၊ ဘိုး ဘွားအေတို့။
တေ ဧဝ၊ ထို အဘိုး အဘွားတို့သည်သာလျှင်။
ယုဂဠက္ခေန၊ အစုံဟူသော အနက်ကြောင့်။
ယုဂေါ၊ ယုဂမည်သည်တည်း။
တသ္မာ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသော။
ယာဝ သတ္တမာ ပိတာမဟယုဂါ၊ ခုနစ်ဆက်မြောက်သော ဘိုးစုံ သွားစုံတိုင်အောင်။
ပိတာ- မဟာဂန္ဓာ၊ ဘိုးဘွားအဆက်တိုင်အောင်။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
သဗ္ဗတ္ထိ၊ ခပ်သိမ်းသော ပိတာမဟာယုဂါ ဟူသမျှပုဒ်၌။
အတ္ထော၊ ကို။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
ဟိ၊ အကျိုးကား။
ဧဝံ၊ ဤသို့သော အနက်ကို ယူသည်ရှိသော်။
ပိတာ- မဟဂ္ဂဟဏေန၊ ပိတာမဟသဒ္ဓါဖြင့်။
မတာမဟော စ၊ အမိ၏ အဖကိုလည်း ကောင်း။
ဖိထာမဟီ စ၊ အဖ၏ အမိကိုလည်းကောင်း။
မတာမာဟီ စ၊ အမိ၏ အမိကိုလည်းကောင်း။
ဂဟိတာဝ၊ ယူအပ်ကုန်သည်သာလျှင်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
သတ္ထမယုဂတော၊ ခုနစ်ဆက်မှု။
ပရံ၊ အထက်ကို။
ဝါ၊ အလွန်ကို။
“အညတကာ”တိ၊ အဆွေမတော်သူဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ယာတိ၊ ဟူသည် ကား။
ဘိက္ခုနီ၊ ရဟန်းမိန်းမသည်။
ပိတု၊ အဖ၏။
မာတာ၊ .အမိသည်။
ပိတာမဟီ၊ မည်၏။
မာတု၊ အမိ၏။
ပိတာ၊ အဖသည်။
မာတာမဟော၊ မည်၏။
“ပယောဂ ပယောဂ ဘိက္ခု ဒုက္ကဋ္ဌ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
ဧကာယ ဝေ၊ တခန်းတည်းသာလျှင်ဖြစ်သော။
“ “ဓောဝ”တိ အဏာပန- ဝါစာယ၊ လှုပ်လော့ဟု စေခိုင်းသော စကားဖြင့်။
တဒဂုဏ၊ ထိုဖွပ်ခြင်း ဖြင့် လျော်သော။
သဗ္ဗာသိ၊ အလုံးစုံလည်း ဖြစ်သော။
ပယောဂ၊ ပုဗ္ဗပယောဂကို။
အာဏတ္တတ္ထာ၊ စေခိုင်းအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
၅၀၆။ ကသ္မာ၊ နည်း။
ဓောဝနဿ၊ လှုပ်ခြင်း၏။
တဒဝိနာဘာဝတော၊ ထို ပုဗ္ဗပယောဂနှင့် ကင်း၍ မဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
“ကာယဝိကာရံ ကဏ္ဍ” စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။
“အန္တောဒါဒသဟတ္ထိ” တိ စ၊ ဟူ၍လည်း ကောင်း။
ဝုတ္ထတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။
ဓောဝါပေတုကာမတံ၊ ဖွပ်စေလိုသောအဖြစ်ကို။
အပ္ပကာသေတွာ၊ ထင်ရှား မပြ၍။
ဒါနခိပနပေသနာဒိ၊ ပေးခြင်း, ပစ်ခြင်း ပို့စေခြင်းအစရှိသည်ကို။
ကရောန္တာ စ၊ ပြုသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။
ဒွါဒသဟတ္ထံ၊ တဆယ့် နှစ်တောင်ရှိသော။
ဥပစာရံ၊ ဥပစာကို။
မုဉ္ဇိတွာ၊ လွှတ်၍။
ဗဟိ၊ အပ၌ ဌတား တည်၍။
ကာယဝါစာဟိ၊ ကိုယ်, နှုတ်တို့ဖြင့်။
အာဏားပတာ၊ စေ၍။
ခိပနပေသနာဒိ´၊ ပစ်ခြင်း,ပို့စေခြင်းစသည်ကို။
ကရောန္တဿာ ပြုသောရဟန်းအားလည်းကောင်း။
အနာပတ္တိ ဝေ၊ အာပတ်မသင့် သည်သာတည်း။
ဧကေန ဝတ္ထုနာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ပဌမကတေန၊ ရှေးဦးစွာ ပြုအပ် သောဝတ္ထုဖြင့်။
ဧတောသံ၊ ထိုရဟန်းမိန်းမတို့အား။
ပဉ္စသတာနိ ပမာဏံ၊ ငါးရာ အတိုင်းအရှည်သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
တာ၊ ထို ရဟန်းမိန်းမတို့သည်။
ပဉ္စသတာ၊ မည်ကုန်၏။
ဘိက္ခု ဘာဝတော၊ ရဟန်း ယောက်ျား အဖြစ်မှ။
ပရိဝတ္တလိင်္ဂါ၊ ဣတ္ထိလိင်ပြန်သော။
ဘိက္ခုနီပီ၊ သည်လည်း။
ဘိက္ခု နံ၊ ရဟန်းယောက်ျားတို့၏။
သန္တိက၊ ၌။
ဧကတော- ဥပသမ္ပန္နော ဧဝ၊ မည်သာလျှင်တည်း။
၅၀၇။ တာ၀ကာလိကံ ဂဟေတွာတိ၊ ဟူသည်ကား။
အတ္တနော၊ ၏။ ကတိပါဟံ၊ နှစ်ရက်သုံးရက်။
ပါရူပနာဒိအတ္ထာယ၊ ရုံခြင်းအစရှိသော အကျိုးငှာ။
တာ၀ကာလိကံ၊ အခိုက်အတန့်။
ယာစိက္ခာ၊ ၍။
ပုရာဏ- စီ၀ရတာ၊ သင်္ကန်းဟောင်း၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။
ဥပစာရေ၊ တဆယ့် နှစ်တောင် ဥပစာရ၌။
ဌတွာ၊ တည်၍။
အညာတိကာယ၊ အဆွေမတော် သော။
ဘိက္ခုနိယာ၊ ကို။
အာဏာပနံ၊ စေခိုင်းခြင်းလည်းကောင်း။
တဏှာ၊ ထိုရဟန်းမိန်းမကို။
ဓောဝပနာဒီနိ စ၊ ဖွပ်စေခြင်း အစရှိသည်တို့ လည်း ကောင်း။
ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့သည်။
ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
ပုရာဏစီဝရသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။