၂။ ဩမသဝါဒသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
၁၃။ ဒုတိယေ၊ ဒုတိယ သိက္ခာပုဒ်၌။
ပုဗ္ဗေ ပတိဋ္ဌိတာရပ္ပဒေသံ ပုန အရေ-ပတ္တေတိ၊ ဟူသည်ကား။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ဘူမိယံ၊ မြေ၌။
ပတိဋ္ဌိတ-နေမိပ္ပဒေသေ၊ တည်သောအကွပ်အရပ်သည်။
ပရိဝတ္တေတွာ၊ လိမ့်၍။
ပုန၊ တဖန်။
ဘူမိယံ၊ မြေ၌။
ပတိဋ္ဌိတေ၊ တည်သည်ရှိသော်။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
၁၅။ ပုဗ္ဗေတိ၊ ဟူသည်ကား။
အဋ္ဌုပ္ပတ္တိယံ၊ အကြောင်းဖြစ်ရာ၌။
ပုပ္ဖ-ဆဍ္ဍကာ နာမ၊ မည်သည်ကား။
ဂဗ္ဘမလာဒိဟာကရာ၊ ကိုယ်ဝန်အညစ်အကြေးရှိသည်ကို ပယ်တတ်သောသူတို့သည်။
တစ္ဆကကမ္မန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ပါသာဏ-ကောဋ္ဋနာဒိဝဍ္ဎကီကမ္မံ၊ ကျောက်ဆစ်ခြင်းစသော လက်သမားမှုတည်း။
ဟတ္ထ-မုဒ္ဒါဂဏနာတိ၊ ဟူသည်ကား။
အင်္ဂုလိသင်္ကောစနေနေဝ၊ လက်ချိုးသဖြင့်သာလျှင်။
ဂဏနာ၊ ရေတွက်ခြင်းတည်း။
အစ္ဆိဒ္ဒကဂဏနာ နာမ၊ မည်သည်ကား။
ဧကဋ္ဌာနဒသဋ္ဌာနာဒီသု၊ တစ်ခုသောဌာန ဆယ်ခုသောဌာနအစရှိသည်တို့၌။
သာရိယော၊ သစ်သားနှစ်ခုတို့ကို။
ဌပေတွာ၊ ထား၍။
အနုက္ကမေန၊ အစဉ်သဖြင့်။
ဂဏနာ၊ ရေတွက်ခြင်းတည်း။
အာဒိသဒ္ဒေန၊ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့်။
သင်္ကလနပဋုပ္ပါဒနဝေါက္လနဘာဂဟာရာဒိဝသေန၊ သင်္ကလနဂဏန်း, ပဋုပ္ပါဒနဂဏန်း, ဝေါက္လနဂဏန်း, ဘာဂဟာရဂဏန်း-အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သော။
ပိဏ္ဍဂဏနာ၊ အပေါင်းရေတွက်ခြင်းကို။
ဂဟိတာ၊ ၏။
ယဿ၊ အကြင်သူသည်။
သာ၊ ထို အပေါင်းရေတွက်ခြင်း အတတ်ကို။
ပဂုဏာ၊ လေ့လာအပ်၏။
သော၊ ထိုသူသည်။
ရုက္ခမ္ပိ၊ သစ်ပင်ကိုလည်း။
ဒိသွာ၊ မြင်သည်ရှိသော်။
"ဧတ္ထ၊ ဤသစ်ပင်၌။
(၃) ပဏ္ဏာနိ၊ သစ်ရွက်တို့သည်။
ဧတ္တကာနီတိ၊ ဣမျှလောက်ရှိကုန်၏ဟူ၍။
ဇာနာတိ၊ သိ၏။
ယဘ၊ ယဘ-သဒ္ဒါသည်။
ဝါ၊ ယဘ-ဓာတ်သည်။
မေထုနေ၊ မေထုန်အနက်၌။
ဝတ္တတိ၊ ၏။
ဣတိ ဝစနတော၊ ဤသို့ အနက်ဆိုခြင်းကြောင့်။
"ယ-ကာရဘ-ကာရေ" တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ၏။
၁၆။ န ပုရိမေနာတိ၊ ဟူသည်ကား။
မုသာဝါဒသိက္ခာပဒေန၊ ဖြင့်။
ပါစိတ္တိယံ၊ သို့။
န အာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။
သောပိ အာပတ္တိယာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဥပသဂ္ဂပဒါဒိဝိသိဋ္ဌေဟိပိ
ဥပသဂ္ဂါဒိဝိသိဋ္ဌေဟိပိ (ဆဋ္ဌ)
၊ ဥပသာရ အစရှိသည်ဖြင့် ထူးကုန်သော အတိစဏ္ဍာလော အတိဗြာဟ္မဏော-စသော ဆဲရေးခြင်းတို့ဖြင့်။
ဝဒန္တော၊ ဆိုသောရဟန်းကို။
ပါစိတ္တိယာပတ္တိယာဝ၊ ဖြင့်လျှင်။
ကာရေတဗ္ဗော၊ ဆုံးဖြတ်အပ်၏။
၂၆။ "ဒုဗ္ဘာသိတ"န္တိ၊ ဟူ၍။
သာမညတော၊ အားဖြင့်။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ပါဠိယံ၊ ၌။
အနာဂတေဟိ၊ မလာသော ဆဲရေးခြင်းတို့ဖြင့်။
ဝဒန္တဿပိ၊ ဆိုသောရဟန်းအားလည်းကောင်း။
ပရမ္မုခါ၊ မျက်ကွယ်။
ဝဒန္တဿပိ၊ ဆိုသောရဟန်းအားလည်းကောင်း။
"ဒုဗ္ဘာသိတ-မေဝ၊ ဒုဗ္ဘာသိတ်သာလျှင်တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
အာစရိယာ၊ ဆရာတို့သည်။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
တတော၊ ထိုဒုဗ္ဘာသိတ်အောင်။
လာမ-ကာပတ္တိယာ၊ ယုတ်သော အာပတ်၏။
အဘာဝါ၊ မရှိခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။
ဧတ္ထ၊ ဤပါဠိနာရုဠှအက္ကောသဖြင့် ဆိုခြင်း, မျက်ကွယ်ဆိုခြင်း၌။
အနာပတ္တိယာပိ၊ အာပတ် မသင့်ခြင်းသည်လည်း။
ဘဝိတုံ၊ ဖြစ်ခြင်းငှါ။
အယုတ္တတ္တာ၊ မသင့်ခြင်းကြောင့်တည်း။
"သဗ္ဗသတ္တာ"တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒ်၌။
ဝစနတ္ထဝိဒူ
ဝစနတ္ထဝိဒူဟိ (ဆဋ္ဌ)
၊ စကားအဓိပ္ပါယ်ကို သိကုန်သော။
တိရစ္ဆာနာဒယောပိ၊ တိရစ္ဆာန်အစရှိသည်တို့ကိုလည်း။
ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်၏။
၃၅။ အနုသာသနီပုရေက္ခာရတာယ ဝါ၊ ဆုံးမခြင်းကို ရှေးရှု ပြုသောအားဖြင့် လည်းကောင်း။
ပါပဂရဟိတာယ ဝါ၊ မကောင်းမှုကို ကဲ့ရဲ့သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
ဝဒန္တာရံ၊ ဆိုကုန်သော ရဟန်းတို့အား။
စိတ္တ-ဿ၊ စိတ်၏။
လဟုပရိဝတ္တိဘာဝတော၊ လျင်သော အပြန်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အန္တရန္တရာ၊ အကြားအကြား၌။
ကောပေ၊ အမျက်သည်။
ဥပ္ပ-န္နေပိ၊ ဖြစ်သော်လည်း။
အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။
ကာယဝိကာရမတ္တေန-ပိ၊ ကိုယ်၏ ဖောက်ပြန်ခြင်းမျှဖြင့်လည်း။
ဩမသနသမ္ဘဝတော၊ နှုတ်လှံထိုးခြင်း ဖြစ်သင့်သောကြောင့်။
"တိသမုဋ္ဌာန" န္တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။
"ကာယကမ္မ" န္တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပရိဝါရေ ပန၊ ပရိဝါ၌ကား။
"စတုတ္ထေန အာပတ္တိသမုဋ္ဌာနေန။ ပ။ ဒုဗ္ဘာသိတံ အာပဇ္ဇေယျာတိ။
န ဟီတိ ဝတ္တဗ္ဗ" န္တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။
ဣတရာနိ၊ ပဉ္စမသမုဋ္ဌာန်မှ တပါးကုန်သော။
သမုဋ္ဌာနာနိ၊ တို့ကို။
ပဋိက္ခိတွာ၊ ပယ်၍။
ပဉ္စမ-ဿေဝ၊ ငါးခုမြောက်သော ဝါစာစိတ္တသမုဋ္ဌာန်ကိုသာလျှင်။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
"ဒုဗ္ဘာသိတာပတ္တိ ပနေတ္ထ ဝါစာ-စိတ္တတော သမုဋ္ဌာတီ" တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။
ဒဝကမျ-တာယ၊ ကျီစယ်လိုသဖြင့်။
ကာယဝါစာစိတ္တေဟိ၊ ကိုယ် နှုတ် စိတ်တို့ဖြင့်။
ဩမသန္တဿပိ၊ နှုတ်လှံထိုးသော ရဟန်းအားလည်း။
ဝါစာစိတ္တမေဝ၊ နှုတ် စိတ်သည်သာလျှင်။
အာပတ္တိယာ၊ ၏။
အင်္ဂံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ကာ-ယော ပန၊ ကိုယ်သည်ကား။
ဝိဇ္ဇမာနောပိ၊ ရှိသော်လည်း။
န အင်္ဂံ၊ အင်္ဂါ မဟုတ်။
ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။
ဓမ္မဒေသနာပတ္တိ ဝိယ၊ ဓမ္မဒေသနာအာပတ်ကဲ့သို့တည်း။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
ကာယဝိကာရေ-နေဝ၊ ကိုယ်၏ ဖောက်ပြန်ခြင်းဖြင့်သာလျှင်။
ဩမသန္တဿ ပန၊ နှုတ်လှံထိုး၍ ကျီစယ်သော ရဟန်းအား။
ဣဓ၊ ဤအရာ၌။
ဒုဗ္ဘာသိတာပတ္တိယာ၊ ဒုဗ္ဘာသိတ်အာပတ်ဖြင့်။
ကိဉ္စာပိ အနာပတ္တိ၊ အကယ်၍ကား အာပတ်မသင့်၏ရှင့်။
အထ ခေါ၊ ထိုသို့ မသင့်ပေတမုံ့လည်း။
ကာယကီဠာပဋိက္ခေပသိက္ခာ-ပဒေန၊ ကိုယ်ဖြင့် ကစားခြင်းကို ပယ်သော သိက္ခာပုဒ်ဖြင့်။
ဒုက္ကဋမေဝ၊ ဒုက္ကဋ်သာလျှင်တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
ဥပသမ္ပန္နံ၊ ပဉ္စင်းကို။
ဇာတိ-အာဒီဟိ၊ တို့ဖြင့်။
အနညာပဒေသေန၊ သူတပါးကို မညွှန်းသဖြင့်။
အက္ကောသနံ၊ ဆဲရေးခြင်းလည်းကောင်း။
တဿ၊ ထိုဆဲရေးအပ်သောရဟန်း၏။
ဇာနနဉ္စ၊ သိခြင်းလည်းကောင်း။
အတ္ထပုရေက္ခာရာဒီနံ၊ အနက်ကို ရှေးရှုခြင်းစသည်တို့၏။
အဘာဝေါ၊ မရှိခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမာနိတီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့သည်။
ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
အင်္ဂါနိ၊ အင်္ဂါတို့တည်း။
ဩမသဝါဒသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။