စတုပ္ပဒကထာဝနာ
၁၁၇။ စတုပ္ပဒကထာယံ၊ ၌။
ပါဠိယံ အာဂတာဝသေသာတိ၊ ကား။
ပါဠိယံ၊ ၌။
အာဂတေဟိ၊ လာကုန်သော။
ဟတ္ထိအာဒီဟိ၊ ဆင်အစရှိသည် တို့မှ။
အညာ၊ တပါးကုန်သော သတ္တဝါတို့ကို။
ပသုသဒ္ဒဿ၊ ပသုသဒ္ဒါ၏။
သဗ္ဗသဓာရဏတ္တာ၊ အလုံးစုံတို့နှင့် ဆက်ဆံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဝုတ္တာ၊ ကုန်၏။ (ထည့်။)
ဘိင်္ကစ္ဆာပန္တိ၊ ကား။
“ဘိင်္ကာ ဘိင်္ကာ”တိ၊ ဘူးဘူးဟူ၍။
သဒ္ဒါယနတော၊ မြည်တတ်သောကြောင့်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဘိင်္ကာဟူ၍။
လဒ္ဓ-နာမံ၊ ရအပ်သော အမည်ရှိသော။
ဟတ္ထိပေါတကံ၊ ဆင်ငယ်ကို။
အန္တော- ဝတ္ထုမှီတိ၊ ကား။
ပရိက္ခိတ္တေ၊ အရံရှိသော ကျုံးတွင်း၌
“ဗဟိနဂရေ ဗြိတဿာ”တိ၊ ဟူသော စကားကို။
ပရိက္ခိတ္ထနဂရံ၊ အရံရှိသော မြို့ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
အပရိက္ခိတ္တနဂရေ ပန၊ အရံမရှိသောမြို့၌ကား။
အန္တောနဂရေ၊ မြို့တွင်း၌။
ဌိတာပိ၊ တည်သော ဆင်၏လည်း။
ရှိတ- ဋ္ဌာနမေဝ၊ တည်ရာအရပ်သည်ပင်လျှင်။
ဌာနံ၊ ဌာနတည်း။
ခဏ္ဍဒွါရန္တိ၊ ကား။
အတ္တနာ၊ သည်။
ခဏ္ဍိတဒွါရံ၊ ဖြတ်အပ်သောတံခါးကို။
“ဧကော နိပန္နောတိ ဧတ္ထာပိ၊ ဟူသော ပုဒ်၌လည်း။
ဗန္နောတိ ပဒံ၊ ကို။
အာနေတာ၊ ဆောင်၍။
သမ္မိန္ဓိတဗ္ဗံ၊ ၏။
တေန၊ ကြောင့်။
“နိပန္နဿ ဒေ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
“ဃာတေတီ”တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
ထေယျစိတ္တေန၊ ဖြင့်။
ဝိနာသေန္တာ၊ ဖျက်ဆီးသော ရဟန်းအား။
သဟပယောဂတ္တာ၊ သဟပယောဂဖြစ်သောကြောင့်
ဒုက္ကဋ္ဌမေဝ၊ သာတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။