**၁၊ အန္တေပုရသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ**
(၅၄) ၄၉၉။ နဝမဝဂ္ဂဿ၊ နဝမဝဂ်၏။
ပဌမေ၊ ၌။
ပါဠိယံ၊ ၌။
"သံသုဒ္ဓဂဟဏိကော"တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒ်၌။
ဂဟဏီတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဂဗ္ဘာသယသညိတော၊ သူငယ်အိမ်ဟုဆိုအပ်သော။
မာတုကုစ္ဆိပဒေသော၊ အမိဝမ်းတိုက်အရပ်တည်း။
အဿ၊ ထိုသူအား။
ပုရိသန္တရသုက္ကာသမ္ဖုဋ္ဌတာယ၊ ယောက်ျားတပါး၏ သုက်ဖြင့် မထိမရောက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
(သံသုဒ္ဓါ၊ ကောင်းစွာ စင်ကြယ်သော။
သာ၊ ထိုအမိဝမ်းတိုက်သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်
ဆဋ္ဌ၌ မပါ။။)
သံသုဒ္ဓဂဟဏိကော၊ မည်၏။
အဘိသိတ္တခတ္တိယတာ၊ အဘိသိက်ခံသော မင်း၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
ဥဘိန္နံ၊ မင်း, မိဖုရားနှစ်ယောက်တို့၏။
သယနိဃရတော၊ အိပ်ရာတိုက်ခန်းမှ။
အနိက္ခန္တတာ၊ မထွက်ခြင်းလည်းကောင်း။
အပ္ပဋိသံဝိဒိတဿ၊ ရှေး၌မသိစေသောရဟန်း၏။
ဣန္ဒခီလာ-တိက္ကမော၊ တံခါးခုံကိုလွန်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ တီဏိ အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
အန္တေပုရသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။