ပဒဘာဇနီယဝဏ္ဏနာ
၁၉၉ ။ဧဝန္တိ စ၊ ဧဝံ-ဟူသောပုဒ်ဖြင့်လည်း။
“ပဌမဌာနံ၊ ကို။
ဇာနာမိ၊ ၏။
ဒုတိယာဒိဈာနံ၊ ဒုတိယဈာန် အစရှိသည်ကို။
ဇာနာမိ၊ ၏။”
ဣတိ၊ သို့။
ပဌမဌာနာဒိပရာမသနံ၊ ပထမဈာန် အစရှိသည်ကို သုံးသပ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
“အသုဘဌာနာဒီနီ”တိ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
အာဒိသန္ဓေန၊ ဖြင့်။
ကာယဂတာသတိဇ္ဈာနံ၊ ကာယဂတာသတိဈာန်ကို လည်းကောင်း။
ကသိဏာနံ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ကသိဏမူလကာနိ၊ ကသိုဏ်းလျှင် မူလရှိ ကုန်သော။
အာရုပ္ပဇ္ဈာနာနိ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။
သင်္ဂဏှာတိ၊ ၏။
ဝိမောက္ခောတိ၊ ကား။
စတုဗ္ဘိဓော၊ လေးပါးအပြား ရှိသော။
မဂ္ဂေါ၊ တည်း။
တ၊ ထိုမဂ်၏။
သဂုဏတော၊ မိမိဂုဏ်အားဖြင့်။
သုညတသိ- နာခံ၊ သုညတစသော အမည်ကို။
ဒန္တော၊ ပြလို၍။
“သော ပနာယ”န္တိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ၏။
ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့အံ့။
မဂ္ဂေါ နာမ၊ မည်သည်ကား။
သရသေန ၀ါ၊ မိမိသဘောဖြင့်လည်း ကောင်း။
ပစ္စုနီကေန ဝါ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
သရဏေန ဝါ၊ မိမိဂုဏ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
အာရမ္မဏေန ဝါ၊ အာရုံအားဖြင့် လည်း ကောင်း။
အာဂမနေန ဝါ၊ ရောက်ကြောင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။
ပဉ္စဟိ ကာရဏေဟိ၊ ငါးပါးသော အကြောင်းတို့ဖြင့်။
နာမံ၊ အမည်ကို။
လဘတိ၊ ရ၏။
သင်္ခါရူပေက္ခာယိ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာဖြင့်။
အနိစ္စတော၊ အားဖြင့်။
သင်္ခါရေ၊ တို့ကို။
သမ္မသိတာ၊ သုံးသပ်ခြင်းကြောင့်။
မဂ္ဂေါ၊ သည်။
သေစေ ဝုဋ္ဌာတိ၊ အကယ်၍ ထသည်ဖြစ်အံ့။
အနိမိတ္တဝိမောက္ခေန၊ အနိမိတ္တဝိမောက္ခဖြင့်။
ဝိမုစ္စတိ၊ လွှတ်၏။
ဒုက္ခတော၊ အားဖြင့်။
သမ္မသိတာ၊ ၍။
သစေ ဝုဋ္ဌာတိ၊ အံ့။
အပတိ- ဟိတဝိမောက္ခေန၊ ဖြင့်။
ဝိမုစ္စတိ၊ ၏။
အနတ္တတာ၊ အားဖြင့်။
သမ္မသိတာ၊ ၍။
သစေ ဝုဋာတိ၊ အကယ်၍ထအံ့။
သုညတဝိမောက္ခေန၊ ဖြင့်။
ဝိမုစ္စတိ၊ ၏။
ဣဒံ၊ ဤသည်လျှင်။
သရသတော၊ မိမိသဘောအားဖြင့်။
ပဝတ္တံ၊ သော။ (ထည့်)
နာမံ နာမ၊ အမည်မည်၏။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဧသ ဧသော၊ ဤမဂ် သည်။
သင်္ခါရေသု၊ တို့၌။
အနိစ္စာနုပဿနာယ၊ အနိစ္စဟု ရသဖြင့်။
နိစ္စနိမိတ္တံ၊ နိစ္စနိမိတ်ကို။
ပဇယန္တော၊ စွန့်လျက်။
အာဂတော၊ လာ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အနိမိတ္တော၊ မည်၏။
ဒုက္ခာနုပဿနာယ၊ ဖြင့်။
သုခသညံ၊ သုခဟူသော အမှတ်ကိုလည်းကောင်း။
ပဏိဓိ”၊ တောင့်တခြင်းကိုလည်းကောင်း။
ပဟာယ၊ စွန့်၍။
ပတ္ထနံ၊ တောင့်တခြင်းကို။
ပဟာယ၊ ၍။
အာဂတတ္ထာ၊ လာသည် ၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အပ္ပဏိဟိတော၊ မည့်၏။
အနတ္တာနုပဿနာယ၊ ဖြင့်။
အတ္တသည္၊ အတ္တသညာကို။
ဟာယ၊ ၍။
အတ္တသုညတာဒနဝသေန၊ အတ္တမှ ဆိတ်သောအဖြစ်ကို ရှုသည်၏ အစွမ်းဖြင့်။
သုညတာ၊ သုညတမည် သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။
ပစ္စနီကတော၊ ဆန့်ကျင်ဘက် အားဖြင့်။
နာမံ နာမ၊ ရသော အမည်မည်၏။
(၂၄၄) မဂ်သည်။
ရာဂ ဒီဟိ၊ ဧသ ဧသော၊ ဤ ရာဂအစရှိသည်တို့မှ။
သုညတတ္ထာ၊ ဆိတ်သောကြောင့်။
သုညတော၊ မည်၏။
ရူပနိမိတ္တာဒီနံ၊ ရူပနိမိတ်အစရှိသည်တို့၏။
၀ါ၊ ကား။
ရာဂနိမိတ္တာဒီနံ၊ ရာဂနိမိတ်အစရှိသည်တို့၏။
အဘာဝေန၊ မရှိခြင်းကြောင့်။
အနိမိတ္တော၊ မည်၏။
ရာဂဏိဓိအာဒိနံ၊ ရာဂဟူသော တောင့်တခြင်း ရှိသည်တို့၏။
အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့်။
အပ္ပဏိဟိတောတိ၊ ဟူ၍
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဣဒံ၊ ဤကား။
အဿ၊ ထိုမဂ်၏။
သဂုဏတော၊ မိမိဂုဏ်အား ဖြင့်။
နာမံ၊ နာမ မည်၏။
ရာဂါဒိသုညံ၊ ရာဂအစရှိသည်မှ ဆိတ်သည်လည်း ဖြစ်သော။
အနိမိတ္တံ၊ ရာဂနိမိတ်စသည်မှ ကင်းသည်လည်းဖြစ်သော။
အပ္ပဏိ- ဟိတဉ္စ၊ တောင်းတခြင်းကင်းသည်လည်းဖြစ်သော။
နိဗ္ဗာနံ၊ ကို။
အာရမ္မဏံ ကရောတိ၊ အာရုံပြု၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
သုညတော့တိ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း၊
အနိမိတ္တောတိ၊ ၍လည်းကောင်း။
အပ္ပဏိဟိတောတိ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။
အဿ၊ ထိုမဂ်၏။
အာရမ္မဏတော၊ အားဖြင့်။
နာမံ၊ ရသောအမည်မည်၏။
အာဂမနံ ပန၊ ရောက်ကြောင်း သည်ကား။
ဝိပဿနာဂမနံ၊ ဝိပဿနာဟူသော ရောက်ကြောင်းလည်း ကောင်း။
မဂ္ဂါဂမနဉ္စ၊ မဂ်ဟူသော ရောက်ကြောင်း လည်းကောင်း။
ဒုဝိမံ၊ နှစ်ပါးအပြားရှိ၏။
တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင်။
မဂ္ဂေ၊ ၌။
ဝိပဿနာ ဂမနမဝ၊ ဝိပဿနာဟူသော ရောက်ကြောင်းလျှင်တည်း။
မဂ္ဂါနန္တရေ၊ မဂ်၏ အခြားမဲ့ဖြစ်သော။
ဖိုလ်၌။
မဂ္ဂါဂမနံ၊ မဂ်ဟူသော ရောက် ကြောင်းတည်း။
ဖလသမာပတ္တိယံ၊ ဖလသမာပတ္တိဝီထိ၌။
ဝိပဿနာဂမနမ္ပိ၊ သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
အနတ္ထာနုပဿနာဝသေန၊ အနတ္ထဟု ရူသည်၏ အစွမ်းဖြင့်။
မဂ္ဂေါ၊ သည်။
သုညတော၊ မည်၏။
အနိစ္စဒုက္ခာနုပဿနာဟိ၊ အနိစ္စာ နုပဿနာ,ဒုက္ခာနုပဿနာတို့ဖြင့်။
အနိမိတ္တော၊ အနိမိတ္ထမည်၏။
အပ္ပဏိဟိတော၊ အပ္ပဏိဟိတလည်းမည်၏။
ဣတိ ဧဝံ၊ သ္မိ။
ဝိပဿနာ၊ သည်။
အတ္တနော၊ ၏။
နာမံ၊ သုညတစသော အမည်ကို။
မဂ္ဂဿ၊ အား။
ဒေတိ၊ ၏။
မေဂ္ဂါ၊ သည်။
ဖလာ၊ အား။
ဒေတိ၊ ၏။
ဣတိ ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။
မနတော၊ ရောက်ကြောင်းအားဖြင့်။
နာမံ၊ အမည်တည်း။
အာဂသုညတတိ၊ ကား။
ဝိဝိတ္ထာ၊ ဆိတ်၏။
ရာဂါဒယောဝ၊ ရာဂအစရှိသည် တို့သည်သာလျှင်။
ပဏိဓာနဋ္ဌေန၊ တောင့်တတတ်သော အနက်ကြောင့်။
ပဏိဓိ၊ မည်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
“ရာဂဒေါသမောဟမဏိမီန” န္တိ၊ ဟူ၍။
ဒ အဟ၊ ၏။
“ဣမိဿာ ဝိဇ္ဇာယာတိ ဒိဗ္ဗစက္ခုဝိဇ္ဇာယာ” တိ အာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။
ဧကေကဝိဇ္ဇ၊ တခုတခုသောဝိဇ္ဇာကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ဧဝံ၊ သို့။
ဧကိာပိ၊ တခုသော ဝိဇ္ဇာ၏လည်း။
နာမံ၊ အမည်ကို။
အဂ္ဂဟေ- တာပိ၊ မယူမူ၍လည်း။
တာ၊ ထိုဝိဇ္ဇာတို့ကိုသာလျှင်။
သန္ဓာယ၊ ၍။
“ဝိဇ္ဇာနံ၊ ဝိဇ္ဇာတို့ကို။
လာဘီ၊ ရသည်။
အမှိ၊ ဖြစ်၏။”
ဣတိ၊ သို့။
ဘဏန္တောပိ၊ ဆိုသော ရဟန်းသည်လည်း။
ပါရာဇိကော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
သင်္ခေပဋ္ဌကထာယံ၊ သင်္ခေပဋ္ဌကထာ၌။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
စတ္ထုဝိဇ္ဇာဒီနိ ပနဲ၊ မြေကြန်အတတ်အစရှိသည်တို့ကို။
သန္ဓာ၊ ၍။
ဝဒန္တော၊ ဆိုမူကား။
ပါရာဇိကော၊ သည်။
န ဟောတိ၊ ပီဖြစ်
ဧကေကကောဋ္ဌာသဝသေနာတိ၊ ကား။
မဟာအဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
ဝုတ္တန- ယေန၊ ဆိုအပ်သော နည်းဖြင့်။
လောကုတ္တရဝိသေသံ၊ လောကုတ္တရာဟု အထူး ပြုခြင်းကို။
အကတာ၊ မပြုမူ၍။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
“သတိပဋ္ဌာနာနံ၊ သတ် ပဋ္ဌာန်တို့ကို။
လာဘီ၊ ရှ၏။”
ဣတိ၊ ဤသို့အစရှိသော။
ဧကေကကောဋ္ဌာသ- ဝသေန၊ တခု တခုသော အစု၏အစွမ်းဖြင့်။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
တတ္ထာတိ၊ ကား။
တေသု ကောဋ္ဌာသေသု၊ တို့တွင်။
ကိလေသာနံ၊ တို့ကို။
ဟာနံ နာမ၊ ပယ်ခြင်းမည်သည်ကား။
အဘာဝ- မတ္တမ္ပိ၊ မရှိခြင်းမျှ ဖြစ်သော်လည်း။
လောကုတ္ထရကိစ္စတ္တာ၊ လောကုတ္တရာ၏ ကိစ္စဖြစ်သောကြောင့်။
လောကုတ္တရံ၊ မည်၏။
ဣတိ၊ သို့။
သမတ္တေတုံ၊ ပြီး စေခြင်းငှာ။
“တံ ပနာ”တိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ရာဂါ စိတ္တံ ဝိနီဝရဏတာတိ၊ ကား။
ရာဂတော၊ မှ။
စိတ္တသာ၊ ၏။
ဝိနီဝရဏတာ၊ လွှတ်သောအဖြစ်တည်း။
တတော ရာဂတော၊ မူ။
ဝိမုတ္တတ္ထာ၊ လွှတ်သောကြောင့်သာလျှင်။
ဝီတရာဂနီဝရဏတာ၊ ကင်းသော ရာဂဟူသော နီဝရဏရှိသော အဖြစ်တည်း။
ဣတိ အတ္တော၊ နက်။
ယာ စ ပဉ္စဝိဇ္ဇာ၊ အကြင် ငါးပါးသော ဝိဇ္ဇာတို့သည်။
ဣတိ၊ သ္မိံ။
ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ၏။
အာဂတာတိ၊ ကား။
ဣဓ ပဒဘာဇနေ၊ ဤ ပဒဘာဇနီ၌။
“ဉာဏန္တိ တိာာ ဝိဇ္ဇာ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တတ္ထာ၊ ကြောင့်။
သေသာ၊ ကုန်သော။
ပဉ္စ ဝိဇ္ဇာ၊ တို့သည်။
နအာဂတာ၊ မလာကုန်။
ဣတိ အတ္တော၊ နက်။
နိဗ္ဗတ္တိတလောကုတ္တရတ္တာတိ၊ ကား။
လောကိယဓမ္မသာဓာရဏသင်္ခါတာပိ၊ လောကီဓမ္မတို့နှင့် ဆက်ဆံသော သင်္ခတတ်လည်း။
အဘာဝါ၊ မရှိခြင်း ကြောင့်။
လောကိယေဟိ၊ လောကီတို့နှင့်။
သဗ္ဗထာ၊ ခပ်သိမ်းသော အပြား ဖြင့်။
အသမ္မိဿာလောကုတ္တရတ္တာ၊ မရောသော လောတုတ္တရာ၏ အဖြစ် ကြောင့်။
အညန္တိ၊ ကား။
သင်္ခေပဋ္ဌကထာဒိ”၊ သင်္ခေပုအဋ္ဌကထာ အစရှိ သည်ကို။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တမ္ပိ၊ ထိုစကားကိုလည်း။
တစ္ဆေဝ၊ ထိုသေခံပ အဋ္ဌကထာ၌သာလျှင်။
ပဋိက္ခိတ္တံ၊ ပယ်အပ်၏။
ဣတိ၊ သို့။
သမ္မန္ဓော၊ စပ်အပ်၏။
၂၀၀။ “ပုန အာနေတွာ ပထမဌာနာဒီဟိ န ယောဇိတ န္တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
“ပဌမာနေနာတိ၊ ဟူ၍၊
ပါဌာ၊ ပါဌ်ရှိသင့်၏။”
ဣတိ၊ သို့။
ကေစိ၊ တို့သည်။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ ဝစနံ၊ သည်။
ယုတ္တဝ၊ သင့်သည်သာတည်း။
ကသ္မာ၊ နည်း။
အာဒိသန္ဓေန၊ ဖြင့်။
(၂၄၅)ဂဟေ တဗ္ဗဿ၊ ယူအပ်သော။
ဈာနဿ၊ ၏။
အဘာဝါ၊ မရှိခြင်းကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ စွ။
ပထမဇ္ဈာနမူလကံ၊ ပဌမဈာန်လျှင် မူလရှိသော။
ဧကေမဝ ခဏ္ဍ စက္ခုံ၊ တခုသော ခဏ္ဍစက်သည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
ကတ္တုသာမနော၊ ကတ္တု သာဓနဖြစ်သော။
ဘဏိတသဒ္ဓေါပိ၊ ဘဏိတသဒ္ဒါသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ရှိသည် ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်
“အထဝါ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော ကား ကို။
အာဟ၊ ၏။
ယေန စိတ္တေန၊ ဖြင့်။
မုသာ၊ ချွတ်ယွင်းသော စကား ကို။
ဘဏတိ၊ ဆို၏။
တေနေဝ စိတ္တေန၊ ဖြင့်သာလျှင်။
“မုသာ ဘဏာမိ” တိ၊ မုသားဆို၏ဟူ၍။
ဇာနိတုံ၊ ငှါ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
အန္တ- ရန္တရာ ပန၊ အကြားအကြား၌ကား။
အညာဟိ၊ တပါးကုန်သော။
မနော- ဒါရဝီထီဟိ၊ မနောဒွါရအစဉ်တို့ဖြင့်။
“မုသာ၊ ကို။ ဘဏာမီ”တိ= ဆိုဒ်ဟူ၍
ဇာနာတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
“ဘဏန္တာ ဟောတိ မုသာ ဘဏာခဲ့က တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
အယေမေတ္ထ အတ္ထော ဒဿိတောတိ၊ ကား။
မုသာ- ဝါဒေါ သည်။
တီဟိ အင်္ဂေဟိ၊ သုံးပါးသော အင်္ဂါတို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။
ဣတိ အယံ အတ္ထော၊ ကို။
ဧတ္ထု၊ ဤအရာ၌။
ဒဿိတော၊ ၏။
ဒဝါတို့၊ ကား။
သဟသာ၊ အဆောတလျင်။
ရဝါတိ၊ ကား။
အညံ၊ တပါးကို။
ဝတ္ထုကာမ၊ ဆိုလိုသော သူ၏။
ခလိတ္တာ၊ ချော်ချွတ်၍။
အညဘဏနံ၊ တပါးကို ဆိုမိခြင်းတည်း။
တံ၊ ထိုစကားကို။
ဇာနာတိ၊ သိ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
တံဉာဏံ၊ တံဉာဏမည်၏။
တဿ၊ ထိုစကားကို သိ သောဉာဏ်၏။
ဘာဝေါ၊ အဖြစ်တည်း။
တံဉာဏတာ၊ ထိုစကားကို သိသော ဉာဏ်၏ အဖြစ်။
ဉာဏဿ၊ ၏။
ဝိသယဝိသယီဘာဝေန၊ အာရုံအာရမ္မဏိက အဖြစ်ဖြင့်။
အတ္ထသံဝေဒနံ၊ အနက်ကိုသိခြင်းတည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဉာဏသမောဓာနန္တိ၊ ကား။
ဗဟ္မနံ၊ ကုန်သော။
ဉာဏာနံ၊ တို့၏။
ဧကသ္မိံ ခဏေ၊ တခုသော ခဏ၌။
သမောဓာနံ၊ ပေါင်းခြင်းတည်း။
သပ္ပတ္တိ၊ တကွ ဖြစ်ခြင်းတည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
“ယေန စိတ္တေန “မုသာ ဘဏိဿာ ဇာနာတီတိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
ပုဗ္ဗဘာဂစေတနဉ္စ၊ ရှေးအဖို့ဖြစ် သော စေတနာကိုလည်းကောင်း။
သန္နိဋ္ဌာနစေတနဉ္စ၊ ပြီးစေသော စေတနာ ကိုလည်းကောင်း။
ဧကတော ကတွာ၊ တပေါင်းတည်းပြု၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပုဗ္ဗစေတနာဘူတေန စ၊ ပုဗ္ဗစေတနာဖြစ်၍လည်း ဖြစ်သော။
သန္နိဋ္ဌာနစေတနာ ဘူတေန စ၊ သန္နိဋ္ဌာနစေတနာဖြစ်၍လည်း ဖြစ်သော။
ယေန စိတ္တေန၊ ဖြင့်။
ဝိသံဝါဒိတဗ္ဗသတ္တသင်္ခါရေ၊ ချွတ်ယွင်းစေတတ်သော သတ္တဝါ, သင်္ခါရတို့ကို။
ဇာနာတိ၊ ၏။
ယေန စိတ္တေန၊ ဖြင့်။
မုသာ၊ ကို။
ဘဏိဿန္တိ၊ ဆိုလတ္တံ့ ဟု။
ဇာနာတိ၊ ၏။
ဣတိ အတ္တော၊ နက်။
တေနေ၀။ပ။ပရိစ္စစိတဗ္ဗာတိ၊ ကား။
တေနေဝ စိတ္တေန၊ ဖြင့်သာလျှင်။
“ဝံ၊ သို့။
အဟံ၊ သည်။
မုသာ၊ ကို။
ဘဏာမီတိ ၀ါ၊ ဆိုဆဲဟူ၍လည်းကောင်း။
“ဘဏိတ”တ္ထိ ဝါ၊ ဆိုပြီး ဟူ၍လည်းကောင်း။
တဒေဝ မုသာဝါဒစိတ္တံ၊ ထိုမုသားဆိုသော စိတ်ကို သာလျှင်။
အာရမ္မဏံ ကတွာ၊ အာရုံပြု၍။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဇာနာတိ၊ ၏
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
ပုဗ္ဗာပရသန္နိဋ္ဌာနစေတနက္ခဏေသု၊ ပုဗ္ဗစေတနာ, အပရ- စေတနာ, သန္နိဋ္ဌာနစေတနာခဏဟူကုန်သော။
တီသု၊ သုံးပါးသော ခဏတို့၌။
ဧကေနေဝ စိတ္တေန၊ တခုသော စိတ်ဖြင့်သာလျှင်။
ဉာဏဝိသယဉ္စ၊ ဉာဏ်၏ အာရုံကိုလည်းကောင်း။
ဉာဏဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဥဘယမ္ပိ၊ နှစ်ပါးစုံကိုလည်း။
ဧကက္ခဏ၊ တပြိုင်နက် ခဏ၌။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
ဇာနာတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
အယံ တံညာဏတာ၊ ဤ စိတ်ဖြင့်ပင်လျှင် သိသောအဖြစ် ကို။
ပရိစ္စဇိတဗ္ဗာ၊ စန့်အပ်၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဝိသယာဝ၊ အာရုံ၏သာ လျှင်။
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။
ပကာသနတော၊ ထင်ရှားခြင်းကြောင့်တည်း။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
တေန၊ ကြောင့်။
“န အာဒိ၊ န ဟိ’အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ၏။
ဉာဏ၊ ၏။
အတ္တနော သရူပံ၊ မိမိသရုပ်ကို။
ယဒိ န ဉာယတိ၊ အကယ်၍ မသိသည်ဖြစ်အံ့။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ပစ္ဆိမံ စိတ္တံ၊ နောက်စိတ်ကို။
တံ ဉာဏံ၊ သည်။
ဇာနာတိ၊ သိသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့သော စောဒနာကြောင့်။
“ပုရိမံ ပုရိမန္တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထိုပါဌ်၌။”
“ဘဏိဿာမီ”တိ အာဒိနာ၊ ဘဏိဿမိ… အစရှိသည်ဖြင့်။
တီသု ကာလေသု၊ ကာလသုံးပါး တို့၌။
ဥပ္ပန္နံ၊ သော။
ပုရိမပုရိမစိတ္တံ၊ ရှေးရှေးသော စိတ်သည်။
အတ္ထာနံ၊ ကို။
ဝိသယံ ကတွာ၊ အာရုံပြု၍။
ဥပ္ပဇ္ဇမာနဿ ဖြစ်သော။
ပစ္ဆိမဿ ပစ္ဆိမာ၊ နောက်နောက်သော။
စိတ္တဿ၊ အား။
တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။
ဥပ္ပ တ္တိယာ၊ ဖြစ်ခြင်းငှါ။
ပစ္စယော၊ ကျေးဇူးပြုတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
တေနာတိ၊ ကား။
ယေန ကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်း ကြောင့်။
တီသု ခဏေသု၊ သုံးပါးသော ခဏတို့၌။
စိတ္တာနီ၊ တို့ကို။
တဒ ညေဟေဝ၊ ထိုမုသားဆိုသော စိတ်မှ တပါးသာလျှင်ဖြစ်ကုန်သော။
စိန္တေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
ဇာနိတဗ္ဗာနိ၊ သိအပ်ကုန်၏။
တာနိ စ၊ ထိုသိတတ်သော နောက် စိတ်တို့သည်လည်း။
ပုရိမပုရိမစိတ္တေနေဝ၊ ရှေးရှေးသော စိတ်ကြောင့်သာလျင်။
အဝ၊ မချွတ်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏၊
တေန ကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်း ကြောင့်။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
တသ္မိံ သတီတိ၊ ကား။
ဆိုလတ္တံ့ဟူ၍။
ပုဗ္ဗဘာဂေ၊ ရှေးနှလုံးသွင်းသည်။
သတိ၊ သော်။
သေသဘဏိဿာပီတိ၊ ယန္တိ၊ ကား။
ဘဏာမိ၊ ဆိုဆဲ။
ဘဏိတံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ဣတိ ဣဒံ ဒွယံ၊ ဤ နှလုံးသွင်း နှစ်ခုအပေါင်းသည်။
န ဟောတိတိ၊ မဖြစ်လတ္တံ့ ဟူသော။
ဧတံ ဌာန၊ ဤအရာသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
ယောဇနာ၊ သည်။
ဟောတိယေဝ၊ ဖြစ်သလျှင်ကတည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
“ဧကံ ဝိယ ပကာသတီ”တိ၊ ဟူသော စကားကို။
ဘိန္နက္ခဏာနမ္ပိ၊ ပြားသော ခဏရှိကုန် သော်လည်း။
နိရန္တရုပ္ပတ္တိယာ၊ မပြတ်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
“ဣဒံ၊ ဤနောက် စိတ်သည်။
တဒေဝ၊ ထိုရှေးဖြစ်သော စိတ်တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေတဗ္ဗတံ၊ ယူအပ်သော အဖြစ်ကို။
သန္တာယ၊ ၍။
ဝဒတိ၊ ၏။
(၂၄၆) ဗလဝဓမ္မဝိနိဓာနဝသေနာတိ၊ ကား။
ဗလဝဂါဟဿ၊ အား ကြီးသော အယူကို။
ဝိနိဓာနဝသေန၊ သိုဝှက်သည်၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဒုဗ္ဗလ- ဒုဗ္ဗလာနန္တိ၊ ကား။
ဒုဗ္ဗလဒုဗ္ဗလာနံ၊ အားနည်းကုန် အာနည်းကုန်သော။
ဂါဟာနံ၊ အယူတို့ကို။
သကဘာဝပရိစ္စဇနဝသေနာတိ၊ ကား။
အတ္တနော၊ ၏။
သန္တကဘာဝ၊ ဥစ္စာအဖြစ်ကို။
ပရိစ္စဇနဝသေန၊ စွန့်သည်၏ အစွမ်းဖြင့်။
၂၀၇။ ဥတ္တာသိတတ္တာတိ၊ ကား။
ဘယံ၊ ကြောက် ခြင်း ကို။
ဇနေတာ၊ ဖြစ်စေ၍။
ပလာပိတံ ဝိယ၊ ပြေးစေသကဲ့သို့။
ပလာ ပိတတ္ထာ၊ ပြေးစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဝံ၊ သို့။
ပလာပိတော၊ ပြေးစေအပ်သည်ရှိသော်။
ပုန၊ တဖန်။
တံ ဌာနံ၊ ထိုအရပ်သို့။
န အာ- ဂစ္ဆတိ၊ မလာ။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
“ပုန အနက္ကိယနဘာဝဒဿနဝသေနာ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
သဒ္ဓံ၊ ဓိဋဓာတ်ကို။
သဒ္ဒသတ္ထဝိဒု၊ သဒ္ဒါကျမ်း ဆရာတို့သည်။
ဥတ္တာသတ္တိ၊ လန့်ခြင်းအနက်၌။
ပဌန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
“သာယမတ္တော”တိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ၏။
အဏု ဧဝ၊ ငယ်သော ကိလေသာသည်လျှင်။
အဏုသဟဂတံ၊ မည်၏။
(သဟဂတသဒ္ဒါ-ကား။ တဗ္ဗောသာတည်းဟူလို။)
ဝါ၊ ကား။
အကုတ္တေန၊ ငယ်သော အဖြစ်နှင့်။
ယုတ္တံ၊ ယှဉ်သည်တည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။