Issues
Select Version
arhaငaindāsabha
မြန်မာဘာသာ
Bhikkhuvibhaṅgavaṇṇanā
Bhikkhuvibhaṅgavaṇṇanā

၈။ ပဌမဒုဋ္ဌဒေါသသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ

Author: arhaငaindāsabha @ IAPT

၈။ ပဌမဒုဋ္ဌဒေါသသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ

၃၈ဝ။ အဋ္ဌမ၊ ၌။ ပါကာရေန တံတိုင်းဖြင့်လည်း။ ပရိက္ခိတ္တံ၊ ရံအပ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ သမ္မန္ဓော၊ စပ်အပ်၏။
ဂေါပုရဠာကာလကယုတ္တ"န္တိ ဧတ္ထ၊ ပုဒ်၌။ ပါကာရေသု၊ မြို့ တံတိုင်းတို့၌။ ယုဒ္ဓတ္ထာယ၊ စစ်ထိုးခြင်းငှါ၊ ကတော၊ သော။ ဝက်သဏ္ဌာနော၊ ကောက်သောသဏ္ဌာန်ရှိသော။ သရက္ခေပ ဆို သဟိတော၊ မြားပစ်ပေါက်နှင့် တကွဖြစ်သော။ ပတိဿယဝိသေသော၊ ဇရပ်အထူးသည်။ အဉ္ဇာလကော နာမ၊ မည်၏။
သောဠသဝိဓာတိ၊ ကား။ စတူဟိ မင်္ဂေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ပစ္စေကံ၊ အသီးသီး။ စတုသု သစ္စေသု၊ တို့၌။ ကတ္ထဗ္ဗဿ၊ သော။ ပရိညာ ပဟာန သစ္ဆိကိရိယာ ဘာဝနာသင်္ခါတဿ၊ ပိုင်းခြား၍သိခြင်း ပယ်ခြင်း, မျက်မှောက်ပြုခြင်း, ပွားစေခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ သောဠသဝိဓဿ၊ တဆယ့်ခြောက်ပါးအပြား ရှိသော ကိစ္စကို။
တေ ဂါရဝေနာတိ၊ ကား။ ကိလန္တရူပါ၊ ပင်ပန်းသော သဘောရှိကုန်သော။ တေ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ ဘတ္တုဒ္ဒေသကဋ္ဌာနေ၊ ဆွမ်း ညွှန်းရာအရပ်၌။ သန္နိပတိတာနံ၊ စည်းဝေးကုန်သော။ ဘိက္ခုနံ၊ တို့၏။ ပုရတော၊ ရှေ့မှ။ အတ္တနော၊ ၏။ ကိလန္တသရီရံ၊ ပင်ပန်းသော ကိုယ်ကို ဒတူာ၊ ပြ၍။ ဥဒ္ဒိသာပနေ၊ ညွှန်းစေခြင်း၌။ ဂါရဝေန၊ ရိုသေသဖြင့်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
တေရသပီတိ၊ ကား။ ဘတ္တုဒ္ဒေသက သေနာ- သန ဂါဟာပက ဘဏ္ဍာဂါရိက စီဝရပဋိဂ္ဂါဟက စီဝရဘာဇက ယာဂုဘာဇက ဖလဘာက ခဇ္ဇဘာဇက အပ္ပမတ္တကဝိဿဇ္ဇက သာဋိယဂါဟာက ပတ္တ- ဂါဟာပက အာရာမိကပေသက သာမဏေရပေသက သမ္မတီနံ၊ ဘတ္တုဒ္ဒေသက သမ္မုတိ။ပ။ သာမဏေရပေသကသမ္မုတိတို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ တေရသပိ၊ တဆယ် သုံးပါးသော သမ္မုတိတို့ကိုလည်း။
ပါဠိယံ၊ ၌။ “အပိသူ”တိ ဣဒံ၊ အပိသု’ဟူသော ပုဒ်သည်။ “အပိစာ” တိ ဣမိနာ၊ အပိစ-ဟူသော ပုဒ်နှင့်။ သမာနတ္ထော၊ ဟူသော အနက်ရှိသော။ နိပါတော၊ တည်း။
ဧဝံ သဗ္ဗပဒေသူတိ၊ ကား။ ပီဌာဒီသု၊ အင်းပျဉ်အစ ရှိကုန်သော။ သဗ္ဗ သေနာသနသာဓရဏေသု၊ အလုံးစုံသော ကျောင်းနှင့် ဆက်ဆံသော ဘဏ္ဍာတို့၌။ ပန၊ အထူးကိုဆိုအံ့။ ကတိကသဏ္ဌာန ပဝေသနိက္ခာ မနကာလာဒီသု၊ ကတိကပြုရာအရပ်, ဝင်ရာ, ထွက်ရာ ကာလအစရှိသည်တို့၌။ ဝိသုံ ဝိသုံ၊ အသီးအသီး။ အဓိဋ္ဌဟိတွာ၊ အဓိဋ္ဌာန်၍။ ကထာပေတိ၊ ဆိုစေ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ (၂၀၁) ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
“အယံ ဟိ နိမိတာနံ ဓမ္မတာ” တိ၊ ဟူ၍။ အနိယမေတွာ၊ မမှုတ်မူ၍။ နိမ္မိတာနံ၊ ဖန်ဆင်းအပ်သော ရုပ်တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ နိယမေတွာ ပန၊ မှုတ်၍ကား။ “ဧတ္တကာ၊ ဤမျှလောက် ကုန်သော နိမ္မိတရုပ်တို့သည်။ ဣဒဥ္စဒဉ္စ၊ ဤအမူ ဤအမှုကိုလည်း။ ကရောန္တု၊ ပြုစေကုန်လော့။ ဧတ္တိကာ၊ ဤမျှလောက်ကုန်သော နိမ္မိတရုပ်တို့သည်။ တုဏီ ဘဝန္တု၊ ဆိတ်ဆိတ်နေစေကုန်သတည်း။ နာနာပ္ပကာရံ၊ အထူးထူးအပြားပြား သော။ ဣရိယာပထံ၊ ဣရိယာပုထ်ကိုလည်းကောင်း။ ကိရိယဉ္စ၊ အမူအရာကို လည်းကောင်း။ ကန္တု၊ ပြုစေကုန်သတည်း။ နာနာဝဏ္ဏသဏ္ဌာနဝယော နိယမာစ၊ အထူးထူးသောအဆင်း, သဏ္ဌာန် အရွယ်ဖြင့်မှတ်ခြင်းရှိကုန်သည် လည်း။ ဟောန္တု၊ ဖြစ်စေကုန်သတည်း။” ဣတိ၊ သို့။ ပရိကမ္မံ၊ ပရိကံကို။ ကတွာ၊ ၍။ သမာပဋိက္ခာ၊ ဝင်စား၍။ ဝုဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ အဓိဋ္ဌိတေ၊ အဓိဋ္ဌာန် အပ်သည်ရှိသော်။ ဣစ္ဆိတိဋ္ဌိတပ္ပကာရာ၊ အလိုရှိအပ်သမျှသော အပြားရှိကုန် သော။ အညမညမ္ပိ ဝိသဒိသာဝ၊ တခုသည်တခုနှင့် မတူသော နိမ္မိတရုပ်တို့ သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
အဝတ္ထုကဝစနန္တိ၊ ကား။ နိရတ္ထကဝစနံ၊ အကျိုးမရှိသော စကားကို။ ဧကစာရိကဘတ္တန္တိ၊ ကား။ အတိမနာပတ္တာ၊ အလွန် နှစ်သက်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သဗ္ဗေသမ္ပိ၊ ခပ်သိမ်းသော ရဟန်းတို့အားလည်း။ ပဋိလာ- ဘတ္ထာယ၊ ရှစိမ့်သောငှါ။ ဝိသုံ၊ အသီး။ ဗြိတိကာယ၊ ထေရ်စဉ်ဖြင့်။ ပါပေတဗ္ဗဘတ္တံ၊ ရောက်စေအပ်သော ဆွမ်းတည်း။
တဒ္ဓိတဝေါဟာရေနာတိ၊ ကား။ အဿ၊ ထိုအပေါင်း၏။ ပမာဏံ၊ အတိုင်းအရှည်ကား။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးတို့တည်း။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ စတုတ္ထံ၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ တဒ္ဓိတဝေါဟာရေန၊ ဒ္ဓိတ်ဝေါဟာရဖြင့်။
ဘဝေါတိ၊ ကား။ ဘဝိတဗ္ဗော၊ ဖြစ်ထိုက်သော။
“အတီတံ ဒိဝသဘာဂိန္တိ၊ ဟူသော စကားကို။ တသ္မိံညံ့ ဒိဝသေ၊ ထိုနေ့၌သာတြင်။ သလာကဒါနက္ခဏံ၊ စာရေးတံပေးသော ခဏ ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ဟိယျော”တိ ဣမဿ၊ ဟိယျော-ဟူသော ပုဒ်၏။ အစ္စ၊ အဟူ၍သာလျှင်၊ အတ္ထော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
တေနေဝ၊ ကြောင့်လျှင်။ “သွေ အမှေ့”တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။ အာဟံသု၊ ဆိုကုန်၏။
ပရူပါယန္တာတိ၊ ကား။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။ ဥပ္ပဇ္ဇနကောဓဝသေန၊ ဖြစ်သော အမျက်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ပရူပါယန္တာ၊ ပူပန်ကုန်လျက်။
ပါဠိယံ၊ ၌။ ကိဿ မန္တိ၊ ကား။ ကေန ကာရဏေန၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ မယာ၊ ငါသည်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
၃၈၄။သရသိတွ န္တိ ဣဒံ၊ သရသိ တွံ-ဟူသော စတားကို။ ဧကံ ဝါကျံ၊ တခုသော ဝါကျကို။ ကတွာ စ၊ ပြု၍လည်းကောင်း။ “ကတ္တာ”တိ ဣဒဥ၊ ကမ္ဘာ-ဟူသော ပုဒ်ကိုလည်း။ ကတ္တရှိ၊ ကတ္တားအနက်၌။ ရှိတု- ပစ္စယန္တိ၊ ရှိတု-ပစ္စည်း အဆုံးရှိသည်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ “အသီ”တိ၊ အသိ ဟူသော။ အဇ္ဈာဟာရပဒေန၊ ထည့်ဆောင်သော ပုဒ်နှင့်။ သဟ၊ က္ခ။ ဧက- ဝါကျံ၊ ကို။ ကတွာ စ၊ ၍လည်းကောင်း။ “ဝရူပ”န္တိ ဣဒဥ၊ ဧဝရူပံ– ဟူသောဤပုဒ်ကိုလည်းကောင်း။ “ယထာယံ ဘိက္ခုနီ အာဟာ”တိ ဣဒ္ဓ၊ ဟူသောပုဒ်ကိုလည်းကောင်း။ ဒီသု ဝါကျေသု၊ တို့၌။ ပစ္စေကံ၊ အသီး အသီး။ ယောဗေတတ္ထံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒတုံ၊ ငှါ။ “အထ ဝါ”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။
ဥဇုကမေဝါတိ၊ ကား။ တွာ-ပစ္စယန္တဝသေန၊ တွာ-ပစ္စည်းအဆုံးရှိသည်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ပဌမံ၊ စ္စာ။ အတ္ထဂ္ဂဟဏံ၊ အနက်ကို ယူခြင်းသည်။ ဥကံ၊ ဖြောင့်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ ဒဗ္ဗ-သဒ္ဓေါ၊ သည်။ ပဏ္ဍိတာဒိဝစနော၊ ပဏ္ဍိတဒ္ဒါ၏ ပရိယာယ်တည်း။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ “န ခေါ ဒဗ္ဗ ဒဗ္ဗာ ပဏ္ဍိတာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
နိဗ္ဗန္တီတိ၊ ကား။ ဒေါသတော၊ အပြစ်မှု။ မောစေန္တိ၊ လွှတ်စေကုန်၏။
ဝိနယလက္ခဏေ တန္တိန္တိ၊ ကား။ ဝိနယဝိနိစ္ဆယလက္ခဏဝိသယေ၊ ဝိနည်းဆုံးဖြတ်သော လက္ခဏာ၏ အရာ၌။ အာဂမံ၊ ပါဠိကို၊ ဌပေန္တော၊ ထားလိုရကား။
ပါဠိယံ၊ ၌။ “ယတော အဟ”န္တိအာဒီသု၊ အစရှိသည်တို့၌။ ယသ္မိံ ကာလေ၊ ၌။ အဟံ၊ သည်။ ဇာတော၊ ဖြစ်၏။ တတော ပဘုတိ၊ ထိုမူစ၍။ သုပိနန္တေနပိ၊ အိပ်မက် ဖြင့်လည်း။ မေထုနံ ဓမ္မံ၊ ကို။ နာဘိုဇာနာမိ၊ မသိစဖူး။ တာ မေထုန- ဓမ္မဿာ၊ ကို။ ပဋိသေဝိတာ၊ မှီဝဲသည်။ န အဟောသိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
တေန၊ ကြောင့်။ “သုပိနနပီ”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။
ဣဒါနိ၊ ၌။ ဧကဝါကျဝသေန၊ တဝါကျတည်း၏ အစွမ်း ဖြင့်။ ယောဇနံ၊ ယောဇနာခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှါ။ “အထ ဝါတိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
န သတီတိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ခီဏာ- သံဝ၊ ရဟန္တာ၏။ ဝစနေန၊ စကားနှင့်။ ဧတိဿာ၊ ထိုမေတ္တိယာဘိက္ခုနီ၏။ ဝစနံ၊ သည်။ န သမေတိ၊ မညီ။ တဉ္စ န သနံ၊ ထိုမညီခြင်းသည်လည်း။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဘိက္ခူ သု၊ တို့၌။ ပသိဒ္ဓါယ ဧဝ၊ ထင် ရှားသည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ အစ္စန္တဒုဿီလတာယ ဧဝ၊ စင်စစ်သီလမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ အဟောသိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မေတ္တိယံ၊ မေတ္တိယာအမည်ရှိသော။ ဘိက္ခုနိ၊ ကို။ နာသေထ၊ ဖျက်ကုန်လော။ ဣတိ အယုံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
စရ ပိရေတိ၊ ကား။ ပိရေ ပရ အမာမက၊ မမြတ်နိုးအပ်သော သာမဏေ။ တွံ၊ သင်သည်။ စရံ ဂစ္ဆ၊ သွားလော့။
ဝိနာတိ၊ ကား။ အဒဿနံ၊ မမြင်ရာသို့။ ဂစ္ဆ၊ သွားလေလော့။
အကာရိကာတိ၊ ကား။ အမူလကန၊ အရင်းမရှိသော။ စောဒနာယ၊ ဖြင့်။ န ကာရိကာ၊ မပြုတတ်။
ကာရကော (၂၈၂) ဟောတီတိ၊ ကား။ “အယျေန၊ အရှင် ဒဗ္ဗသည်။ ဒူသိတာ၊ ဖျက်ဆီးအပ်သည်။ အမှိ၊ ၏။” ဣတိ ဣမာယ ပဋိညာယ၊ ဤသို့ ဝန်ခံ ခြင်းဖြင့်။ ယုဒိ နာသိတာ၊ အကယ်၍ ဖျက်အပ်သည်ဖြစ်အံ့။ တဒါ၊ ထိုသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ ထေရော၊ ဒဗ္ဗထေရ်သည်။ ဘိက္ခုနီဒူသကတ္ထသိဒ္ဓိတော၊ ဘိက္ခုနီသကအဖြစ်၏ ပြီးခြင်းကြောင့်။ တဿ ဒေါသ၊ ထိုအပြစ်ကို။ ကာရကော၊ ပြုတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
တာယ၊ အကာရကော ဟောတီတိ၊ ထိုဘိက္ခုနီသည်။ ကတပဋိညံ့၊ ပြုအပ်သော ဝန်ခံခြင်းကို။ အနပေက္ခိတွာ၊ မငဲ့မူ၍။ သာမညတော၊ အားဖြင့်။ “မေတ္ထိယံ ဘိက္ခုနို နာသေထာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဝုတ္ထတ္ထာ၊ ဆိုအပ်သောကြောင့်။ အကာရကော၊ မပြုတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။ ထေရော၊ သည်။ ကာရကော၊ ပြုတတ်သည်။ ယဒိ ဘဝေယျ၊ အကယ်၍ ဖြစ်အံ့။ အဝဿံ၊ မချွတ်။ တမေဝ ဒေါသံ၊ ထိုအပြစ်ကိုလျှင်။ အဒိသိက္ခာ၊ ရည်ညွှန်း၍။ ဣမိနာ နာမ ကာရဏေန၊ ဖြင့်။ “မေတ္တိယံ ဘိက္ခု” နာသေထာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝတ္ထံ၊ ဆိုသင့်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ကထာ၊ ထိုအခြင်းအရာ ဖြင့်။ အင်္ဂုတ္တတ္တာ စ၊ မဆိုအပ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ “ဒဗ္ဗဉ္စ အနု- ယုဒ္ဓထာတိ၊ ဟူ၍။ အဝတွာ၊ မဆိုမူ၍။ “ဣမေ စ ဘိက္ခူ အနုယုဉ္စဏာ” တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တတ္ထာ စ၊ ကြောင့်လည်းကောင်း။ သာမတ္ထိယတော၊ အစွမ်း ဖြင့်။ မေတ္တိယာယ ဘိက္ခုနိယာ၊ မေတ္တိယာဘိက္ခုနီ၏။ အညေန ဒေါသေန၊ တပါးသော အပြစ်ကြောင့်။ နာသနာရဟတာ စ၊ ဖျက်ဆီးထိုက်သော အဖြစ် သည်လည်းကောင်း။ ဝတ္ထု၊ အဓိကရုဏ်း၏။ အမူလကဘာဝေါ စ၊ မူလ မရှိသော အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ထေရဿ၊ ၏။ အကာရကဘာဝေါစ၊ ထိုအပြစ်ကို မပြုတတ်သော အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ သိဒ္ဓေါ၊ ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
အတ္တနော သုတ္တန္တိ၊ ကား။ “သကာယ ပဋိညာယာ”တိ၊ ဟူသော။ ဣမိနာ ပက္ခေပဝ စနေန၊ ဤထည့်သွင်းသော ပါဌ်နှင့်။ သဟိတံ၊ တကွဖြစ် သော။ ကူဋသုတ္တံ၊ စဉ်းလဲသော ပါဠိကို။
“ထေရော ကာရကော ဟောတီ”တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောပါဌ်၌။ အယ၊ ဤဆိုလတ္တံ့ သည်ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
“သကာယ ပဋိညာယာ”တိ၊ ဟူ၍။ အဝတွာ၊ မဆိုမူ၍။ သာမညတော၊ အားဖြင့်။ “မေတ္တိယံ ဘိက္ခုနိံနာသေထာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တေ၊ သော်။ ဩတိဏ္ဏဝတ္ထုသ္မိံယေဝ၊ သက်သော ဝတ္ထု၌သာလျှင်။ တဿာ၊ ထိုဘိက္ခုနီ အား။ နာသနာ၊ ဖျက်ဆီးခြင်းကို။ ဝိဟိတာ၊ စီရင်အပ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့် တုမ္မာကံ၊ တို့၏။ ဝါဒေ၊ အယူ၌။ ထေရော၊ သည်။ ကာရကော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ “သကာယ ပဋိညာယာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တေ ပန၊ သော်ကား။ ပုဗ္ဗေယေဝ၊ ၌သာလျှင်။ သိဒ္ဓ၊ ပြီးသော။ ပါရာဇိကဿ၊ ကို။ သုစိ- ကာယ၊ ပြတတ်သော်။ အာ၊ ထိုဘိက္ခုနီအား။ သကာယ ပဋိညာယ၊ မိမိပဋိညာဉ်ဖြင့်။ နာသေထ၊ ဖျက်ဆီးကုန်လော့။ ဣတိ ဝစနဿ၊ ဤသို့သော စကား၏။ သိဇ္ဈနတော၊ ပြီးခြင်းကြောင့်။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ဝါဒေ၊ ၌။ ထေရော၊ သည်။ အကာရကော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤကား အဓိပ္ပါယ်တည်း။
မဟာဝိဟာရ၀ါသီနမ္ပိ ပန၊ မဟာဝိဟာရ၀ါသီ ထေရ်တို့၏ လည်း။ “သကာယ ပဋိညာယာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တေ၊ သော်။ ဩတိဏ္ဏဝတ္ထုသ္မိံ ယေဝ၊ သက်သော ဝတ္ထု၌သာလျှင်။ တဿာ၊ ထိုဘိက္ခုနီအား။ နာသနာ၊ ဖျက်ဆီးခြင်းကို။ ဝိဟိတာ၊ စီရင်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သာမညတော၊ အားဖြင့်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ အဓိပ္ပါယော၊ ဤသို့သော အလိုသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
တ္တောတိ၊ ကား။ ဣမေသု ဂ်ယီသု ဝါဒေသု၊ ဤနှစ်ပါးသော အယူတို့တွင်။ ဝါ၊ ကား။ သုတ္တေသု၊ ပါဠိတို့တွင်။
ယံ ပစ္ဆာ ဝုတ္တန္တိ၊ ကား။ မဟာဝိဟာရဝါသီဟိ၊ တို့သည်။ ယံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တံ ဝစနံ၊ သည်။ ယုတ္တံ၊ သင့်၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဝိစာရိတံ ဟေတန္တိ၊ ကား။ ပစ္ဆိမဿ၊ နောက်ဝါဒ၏။ ဧတံ ယုတ္တတ္ထံ၊ ဤသင့်သောအဖြစ်ကို။ ဝိစာရိတံ၊ စိစစ်အပ်၏။ တကြ သံဃာဒိသေသော။ဗ။ နာသေသီတိ၊ ဟူ၍။ ဝက္ခမာန နယေန၊ ဆိုလတ္တံ့ သေ သောနည်းဖြင့်။ ဝိနိစ္ဆိတံ၊ ဆုံးဖြတ်အပ်၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဘိက္ခုနိ အာဒ္ဓံသေတိ ဒုက္ကဋန္တိ ဣမိနာ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ မဟာ အဋ္ဌကထာဝါဒေါ၊ မဟာအဋ္ဌကထာအယူကို။ ဒဿိတော၊ ၏။
တတြာတိ၊ ကား။ တေသု ဒုက္ကဋ္ဌပါစိတ္တိယေသု၊ တို့တွင်။
ဒုက္ကဋ္ဌ န္တိ၊ ဒုက္ကဋ်ဟူ၍။ ဝုတ္တမဟာအဋ္ဌကထာဝါဒ၊ ဆိုအပ်သော မဟအဋ္ဌကထာ အယူ၏။ အဓိပ္ပါယံ၊ ကို။ ဒဿေတွာ၊ ဌ်။ ပါစိတ္တိယန္တိ၊ ဟူ၍။ ပဝတ္တဿ၊ သော။ ကုရုဒ္ဒိဝါဒဿ၊ ကုန္ဒီအယူ၏။ အဓိပ္ပါယံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှါ ပစ္ဆိမနဿေပီတိအာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဝစနပ္ပမာဏတောတိ၊ ကား။ ဝိသံဝါဒနာဓိပ်ပါယေ၊ ချွတ်ယွင်းစေလိုသော အဖြစ်သည်။ သမာနေပိ၊ ဖြစ် သော်လည်း။ အနုညံ့သနာဒိပိုသေသေ၊ စွပ်စွဲခြင်း အစရှိသော အထူး၌။ သံဃာဒိသေသာဒိနော၊ ကို။ ဝိဓာယကဝစနဗလေန၊ စီရင်တတ်သော စကား၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဘိက္ခု ပန ဘိက္ခုနိယာ ဒုက္ကန္တိ၊ ကား။ ဘိက္ခုနိ၊ ကို။ အနုသေန္တဿ၊ စွပ်စွဲသော။ ဘိက္ခုဿ၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ ၏။
(၂၈၃)ဝံ၊ သို့။ ဒီသုပိ အဋ္ဌကထာဝစနေသု၊ နှစ်ရပ်သော အဋ္ဌကထာ စကားတို့၌လည်း။ အဓိပ်ပါယံ၊ ကို။ ဝိဘာဝေတာ၊ ပြပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ပစ္ဆိမေ၊ နောက်ဖြစ်သော။ ပါစိတ္တိယဝါဒေ၊ ၌။ ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။ ဒဿ- တာ၊ ၍။ ပုရိမဒုက္ကဋ္ဌဝါဒမေဝ၊ ရှေးဖြစ်သော ဒုက္ကဋ်အယူကိုသာလျှင်။ ပတိ- ဋ္ဌာပေတုံ၊ တည်စေခြင်းငှါ။ တြ ပနာတိအာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထိုပါဌ်၌။ ဝိသုန္တိ၊ ကား။ သမ္မဇာနမုသာဝါဒေ၊ ၌။ ပါစိတ္တိယတော၊ မှ။ ဝိသုံ၊ သီး။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုမုသာဝါဒပါစိတ်၌။ အနန္တောဂဓဘာဝေါ၊ အတွင်းမဝင်။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ (ဤ၌ အနန္တောဘာဝါ-ဟူ၍သာ ပါဌ်အများရှိကြ၏။ မသင့်စနိုး။)
တသ္မာတိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အမူလကာနုညံ့သနေ၊ မူလမရှိသော သံဃာဒိသိသ်ဖြင့် စွပ်စွဲရာ၌။ ဝိသုည၀၊ အသီးသာလျှင်။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဒုက္ကဋဝါဒေါ၊ ဒုက္ကဋ်ဟူသော အယူသည်။ ပညတ္တံ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပုရိမနယောတိ၊ ကား။
သို့။ အန္တရာ ပဝိဋ္ဌံ၊ အတွင်း၌ဝင်သော။ ဒုက္ကဋပါစိတ္တိယဝါဒ၊ ကို။ ဒဿေတွာ၊ ဌ်။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ပါကစ္စမဝ၊ ထင်ရှားစွာသာလျှင်။ အတ္ထံ၊ ကို။ ဝိဘာဝေတုံ၊ ပြခြင်းငှါ။ “တထာ ဘိက္ခုနီ”တိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။ အာရဒ္ဓံ၊ ၏။
ကတ္ထ၊ ထိုပါဌ်၌။ တထာတိ၊ ကား။ ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းယောက်ျားကိုလည်းကောင်း။ ဘိက္ခုနီဥ၊ ကိုလည်းကောင်း။ အဒ္ဓံသေန္တဿ၊ သော။ ဘိက္ခု၊ အား။ သံဃာဒိသေသ ဒုက္ကဋာနိ၊ တို့ကို။ ဝုတ္တာနိ ယထာ၊ ဆိုအပ်ကုန်သကဲ့သို့။ တထာ၊ တူ။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
“ဧတေဟိ နာသနာနတ္ထီ”တိ၊ ဟူ၍။ သာမညတော၊ အားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဒုက္ကဋေန၊ ဖြင့်။ ဣမိာ၊ ဤဘိက္ခုနီအား။ နာသနာ၊ ဖျက်ဆီး ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ အနံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
ဒုဿီလာတိ၊ ကား။ ပါရာဇိကာ၊ ပါရာဇိကရောက်၏။
၃၈၆။ အာကာရနာနတွေနာတိ၊ ကား။ ဒုသိတာကာရဿ စ၊ ဖျက်ဆီး အပ်သော အခြင်းအရာ၏လည်းကောင်း။ ဒူသကာကာရ စ၊ တတ်သော အခြင်းအရာ၏လည်းကောင်း။ နာနတ္တေန၊ ထူးသည်၏ အဖြစ် ဖြင့်။
အနဘိရဒ္ဓေါတိ၊ ကား။ အတုဋ္ဌော၊ မနှစ်သက်။
တေန၊ ကြောင့်။ “န ဖျက်ဆီး သုခိတောတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
န ပသာဒိတောတိ၊ ကား။ အနုပ္ပါဒိတပ္ပ- သာဒေါ၊ မဖြစ်စေအပ်သော ကြည်ညိုခြင်းရှိသည်တည်း။
ခီလသဒ္ဓေါ၊ ခီလ သဒ္ဒါသည်။ ထဒ္ဓဘာဝဝစနော၊ ခက်ထန်ခြင်းဟူသော အနက်ကို ဟော၏။ ကစဝရပရိယာယော၊ ကစဝရသဒ္ဒါ၏ပရိယာယ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “စိတ္တ။ပ။ခီလာန္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
နပ္ပတိတောတိ၊ ကား။ ပီတိသုခါဒီဟိ၊ ပီတိ သုခအစရှိသည်တို့သည်။ န အဘိဂတော၊ မတပ်အပ်။ တေန၊ ကြောင့်။ “န အဘိသမ္ဗောတိ၊ ဟူ၍။ န ဥပဂတော၊ အာဟ၊ ၏။
ဒုဋ္ဌောတိ စ ကုပိတောတိ စ ဝုတ္တော”တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒ်၌။
“ယေန ယေန၊ အကြင်အပျက်ကြောင့်။ ဒုဋ္ဌောတိ စ၊ ဟူ၍လည်း။ ဝုတ္တော၊ ၏။ ယေန စ၊ အကြင်အမျက်ဖြင့်လည်း။ ကုပိတောတိ စ၊ ဟူ၍လည်း။ ဝုတ္တော၊ ၏။ မာတိကာယဉ္စ၊ ၌လည်းကောင်း၊ ပဒဘာဇနေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဝုတ္တံ၊ သော။ တံ ဧတံ ဥဘယံ၊ ထိုနှစ်ပါးစုံသည်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယောဇေတဗ္ဗ၊ ၏။
ဒီဟီတိ၊ ကား။ “တေန စ ကောပေန တေန စ ဒေါသေနာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဒီဟိ၊ ကုန်သော။ ဝုတ္တကောပဒေါသပဒေဟိ၊ ဟောအပ်သော ကောပုဒ် ဒေါသပုဒ်တို့ဖြင့်။ အတ္ထတော ပန၊ အနက်အားဖြင့်ကား။ ဒီဟိပိ၊ နှစ်ပုဒ် တို့ဖြင့်လည်း။ ဒေါသောဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ဒဿိတော၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “သင်္ခါရက္ခန္ဓမေဝ ဒဿေတီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
ယာယာတိ၊ ကား။ အနတ္တ- မနတာယ၊ မနှစ်သက်သော အဖြစ်ဖြင့်။
န စုဒိတကဝသေနာတိ၊ ကား၊ စုဒိတကဝသေနာပိ၊ စုဒိတက၏ အစွမ်း ဖြင့်လည်း။ အမူလကံ၊ မူလမရှိသည်ကို။ အဓိတံ၊ လိုအပ်သည်။ ယဒိ သိယာ၊ အကယ်၍ ဖြစ်အံ့။ “အမူလကံ နာမ အနဌာပန္န န္တိ၊ ဟူ၍။ ပဒဘာဇနံ၊ ကို။ ဝဒေယျ၊ ဟောရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
ယံ ပါရာဇိကန္တိ၊ ကား။ ဘိက္ခုနော၊ အား။ အနုရှုပေသု၊ လျော် ကုန်သော။ ဧကူနဝီသတိယာ ပါရာဇိကသု၊ တခုယုတ်နှစ်ဆယ်သော ပါရာဇိကတို့တွင်။ အညတရံ၊ တပါးပါးသို့။
ပဒဘာဒန ပန၊ ၌ကား။ ဘိက္ခုဝိဘင်္ဂေ၊ ၌။ အာဂတာနေဝ၊ လာသည်တို့ကိုသာလျှင်၊ ဂဟေတွာ၊ ၍။ “စတုန္နံ အညတရေနာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဧတံ ဣဓ အပ္ပမာဏန္တိ၊ ကား။ တေ အာပန္နာနာပတံ၊ ဤ အာပတ်သင့်, မသင့်သော အဖြစ်သည်။ (၂၈၄) ဣဓာနုဒ္ဓေသနေ၊ ဤစွပ်စွဲရာ၌။ အာပတ္တိယာ၊ ၏။ အနင်္ဂ၊ အင်္ဂါ မဟုတ်။ အာပတ္တိ ပန၊ သို့။ အာပန္နေ ဝါ၊ ရောက်သည်လည်း ဖြစ်သော။ အနာပန္နေ ဝါ၊ မရောက်သည်လည်း ဖြစ်သော။ ပုဂ္ဂလေ “သော၊ ဤဂ္ဂိုလ်သည်။ အနာပန္နော၊ အာပတ်မသင့်။ သုဒ္ဓေါ၊ စင်၏။” ဣတိ၊ ဤသို့။ သုဒ္ဓသညာယ ဝါ၊ စင်၏ဟူသော အမှတ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိမတိယာ ဝါ၊ ယုံမှားသဖြင့်လည်းကောင်း။ စာဝနာဓိပ္ပါယောဝ၊ ရွှေစေလိုသော အဖြစ် သည်သာလျှင်။ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ အင်္ဂ၊ တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
“တထေဝါ”တိ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ “ပသာဒသောတေန, ဒိဗ္ဗသောတေန ဝါတိ၊ ဟူသော။ ဣမမတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ အတိဒိသတိ၊ ညွှန်း၏။
ဒိဋ္ဌာ- နုသာရေန၊ မြင်အပ်သည်ကို အစဉ်လျှောက်သဖြင့်။ သမုပ္ပန္နော၊ ဖြစ်သော။ ပရိသင်္ကာ၀၊ တွေးတောခြင်းသည်လျှင်။ ဒိဋ္ဌပရိသစိတံ နာမ၊ မည်၏။
သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော သုတပရိသကိတ-စသည်တို့၌လည်း။ ဧဝံ၊ ဤအတူ တည်း။
အဒိသွာ ဝါတိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။ ဥက္ကဋ္ဌဝသေန၊ ဥက္ကဋ္ဌ၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဒိသာ၊ မြင်၍။ ပက္တန္တေသုပ်၊ ဖဲကုန် သော်လည်း။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ နတ္ထိဝ၊ မရှိသလျှင်ကတည်း။
ဣမေသန္တိ၊ ကား။ ဣမေဟိ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။
ကရိဿန္တိတိ၊ ဟူသော စကားသည်။ တသ္မိံ ခဏေ၊ ထိုခဏ၌။ ဥပ္ပဇ္ဇနာကာရဒဿနံ၊ ဖြစ်သော အခြင်းအရာကို ပြကြောင်းတည်း။ ပစ္ဆာ ပန၊ နောက်၌ကား။ ရွှေကေန၊ ဤမျှသော။ ကာလေန၊ အခါဖြင့်။ ကတုဝါ၊ ပြုလေသလော။ ဣတိ၊ သို့။ သင်္ကာယ၊ တွေးတောခြင်းဖြင့်။ စောဒေတိ၊ စောဒနာ၏။
ဟိ၊ စွ။ ကရိသာဆုံ တိ၊ ပြုကုန်လတ္တံ့ ဟူ၍။ စောဒနာ၊ စောဒနာသည်။ နအတ္ထိ၊ မရှိ။
အရိဋ္ဌံ ပီတ န္တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားသည်။ မုခေ၊ ခံတွင်း၌။ သုရာဂန္ဓဝါယနနိမိတ္တဒဿနံ၊ သေနံ့နံခြင်း၏ အကြောင်းကို ပြကြောင်းတည်း။
တိ၊ စ္စ။ အရိဋ္ဌ၊ အရိဋ္ဌ ဆေးသည်။ သုရာသဒိသဝဏ္ဏဂန္ဓ၊ သေနှင့်တူသော အဆင်းအနံ့ရှိသော။ ကပ္ပိယဘေသဇ္ဇံ၊ အပ်သော ဆေးတည်း။
ဒိဋ္ဌိ အတ္ထိ သမူလကန္တိအာဒီသု၊ အစရှိသော စကားတို့၌။ အဇ္ဈာစာရ၊ လွန်ကျူးခြင်း၏။ သမ္ဘဝါသမ္ဘဝါနံ၊ ဖြစ်သင့် မဖြစ်သင့်တို့၏။ မူလာမူလဘာဝဒဿနံ၊ အရင်းရှိသည်, မရှိသည်၏ အဖြစ်ကို ပြကြောင်းတည်း။
အတ္ထိ သညာသမူလကန္တိအာဒိ ပန၊ အစရှိသော စကားသည်ကား။ ဒိဋ္ဌသညာယ၊ ဒိဋ္ဌသညာ၏။ သမ္မဝါသမ္ဘဝါနံ၊ ဖြစ်သင့် မဖြစ်သင့်တို့၏။ မူလာမူလဘာဝဒဿနံ၊ အရင်းရှိသည်, အရင်းမရှိသည်၏ အဖြစ်ကိုပြကြောင်းတည်း။
ဒိန္နာဝ ဒိဋ္ဌသည် ဟုတာ စောဒေတီတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။ ယံ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်ကို စောဒေတိ၊ ၏။ တတော၊ ထို စောဒနာသောပုဂ္ဂိုလ်မှု။ အသံ၊ သော။ ဝီတိက္ကမန္တံ ဝါ၊ လွန်ကျူးသည်လည်းဖြစ်သော။ ပရိစ္ဆန္နောကာသတော၊ ဖုံးလွှမ်းရာအရပ်မှု။ နိက္ခမန္တံ ဝါ၊ ထွက်သည်လည်းဖြစ်သော။ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ ဒိသာ၊ ၍။ အယံ၊ ဤသူသည်။ သော၊ ထို ငါ, စောဒနာအပ်သောသူတည်း။ ဣတိ သညာယ၊ ဤသို့သော အနှုတ်ဖြင့်။ စောဒေန္တောပိ၊ စောဒနာသောရဟန်းကိုလည်း။ သင်္ဂယှတိ၊ ယူအပ်၏။
သုတာဒီသုပ်၊ သုတအစရှိသည်တို့၌လည်း။ သ နယော၊ ဤနည်းလျှင်တည်း။
သမူလကဝါသညာမူလကေန ဝါ တိ တ္ထု၊ ဟူသောပုဒ်၌။ ပါရာဇိကံ၊ သို့ အာပန္နံ၊ ရောက်သော သူကို။ အယံ၊ ဤရဟန်း သည်။ အာပန္နော၊ အာပတ်သင့်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒိဋ္ဌာဒိမူလကေန စ၊ ဒိဋ္ဌစသည် လျှင် မူလရှိသော။ အသုဒ္ဓသညာယ၊ မစင်ကြယ်ဟူသောအမှုတ်ဖြင့် စေဒေန္တော၊ စောဒနာသောရဟန်းသည်။ သမူလကေန၊ အရင်းရှိသဖြင့်။ စောဒေတိနာမ၊ စောဒနာသည် မည်၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။
သညာသမူလကတ္တေ ဧဝ၊ သညာ၏ မူလရှိသော အဖြစ်၌သာလျှင်။ အနာပတ္တိသမ္ဘဝတော၊ အနာပတ္တိဖြစ်သင့်သော ကြောင့်တည်း။ ​ အနာ ပန္နေဝါ၊ အာပတ်သင့်သည်လည်း ဖြစ်သော။ အနာ- ဝါ၊ အာပတ် မသင့်သည်လည်းဖြစ်သော။ ပုဂ္ဂလေ၊ ၌။ အာပန္နသည်၊ အာပတ်သင့်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဒိဋ္ဌာသု၊ ဒိဋ္ဌအစရှိကုန်သော။ မူလ သု ဝါ၊ မူလတို့၌လည်းကောင်း။ အဒိဋ္ဌာဒီသု၊ ဒိဋ္ဌအစရှိကုန်သော။ မူလေသု ဝါ၊ မူလတို့၌လည်းကောင်း။ ဒိဋ္ဌသုတာဒိသညီ၊ ဒိဋ္ဌသုတအစရှိသည် အမတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ တေန ဒိဋ္ဌာဒိလကေန၊ ထိုဒိဋ္ဌအစရှိသော မူလရှိသဖြင့်။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ စောဒေန္တော၊ စောဒနာသောသူသည်။ သညာသမူလ- ကေန၊ သညာ၏ အရင်းရှိသောအဖြစ်ဖြင့်။ စောဒေတိ နာမ၊ စောဒနာ သည် မည်၏။
ဣမေသံ၊ ဤသူတို့အား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ဝုတ္တဝိပရိ- - ယာယန၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှ ပြန်သောအားဖြင့်။ အာပတ္တိဝါရေ၊ အာပတ္တိ ဝါရ၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
သမီပေ ဌက္ခာတိ၊ ကား။ စောဒနာဝသေန၊ စောဒနာသည်၏အစွမ်းဖြင့်။ ပဝတ္တိယမာနာနံ၊ ဖြစ်စေအပ်ကုန်သော။ ဟတ္ထဝိကာရဝစီသောသာနံ၊ လက် ၏ ဖောက်ပြန်ခြင်းနှုတ်မြွတ်ခြင်းတို့ကို။ ဒဿနသဝနူပစာရေ၊ မြင်လောက် ကြားလောက်သော ဥပစာ၌။ ဌတွာ၊ ဌ်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ကေစိ ပန၊ တို့သည်ကား။ “ဒွါဒသဟတ္ထဗ္ဗန္တရေ၊ တဆယ် နှစ်တောင်အတွင်း၌။ ဌတာ၊ ၍။” ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။ တံ ဝစနံ၊ သည်။ န ယုတ္တံ၊ မသင့်။
ပရတော၊ နောက်မှု။ ဗျတိရေကတော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်။ အနာပတ္တိ၊ အနာပတ္တိကို။ ဒန္တေန၊ ပြသော အဋ္ဌကထာဆရာသည်။ “ဒုတံ ဝါ ပဏ္ဏ ဝါသာသနံ ဝါ ပေသေတ္တာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဧတ္ထကမေဝ၊ ဤမျှကိုသာလျှင်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ “ဒွါဒသဟတ္တံ မုဉ္စတာ စောဒေန္တဿ သံသံ တီတိ၊ ဟူ၍။ န ဝုတ္တံ၊ မဟောအပ်။
ဝါစာယ ဝါစၥယာတိ၊ ကား။ သကလံပိ ဒိ၀သံ၊ တနေ့ ပတ်လုံးတည်း။ ဝဒတော၊ ဆိုသော။ သကိ" အာဏတ္တဿ၊ တကြိမ် စေအပ်သော ရဟန်း၏။ (၂၈၅)ဝါစာယ ဝါစာယ၊ ခန်းတိုင်းခန်းတိုင်း။ စောဒါပကာဝ၊ စောဒနာစေတတ်သောရဟန်းအားသာလျှင်။ အာပတ္တိ၊ တည်း။
သောပီတိ၊ ကား။ အာဏတ္တောပိ၊ စေအပ်သော ရဟန်းသည်လည်း။
တဿ စ၊ ထိုစေ အပ်သောရဟန်းအားလည်း။ “မယာပိ၊ သည်လည်း။ ဒိဋ္ဌိ၊ မြင်အပ်၏။” ဣတိအာဒိ၊ ဤသို့အစရှိသော စကားကို။ အဝတာပိ၊ မဆိုမူ၍လည်း။ “အမူလကန္တိ သညာယ၊ မူလမရှိဟု အမှုတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ စာဝနာဓိပ္ပာ ယေန၊ ရွှေစေလိုသဖြင့်။ “တွံ၊ သည်။ ပါရာဇိကံ ဓမ္မံ၊ သို့။ အဇ္ဈာပ​န္နော၊ ရောက် သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ ဣဒမေဝ ဝါစံ၊ ဤ စကားကိုသာလျှင်။ ပရ- ဝစနံ ပိယ၊ သူတပါးစကားကဲ့သို့။ အကတွာ၊ မပြုမူ၍။ သာမညတော၊ အားဖြင့်။ ဝဒန္တဿာပိ၊ ဆိုသော ရဟန်းအားလည်း။ သံဃာဒိသေသော ဧဝ၊ သာတည်း။
အနုညံ့သနာဓိပ္ပါယေ၊ စွပ်စွဲလိုသော အဖြစ်သည်။ သတိပိ၊ သော်လည်း။ “အသုကေန၊ ဤမည်သော သူသည်။ ဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ၏။” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပရေန၊ သူတပါးသည်။ ဝုတ္တမေဝ၊ ဆိုခြင်းကိုသာလျှင်။ ဝဒန္တဿ၊ ဆိုသော ရဟန်းအား။ သံဃာဒိသေသော၊ သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပရေန၊ သူတပါးသည်။ အဂုတ္တမ္ပိ၊ မဆိုပဲကိုလည်း။ ဝုတ္တန္တိ၊ ဆို၏ဟူ၍။ အကယ်၍ ဆိုအံ့။ အာပတ္တိ ဧ၀၊ သာတည်း။
သစေ ဝဒတိ၊ “သမ္မဟုလာ သမ္မလေ သမ္ဗုလေဟိ ဝတ္ထု ဟီ”တိ ဧတ္ထု၊ ဟူသောပုဒ်၌။ “သမ္မလေ”တိ၊ ဟူ၍။ စုဒိတကဗဟုတ္ထနိဒ္ဒေသေန၊ စုဒိတက များသော အဖြစ်ကို ညွှန်းသဖြင့်။ ပုရိမေသု၊ ရှေးဖြစ်ကုန်သော။ တီသု ဝါရေသု၊ တို့၌။ စုဒိတကဗဟုဏ္ဏေနာပိ၊ စုဒိတက များသောအဖြစ်ဖြင့်လည်း။ ဝါဒဘေဒသဗ္ဗာဓံ၊ ဝါဒအပြား ဖြစ်သင့်ခြင်းကို။ ဉာပေတိ၊ သိစေ၏။
ဟိ၊ စွ။ ဧကသ္မိံ၊ တခုသော ဝါရ၌။ စုဒိတကဝတ္ထုစောဒကဘေဒေန၊ စုဒိတကအပြား ဝတ္ထုအပြား စောဒက အပြားဖြင့်။ ဣဒံ စတုတ္ထံ၊ ဤစတုတ္ထကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ စုဒိတကဗဟုတ္တေနာပိ၊ စုဒိတကများသောအဖြစ်ဖြင့်လည်း။ စတုက္ကန္တရံ၊ စတုတ္ထအထူးကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အဋ္ဌကံ၊ ရှစ်ခုအပေါင်းသည်။ ဟောတိ ဧဝ၊ ဖြစ်သလျှင်ကတည်း။
အမူလကစောဒနာပသင်္ဂေနေ၊ မူလ မရှိသော စောဒနာနှင့် စပ်လျဉ်းသဖြင့်။ သမူလကစောဒနာလက္ခဏာမိ၊ မူလရှိသော စောဒနာ၏ လက္ခဏာအစရှိသည်ကို။ ဒသောတုံ၊ ငှါ။ “စောဒေတုံ ပန ကော လဗ္ဘတီ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။ အာရက္ခံ၊ အားထုတ်အပ်၏။
“ဘိက္ခုသာ သုက္ခာ စောဒေတီတိအာဒိ သုတ္တံ၊ အစရှိသော ပါဠိကို။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ စောဒကဿ၊ အား။ အညေသံ၊ သူတပါးတို့၏။ ဝိပတ္တိ၊ ပျက်စီးခြင်းကို ။ ပကာသေန္တိ၊ ပြကုန်၏။ တေပိ၊ ထိုသူတို့သည်လည်း။ တသ္မိံ ခဏေ၊ ထို ပြသော ခဏ၌။ စောဒကဘာဝေ၊ စောဒကအဖြစ်၌။ ဌတာဝ၊ တည်၍သာလျှင်။ ပကာသန္တိ၊ ပြကုန်၏။ တေသဉ္စ၊ ထိုသူတို့၏လည်း။ ဝစနံ၊ ကို။ ဂဟေတွာ၊ ဌ်။ ဣတရောပိ၊ စောဒကပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ စောဒေတုဥ၊ ငှါလည်းကောင်း။ အသမ္ပဋိစ္ဆန္တိ၊ ဝန်မခံသည်ကို။ တိတ္ထိယသာဝကပရိယော သာနေဟိ၊ တိတ္ထိယသာဝကအဆုံးရှိကုန်သော။ တေဟိ ပဌမစောဒကဟိ၊ ထို ပထမစောဒကတို့ဖြင့်။ သမ္ပဋိစ္ဆာပေတုဉ္စ၊ ဝန်ခံစေခြင်းငှါ လည်းကောင်း လဘတိ၊ ရှ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ သာဓကဘာဝေန၊ သက်သေ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဥဒ္ဓဂ္ဂံ၊ ထုတ်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗ၊ ၏။
“ဒုတံ ဝါ” တိအာဒီသု၊ အစရှိသည်တို့၌။ “တွံ ဝေ၊ သင်သည်ပင်လျှင်။ ဂန္ဓာ၊ ၍။ စောဒေဟိ၊ စောဒနာချေလော့။” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒူတံ ၀ါ၊ တမန် ကိုလည်။ ပေသေတ္တာ၊ စေ၍။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ စောဒေတုံ၊ ငှါ။ သက္ကောတိ၊ တတ်နိုင်၏။ တဿ၊ ထိုသူအား။ ပဏ္ဏ ဝါ၊ ကမ္ဗည်းကိုလည်း ကောင်း။ မူလသာသနံ ဝါ၊ နှုတ်မှာ သတင်းကိုလည်းကောင်း။ ပေသေက္ခာ၊ စေ၍။
သမယေနာတိ၊ ကား။ ပကတိယာ၊ ပြကတေ့ဖြင့်။ ဇာနနက္ခဏေ၊ သိသော ခဏ၌။
ဂရုကာနံ ဒိန္နန္တိ၊ ကား။ ပါရာဇိကသံဃာဒိသေသာနံ၊ တို့၏။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ နာမ၊ မည်သည်ကား။ “ဒိဒံ၊ အလှူ၏ အကျိုးသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။” ဣတိအာဒိ- နယက္ခဝတ္တာ၊ ဤသို့ အစရှိသော နည်းအားဖြင့် ဖြစ်သော။ ဒသဝတ္ထုကာ၊ ဆယ် ပါးသော ဝတ္ထုရှိသော။ ဒိဋ္၊ ဒိဋ္ဌိတည်း။ သတုစ္ဆေဒသင်္ခါတံ၊ သ, ဥစ္ဆေဒဟုဆိုအပ်သော။ အဟံ၊ အဆုံးကို။ ဂဏှာပကဒိဋ္ဌိ၊ ယူစေတတ်သော ဒိဋ္ဌိသည်။ အန္တဂ္ဂါဟိကာနာမ၊ မည်၏။
အာဇီဝဟေတု ပညတ္တာနံ ဆန္န၊ အာဇီဝဟေတုပိ၊အာဇီဝဟူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း။ အာပတ္တိ၊ ကား။ တဗ္ဗာနံ၊ ရောက်အပ်ကုန်သော။ (ဆ-၌ စပ်။) ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မပါရာဇိက၊ လည်းကောင်း။ သဉ္စရိတ္တေ သံဃာဒိသေသော၊ လည်းကောင်း။ “ယော တေ ဝိဟာမရ ဝသတိ၊ သော အရဟာ” တိ၊ ဟူသော။ ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ် ဖြင့်။ ထုလ္လစ္စယံ၊ သင့်သော ထုလ္လစ္စဉ်းလည်းကောင်း။ ပဏီတဘောဇနဝိညတ္တိ - ယာ၊ ပဏီတဘောဇဉ်ကို တောင်းခြင်းကြောင့်။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း ယောက်ျားအား။ ပါစိတ္တိယံ၊ လည်းကောင်း။ (၂၈၆)၊ ပဏီတဘောဇနာ ဝိညတ္တိယာ၊ ကြောင့်။ ဘိက္ခုနိယာ၊ အား။ ပါဋိဒေသနီယံ၊ လည်းကောင်း။ သူပေါဒဝိညတ္တိယာ၊ သူပေါဒနဝိညတ်ကြောင့်။ ဒုက္ကဋ္ဌ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပရိဝါရေ၊ ၌။ ဝုတ္တာနံ၊ ကုန်သော။
ဣမေသံ၊ ဤ ခြောက်ပါးသောသိက္ခာ ပုဒ်တို့၏။ ဟိ၊ စွ။ ဧတာ အာပတ္တိယော၊ တို့ကို။ အာဇီဝဟေတုဝ၊ အာဇီဝ ဟူသော အကြောင်းကြောင့်သာလျှင်။ ပညတ္တာ၊ ပညတ်အပ် ကုန်သည်။ န၊ မဟုတ်ကုန်။ ကသ္မာ၊ နည်း။ သဉ္စရိတ္တာဒီနံ၊ သဉ္စရိတ္တအစရှိသည်တို့သို့။ အညထာပိ၊ တပါးသော အပြားဖြင့်လည်း။ အာပဋိတဗ္ဗတော၊ ရောက်ရာ သောကြောင့်တည်း။
အာဇီဝဟေတုပိ၊ အာဇီဝဟူသော အကြောင်းကြောင့် လည်း။ ဧကာသံ၊ ထိုအာပတ်တို့သို့။ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ အာဇီဝဟေတုပ်၊ အာဇီဝဟူသော - အကြောင်း ကြောင့်လည်း။ ပညတ္ထာနံ၊ ကုန်သော။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ကေ၀လဉ္စ၊ သက်သက်လည်း။ ငတာ ၀၊ ထိုခြောက်ပါးတို့သည်သာလျှင်။ န၊ မဟုတ် ကုန်။ အညာပိ၊ ကုန်သော အဒိန္နာဒါန ကုလသန ပါဏဝဓ ဝဇ္ဇကမ္မာဒိ- ဝသေန၊ အဒိန္နာဒါန်, ကုလဒူသနပြုခြင်း, သတ္တဝါသတ်ခြင်း, ဆေးကုခြင်း စသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ အာဇီဝ ဟေတု၊ အာဇီဝဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ အာပဇ္ဇိတဗ္ဗာပိ၊ ရောက်အပ်သော အာပတ်တို့သည်လည်း။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ တာ ပန၊ ထိုအာပတ်တို့ကိုကား။ အာပတ္တိသဘာဂတာယ၊ အာပတ်ချင်း သဘော ' ဟူသောအဖြစ်ဖြင့်။ ပါရာဇိကာဒီသု၊ အစရှိကုန်သော။ ဆသု ဧဝ၊ ခြောက်ပါး တို့၌သာလျှင်။ သင်္ဂယှန္တိ၊ ရေတွက်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဝိသုံ၊ အသီး။ န ဝုတ္ထာ၊ မဆိုအပ်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
“ဧတ္ထာဝတာ ပန သီသံ န ဧတီတိ၊ ဟူသော စကားကို။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ စောဒနာ ပန၊ ကိုကား။ ကတာ ဧဝ၊ ပြုအပ်ပြီးသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။
တိံသာနီတိ၊ ကား။ တေသံ၊ ထိုသုံးရာတို့အား။ တိံသံ၊ သုံးဆယ်သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တိံသာနိ၊ မည်ကုန်၏။ တိ’သာဝိကာန်၊ သုံးဆယ်အလွန်ရှိကုန်သော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုလိုသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
“နဝုတာနီ”တိ ဧတ္ထာပိ၊ ဟူသော ပုဒ်၌လည်း။ ဧသဝ နယော၊ လျှင်တည်း။
“အတ္တာဒါနံ အာဒါတုကာမေနာတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။ အတ္တနာ၊ သည်။ အာဒါတဗ္ဗတော ဒိဋ္ဌာဒိမူလကေဟိ ဂဟေတဗ္ဗတော၊ ဒိဋ္ဌအစရှိသော မူလတို့ဖြင့် ယူအပ်သောကြောင့်။ ပရာ၊ သူတပါးအား။ ဝိဋ္ဌိတုံ၊ တုန်လှုပ် စေခြင်းငှါ။ အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။ ပဂ္ဂဏှနတော၊ လုံ့လပြုခြင်းကြောင့်။ အတ္တာဒါနန္တိ၊ ဟူ၍။ စောဒနာ၊ ကို။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ တံ၊ ထို မိမိသည်ဟူသော စောဒနာကို။ အာဒါတုကာမေန၊ ယူခြင်းငှါ အလိုရှိသော။ စောဒနံ၊ ကို။ ကတ္တုကာမေန၊ ပြုလိုသော။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဥဗ္ဗာဟိကာယာတိ၊ ကား။ ဧတာယ၊ ဤသမ္မုတိဖြင့်။ အလဇ္ဇီနံ၊ တို့၏။ တနိ ဝါ၊ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ကလဟံ ဝါ၊ ငြင်းခုံခြင်းကို လည်းကောင်း၊ ဥဗ္ဗန္တိ ပိယောဇေန္တိ၊ ကင်းစေကုန်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဥဗ္ဗာဟိကာ၊ မည်၏။ သံဃသမ္မုတိ၊ သံဃာ၏သမုတ်ခြင်းကို ရ၏။ တာယ၊ ထိုဥမ္မာဟိက သမ္မုတိဖြင့်။
ဝိနိစ္ဆနနံ နာမ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းမည်သည်ကား။ တာယ၊ ထိုသမ္မုတိဖြင့်။ သမ္မတဘိက္ခူဟိ၊ သမ္မုတိရသော ရဟန်းတို့သည်။ ဝိနိစ္ဆနနမေဝ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းပင်တည်း။
ဟိ၊ စွ။ အလဇ္ဇာယ၊ အလဇ္ဇီများသော။ ပရိသာယ၊ ၌။ သမထကေ၊ သမထက္ခန္ဓက၌။ အာဂတေဟိ၊ လာကုန် သော။ ဒသင်္ဂေဟိ၊ ဆယ်ပါးသော အင်္ဂါတို့နှင့်။ သမန္နာဂတာ၊ ပြည့်စုံကုန် သော။ ဒွေ တယော ဘိက္ခု၊ နှစ်ယောက်, သုံးယောက်သော ရဟန်းတို့ကို။ တစ္ဆေ၀၊ ထိုသမထက္ခန္ဓက၌သာလျှင်။ ဝုတ္တာယ၊ သော။ ဉတ္တိဒုတိယ- ကမ္မဝါစာယ၊ ဉတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်မြောက်ရှိသော ကမ္မဝါစာဖြင့်။ သန္နိတဗ္ဗာ၊ သမုတ်အပ်ကုန်၏။ တေဟိ စ သမ္မတေဟိ၊ ထိုသမ္မုတိရသော ရဟန်းတို့သည် လည်း။ ဝိသုံ၊ အသီး။ နိသီဒိတွာ ဝါ၊ ထိုင်၍လည်းကောင်း။ တဿာ ပရိသာယ၊ ထိုပရိသတ်၌ပင်လျှင်။ “အညေဟိ၊ တပါးသော ရဟန်းတို့သည်။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခွန်းကို။ န ကထေတဗ္ဗ၊ မဆိုအပ်။” ဣတိ၊ ဤသို့။ သာဝေက္ခာ ဝါ၊ ကြား၍လည်းကောင်း။ တံ အဓိကရဏံ၊ ကို။ ဝိနိစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ ဆုံးဖြတ် အပ်၏။
ကိမှီတိ၊ ကိသ္မိံ ဝတ္ထုသ္မိံ၊ အဘယ်ဝတ္ထု၌။ ကတရဝိပတ္တိယံ၊ အဘယ် ကား။ ဝိပတ္တိ၊ ၌။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
“ကိမှိ နံ နာမာတိ ဣဒံ၊ ကိမှိနံနာမ-ဟူသော စကားသည်။ ကတရာယ ဝိပတ္တိယာ၊ အဘယ်ဝိပတ္တိဖြင့်။ ဧတံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဝဒေသိ၊ ဆိုသနည်း။” ဣတိ၊ ဤသို့။ ယာယ ကာယစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ ဝိညာယ မာနာယ၊ သိလွယ်သော။ ဘာသာယ၊ ဘာသာဖြင့်။ ဝုတ္တေပိ၊ ဆိုသော်လည်း။ စောဒကဿ၊ ၏။ ဝိနယေ၊ ၌။ အပကတညုတာယ၊ မလိမ္မာသည်၏ အဖြစ် ကြောင့်။ “သီလာစာရဒိဋ္ဌိအာဇီဝဝိပတ္တိံသု၊ သီလဝိပတ္တိ အာစာရဝိပတ္တိ ဒိဋ္ဌိဝိပတ္တိ,အာဇီဝဝိပတ္တိတို့တွင်။ ကတရာယ၊ အဘယ်ဝိပတ္တိဖြင့်။ စောဒေသီတိ၊ စောဒနာသနည်းဟု။ မံ၊ ကို။ ပုစ္ဆတိ၊ မေး၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဉာတုံ၊ ငှါ အသက္ကောန္တာ၊ မတတ်နိုင်သော သူအား။ ပုစ္ဆာ၊ မေးခြင်းတည်း။ ကိမှီတိ အာဒိပဒတ္ထမတ္တံ၊ ကိမှိ-အစရှိသော ပုဒ်အနက်မျှကို။ အဇာနန္တဿာ. ပန၊ မသိ သော သူအားကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးသည်။
န၊ မဟုတ်။ ဟိ၊ စွ။ အနုဝိဇ္ဇကော၊ စိစစ်သောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဗာလံ၊ မိုက်သော။ စောဒကံ၊ ကို။ အပရိစိတဘာသာယ၊ မလေ့ကျက်သော ဘာသာဖြင့်။ “ကိမှိ န”န္တိ၊ ဟူ၍။ န ပုစ္ဆတိ၊ မမေး။
“ကိမှိ နမ္ပိ န ဇာနာသီ”တိ ဣဒမ္ပိ၊ ဟူသော စကားကို လည်း။ ဝစနမတ္ထံ၊ သဒ္ဒါမျှကို။ သန္တာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ (၂၈၇) “ကတရဝိပတ္တိယာ”တိ၊ အဘယ်ဝိပတ္တိဖြင့် စေဒနာသနည်း ဟူ၍။ ဝုတ္တေ၊ နို့ သော်။ “အသုကာယ ဝိပတ္တိယာ”တိ၊ ဤမည်သောဝိပတ္တိ ဖြင့် စောဒနာ၏ဟူ၍။ ဝတ္ထု၊ ဆိုခြင်းငှါ။ န ဇာနာသိ၊ မသိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝစန၊ စား၏။ အဓိပ္ပါယမေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ဗာလာ လဇ္ဇီသာ နယော ဒါတဗ္ဗောတိ၊ ဟူ၍။ ဝက္ခ၊ ဆိုလတ္တံ့။ ဝဇ္ဇာ စ၊ ဆိုပြီး၍လည်း။ “ကိမှိ နံ စောဒေသီတိ သီလဝိပတ္တိယာ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော။ အဓိပ္ပါယပကာသနမေဝ၊ အဓိပ္ပါယ်ကို ပြတတ်သည်သာလျှင် ဖြစ်သော။ နယဒါနံ၊ နည်းပေးခြင်းကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ကိမှိ-နံ- ပဒါနံ၊ ကိမှိ နံ-ပုဒ်တို့၏။ ပရိယာယမတ္တဒဿနံ ပန၊ ပရိယာယ်ကို ပြခြင်းသည်ကား။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဟိ၊ စွ။ ဗာလော၊ မိုက်သော စောဒကသည်။ “ကတရ ဝိပတ္တိယံ နံ စောဒေသီ”တိ၊ ဟူသော။ ဣမဿ ဝစနဿ၊ ဤသဒ္ဒါ၏။ အတ္တေ၊ ကို။ ဉာတေပိ၊ သိသော်လည်း။ ဝိပတ္တိပ္ပဘေဒနံ၊ ဝိပတ္တိ အပြားကိုလည်း ကောင်း။ အတ္တနာ၊ သည်။ စောဒိယမာနံ ဝိပတ္တိသရူပဉ္စ၊ စောဒနာအပ်သော ဝိပတ္တိ၏သရုပ်ကိုလည်းကောင်း။ ဇာနိတုံ၊ ငှါ။ န သက္ကောတိ၊ မတတ်နိုင်။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တေနေဝ အဇာနနေနေ၊ ထိုမသိခြင်းဖြင့် သာလျှင်။ အလဇ္ဇီ၊ ကို။ အပသာဒေတဗ္ဗော၊ မောင်းမဲအပ်၏။
“ကိမှိ န”န္တိ ဣဒမ္ပိ၊ ကိမှိ နံ ဟူသော ဤစကားသည်လည်း။ ဥပလက္ခဏမတ္တံ၊ ဥပလက္ခဏမျှသာတည်း။ အညေန ဝါ၊ တပါးလည်းဖြစ်သော။ ယေန ကေနစိ အာကာရေန၊ အမှုတ် မရှိသော အခြင်းအရာဖြင့်။ အဝိညူတံ၊ မလိမ္မာသော အဖြစ်ကို။ ပကာ- သေတာ၊ ပြ၍။ ဝိဿဇ္ဇေတဗ္ဗောဝ၊ လွှတ်အပ်သလျှင်ကတည်း။
“ဒုမ္မက္ခနံ ပုဂ္ဂလာနံ နိဂ္ဂဟာယာ” တိအာဒိဝစနတော၊ အစရှိသည်ဖြင့် ဟောခြင်းကြောင့်။ “အလဇ္ဇီနိဂ္ဂဟတ္ထာယ။ပ။ ပညတ္တန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဧဟိတီ တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။ ဟိကာရော၊ ဟိအက္ခရာကို။ အာဂမော၊ အာဂုံဟူ၍။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ အာဂမိဿတိ၊ လာလတ္တံ့။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဒိဋ္ဌသန္တာနေနာတိ၊ ကား။ ဒိဋ္ဌနိယမေန၊ မြင်သော မှတ်ခြင်းဖြင့်။
အလဇ္ဇီသာ ပဋိညာယ ဧဝ ကာတန္တိ၊ ကား။ ဝစနပဋိဝစနက္ကမေနေဝ၊ ဆိုခြင်း ချေခြင်းအစဉ်ဖြင့်သာလျှင်။ ဒေါသေ၊ အပြစ်သည်။ အာဝိဘူတေပိ၊ ထင်စွာဖြစ်သော်လည်း။ အလဇ္ဇီသာ၊ ၏။ “အသုဒ္ဓေါ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဒေါသသမ္ပဋိစ္ဆနပဋိညာယ ဧဝ၊ အပြစ်ကို ဝန်ခံခြင်းပဋိညာဉ်ဖြင့်သာလျှင်။ ဧတံ နတ္ထိ၊ အာပတ္တိယာ၊ ဖြင့်။ ကာတဖွံ့၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဧကစိ ပန၊ တို့သည်ကား။ “အလဋိဿာ၊ ၏။ ဧတံ နတ္ထိတိ အသုံဒ္ဓပဋိညာယ ဧဝ၊ ဟူသောမစင်ကြယ်သော ပဋိညာဉ်ဖြင့်သာလျှင်။ အနာပတ္တိယာ၊ အာပတ်မသင့် ခြင်းဖြင့်။ ကာတဗ္ဗ၊ ၏။ ဣတိ အယံ အတ္ထော၊ ကို။ ဧတ္ထု၊ ဤ အလဇ္ဇ ပဋိ ညာယ ဧဝ ကာတဗ္ဗ၌။ သင်္ဂဟိတော၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။ တံ ဝစနံ၊ သည်။ န ယုတ္တံ၊ မသင့်။ ကသ္မာ၊ နည်း။ အနုဝိဇ္ဇကာဝ၊ မေးစဉ် ခြင်း၏ပင်လျှင်။ နိရုတ္ထကတ္ထာပတ္တိတော၊ အကျိုး မဲ့အဖြစ်သို့ရောက်သောကြောင့် လည်းကောင်း။ စောဒကေနေဝ၊ သည်ပင်လျှင်။ အလဇ္ဇီပဋိညာယ၊ အလဇ္ဇီ ၏ပဋိညာဉ်ဖြင့်။ ဌာတဗ္ဗတော၊ တည်ရာသောကြောင့်လည်းကောင်းတည်း။
ဟိ၊ စွ။ ဒေါသာပဂမပဋိညာ ဧဝ၊ အပြစ်ရောက်သော ပဋိညာဉ်ကိုသာလျှင်။ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ ပဋိညာတိ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပတာ၊ အလိုရှိအပ်၏။
တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “တမ္ပိ နတ္ထိတီ ပဋိညံ န ဒေတီ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့ ။
တဒတ္ထဒီပနတ္ထနို့၊ ကား။ အလဇ္ဇီသာ၊ ၏။ ဒေါသေ၊ အပြစ်သည်။ အာဝိဘူတေပိ၊ ထင်စွာဖြစ်သော်လည်း။ တဿာ၊ ထိုအလဇ္ဇီ၏။ ဒေါသာ- ပဂမပဋိညာယ ဧဝ၊ အပြစ်ရောက်သည်ကို ဝန်ခံခြင်းဖြင့်သာလျှင်။ ကာတဗ္ဗ- တာဒီပနတ္ထံ၊ ပြုအပ်သောအဖြစ်ကို ပြခြင်းငှါ။
ဝိဝါဒဝတ္ထုသင်္ခါတေ၊ ဝိဝါဒ ဝတ္ထုဟုဆိုအပ်သော။ အတ္ထု၊ ကိစ္စ၌။ ပစ္စတ္တိကာ၊ ရန်သူတို့တည်း။ အတ္ထပစ္စတ္ထိကာ၊ ကိစ္စ၌ ရန်သူတို့။
သညံ ဒက္ခာတိ၊ ကား။ တေသံ၊ ထိုရဟန်း နှစ်ယောက်တို့၏။ ကထာပစ္ဆေဒတ္ထံ၊ စကားပြတ်စိမ့်သောငှါလည်းကောင်း။ အဘိမုခကရဏတ္ထဥ၊ ရှေးရှုပြုစိမ့်သောငှါလည်းကောင်း။ သဒ္ဒံ၊ အသံကို။ ကတွာ၊ ၍။
“ဝိနိစ္ဆနိတုံ အနနုစ္ဆဝိကော”တိ၊ ဟူသောစကားကို။ “အသုဒ္ဓေါ” တိ သညာယ၊ မစင်ကြယ်ဟူသော အမှတ်ဖြင့်။ စောဒကပက္ခေ၊ စောဒကအဖို့၌။ ပဝိဋ္ဌတ္တာ၊ ဝင်သောကြောင့်။ အနုဝိဇ္ဇကဘာဝတော၊ အနုဝိဇ္ဇကအဖြစ်မှ။ ဗဟိဘူတတ္ထာ၊ အပဖြစ်သောကြောင့်။ အနုဝိဋ္ဌိတုံ၊ စိစစ်ခြင်းငှါ။ အသက္က - ဏေယျတံ၊ မတတ်ကောင်းသော အဖြစ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။ သန္ဓေဟေ၊ ယုံမှားသည်။ သတိ ဝ၊ သော်သာလျှင်။ အနုဝိဇ္ဇတုံ၊ မေးစစ်ခြင်းငှါ။ သက္ကာ၊ တတ်ကောင်း၏။ အသုဒ္ဓလဒ္ဓိယာ၊ မစင်ကြယ်ဟု ယူခြင်းသည်။ သတိ ပန၊ သော်ကား။ စုဒိတကေန၊ သည်။ ဝုတ္တံ၊ သော။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော စကားသည်။ အသစ္စတောပိ၊ မမှန်သောအားဖြင့်လည်း။ ပဋိဘာတိ၊ ထင်၏။ တတ္ထ၊ ထိုမုဒိတက၌။ အနုဝိဇ္ဇနာ၊ မေးစစ်ခြင်းသည်။ ကံထံ သိယာ၊ အသို့ဖြစ်ရာအံ့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့သိအပ်၏။
(၂ဂဂ)“တထာ နာသိတကောဝ ဘဝိဿတီ”တိ ဣမိနာ၊ ဟူသောပါဌ် ဖြင့်။ ဝိနိစ္ဆယံ၊ အဆုံးအဖြတ်ကို။ အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။ သံဃတော၊ မူးဝိယော- ဇနံ နာမ၊ ကင်းစေခြင်းမည်သော။ အယမ္ပိ၊ ဤနာသနသည်လည်း။ လိင်္ဂနာသနာ ဝိယ၊ လိင်္ဂနာသနကဲ့သို့။ ဧကော၊ တခုသော။ နာသနပ္ပကာရာ၊ နာသနအပြား တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။
ဝိဒ္ဓံ ဟောတီတိ၊ ကား။ သဉ္စိစ္စ၊ စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ အာပတ္တိ”၊ သို့။ ဗဟသာ၊ အဆောတလျှင်။ အာပန္နော၊ ရောက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
“အာဒိတော ပဋ္ဌာယ အလဇ္ဇီ နာမ နတ္ထ တ္ထီ” တိ ဣဒံ၊ ဟူသောစကားသည်။ “ပက္ခာနုရက္ခဏတ္ထာယ ပဋိညံ န ဧဒေတိ’ တိ၊ ဟူသော။ ဣမဿ အလဋိလက္ခဏသမ္ဘဝ၊ ဤအလဇ္ဇီလက္ခဏာဖြစ် ခြင်း၏။ ကာရဏဝစနံ၊ အကြောင်းစကားတည်း။
ပဋိစ္ဆာဒိတကာလဇတာ၊ ဖုံးလွှမ်းသော အခါမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ အလဇ္ဇီ နာမ ဝေ၊ အလဇ္ဇီမည်သည်သာ တည်း။ ပုရိမော၊ ရှေးဖြစ်သော။ လဇ္ဇီဘာဝေါ၊ လဇ္ဇီ၏ အဖြစ်သည်။ န ရက္ခတိ၊ မစောင့်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်
ပဋိညံ န ဒေဝီတိ၊ ကား။ “မယာ၊ သည်။ ကတဒေါသံ၊ ပြုအပ်သော အပြစ်ကို။ သေစေ ဝက္ခာမိ၊ အာယ်၍ ဆိုသည်ဖြစ်အံ့။ မယှံ၊ ၏။ အနုဝတ္တကာ၊ အလိုသို့ လိုက်သော ရဟန်းတို့သည်။ ဘိဿန္တိ၊ ပျက်ကုန်လတ္တံ့။” ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ ပဋိညံ၊ ကို။ န ဒေတီ၊ မပေး။
ဌာနေ န တိဋ္ဌတီတိ၊ ကား။ လဇ္ဇီဋ္ဌာနေ၊ လဇ္ဇီအရာ၌။ န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။ ကာယဝါစာသု၊ ကိုယ်နှုတ်တို့၌။ ဝီတက္ကမော၊ လွန်ကျူးခြင်းသည်။ ဟောတိ ဧဝ၊ လျှင်တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
တေန၊ ကြောင့်။ “ဝိနိစ္ဆယော န ဒါတဗ္ဗော” တိ၊ ဟူ၍၊ အာဟ၊ ၏။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ပက္ခိကာနံ၊ အပင်းအသင်းတို့၏။ ပဋိညာယ၊ ဖြင့်။ ဝူပသမိတာပိ၊ ငြိမ်းစေ အပ်သော်လည်း။ အဓိကရဏ၊ အဓိကရုဏ်း၏။ ဒုဂူပသန္တတာယ၊ မကောင်း သဖြင့် ငြိမ်းအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် အယမ္ပိ၊ ဤရဟန်းသည်လည်း။ တထာ နာသိတကောဝ၊ ထိုသို့သောအခြင်းအရာဖြင့် ပျက်စီးသည်သာလျှင်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ ။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
စုဒိကတစောဒကေသု ပဋိပတ္တိ ဉာတိ၊ ကား။ “တုမေ့၊ တို့သည်။ အမှာကံ၊ တို့၏။ ဝိနိစ္ဆယေန၊ အဆုံးအဖြတ်ဖြင့်။ တုဋ္ဌာ၊ ရောင့်ရဲကုန်သည်။ ဘဝိဿတ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့လော။” ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ သော။ စုဒိတကစောဒကေသု၊ တို့၌။ အနုဝိဇ္ဇကေန၊ မေးစစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗက္ကမံ၊ ကျင့်အပ်သော အစဉ်ကို။ ဉတ္တာ၊ ၍။
ဝိနိစ္ဆယော မမ္မေတိ၊ ကား။ “အာပတ္တိ”တိ ဝါ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ “အနာပတ္တိ”တိ ဝါ၊ ဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဝိနစ္ဆယပရိယောသာနအနုဝိဇ္ဇနာနံ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းလျှင်အဆုံး ရှိသော မေးစစ်ခြင်းတို့၏။ မဇ္ဈံ နာမ၊ အလယ်မည်၏။ ဣတိ အတ္ထာ၊ နက်။
အမူလကမ္ပိ၊ မူလမရှိသည်ကိုလည်း။ သမ္ဗုလကံ ကတွာ၊ မူလရှိသည်ကို ပြု၍။ ၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “ဒေ မူလာနီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
“ကာ လေန ဝက္ခာမီတိအာဒီသု၊ အစရှိသောပါဌ်တို့၌။ ဩကာသံ၊ အခွင့်ကို။ ကာရာ- ပေက္ခာ၊ ပြုစေ၍။ ဝဒန္တော၊ ဆိုသော ရဟန်းသည်။ ကာလေန၊ အခါဟုတ်သ ဖြင့်။ ဝဒတိ နာမ၊ ဆိုသည်မည်၏။
သလာကဂ္ဂယာဂုအဂ္ဂ ဘိက္ခာစာရဋ္ဌာ- နာဇီသု၊ စာရေးတံဇရပ်, ယာဂုဇရပ်, ဆွမ်းခံရာအရပ်အစရှိသည်တို့၌။ စော- ဒေန္တော၊ သည်။ အကာလေန၊ အခါမဟုတ်သဖြင့်၊ ဝဒတိနာမ၊ မည်၏။
ဒေါသတော၊ အပြစ်မှု။ ဝုဋ္ဌာပေတုကာမတာယ၊ ထစေလိုသည်၏ အဖြစ် ကြောင့်။ ဝဒန္တော၊ သည်။ အတ္ထသံဟိတေန၊ အစီးအပွါးနှင့် စပ်သဖြင့်။ ဝဒတိ နာမ၊ မည်၏။
ဒေါသန္တရောတိ၊ ကား။ ဒေါသစိတ္တော၊ ဒေါသစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍။
ပန္နရသသု ဓမ္မေတိ၊ ကား။ “ပရိသုဒ္ဓကာယသမာစာရတာ၊ စင်ကြယ်သော ကိုယ်အကျင့်ရှိသော အဖြစ်လည်းကောင်း။ တထာ၊ တူ။ ဝစီသမာစာရတာ၊ နှုတ်အကျင့်ရှိသော အဖြစ်လည်းကောင်း။ သဗြဟ္မစာရီသူ၊ သီတင်းသုံးဖော်တို့၌။ မေတ္တစိတ္တတာ၊ မေတ္တာစိတ်ရှိသော အဖြစ်လည်းကောင်း။ ဗဟုဿုတတာ၊ အကြားအမြင်များသော အဖြစ်လည်းကောင်း။ ဥဘိန္န၊ ကုန် သော။ ပါတိမောက္ခာနံ၊ တို့၏။ သွာဂတာဒိတာ၊ နှုတ်တက်ခြင်းအစရှိသော အဖြစ်လည်းကောင်း။ ကာလေန ဝက္ခာမီ”တိအာဒိနာ၊ အစရှိသောပါဌ်ဖြင့်။ ဝုတ္တပဋိဓမ္မာ ၈၊ ဟောအပ်သော ငါးပါးသော တရားတို့လည်းကောင်း။ ကာရုညတာ၊ သနားခြင်းနှင့်ယှဉ်သော အဖြစ်လည်းကောင်း။ ဟိတေသိတာ၊ အစီးအပွါးကို အလိုရှိသော အဖြစ်လည်းကောင်း။ အနုကမ္မတာ၊ အစဉ် ထောက်ပံ့သော အဖြစ်လည်းကောင်း။ အာပတ္တိဝုဋ္ဌာနတာ၊ အာပတ်မှု စေသော အဖြစ်လည်းကောင်း။ ဝိနယပုရေက္ခာရတာ၊ ဝိနည်းကို ရှေးရှုသော အဖြစ်လည်းကောင်း။ ဣတိ ဣမေသု ပန္နရသသု၊ ဤ တဆယ် ငါးပါးသော တရားတို့၌။
တတ္ထ၊ ထိုတဆယ် ငါးပါးသော တရားတို့တွင်။ “ကာရုညတာ”တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ကရုဏာ၊ ကို။ ဒဿိတာ၊ ၏။
ဟိတေသိတာ တိ၊ ကား။ ဟိတဂဝေသနတာ၊ အစီးအပွါးကိုရှာသောအဖြစ်တည်း။
အနု- ကမ္မတာတိ၊ ကား။ တေန ဟိတေန၊ ထို အစီးအပွါးနှင့်။ သံယောဇနတာ၊ ယှဉ်စေသော အဖြစ်တည်း။ ဣမေဟိ ဒီဟိပိ၊ ဤနှစ်ပါးတို့ဖြင့်လည်း။ မေတ္တာ၊ ကို။ ဒဿိတာ၊ ၏။
အာပတ္တိဝုဋ္ဌာနတာတိ၊ ကား။ သုဒ္ဓန္တေ၊ စင်သော အစွန်း၌။ ပတိဋ္ဌာပနတာ၊ တည်စေသော အဖြစ်တည်း။
ဝတ္ထု၊ ဝတ္ထုကို။ စောဒေတာ၊ ၍၊ သာရေတာ၊ အောက်မေ့စေ၍။ ပဋိညံ၊ ကို။ အာရော ပေက္ခာ၊ တင်၍။ ယထာပဋိညာယ၊ ပဋိညာဉ်အတိုင်း။ ကမ္မကရဏံ၊ ကံပြု ခြင်းသည်။ ဝိနယပုရေက္ခာရတာ နာမ၊ မည်၏။
(၂၈၉) အဓိကရဏဋ္ဌေနာတိ၊ ကား။ အဓိကာတဗ္ဗဋ္ဌန၊ အလွန်ပြုအပ် သော အနက်ကြောင့်။ သမထေဟိ၊ သမထတို့ဖြင့်။ ဝူပသမေတဗ္ဗဋ္ဌန၊ ငြိမ်း စေအပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
တံနာနတ္တံ ဒသောန္တိ၊ ကား။ ဣဓ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ အနဓိပ္ပတမ္ပိ၊ မလိုအပ်သည်လည်းဖြစ်သော။ အတ္ထုဒ္ဓါရဝသေန၊ အနက်ကို ထုတ်သည်၏ အစွမ်းဖြင့်။ တံ နာနတ္တံ၊ ထို ထူးသောအဖြစ်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှါ။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “သေသာနိ အတ္ထုဒ္ဓါရံဝသေန ဝုတ္ထာနီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့ ။
“ယံ အဓိကိစ္စာ”တိအာဒိနာ၊ အစရှိ သည်ဖြင့်။ အဓိကရဏသဒ္ဓဿ၊ ၏။ ကမ္မသာဓနတာ၊ ကမ္မသာဓနအဖြစ်ကို။ ဝုတ္တာ၊ ၏။
ဂါဟန္တိ၊ ကား။ “အသုကံ၊ ဤအမည်ရှိသောသူကို။ စောဒေသာာမီ”တိ၊ စောဒနာအံ့ဟူ၍။ မနသာ၊ စိတ်ဖြင့်။ စောဒနာကာရ၊ စေဒနာသော- အခြင်းအရာကို။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းတည်း။
စေတနနို့၊ ကား။ “စောဒေသာ မ္မတိ၊ အံ့ဟူ၍။ ဥပ္ပန္နံ၊ သော။ စိတ္တဗျာပါရသင်္ခါတံ၊ စိတ်၏ ကြောင့်ကြ ဟု ဆိုအပ်သော။ စိတ္တကမ္မံ၊ စိတ်အမူအရာကို။
အက္ခန္တိန္တိ၊ ကား။ စုဒိတကသာ၊ ၏။ ဝိပတ္တိံ၊ ပျက်ခြင်းကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ ဥပ္ပန္နံ ကောဓံ၊ ဖြစ်သောအမျက် ကို။ အသဟနံ၊ သည်းမခံခြင်းကို။ ဝါ၊ ကား။ တထာ ပဝတ္တံ၊ ထိုအခြင်း အာဖြင့် ဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိသော။ စိတ္တစေတသိကရာသိပ္ပံ၊ စိတ် စေတသိက်အစုကို။
ဝေါဟာရန္တိ၊ ကား။ စောဒနာဝသပ္ပဝတ္တဝစနံ၊ စောဒနာ ၏ ပဏ္ဏတ္တိတ္တိ၊ ကား။
စောဒနာပသပ္ပ၊ အစွမ်းအားဖြင့် ဖြစ်သောစကားကို။ ပတိုန္တိ၊ ဝတ္တံ၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ပရိကပ္ပိတံ၊ ကြံအပ်သော။ နာမပဏ္ဏတ္တိံ၊ အမည် ပညတ်ကို။
အတ္တာဒါနံ ဂဟေက္ခာတိ၊ ကား။ စောဒနံ၊ ကို။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ဂဟေတွာ၊ ၍။
တံ အဓိကရဏန္တိ၊ ကား။ ဂါလက္ခဏံ၊ ဂါဟ လက္ခဏာရှိသော။ တံ အဓိကရဏံ၊ သည်။
စေတနာယ၊ သည်။ ခဏိကတ္တာ၊ ခဏတ္တယနှင့် ယှဉ်သောကြောင့်။ နိရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်၏။ သာ စ၊ ထိုစေတနာသည် လည်း။ သမထပ္ပတ္တာ၊ သမထသို့ရောက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတ္ထ၊ ဤစေတနာကို အဓိကရုဏ်းဟု ယူရာ၌။ အနိဋ္ဌပ္ပသင်္ဂေါ၊ အလိုမရှိအပ် သည့်နှင့် စပ်လျဉ်းခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဥပရိပိ၊ အထက်၌လည်း။ ဧဝံ၊ ဤအတူတည်း။ “တုဏှီ ဟောတိ”တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဝေါဟာရဝစန၊ ဝေါဟာရစကား၏။ နိရောဓ၊ ချုပ်ခြင်းကို။ ဒသောတိ၊ ၏။
တေန၊ ကြောင့်။ “တံ အဓိကရုဏံ သမထပ္ပတ္တံ ဘဝိဿတီတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
“တသ္မာ ပဏ္ဏတ္တိ အဓိကရုဏန္တိ၊ ဟူ၍။ အဋ္ဌကထာသု၊ တို့၌။ ကတသန္နိဋ္ဌာနံ၊ ပြုအပ်သော ဆုံးဖြတ်ခြင်းကို။ ဒာတာ၊ ၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ တဿာပိ၊ ထိုအဆုံးအဖြတ်၏လည်း။ ဧကစ္စေဟိ၊ အချို့ သော ဆာ တို့သည်။ ပဋိက္ခိတ္တဘာဝံ၊ ပယ်သော အဖြစ်ကို။ ဒတွာ၊ ၍။ ပုန၊ ဖန်။ တမ္ပိ၊ ထို ပယ်အပ်သောအဖြစ်ကိုလည်း။ ပဋိသေဓေတွာ၊ မြစ်၍။ အဋ္ဌကထာသု၊ တို့၌။ ဂုတ္တပဏ္ဏတ္တိယာ ဧ၀၊ ဆိုအပ်သော ပညတ်၏သာလျှင်။ အဓိကရဏတံ၊ အဓိကရုဏ်းအဖြစ်ကို။ သမစ္ဆေတုံ၊ ပြီးစေခြင်းငှါ “တံ ပနေတ န္တိအာဒိ”၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထို ပါဌ်၌။ တံ ပနေတန္တိ၊ ကား။ ပဏ္ဏတ္တိ၊ ပညတ်သည်။ အဓိကရဏံ၊ မည်၏။ ဣတိ ဧတံ ဂဟဏံ၊ ဤ အယူသည်။ ဝိရုဇ္ဈတိ၊ ဆန့်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မန္ဓော၊ စပ်အပ်၏။
ပါရာ- ဧကာဒိအာပတ္တိ၊ ပါရာဇိကအစရှိသော အာပတ်သည်။ ဧကန္တ အကုသလသ- ဘာဝါ ဝါ၊ စင်စစ် အကုသိုလ်သဘောရှိသည်လည်းကောင်း။ အဗျာကတ- သဘာဝါဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ သညာယ၊ ဤသို့ သော အမှတ်ဖြင့်။ “မေထုနဓမ္မပါရာဇိကာပတ္တိ”တိအာဒိကံ၊ အစရှိသော။ သုတ္တံ၊ ပါဠိသည်။ ပဏ္ဏတ္တိအဓိကရဏဝါဒေန၊ ပညတ်သည် အဓိကရုဏ်းမည် ဟူသော အယူနှင့်။ ဝိရုဇ္ဈတိ၊ ဆန့်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒတုံ၊ ငှါ။ ဥဒ္ဓဋံ၊ ထုတ်အပ်၏။
တေန၊ ကြောင့်။ “န ဟိ တေ။ပ။အစ္စန္တအကုသလတ္တာ” တိအာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။
တေတိ၊ တေဟူသည်ကား။ အဋ္ဌကထာစရိယာ၊ ထို့သည်။
“အမူလကစ္စေဝ ထံ အဓိကရုဏန္တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။ အမူလ- ကပါဠိရာကမေဝ၊ မူလမရှိသော ပါရာဇိကကိုသာလျှင်။ အဓိကရဏသန္ဓေန ဖြင့် အဓိပ္ပေတံ၊ လိုအပ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒတုံ၊ ငှါ။ “ယဉ္စတန္တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ယသ္မာပနာ”တိအာဒိ ပန၊ အစရှိသော စကားကို ကား။ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ အဓိပ္ပတာယ၊ သော။ အမူလကပါရာဇိကာ ပတ္တိယာ ဧဝ၊ ၏သာလျှင်။ ပဏ္ဏတ္တိဘာဝေါ၊ ပညတ်၏ အဖြစ်သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒသောတုံ၊ ငှါ။ အာရက္ခံ၊ အားထုတ်အပ်၏။
တတ္ထ၊ ထိုပါဌ်၌။ “ယာယ ပဏ္ဏတ္တိယာတိ၊ ဟူသော စကားကို။ သဘာဝ- တော၊ သဘောအားဖြင့်။ ပရိသုဒ္ဓေ၊ စင်ကြယ်သော။ ပုဂ္ဂလပိ၊ ၌လည်း။ “ပါရာဇိကော”တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။ စောဒကေန၊ သည်။ ပဝတ္တိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သော။ နာမပဏ္ဏတ္တိ”၊ အမည်ပညတ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝဒတိ၊ ၏။
ပညတ္တောတိ၊ ကား။ ကထိတော၊ ၏။
အဓိကရဏေ ပဝတ္တတ္ထာတိ၊ ကား။ (၂၉၀)အဝိဇ္ဇမာနေပိ၊ မရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ အာရောပိတမတ္တေ၊ တင်အပ်ကာမျှသော။ အာပတ္တာဓိကရဏ၊ ၌။ ဝါစက- ဘာဝေန၊ ဟောတတ်သော အဖြစ်ဖြင့်။ ပဝတ္တတ္ထာ၊ ဖြစ်သောကြောင့်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ နာမပဏ္ဏတ္တိဝသေန၊ နာမပညတ်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဣမသ္မိံ သိက္ခာပဒေသ၌။ အာပတ္တာဓိကရဏဿ၊ ၏။ ပညတ္တိဘာဝံ၊ ပညတ်၏အဖြစ်ကို။ ဒက္ခာ၊ ပြပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ အတ္တပဏ္ဏတ္တိဝသေနာပိ၊ အတ္ထပညတ်၏ အစွမ်းဖြင့်လည်း။ (တံ၊ ထို ပညတ်၏အဖြစ်ကို။) ဒဿေတုံ၊ ငှါ။ “ယသ္မာ ဝါယန္တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပညတ္တိမတ္တမေဝါတိ၊ ကား။ အဝိဇ္ဇမာနဿ၊ မရှိသော ဝတ္ထုကို။ ဝိဇ္ဇမာနာကာရေန၊ ရှိသော အခြင်းအရာဖြင့်။ မနသာ၊ စိတ်ဖြင့်။ အာရောပိတံ၊ တင်အပ်သော။ အတ္ထ- ပဏ္ဏတ္တိမတ္တမေဝ၊ အတ္ထပညတ်မျှသည်သာလျှင်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
တဉ္စ ခေါ ဣဓေဝါတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တပရိယာယေန၊ အကြင်အကြင်ဆိုအပ်ပြီး သော ပရိယာယ်ဖြင့်။ ပဏ္ဏတ္တိယာ၊ ၏။ တဉ္စ အဓိကရဏတ္တံ၊ ထို အဓိကရုဏ် ၏ အဖြစ်သည်။ ဣဓဝ ဣမသ္မိံ ဧဝ သိက္ခာပဒေ၊ ၌သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဧကေတိ၊ ကား။ ကေစိ၊ အချို့သော ဆရာတို့သည်။
တံ နယုတ္တန္တိ၊ ကား။ ဧက၊ အချို့သောဆရာတို့သည်။ အဋ္ဌကထာသု၊ တို့၌။ ဝုတ္တံ၊ သော၊ အဓိကရုဏဿ၊ ၏။ ပဏ္ဏတ္တိဘာဝံ၊ ပညတ်၏ အဖြစ်ကို။ နိသေဓေတွာ၊ မြစ်၍။ ကုသလာဒိပရမတ္ထဘာဝံ၊ ကုသိုလ်အစရှိသော ပရမတ္ထအဖြစ်ကို။ သာ ခေတုံ၊ ပြီးစေခြင်းငှါ။ “တံ ပနေတံ မေထုနဓမ္မပါရာဇိကာပတ္တိ”တိအာ- ဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။ ပပဉ္စတော၊ အကျယ်အားဖြင့် ယံ ဝစနံ၊ ကို။ ဒ- တံ၊ ၏။ တံ ဝစနံ၊ သည်။ န ယုတ္တံ၊ မသင့်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
တတ္ထ၊ ထို မသင့်ခြင်း၌။ ကာရဏံ၊ ကို။ “အာဒိကမ္မိကဿာ”တိအာဒိနာ၊ အစရှိ သည်ဖြင့်။ အာဟ၊ ၏။ တေန စ၊ ထိုပါဌ်ဖြင့်လည်း။ (ဒဿိတံ ၌ စပ်။) တသ္မိံ ဝါဒေ၊ ထိုအယူ၌။ အကုသလာ ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ အဗျာ ကတာဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ အာပတ္တိ နာမ၊ မည်သည်။ ယဒိ ဘဝေ ယျ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့။ အာဒိကမ္မိကဿ၊ အာဒိကမ္မိက ပုဂ္ဂိုလ်အား။ အနာပတ္တိ၊ အနာပတ္တိသည်။ ကထံ ဘဝေယျ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်ရာအံ့နည်း။ ကသ္မာ၊ နည်း။
တဿာပိ၊ ထိုအာဒိကမ္မိကအားလည်း။ အကုသလာဒီနံ၊ အကုသိုလ်အစရှိသည်တို့၏။ ဥပ္ပန္နတ္တာ၊ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ သိက္ခာပဒပညတ္တိတော၊ သိက္ခာပုဒ်ပညတ်သည်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ အာ ပတ္တိတိပိ၊ အာပတ်သင့်၏ဟူ၍လည်း။ ဝတ္ထု၊ ငှါ။ န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။ ကသွာ၊ နည်း။ မေထုနာဒီသု၊ မေထုန်စသည်တို့၌။ အကုသလာဒီနံ၊ အကုသိုလ် အစရှိသည်တို့၏။ သိက္ခာပဒပညတ္တိတော၊ မှ။ ပုဗ္ဗေပိ၊ ၌လည်း။ သမုပ္ပတ္တိတော၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်တည်း။
တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ အနုပ- သမ္ပန္နာနမ္ပိ၊ လူသာမဏေတို့အားလည်း။ အာပတ္တိပသင်္ဂေါ စ၊ အာပတ်နှင့် စပ်လျဉ်းခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဂိလာနာဒီနံ၊ နာသောရဟန်း စသည်တို့ အား။ အနုပညတ္တိယာပိ၊ အနုပညတ်ဖြင့်လည်း။ အနာပတ္တိအဘာဝပ္ပသင်္ဂေါ စ၊ အနာပတ္တိ, မဖြစ်သင့်ဟု လျဉ်းပါးခြင်းသည်လည်းကောင်း။ သိယာ၊ ၏။
“ကေဝလံ၊ သက်သက်။ အကုသလာဒိ ဧဝ၊ အကုသိုလ် အစရှိသည်သာလျှင်။ အာပတ္တိ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ အထ ခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဘဂ- ဝတာ၊ သည်။ ပဋိက္ခိတ္တဘာဝံ၊ ပယ်အပ်သော အဖြစ်ကို။ ဇာနန္တဿ၊ သိ သောသူအား။ သမုပ္ပဇ္ဇမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ အကုသလာဒယော ဧဝ၊ အကုသိုလ်အစရှိသည်တို့သည်သာလျှင်။ အာပတ္တိ၊ မည်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အထ မတံ၊ အကယ်၍အလိုရှိသည်ဖြစ်အံ့။ တမ္ပိ၊ ထိုစကားသည်လည်း။ အသာရံ၊ အနှစ်မရှိ။ ကသ္မာ၊ နည်း။ သိက္ခာပဒပညတ္တိ၊ သိက္ခာပုဒ် ပညတ်ခြင်းကို။ အဇာနိတျာ၊ မသိ၍။ ဝီတိက္ကမန္တဿ၊ လွန်ကျူးသော သူအား။ မေထုနာဒီသု၊ မေထုန် အစရှိသည်တို့၌။ အနာပတ္တိပ္ပသင်္ဂတော၊ အာပတ် မသင့် ခြင်းဖြင့် လျဉ်းပါးသော ကြောင့်တည်း။ စ၊ ဆက်၍ ဆိုအံ့။ အကုသလာဒိ သဘာ- ဝါယ၊ အကုသိုလ်စသည် သဘောရှိသော။ အာပတ္တိယာ၊ ဖြင့်။ ကပယော- ဂါဒီသု၊ တခုသော ပယောဂအစရှိသည်တို့၌။ ဧကတ္တာဒိပိ၊ အာပတ်တခုအစ ရှိသော အဖြစ်သည်လည်း။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဟိ၊ စွ။ သကလမ္ပိ ဒိဝသံ၊ တနေ့ပတ်လုံးလည်း။ ဣတ္ထိ၊ ကို။ ကာယတော၊ မူ။ အမောစေလွှာ၊ မလွှတ် မူ၍။ ဖုသန္တဿ၊ ထိသော ရဟန်းအား။ ဧကမေဝ အကုသလံ၊ တခုသော အကုသိုလ်သည်သာလျှင်။ န ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ မဖြစ်။ ဗဟုဓာ၊ အကြိမ်များစွာ။ ဣတ္ထိယော၊ တို့ကို။ ဖုသိတွာ၊ ထိ၍။ အပဂစ္ဆန္တဿ၊ ဖဲသောရဟန်းအား။ ဗဟိုနိ၊ များစွာသော အကုသိုလ်တို့သည်။ န ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ ယေန၊ အကြင် အကုသိုလ်ကြောင့်။ အာပတ္တိယာ၊ ၏။ ဧကတ္တံ ဝါ၊ တခုတည်း အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ဗဟုတ္တံ ဝါ၊ များသောအဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ သိယာ၊ ၏။ ဣတိ ဧဝမာဒိကံ၊ ဤသို့အစရှိသော။ အယုတ္တိ၊ မသင့်သော အဖြစ်ကို။ သင်္ဂဟေတွာ၊ သင်္ဂြိုဟ်၍။ ဒဿိတံ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထိုပါဌ်၌။ ဝတ္ထုဋာတိ၊ ကား။ ဝီတိက္ကမော၊ လွန်ကျူးခြင်းတည်း။
ဟိ၊ စွ။ တံ၊ ထိုလွန်ကျူးခြင်းကို။ အာပတ္တိသမ္မုတိပညာပန၊ အာပတ် သမုတ်ပညတ်ခြင်း၏။ ဩကာသဋ္ဌေန၊ တည်ရာဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။ ဝတ္ထုတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဂေါတ္တန္တိ၊ ကား။ အဒိန္နာဒါနာဒိတော၊ အဒိန္နာဒါန်အစရှိသည်။။ ဗုဒ္ဓသဒ္ဒနိဝတ္တနဋ္ဌန၊ အသိဉာဏျသဒ်ဒါကို နစ်စေ သံဖြင့်။ ပရိကပ္ပိတသာမညာကာရော၊ ကြံအပ်သောအမည်အစုသည်။ ဂေါတ္တံ၊ မည်၏။
နာမန္တိ၊ ကား။ အဝိဇ္ဇမာနနာမပညတ္တိ၊ အဝိဇ္ဇာမာန နာမပညတ် တည်း။
တဿ ပန ပါရာဇိကန္တိ နာမဿ၊ ထိုပါရာဇိကဟူသော အမည်၏။ အတ္ထဘူတာ၊ အနက်ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ အာပတ္တိ၊ သည်။ အတ္ထပညတ္တိ ဧဝ၊ အတ္ထပညတ်သာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (၂၉၁) ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
ဝိဝါဒါဓိ- ကရဏံ သိယာ ကုသလန္တိအာဒိ၊ အစရှိသော။ ယံ ဝစနံ၊ ကိုလည်းကောင်း။ အာပတ္တာဓိကရဏံ သိယာ အကုသလ န္တိ အာဒိ၊ အစရှိသော။ ယဉ္စ ၀စနံ၊ ကိုလည်းကောင်း။ သုတ္တန္တေဟိ၊ သုတ္တန်တို့မှ။ သမုဒ္ဓဋ္၊ ထုတ်အပ်၏။ တံ ဝစနံ၊ ကို။ ပတိ၊ စွဲ၍။ ဝိဝါဒါဒီနံ။ပ။ ဒေသိတတ္ထာတိ၊ ဟူ၍ အာဟ၊ ၏။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ယံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝတ္ထံ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ ဝစနံ၊ ကို။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်ဖြစ်သော။ ပဌမပါရာဇိကသမုဋ္ဌာနာဒိဝဏ္ဏနာယ၊ ပါရာဇိက၏ သမုဋ္ဌာန်အစရှိသော အဖွင့်၌။ သာရတ္ထဒီပနိယံ၊ ၌။ ပိရဒ္ဓဋ္ဌာန- သောဓနတ္ထံ၊ ချွတ်ယွင်းသောအရာကို သုတ်သင်ခြင်းငှါ။ ဝိတ္ထာရတာ၊ အကျယ်အားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တစ္ဆေဝ၊ ထိုပထမပါရာဇိက အဖွင့်၌သာလျှင်။ တံ ဝစနံ၊ ကို။ ဂဟေတတ္ထံ၊ ၏။ သာရတ္ထဒီပနီကာရ- ကာ၊ သာရတ္ထဒီပနီကို ပြုသောဆရာ၏။ အာပတ္တိ၊ သည်။ အကုသလာဒိ ရူပါ ဝ၊ အကုသိုလ်စသည် သဘောရှိသည်သာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ လဒ္ဓိ၊ အယူသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင် သော၊ ထိုဆရာ သည်။ ဣတပိ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌လည်း။ “တသ္မာ ပဏ္ဏတ္တိ။ပ။အာဒိမာဟာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အတ္ထနော၊ ၏။ လဒ္ဓိ၊ အယူကို။ အဋ္ဌကထာစရိ ယာပိ၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏လည်း။ လဒ္ဓိ" ကတွာ၊ အယူပြု၍။ ဂန္တဝိရောဓမ္မိ၊ ကျမ်းဂန်နှင့် ဆန့်ကျင်သည်ကိုလည်း။ အနောလောကေတာ၊ မကြည့်၍။ ဒဿေသိ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။ တ္ထိ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ ဗုဒ္ဓဃောသာစရိယော၊ ဗုဒ္ဓဃောသဆရာသည်။ အဋ္ဌကထာဝါ၊ အဋ္ဌကထာအယူကို။ အယုတ္တန္တိ၊ မသင့်ဟူ၍၊ ဒတုံ၊ ငှါ။ “တံ ပနေတ”န္တိ အာဒိ၊ အစရှိ သည်ကို။ န အာရဘိ၊ အားမထုတ်။ ကသ္မာ၊ နည်း။ “ပဏ္ဏတ္တိမတ္ထမေ၀ အာပတ္တာ- ဓိကရုဏန္တိ ဝေဒိတဗ္ဗ” န္တိ၊ ဟူ၍။ သယမဝ၊ မိမိသည်ပင်လျှင်။ ဥပရိ၊ အထက်၌။ ကထနတော၊ ဆိုလတ္တံ့ သောကြောင့်တည်း။ အထ ခေါ၊ စင်စစ် သော်ကား။ ဒုဒ္ဓိကာနံ၊ မကောင်းအယူရှိကုန်သော။ ဧကစ္စာနံ၊ အချို့သော သူတို့၏။ တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။ ဝိပ္ပဋိပတ္တိ၊ ဖောက်ပြန်သော အသိဉာဏ်ကို။ ဥာတွာ၊ ၍။ ပုန၊ ဖန်။ တံ၊ ထိုအယူကို။ ပဋိသေဓေတုကာမော၊ တား မြစ်လို၍။ အာရဘိ၊ အားထုတ်၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်လျှင်။ အန္တေ၊ အဆုံး၌။ “ဧကေ” တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဝိဝါဒါဒီနံ၊ ဝိဝါဒအစရှိသည်တို့၏။ ကုသလာဒိကတ္တေ၊ ကုသိုလ်အစရှိသော အဖြစ်သည်။ သတိ၊ သော်။ တံသမထာနမို့၊ ထို ဝိဝါဒကို ငြိမ်းကြောင်းဖြစ်သော သမထအစရှိသည်တို့၏လည်း။ တဗ္ဗာဝေါ၊ ထိုကုသိုလ်အစရှိသော အဖြစ်သည်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။ ပရမတ္တေသု၊ ပရမတ်တို့၌။ ပဏ္ဏတ္ထိယာ၊ ပညတ်ဖြင့်။ သမထာယောဂါ၊ ငြိမ်းခြင်းငှါ မသင့်သောကြောင့်တည်း ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “ကုသလာဒိသမထေဟ” တိ၊ ၍။ အာဟ၊ ၏။
ပညတ္တိ- သဘာဝါနမေဝ၊ ပညတ်သဘော ရှိသည်သာလျှင်ဖြစ်ကုန်သော။ စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ အဓိက္ခဏာနံ၊ တို့၏။ သမထေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ အဓိကရဏီယတာ၊ ငြိမ်းစေအပ်သော အဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကုသလာဒီပရမတ္ထရူပါနံ၊ ကုသိုလ်အစရှိသော ပရမတ်သဘောရှိကုန်သော အဓိကရုဏ်းတို့၏။ အဓိကရ- ဏီယတာ၊ ငြိမ်းစေအပ်သောအဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ကသ္မာ၊ နည်း။ တေသံ တေသံ၊ ထိုထိုပရမတ်တရားတို့၏။ ခဏိကတာယ၊ ခဏတ္တယနှင့် ယှဉ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သယမဝ၊ မိမိအလိုလိုလျှင်။ သမထပ္ပတ္တိတော၊ ငြိမ်းခြင်းသို့ ရောက်သောကြောင့်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ သမတ္ထိတံ၊ ပြီးစေအပ်သော။ အတ္ထံ၊ ကို။ နိဂမနဝသေန၊ နိဂုံး၏ အစွမ်း ဖြင့်။ ဒန္တေန၊ ပြလိုသောကြောင့်။ “ဣတိ ဣမိနာ အဓိကရဏဋ္ဌနာ” တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တဿ၊ ထို.ဣတိ ဣမိနာ-စသောပါဌ်၏။ ယထာဝုတ္တ နယေန၊ ဖြင့်။ သမထေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ အဓိကရဏီယတာယ၊ ငြိမ်းစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
“ဣမေကစော” တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ အနဓိတံ၊ မလိုအပ်သော။ ဝိဝါဒံ၊ ငြင်းခုံ ခြင်းကို။ နိဝတ္တေတိ၊ နစ်စေ၏။
အနုဝါဒေါတိ၊ ကား။ ဝိပတ္တိဟိ၊ ၀ိပ္ပတ္တိတို့ဖြင့်။ ဥပဝဒနာ စေဝ၊ စွပ်စွဲ ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ စောဒနာ စ၊ စောဒနာခြင်းသည်လည်းကောင်း။
တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင်။ ဥပဝဒနာ နာမ၊ မည်သည်ကား။ ဂရုဟာ စ၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အက္ကောသော စ၊ ဆဲရေးခြင်းသည်လည်း ကောင်း။
“ပဉ္စပီ” တိ၊ ဟူသော စကားကို။ မာတိကာ ပရိယာပန္နာပတ္တိယော၊ မာတိကာ၌ အကျုံးဝင်သော အာပတ်တို့ကို။ သန္တာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ကိစ္စယတာတိ၊ ကား။ ကတ္ထဗ္ဗတာ၊ ပြုအပ်သော အဖြစ်တည်း။ “သပဒါ နုက္ကမနိဒ္ဒေသာ”တိ တ္ထု၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
“ပဒါနုက္ကမနိဒ္ဒေသော” တိ၊ ဟူ၍။ ပဒဘာဇနံ၊ ကို။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ တေန၊ ထိုပဒဘာဇနီနှင့်။ သဟိတာ၊ တကူဖြစ်သော။ သိက္ခာပဒ၊ ၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
၃၈၇။ အာတိ၊ ဟူသောပုဒ်သည်။ ကက္ကူအထွေ၊ ကတ္တားအနက်၌။ သမိဝစနံ၊ ဆဋ္ဌိဝိဘတ်ရှိသော ပုဒ်တည်း။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “ဧတေန စော- ဒကေနာ”တိအာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။
“ဒိဋ္ဌမူလကေနာ”တိ၊ ဟူသော စကား ကို။ ဒိဋ္ဌဿ ဟောတိ ပါရာဇိကံ ဓမ္မံ (၂၉၂) အာပန္တော” တိအာဒိ အစရှိသော။ ပါဠိဝါရံ၊ ပါဠိတော်ဝါရကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထိုပါဌ်၌။ ဣတ္ထိယာ၊ နှင့်။ သဒ္ဓိ၊ က္ခ။ ရဝဟာ၊ ဆိတ်ကွယ်ရာ၌။ နိသဇ္ဇနာဒိ- ဒဿနမတ္တဝသေန၊ ထိုင်ခြင်းအစရှိသည်ကို မြင်ခြင်းမျှ၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဂါရာ- ဇိကံ ဓမ္မံ၊ သို့။ အဗျာပဇ္ဇန္တော၊ ရောက်သော။ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ တေန၊ ထို စောဒကသည်။ ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်၏။ မဂ္ဂေန မဂ္ဂပဋိပါဒနာဒိဒဿနဝသေန၊ မိမိမဂ်ဖြင့် သူတပါးမဂ်သို့ သွင်းခြင်းအစရှိသည်ကို မြင်သည်၏ အစွမ်းဖြင့်။ န ဒိဋ္ဌော၊ မမြင်အပ်။
ဟိ၊ စွ။ တေန၊ ထိုစောဒကသည်။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ် ကိုး တထာ၊ ထို မဂ်သို့ သွင်းသော အခြင်းအရာဖြင့်။ ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်သည်။ ယဒိ ဘဝေယျ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့။ အယံ၊ ဤစောဒကသည်။ တသ္မိံ ပုဂ္ဂလေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၌။ အသုဒ္ဓသည် ဧ၀၊ မစင်ကြယ်ဟု အမှုတ်ရှိသည်သာလျှင်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ အသုဒ္ဓသညာယ စ၊ မစင်ကြယ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ လည်း။ သုဒ္ဓံ ဝါ၊ စင်ကြယ်သောသူကိုလည်းကောင်း။ အသုဒ္ဓံ ဝါ၊ မစင် ကြယ်သောသူကို လည်းကောင်း။ စောဒေန္တဿ၊ အား။ သံဃာဒိသေသော၊ သည်။ နသိယာ၊ မဖြစ်ရာ။ ကသ္မာ၊ နည်း။ “အနာပတ္တိ သုံဒ္ဓေ အသုဒ္ဓ- ဒိဋ္ဌိဿ အသုဒ္ဓေ အသုဒ္ဓဒိဋ္ဌိဿာ” တိအာဒိဝစနတော၊ အစရှိသည်ဖြင့် ဟော ခြင်းကြောင့်တည်း။”
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣတ္ထိယာ၊ နှင့်။ သဒ္ဓိ၊ က္ခ။ ရေဟာ၊ ဆိတ်ကွယ်ရာ၌။ နိသဇ္ဇာဒိမတ္တမေဝ၊ ထိုင်ခြင်းစသည်မျှကိုသာလျှင်။ ဒိန္နာပိ၊ မြင်၍လည်း။ “အယံ၊ ဤသူကား။ သဒ္ဓေါ၊ သဒ္ဓါတရားရှိသော။ ကုလပုတ္တော၊ အမျိုးသားတည်း။ ပါရာဇိကံ၊ သို့။ န အာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။” ဣတိ၊ ဤသို့။ တသ္မိံ၊ ထိုသူ၌။ သုဒ္ဓသညီ ဝါ၊ စင်ကြယ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍လည်း ကောင်း။ ဝေမတိက ဝါ၊ ယုံမှားသည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ “ပါရာဇိကံ ဓမ္မံ၊ သို့။ အဇ္ဈာပန္တော၊ ရောက်သည်ကို။ မယာ၊ သည်။ သုတေ၊ ကြား အပ်၏။” ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်။ နိယမေၻာ၊ မှုတ်၍။ စော- ဒေန္တဝ၊ စောဒနာသော ရဟန်းအားသာလျှင်။ သံဃာဒိသေသော၊ တည်း။ အသုဒ္ဓသညိဿာ၊ မစင်ဟု အမှတ်ရှိသော ရဟန်းအား။ န၊ သံဃာ ဒိသိမ့်မသင့်။ ထိုအသုဒ္ဓသညာရှိသော ရဟန်းအား။ ဒိဋ္ဌ သုတန္တိ၊ စာ မြင်၏ ကြား၏ဟူ၍။ မုသာဝါဒါဒိပစ္စယာ၊ မုသားဆိုခြင်းစသောအကြောင်း ကြောင့်။ လဟုကာပတ္တိ ဝ၊ လဟုကအာပတ်သာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ တသ္မိံ၊ ထိုသူ၌။ သုဒ္ဓဒိဋ္ဌိ၊ စင်၏ ဟု အယူရှိလျက်။ စာဝနာဓိပ္ပါယောပိ၊ ရွှေစေလိုသည်ဖြစ်၍လည်း။ ဒိဋ္ဌိ၊ မြင်သော။ ရဟောနိသဇ္ဇာဒိမတ္တမဝ၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ ထိုင်ခြင်းစသည်မျှကို သာလျှင်။ ယဒိ ဝဒတိ၊ အကယ်၍ ဆိုအံ့။ အဒိဋ္ဌိ၊ မမြင်သော။ မဂ္ဂေန မဂ္ဂပဋိပါဒနာဒိ၊ မဂ်ဖြင့်မဂ်၌ သွင်းခြင်းအစရှိသော။ ပါရာဇိကဝတ္ထု ဝါ၊ လည်းကောင်း။ “အသမဏောသီ” တိအာဒိက ဝါ၊ အစရှိသော စကားကို လည်းကောင်း၊ န ဝဒတိ၊ မဆို။ တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ် မသင့်။
အဓိကံ၊ လွန်သော စကားကို။ ၀ဒန္တ ပန၊ အားကား။ “အဒိဋ္ဌိ၊ မမြင်ပဲ။ ဒိဋ္ဌိ၊ မြင်၏ဟူ၍။ ဝုတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ အာပတ္တိယေဝ၊ တည်း။
ယော ပန၊ အကြင် ရဟန်းသည်ကား။ ဒိဋ္ဌေန၊ မြင်အပ်သော။ ရဟောနိ- သဇ္ဇာဒိနာ၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ ထိုင်ခြင်း အစရှိသည်ကြောင့်။ ပထမပါရာ- ဗိကေန၊ ဖြင့်။ အသုဒ္ဓသညီ၊ မစင်ကြယ်ဟု အမှတ်ရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ စာဝနာဓိပ္ပါယော၊ ရွှေလျောစေလိုသည်ဖြစ်၍။ အဒိန္နာဒါနံ၊ အဒိန္နာဒါန် သို့။ အျာပဇ္ဇန္တော၊ ရောက်သည်ကို။ “ဒိဋ္ဌိ”တိ၊ မြင်အပ်၏ ဟူ၍လည်း ကောင်း။” “သုတေဒ”တိ ဝါ၊ ကြားအပ်၏ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဣတိအာဒိံ၊ ဤသို့ အစရှိသောစကားကို။ ၀ဒ​တိ၊ ဆိုငြားအံ့။ တဿာပိ၊ ထိုရဟန်း အားလည်း။ အသုဒ္ဓေ၊ မစင်ကြယ်သည်၌။ အဒိဋ္ဌိတာယ၊ မစင်ကြယ် အယူရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သံဃာဒိသေသော၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကေစိ၊ အချို. ဆရာတို့သည်။ ၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
အည ပန၊ တပါးဆရာတို့ကား။ ယေန ပါရာဇိကေန၊ ဖြင့်။ စောဒေတိ၊ ၏။ တေန၊ ထို ပါရာဇိကဖြင့်။ အသုဒ္ဓသညာဘာဝါ၊ မစင်ကြယ်ဟု အမှတ် မရှိ သောကြောင့်။ အာပတ္တိယေဝ၊ သာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣဒံ၊ ဤစကားသည်။ ယုတ္တံ၊ သင့်၏။
တထာ ဟိ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ မာတိ- ကာဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။ ယေန ပါရာဇိကေန။ပ။ သံဃာဒိသေသော တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (အနက် လွယ်ပါ၏)
ဣမိနာ နယန၊ ဤနည်းဖြင့်။ သုတာဒိမူလကေသုပိ၊ သုတစသောမူလတို့၌လည်း။ ဝိနိစ္ဆယော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
အညတြ အာဂတေသူတိ၊ ကား။ ဩမသဝါဒါဒီသု၊ ဩပသ- ဝါဒ-အစရှိသည်တို့၌။ အာဂတေသု၊ လာကုန်သော။
အ၀ဿုတောတိ၊ ကား။ တီဟိပိ ဒ်ဓါရဟေိ၊ သုံးပါးသော ဒွါရတို့ဖြင့်လည်း ပါရာဇိကဝတ္ထု ဘူတ- ဒုစ္စရိတာနုဝနေန၊ ပါရာဇိကဝတ္ထုဖြစ်၍ ဖြစ်သော ဒုစရိုက်မိုးစွတ်သဖြင့်။ တိန္တော၊ စိုစွတ်သည်တည်း။
ကသမ္ဘူ ဇာတောတိ၊ ကား။ ကစဝရဘူတော၊ အမှိုက်ဖြစ်၍ ဖြစ်၏။ နိဿာရော၊ အနှစ်မရှိ။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ကောဏ္ဏောတိ၊ ကား။ စောရော၊ ခိုးသူတည်း။ ဒုဿီလော၊ သီလမရှိ။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဇေဋ္ဌဗ္ဗတိကောတိ၊ ကား။ ကာဠကတ္တိဒေဝီဝတေ၊ ကာဠကဏ္ဏီနတ်သမီးအကျင့်၌။ နိယုတ္တော၊ ယှဉ်သော တိတ္ထိယော၊ တိတ္ထိ တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ ၏။ သာ ကာဠကဏ်၊ ထိုကာဠကတ္တီ နတ် သမီးကို။ သိရိဒေဝိယာ၊ သိရိနတ်သမီး၏။ ဇေဋ္ဌာတိ၊ အစ်မဟူ၍။ ဝုတ္တာ ကိရ၊ ဆိုအပ်သတဲ့။
ယဒဗ္ဗေနာတိ၊ ကား။ ယေန ကာရဏေန၊ အကြင် အကြောင်းကြောင့်။ ယတ္တကေန၊ အကြင်မျှ လောက်သော အကြောင်း ကြောင့်။ ဣတိ(၂၉၃) အတ္ထော၊ နက်။
တဒဂ္ဂနာတိ ဧတ္ထာပိ၊ ဟူသော ပုဒ်၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ လျှင်တည်း။
နော ကပ္ပတီ တိအာဒိ၊ အစ ရှိသော စကားကို။ ဝေမတိကဘာဝဒီပနတ္ထမေဝ၊ ဝေမတိကအဖြစ်ကိုပြခြင်း ငှါသလျှင်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မဟာပဒုမတ္ထရဿ၊ ၏။ အဓိပ္ပါ ယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
၃၈၉။ ဧတ္ထာတိ၊ ကား။ စောဒနာယံ၊ ၌။
တနီယာဒိကမ္မံ၊ တဇ္ဇနီယ စသော ကံကို။ ကရိဿာမီတိ၊ အံ့ဟူ၍။ အာပတ္တိယာ၊ ဖြင့်။ စောဒေန္တဿ၊ စောဒနာသော ရဟန်း၏။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုသည်။ ကမ္မာဓိပ္ပါယောနာမ၊ မည်၏။
ပရိဝါသဒါနာဒိက္ကမေန၊ ပရိဝါသ်ပေးခြင်းစသော အစဉ်ဖြင့်။ အာပတ္တိတော၊ မှ။ ဂုဋ္ဌာပေတုံ၊ ထစေခြင်းငှါ။ အာပတ္တိယာ၊ ဖြင့်။ စောဇေန္တဿ၊ ၏။ အဓိပ္ပါယော၊ သည်။ ဝုဋ္ဌာနာဓိပ္ပါယော၊ မည်၏။
ဥပေါသထံ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဖဝါရဏံ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ သံသေ၊ ၌။ ကာတုံ၊ ငှါ။ အဒါနတ္ထာယ၊ မပေးခြင်းငှါ။ အာပတ္တိယာ၊ ဖြင့်။ စောဒယတော၊ ၏။ အဓိပ္ပါယော၊ သည်။ ဥပေါသထပဝါရဏဋ္ဌပနာဓိပ္ပါယော၊ မည်၏။
အသမ္မုခါ။ပ။ဒုက္ကန္တိ၊ ကား။၊ အနုညံ့သေန္တဿာပိ၊ စွပ်စွဲသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ အက္ကောသန္တာပိ၊ ဆဲရေးသော ရဟန်းအား လည်းကောင်း ဒုက္ကဋံ၊ ၏။
သဗ္ဗတ္ထိဝါတိ၊ ကား။ သဗ္ဗာသု၊ ကုန်သော။ အဋ္ဌကထာသု၊ တို့၌။
ဥပေါသထပဝါရဏာနံ၊ တို့၏။ ဉတ္တိကမ္မဘာဝတော၊ ဉတ္တိကံဖြစ်သော ကြောင့်။ ဉတ္တိယာ၊ ၏။ ဝတ္တမာနာယ ဧဝ၊ ဖြစ်ဆဲ၌သာလျှင်။ ဥပေါသထ- ပဝါရဏဋ္ဌပနံ၊ ဥပုသ်, ပဝါရဏာကို ထားခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ နိဋ္ဌိတာယ၊ ပြီးသည်ရှိသော်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ သာ စ၊ ထိုဉတ်သည် လည်း။ ယျကာရေ၊ ယျအက္ခရာသို့။ ပတ္တေ၊ ရောက်သည်ရှိသော်။ နိဋ္ဌိတာ နာမ၊ ပြီးသည်မည်သည်။ ဗောာတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “ယျကာရေ ပတ္တေ န လဗ္ဘတီတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
အနုပါသကောတိ၊ ကား။ သရဏဂမဏဿပိ၊ သရဏဂုံ၏လည်း။ ပဋိပ္ပသာဒ္ဓတ္တာ၊ ငြိမ်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ဥပါ- ဥပါသကာသည်လည်း။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ သကောပိ၊ ကုန်၏။
“အနောဒိဿ ဓမ္မံ ကထေန္တဿာ” တိဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဩဒိသာ၊ ရှည်၍။ ကထေန္တေန၊ ဟောသည်ရှိသော်။ ဩကာသံ၊ အခွင့်ကို။ ကာရေ- တတ္ထံ၊ ပြုစေအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။
အာပတ္တိဒေသေတာတိ၊ ကား။ ဩကာသာကာရာပနာပတ္တိ၊ အခွင့်ကို မပြုစေခြင်းကြောင့် သင့်သော အာပတ်ကို။ ဒေသေတွာ၊ ဒေသနာကြား၍။
ယံ၊ အကြင်သူကို။ စောဒေတိ၊ ၏။ တ၊ ထိုသူ၏။ ဥပသမ္ပန္နောတိ သင်္ချိုပဂမနံ၊ ပဉ္စင်းဟူသော အရေ အတွက်သို့ ရောက်ခြင်းလည်းကောင်း။ တသ္မိံ၊ ထိုသူ၌။ ဗုဒ္ဓသည်တာ၊ စင်၏ဟု မှတ်ခြဝ်းလည်းကောင်း။ ဝေမတိကတာ ဝါ၊ ယုံမှားခြင်းလည်း ကောင်း။ ယေန ပါရာဇိကေန၊ ဖြင့် စောဒေတိ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုပါရာ- ဗိက၏။ ဒိဋ္ဌာဒိဝသေန၊ မြင်ခြင်းအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ အမူလကတာ၊ အရင်းမရှိသော အဖြစ်လည်းကောင်း။ စာဝနာဓိပ္ပါယနေ၊ ရွှေလျောစေလို သဖြင့်။ တုံး သည်။ ပါရာဇိကော၊ ပါရာဇိကရောက်၏။ ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်။ နိယမေတွာ၊ မှတ်၍။ သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်။ စောဒနာ စောဒါပနဇ၊ စောဒနာခြင်း, စောဒနာစေခြင်းလည်းကောင်း။ တ၊ ထို စောဒနာအပ်သော ရဟန်း၏။ တင်္ခဏဝိဇာနနံ၊ ထိုခဏ သိခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ ဣမာနိ ပဉ္စ၊ တို့သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
ပဌမဒုဋ္ဌဒေါသသိက္ခာပဒဝတ္ထနာ၊ သည့်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။