၆-အညာတကဝိညတ္တိသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
(၃၂၂) ၅၁၅၊ ဆဋ္ဌေ= ဆဋ္ဌသိက္ခာပုဒ်၌။
ပဋိ ဧဝ၊ လိမ္မာသောသူ သည်သာလျှင်။
ပစ္စော၊ မည်၏။
ပါဠိယံ၊ ၌ ဓမ္မနိမန္တနာတိ= ဟူသည်ကား= သမဏေသု= ရဟန်းတို့၌။
ဝမ္မာစာရုဓမ္မမဏ္ဏဝသေန၊ ကျင့်အပ်သော အကျင့် တရားမျှ၏ အစွမ်းဖြင့်။
နိမန္တနာ၊ ဖိတ်ခြင်းတည်း။
ဒါတုကာမထာယ၊ လှူခြင်းငှါ အလိုရှိသော အဖြစ်ကြေင့်။
ကတနိမန္တနာ၊ ပြုအပ်သော ဖိတ် ခြင်းသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။
“ဝိညာပေတီ” ဟူတိ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။ အညာဘကအပ္ပဝါရိတတော= အမတော်ရာ, မဖိတ်ရာမှ။
ဝိညတ္တိ နာမ၊ တောင်းခြင်းမည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
၅၁၇။ “တိဏေန ဝါ ပစ္စေန ဝါ ပဋိစ္ဆာဒေတာ အာဂန္ဓဗ္ဗန္တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
ဘူတဂါမဝိကောပနံ၊ ဘူတဂါမ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းကို။
အနုညာတံ၊ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
“နေဝ ဘူတဂါမ- ပါတဗျတာယာ”တိအဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ၏။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
သုဒ္ဓစိတ္တေန၊ စင်ကြယ်သော စိတ်ဖြင့်။
လိင်္ဂ၊ တိတ္ထိအသွင်ကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ပစ္ဆာ၊ နောက်ပ့။
လဒ္ဓိ၊ အယူကို။
ဂဏှန္တောပိ၊ ယူသော်လည်း။
တိတ္ထိယပက္ကန္တကော ဧဝ၊ တိတ္ထိယပက္ကန္တကသာလျှင်တည်း။
”ဧတိ၊ ဟူ၍။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
“နိဝါသောပိ လဒ္ဓိ န ဂဟေတဗ္ဗာ” အဿ၊ ၏။
“ယံ အာဝါသံ ပဌမံ ဥပဂစ္ဆတီတိ ဧတ္ထာသိ၊ ဟူသော ပုဒ်၌လည်း ။
ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းသို့။
စီဝရာဒိအတ္ထာယ၊ သင်္ကန်းအစရှိသည်တို့၏ အလို့ငှါ။
ပဝိသန္တေနာပိ၊ ဝင်သော ရဟန်းသည်လည်း။
တိဏာဒီဟိ၊ မြက်အစရှိသည် တို့ဖြင့်။
ပဋိစ္ဆာဒေတာဝ၊ ဖုံးလွှမ်း၍သာလျှင်။
ဂန္တတ္ထံ၊ သွားအပ်၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
“န ဝ နစ္စေန အာဂန္တဗ္ဗန္တိ၊ ဟူ၍။
သာမညတော၊ သာမည အားဖြင့်။
ဒုက္ကဋ၊ ကို။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်သောကြောင့်တည်း။
စီမိလိကာဟီတိ။” ဟူသည်ကား။
ပဋပိလောဋိကာဟိ၊ ပုဆိုးကြမ်းတို့ဖြင့်။
ပရိဘောဂေနေဝါတိ၊ ဟူသည်ကား။
အညံ့၊ သံဃိကသင်္ကန်းမှ တပါးသော။
စီဝရံ၊ ကို။
အလဘိန္နာ၊ မရသည်ဖြစ်၍။
ပရိဘုဉ္စနေန၊ သုံးဆောင်ခြင်း ကြောင့်။
ပရိဘောဂနိဏ္ဏန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာ ဖြင့် ပရိဘုဉ္စယမာနံ= သုံးဆောင်အပ်သော။
တံ စီဝရံ၊ သည်။
ဩဘဂ္ဂ- ဝိဘဂ္ဂတာယ၊ အစုတ်စုတ် အပြတ်ပြတ် ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အသာရုပ္ပံ၊ မသင့်တင့်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧဝံ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။
နိတ္ထံ၊ ဟောင်းမြင်း ဆွေးမြေ့သည်တည်း။
၅၂၁။ “အညဿတ္ထာယာ”တိ ဧတ္ထာပိ၊ ဟူသောပုဒ်သို့လည်း။
“ဉာတ- ကာနံ ပဝါရိတာနန္တိ ဣဒံ၊ ဟူသောပုဒ်သည်။
အနုဝတ္တတိ ဧဝ၊ အစဉ်လိုက် သည်သာတည်း။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
“အတ္တနော ဉာတကပဝါရှိတေ”တိ အာဒိ၊ အစရှိသောစကားကို။
အာဟ၊ ၏။
ဣဓ ပန၊ ဤ သိက္ခာပုဒ်၌ကား။
အညဿ၊ တပါးသော။
အစိနဋ္ဌစီဝရ၊ ခိုးသူလုသော ပျောက်သော သင်္ကန်းရှိသော ရဟန်း၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။
အညာတကအပ္ပဝါရှိတေ၊ အဆူမတော်သောသူ မဖိတ်သောသူတို့ကို။
ဝိညာပေန္တဿ၊ တောင်းသော ရဟန်းအား။
နိဿဂ္ဂိယေန၊ နိဿဂ္ဂိယဖြင့်။
အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤသို့သော အနက်ကို။
ဂဟေတဗ္ဗော၊ ယူအပ်၏။
ဣတရထာ၊ ဤဋီကာဝါဒမှတပါး အဋ္ဌကထာဝါဒအပြား အားဖြင့်။
အတ္ထု၊ ကို။
ဂယှ- မာနေ၊ ယူချေသည်ရှိသော်။
“ဉာတကာနံ ပဝါရိတာန” န္တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။
ဝိသေသော၊ အထူးသည်။
န ဘဝေယျ၊ မဖြစ်ရာ။
တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။
အနန္တရသိက္ခာပဒေ၊ အခြားမဲ ဖြစ်သော သိက္ခာပုဒ်၌။ “အဋ္ဌကထာသု ပနဉာာကပဝါရှိတဋ္ဌာနေ။ပ။
ပမာဏမေဝဝတီတိ ဝုတ္တံ၊ တံ ပါဠိယာ န သမေတီ”တိ စ= ဟူ၍ လည်းကောင်း။
“ယသ္မာ ပနိဒံ သိက္ခာ- ပဒံ အညဿတ္ထာယ ဝိညာပနဝတ္ထုသ္မိံ ယေဝ ပညတ္တံ၊ တသ္မာ ဣဓ အညာတ္ထာ- ယာတိ န ဝုတ္တန္တိ စ= ဟူ၍ လည်းကောင်း။
ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံအဖြစ်။
ဝိကပ္ပ- နုပဂစီဝရတာ၊ ဝိကပ္ပနာလောက်သော သင်္ကန်း၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။
သမယာဘာဝေါ၊ အခါ၏ မရှိခြင်းလည်းကောင်း။
အညာတကဝိညတ္တိ၊ အဆွေမတော်ရာ၌ တောင်းခြင်းလည်းကောင်း။
တာယ၊ တိုတောင်းခြင်းဖြင့် ပဋိလာဘော စ= ရခြင်းလည်းကောင်း။
ဣမာနိ စတ္တာရှိ၊ ဤလေးပါးတို့ သည်။
ဧတ္ထု၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
အညာတကဝိညတ္တိသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။