ပါဏကထာဝဏ္ဏနာ
၁၁၄။ ပါဏကထာယံ၊ ၌။
အာဌပိတောတိ၊ ကား။
ဣဏံ၊ မြီတို
ဂဏှန္တေဟိ၊ ယူကုန်သော။
မာတာပိတူဟိ၊ အမိအဖတို့သည်။
ယား ဣဏဒါနာ၊ မြီကို ပေးသည်တိုင်အောင်။
အယံ၊ ဤသူငယ်သည်။
တုမှာကံ၊ သင်တို့၏။
သန္တိကေ၊ အထံ၌။
ဟောတု၊ နေပစေ။”
ဣတိ၊ သို့။
ဣဏဒါယ ကာနံ၊ မြီရှင်တို့အား။
နိယျာတိတော၊ ဆောင်နှင်းအပ်သည်လည်း။
အဝ- ဟာရော နတ္ထီတိ၊ ကား။
မာတာပိတူဟိ၊ တို့သည်။
ပုစ္ဆာ၊ သားကို။
အပရိစ္စတ္ထတ္ထာ၊ မစွန့်သောကြောင့်လည်းကောင်း၊
မာတာပိတူနံ၊ တို့၏။
အသန္တကတ္တာ စ၊ ဥစ္စာ မဟုတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။
အဝဟာရော၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
“ဓနံ ပန ဂတဋ္ဌာနေ ဝခုတီ”တိ။
ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
အာဌပေတွာ၊ သားကိုပေါင်၍။
ဂဟိတဓနံ၊ ယူအပ်သော ဥစ္စာ သည်။
ဝရိယာ၊ အတိုးနှင့်။
သဟ၊ က္ခ။
အာဌပိတပုတ္တာရကသာ၊ ပေါင် ထားအပ်သော သားကို ဆောင်သော ရဟန်းအား။
ဂီဝါ၊ အစားတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿိတံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
“ဒါသဿ ဇာ- တောတိ၊ ဟူသော စကားကို။
ဥက္ကဋ္ဌလက္ခဏံ၊ လွန်သော လက္ခဏာကို။
ဒတုံ၊ ငှာ။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဒါသိကုစ္ဆိယံ၊ ကျွန်မ ဝမ်း၌။
ဇာတော၊ ဖြစ် သော။
အဒါသဘာ၊ ကျွန်မဟုတ်သော ယောက်ျား၏။
ပုတ္တောပိ၊ သားကို လည်း။
ဧတ္ထဝ၊ ဤအန္တောဇာတ၌သာလျှင်။
(၁၉၄) သင်္ဂဟိတော၊ ရေ တွက်အပ်၏။
ပရဒေသတော ပဟရိက္ခာတိ၊ ကား။
ပရဒေသဝိလုမ္ပကေဟိ၊ သူတပါးတို့ ဒေသကို လုယက်တတ် ကုန်သော။
ရာဇစောရာဒီဟိ၊ မင်း ခိုးသူအစရှိသည်တို့သည်။
ဟရိက္ခာ၊ ဆောင်၍။
သုခံ ဇီဝါတ် ဝဒတီတိ၊ ကား။
ထေယျစိတ္တေန၊ ဖြင့်။
သာမိကာနံ၊ အရှင်တို့၏။
သန္တိကတော၊ အထံမှ။
ပလာပတုကာမတာယ၊ ပြေးစေလိုသော အဖြစ်ဖြင့်။
ဝဒတိ၊ ဆို၏။
တထာ ပန၊ ထို ခိုးသောစိတ်ဖြင့်ကား။
အစိန္တေတာ၊ မကြံ၍၊
ကာရုညေန၊ သနားသောကြောင့်။
“သုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။
ဂန္ဓာ၊ ရ
ဇီဝ၊ အသက်မွေးလော့။
ဣတိ၊ သို့။
၀ဒန္တဿ၊ အား။
အဝဟာရော၊ သည်
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဂီဝါ ပန၊ အစားသည်ကား။
ဟောတိ၊ ၏။
ဒုတိယပဒဝါ- ရေတိ၊ ကား။
ဒုတိယပဒံ၊ ဒုတိယခြေကို။
အဝဿံ၊ မချွတ်။
ယဒိ ဥဒ္ဓရိဿတိ၊ အကယ်၍ချီလတ္တံ့ ဖြစ်အံ့။
ဘိက္ခုဿ၊ အား။
“ပလာယိတွာ သုခံ ဇီဝါ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝစနက္ခဏေယေဝ၊ ဆိုသော ခဏ၌သာလျှင်။
ပါရာဇိကံ၊ တည်း။
“အနာပတ္တိ ပါရာဇိကဿာ”တိ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
တာ၊ ထိုရဟန်း၏။
ဝစနေန၊ ကြောင့်။
ဝေဝံခုနေ၊ ပြေးသောအဟုန် တိုးပွားခြင်းကို။
အက- တေပိ၊ မပြုသော်လည်း။
ဒုက္ကဋ္ဌာ၊ မှ။
န.မုစ္စတိ၊ မလွှတ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
“အဒိန္နံ ထေယျသင်္ခါတံ အာဒိယေယျာတိ၊ ဟူ၍။
အာဒါ- န၀၊ ယူခြင်းကိုသာလျှင်။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။
“ပရိယာယေန မုစ္စတိ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။