သဝိဘင်္ဂသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
၁၉၇။ ပကတိမနုသောဟိ၊ ပြကတေ့သော လူတို့ထက်။
ဥတ္ထရှိတရာနံ၊ လွန်ကဲ ကုန်သော။
ဗုဒ္ဓါဒိဥတ္တမပုရိသာနံ၊ ဘုရားအစရှိသော မြတ်သော ယောက်ျားတို့ ၏။
အဓိဂမဓမ္မော၊ ရအပ်သော တရားသည်။
ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မော၊ မည်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
“ဥတ္တရိမနုဿာနန္တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ၏။
ပါဠိယံ၊ ၌။
“အတ္ထိ စ ပေ တေ ဓမ္မာ မယိတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ပုဒ် ၌။
“မေ”တိ ဣဒံ၊ မေ-ဟူသော ပုဒ်သည်။
ပဒပူရဏမတ္တံ၊ ပုဒ်ပြည့်ကာမျှ တည်း။
အဓိဂန္တဗ္ဗတော၊ ရအပ်သောကြောင့်။
ဂဓိဂမသင်္ခါတာ၊ အဂဓိမ ဟု ဆိုအပ်သော။
ဈာနာဒိနော၊ ဈာန်အစရှိသည်ကို။
ပုစ္ဆာ၊ မေးခြင်းသည်။
အဓိဂမပုစ္ဆာ၊ မည်၏။
သာ စ၊ ထိုအဓိဂမပုစ္ဆာသည်လည်း။
ဈာနာဒီသူ၊ ဈာန်အစရှိသည်တို့၌။
သာမညတော၊ အားဖြင့်။
ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ သိအပ်၏။
ဣဒါနိ၊ ၌။
တတ္ထ၊ ထိုအဓိဂမပုစ္ဆာ၌။
ပဌမဌာနံ ဝါ၊ ပထမဈာန်ကိုတည်း။
လက္ခံ၊ ရအပ်သလော။ (ထည့်။)
ဒုတိယာဒီသု၊ ဒုတိယ ဈာန်အစရှိသည်တို့တွင်။
အညတရံ ၀ါ၊ တပါးပါးကိုတည်း။
လက္ခံ၊ ရအပ် သလော။
ကသိဏာဒိအာရမ္မဏေသု၊ ကသိုဏ်းအစရှိသည်လျှင် အာရုံရှိကုန် သော။
တတ္ထာပိ၊ ထိုဈာန်တို့တွင်လည်း။
ကတရမာရမ္မဏီ ဈာနံ ၀ါ၊ အဘယ် အာရုံရှိသော ဈာန်ကိုတည်း။
လက္ခံ၊ ရသနည်း။
လောကုတ္တရေသု စ၊ တို့တွင်လည်း။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂ ဝါ၊ ကိုလည်း။
လက္ခံ၊ ရသလော။
သက- ဒါဂါမိမဂ္ဂါဒီသု၊ သကဒါဂါမိမဂ် အစရှိသည်တို့တွင်။
အညတရံ ဝါ၊ တပါး ပါးကိုလည်း။
လက္ခံ၊ ရသလော။
တတ္ထာပိ၊ ထိုလောကုတ္တရာတို့တွင်လည်း။
သုညတ၀ိမောက္ခ ဝါ၊ သုညတဝိမောက္ခကိုလည်းကောင်း။
အပ္ပဏိဟိတဝိမောက္ခာ ဒီသု၊ အပ္ပဏိဟိတဝိမောက္ခ အစရှိသည်တို့တွင်။
အညတရံ ၀ါ၊ တပါးပါးကို လည်းကောင်း။
လက္ခံ၊ ရသလော။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
ပစ္စေကံ၊ အသီးအသီး။
ဘေဒံ၊ အပြားကို။
နိဒ္ဓါရဏဝသေန၊ ထုတ်သည်၏အစွမ်းဖြင့်။
ပုစ္ဆနာကာရံ၊ မေးသောအခြင်းအရာကို။
ဒဿေတုံ၊ ငှါ။
ပါဠိယံ၊ ၌။
ပုန၊ ဖန်။
“ဝိသုဒ္ဓတီတိ၊ ကား။
ပုစ္ဆိယမာနော၊ မေးအပ်သည်ရှိသော်။
ပဋိပတ္တိက္ကမံ၊။
အယံ ပုစ္ဆာ၊ ကို။
ဒဿိတာ၊ ပြအပ်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ၏။
တေန၊ ကြောင့်။
“ပဌမ- မဂ္ဂါဒီသူ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ၏။
ယာယ အနုက္ကမ- ပဋိပတ္တိယာ၊ အကြင် အစဉ်ဖြစ်သော အကျင့်ဖြင့်။
လောကုတ္တရော၊ လောကုတ္တရာ ဖြစ်သော။
အဓိဂမော်၊ ရအပ်သော တရားအထူးသည်။
အာဂစ္ဆတိ၊ လာ၏။
သာ ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပတ္တိ၊ ထို ရှေ့ အဖို့ဖြစ်သောအကျင့်သည်။
အာဂမနပဋိပဒါ၊ မည်၏။
န ဝိသုဒ္ဓတီတိ၊ ကား။
ပုစ္ဆိယမာနော၊ မေးအပ်သည်ရှိသော်။
ပဋိပတ္တိက္ကမံ၊ ပဋိပတ်အစဉ်ကို။
ဥယိတွာ၊ ခုန်၍။
ကထေတိ၊ ဆို၏။
အပနေတဗ္ဗောတိ၊ ကား။
တယာ၊ သင်သည်။
ဝုတ္တက္ကမေန ဆိုသော အစဉ်ဖြင့်။
အယံ ဓမ္မော၊ ဤတရား ကို။
အဓိဂဠုံ၊ ရခြင်းငှါ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
အဓိဂတမာနတော၊ တရားအထူးသို့ ရောက်သည်မှ။
အပနေတဗ္ဗော၊ ပယ်အပ်၏။
သန္တိဟိတေသု၊ တည်ကုန်သော။
ကပ္ပိယေသုပိ၊ အပ်သည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။
စတူသု ပစ္စ- ယေသု၊ ပစ္စည်းလေးပါးတို့၌။
အလဂ္ဂတ္တာ၊ မကပ်မငြိသောကြောင့်။
“အာကာ သေ ပါဏိသမေန စေတသာ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဝုတ္တသဒိသံ၊ ဆိုအပ် သည်နှင့်တူသော။
ဗျာကရဏံ၊ ကြားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိအယံ၊ ကား။
ယောဇနာ၊ တည်း။
သုဝိက္ခန္တိတကိလေသတ္တာ၊ ကောင်းစွာ ခါအပ် သော ကိလေသာရှိသောကြောင့်။
ခီဏာသဝပဋိပတ္တိသဒိသာ၊ ရဟန္တာ၏ အကျင့်နှင့် တူသော။
ပဋိပဒါ၊ အကျင့်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣသဉ္စ၊ ဤ ခီဏာသဝံပဋိပတ္တိသဒိသာ-ဟူသောစကားကိုလည်း။
အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ် ကို။
ပဋိဇာနန္တဿ၊ ဝန်ခံသောသူ၏။
ဝသေန၊ ဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တေန၊ ကြောင့်။
““ခီဏာသဝဿနာမာ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ၏။
ဝေ၊ သို့။
သုပိဋ္ဌိတကိလေသာ၊ ကောင်းစွာ ခါအပ်သော ကိလေသာရှိသော ရဟန်း၏။
ဝတ္တနသေက္ခဓမ္မပဋိဇာနနံ ပန၊ ဖြစ်စေအပ်သော သေက္ခ ဝန်ခံခြင်းကိုကား။
ဣမိနာ ဘယုပ္ပါဒနေန စ၊ ဤ ကြောက်ခြင်းကို ဖြစ် စေခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
အမ္မိလာဒိဒဿနေ၊ ချဉ်သီးအစရှိသည်ကို မြင်ခြင်း ၌။
ခေဠုပ္ပါဒါဒိနာ၊ တံတွေးဖြစ်ခြင်း အစရှိသည်ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝီမံသိတုံ၊ စုံစမ်းခြင်းငှါ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ထိုရဟန်း၏။
ဝစ္စနေနေဝ၊ စကားဖြင့်သာလျှင်။
တံ၊ ထိုရဟန်းကို။
သဒ္ဓါတဗ္ဗံ၊ ယုံကြည်အပ်၏။
“အယံ ဘိက္ခု (၂၄၃)သန္နဗျာကရဏော”တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
အဘာယနကမေဝ၊ မကြောက်သော ရဟန်းကိုသာလျှင်။
သန္ဓာယ၊ ၍။
န ဝုတ္တံ၊ ဆိုသည်မဟုတ်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဧကစ္စ၊ အချို့သော။
သူရဇာတိကာ၊ ရဲရင့်သော သဘောရှိသော။
ပုထုဇ္ဇနာပိ၊ အားလည်း။
အဘာယနတော၊ မကြောက် ခြင်းကြောင့်တည်း။
ရဗ္ဗနီယာရမ္မဏာနံ၊ တပ်မက်ဖွယ်သောအာရုံဖြစ်ကုန်သော။
ဗဒရသာဠဝါဒိအမ္မိလမဒ္ဒနာဒီနံ၊ ဆီးယိုအစရှိသည် ချဉ်စနပ်အစရှိသည်တို့ကို။
ဥပနယနေပိ၊ အနီးသို့ ဆောင်ခြင်း၌လည်း။
ခေဠုပ္ပါဒါဒိတဏှာပဝတ္ထ– ရဟိတံ၊ တံတွေးဖြစ်ခြင်းအစရှိသည်မှကင်းသော။
သဗ္ဗထာ၊ ခပ်သိမ်းသော အပြားဖြင့်။
သုသောဓိတ်မေဝ၊ ကောင်းစွာ သုတ်သင်အပ်သည်ကိုသာလျှင်။
'သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပါပိစ္ဆာ၊ သည်။
အသန္တဂုဏသမ္ဘာ၀နလက္ခဏာ၊ ထင်ရှားမရှိသော ဂုဏ်ကို ပြုခြင်းလက္ခဏာရှိ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
“ယာ သာ ဣဓေကစ္စော"တိအာဒိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
အာဒိသန္ဓေန၊ ဖြင့်။
“အသဒ္ဓေါ”တိအသိပါဌ၊ အသဒ္ဓေါအစ ရှိသောပါဌ်ကို။
သင်္ဂဏှာတိ၊ သင်္ဂြိုဟ်၏။
သာမညံ ဒုပ္ပရာမဋ္ဌန္တိ၊ ကား။
ဓမ္မသင်္ခါတံ၊ ရှဟန်းတရားဟု ဆိုအပ်သော။
သာမညံ၊ ရဟန်းအဖြစ်ကို။
ခဏ္ဍသီလာဒိကာယ၊ သီလကျိုးခြင်း အစရှိသည်ကြောင့်။
ဒုပ္ပရာမဋ္ဌံ ဒုဋ္ဌဂဟိတံ၊ မကောင်းသဖြင့် ယူအပ်၏။
နိရယာယ နိရယဒုက္ခာယ၊ ငရဲ၌ ဆင်းရဲခြင်း ငှါ
တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။
တတ္ထ နိရယ၊ ထိုငရဲသို့။
ဥပကခုတိ၊ ငင်၏။
နိဗ္ဗတ္တာပေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
သိထိလောတိ၊ ကား။
ဩလီယိက္ခာ၊ လျော့၍။
ကရဏေန၊ ပြုအပ်သော။
သိထိလဂါဟေန၊ လျော့ လျော့ ယူခြင်းဖြင့်။
ကတော၊ ပြုအပ်သည်တည်း။
၀ါ၊ ကား။
သဏေန သာဌေယျေန၊ စဉ်းလဲသော အဖြစ်ဖြင့်။
အာဒိဏ္ဏော၊ ယူအပ်သည်တည်း။
သိထိလော၊ လျော့လျော့ ယူအပ်သည်။
ဝါ၊ စဉ်းလဲ၍ ယူအပ်သည်။
ပရိ- ဗ္ဗဇောတိ၊ ကား။
သမဏဘာဝေါ၊ ရဟန်းအဖြစ်သည်။
ဘိယျောတိ၊ ကား။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
ဝိဇ္ဇမာနာနံ၊ ရှိကုန်သော။
ရာဂရဇာဒီနံ၊ ရာဂအစရှိသည်တို့ ၏။
ဥပရိ၊ အထက်၌။
အပရမ္ပိ၊ တပါးလည်းဖြစ်သော။
ရုံ၊ မြူကို
အာကိရတိ၊ တတ်၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဘိက္ခုဘာဝေါတိ၊ ကား။
အဓမ္မိကပဋိညာ- မတ္ထသိဒ္ဓေါ၊ တရားနှင့်မလျော်သော ပဋိညာဉ်မျှဖြင့်ပြီးသော။
ဘိက္ခုဘာဝေါ၊ ရဟန်းအဖြစ်သည်။
“အဇာနနမေဝါတိ ဧတ္ထု၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
ဧဝသဒ္ဓေါ၊ သည်။
အဝဓာရဏေ၊ အဝဓာရဏအနက်၌ ဖြစ်၏။
အာနန္တော ဧဝ၊ မသိသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
“အဇာနမဝ” န္တိပိ၊ ဟူ၍ လည်း။
ပါဌော၊ ပါဌ်ရှိ၏။
တတ္ထ ပန၊ ထိုပါဌ်၌ကား။
ဧဝံ၊ သို့။
ဇာနာမိ၊ သိ၏။
ဝံ၊ သို့။
ပဿာမိ၊ မြင်၏။
ဤတိ၊ သို့။
ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ၏။