Issues
Select Version
arhaငaindāsabha
မြန်မာဘာသာ
Bhikkhuvibhaṅgavaṇṇanā
Bhikkhuvibhaṅgavaṇṇanā

ပစ္စက္ခာနဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ

Author: arhaငaindāsabha @ IAPT

ပစ္စက္ခာနဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ

(၁၃၃)။ ဒုဗ္ဗလျေ အာဝိကတေတိ၊ ကား။ “ယန္ဒူနာဟံ ဗုဒ္ဓံ ပစ္စက္ခေယျ” နွံအာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဒုဗ္ဗလဘာဝေ၊ အားနည်းသော အဖြစ် ကို။ ပကာသိတေ၊ ပြအပ်သည်ရှိသော်။
မုခါရုဠတာယာတိ၊ ကား။ လော ကဗနာနံ၊ လောက၌ လူတို့၏။ သတ္တဋ္ဌာတိအာဒီသု၊ ခုနစ်ခု ရှစ်ခုအစရှိသော စကား၌။ မုခါရုဉာယန၊ နှုတ်သို့တက်သော နည်းဖြင့်။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
ဒိရတ္တတိရတ္တ” န္တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒ်၌။ အန္တရန္တရာ၊ အကြားအကြား၌။ သဟသေယျာဝသေန၊ တက္ခအိပ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ တိရတ္တံ၊ သုံးညဉ့်ကို။ အဂ္ဂဟေတွာ၊ မယူမူ၍။ နိရန္တရမေဝ၊ မပြတ်သာလျှင် တိသောာ ရတ္တိယာ၊ သုံးညဉ့်တို့ပတ်လုံး။ အနုပသမ္ပန္နေန၊ လူသာမဏေနှင့်။ သဒ္ဓိ၊ တက္ခ။ သဟသေယျာယ၊ တမိုးတရံတည်းသော ကျောင်း၌ အိပ် သဖြင့်။ အရုဋ္ဌာပနဝသေန၊ အရုဏ်တက်စေသည့်၏ အစွမ်းဖြင့်။ တိရတ္ထဂ္ဂ- ဟဏတ္ထံ၊ သုံးညဉ့်ကို ယူစေခြင်းငှါ။ “ဒိရတ္တတိရံတ္တန္တိ၊ ဟူ၍။ အဗျာဝ ဓာနေန၊ အခြားမရှိသဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒိရတ္တဂ္ဂဟဏဿ၊ ဒိရတ္တသဒ္ဒါ ကို ယူခြင်း၏။ ပယောဇနမှို၊ အကျိုးကိုလည်း။ ဂဟေတုံ၊ ယူခြင်းငှါ။ သဏ္ဌာ ယထာ၊ တတ်ကောင်းသကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ဣဓာပိ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌ လည်း။ “ဒုဗ္ဗလျှံ အနာဝိကန္နာ”တိ ဣမဿပိ၊ ဟူသောပုဒ်ကိုလည်း။ ဂဟဏသာ၊ ယူခြင်း၏။ ပယောဇနံ၊ အကျိုးသည်။ အတ္တေဝ၊ ရှိသလျှင်ကတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒတုံ၊ ငှါ။ “ယသ္မာ ဝါ သိက္ခာပစ္စက္ခာနဿာ” တို့အာဒိ၊ အစရှိ သော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣဒါနိ၊ ၌။ “ဒုဗ္ဗလျံ အနာဝိကဟ္မာ”တိ ဣမဿ၊ ဟူသော ပုဒ်၏။ ပုရိမပ- ေဿ ဝ၊ သိက္ခံ အပစ္စက္ခာယ-ဟူသော ရှေးပုဒ်၏သာလျှင် ဝိဝရဏဘာဝံ၊ အဖွ ဖြစ်သင့်သည်ကို။ ဒေဿ တုံ၊ ငှါ။ “အပိစာ”တိအာဒိ၊ အစရှိသောစကားကို။ အာဟ၊ ၏။
ဝိသေသာဝိသေသန္တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ယေန ဝါကျေန၊ အကြင်ဝါကျ ဖြင့်။ ဒုဗ္ဗလျာဝိကမ္မမေဝ၊ ဒုဗ္ဗလျာဝိကမ္မသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ သိက္ခာ ပစ္စက္ခာနံ၊ သိက္ခာကျခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တတ္ထ၊ ထိုဝါကျ၌။ သိက္ခာပစ္စက္ခာနဒုဗ္ဗလျာဝိကမ္မာနံ၊ သိက္ခာပစ္စက္ခာန ဒုဗ္ဗလျာဝိကမ္မတို့၏။ အည- မည်၊ အချင်းချင်း။ ဝိသေသော၊ အထူးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ယေန ပန ဝစနေန၊ အကြင်စကားဖြင့်ကား။ တဒုဘယမ္ပိ၊ ထိုနှစ်ပါးသော “ဒုဗ္ဗလျာဝိကမ္မ သိက္ခာပစ္စက္ခာနသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။ ဝိသေသော၊ အထူးသည်။ နေဝ အတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အဝိသေသောပိ၊ အထူး မရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ တံ ဝိသေသဝိသေသံ၊ ထိုအထူးရှိသည်, မရှိ သည်ကို။
“ကဌ၊ ကဓာတ်သည်။ ကိစ္ဆဇီဝနေ၊ ငြိုငြင်သဖြင့် အသက်ရှည် ခြင်း၌။ ဝတ္ထုတိ၊ ၏။” ဣတိ၊ သို့။ ဓာတူသု၊ ဓာတ်နက်ကျမ်းတို့၌။ ပဏ္ဍိတတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ “ကိစ္ဆဇီဝိကပ္ပတ္တော” တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။ ဥက္ကနံ၊ ငြိုငြင်သဖြင့် အသက်ရှည်ခြင်း။ ဥက္ကက္ကာ၊ ငြိုငြင်သဖြင့် အသက်ရှည်ခြင်း။ တံ၊ ထိုငြိုငြင်သဖြင့် အသက်ရှည်ခြင်းသို့။ ဣတော ဂတော၊ ရောက်သည်တည်း။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဥက္ကံတော၊ မည်၏။ ကိစ္ဆဇီဝိကံ၊ ငြိုငြင်သဖြင့် အသက်ရှည်ခြင်းသို့။ ပတ္တော၊ တည်း။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဧတိဿာ၊ ထို မမေ့မလျော်ခြင်းကြောင့်။ ကဏ္ဏော၊ လည်ချောင်းသည်။ ဥဒ္ဓံ ဂတော၊ အထက်သို့ ရောက်၏။ ဝါ၊ တမော့မော့ရှိ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဥက္ကက္ကာ၊ မည်၏။
အနဘိရတိ၊ မမွေ့လျော်ခြင်းကို ရ၏။ ယာယီ၊ အကြင် မမေ့မလျော်ခြင်းကြောင့်။ ဝဇေ၊ ခြံ၍။ နိရုဒ္ဓဂေါဂဏော ဝိယ၊ လှောင် ထားအပ်သော နွားအပေါင်းကဲ့သို့။ ဂမနမဂ္ဂမတ္တံ၊ သွားရအံ့သော ခရီးမျှကို။ ဂဝေသန္တော၊ ရှာလျက်။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဥက္ကက္ကော၊ လည်တမော့မော့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဥက္ကက္ကံ၊ လည်တမော့မော့ရှိကြောင်းဖြစ်သော။ တံ အနဘိရတိ၊ ထို မမေ့လျော်ခြင်းသို့။ ဣတော၊ ရောက်သည်တည်း။ ဣတိပိ၊ ကြောင့်လည်း။ ဥက္ကတ္တိတော၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ အတ္ထံ၊ ကို။ ဒန္တော၊ ပြလို၍။ “ဥ ကမ္မံ ကတွာ ဝိဟရမာနော” တိဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
သာ စ ဥက္ကက္ကတာ၊ ထိုလည်တမော့မော့ရှိသော အဖြစ်သည်လည်း။ ဝိက္ခေပေနေဝ၊ ပျံ့လွင့်ခြင်း ကြောင့်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ ပြခြင်းငှာ။ “ဝိက္ခိတ္တော” တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
သမဏဘာဝတောတိ၊ ကား။ ဥပသမ္ပဒတော၊ ပဉ္စင်းအဖြစ်မှ။
ဘာဝဝိကပ္ပာ ကာရေနာတိ၊ ကား။ ဘိက္ခု ဘာဝတော၊ ရဟန်းအဖြစ်မှ။ စဝိတွာ၊ လျော့၍။ ယံ ယံ ဂိဟိအာဒိဘာဝံ၊ အကြင်ကြင် လူအစရှိသော အဖြစ်ကို။ ပတ္ထုကာမော၊ ရောက်လိုသည် ဖြစ်၍။ အဟံ၊ သည်။ အဿံ၊ ဖြစ်အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ အတ္တနော၊ ၏။ ဘာဝံ၊ ဖြစ်ခြင်းကို။ ဝိကပ္ပတိ၊ ကြံ၏။ တေန တေန ဂိဟိအာဒိကာရဏေန၊ ထိုထို လူအစရှိသည်ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ အတ္တနော ဘဝနာ၊ မိမိဖြစ်ခြင်းကို။ ဝိကပ္ပနာကာရေန၊ ကြံသောအခြင်းအရာဖြင့် ဣတိ အပ ကား။ အဓိပ္ပာယော၊ တည်း။
သာဓု၊ ၄၆။ ပါဠိယံ၊ ၌။ ယဒိ ပနာန္တိ၊ ကား။ အဟံ၊ သည်။ ဗုဒ္ဓံ၊ ကို။ ယဒိ ပစ္စက္ခေယျံ၊ အကယ်၍လည်း စွန့်ရသည်ဖြစ်အံ့။ ဝတ၊ စင်စစ်။ ကောင်းသည်။ အသ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
“အပါဟံ ဟန္ဒာဟ” န္တိ ဧတ္ထာပိ၊ ဟူသောပုဒ်၌လည်း။ “ယန္ဒူနာဟ” န္တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒ်၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ ကို။ ဂဟေ- တဗ္ဗော၊ ၏။
ဟောတိ မေတိ၊ ကား။ “ဗုဒ္ဓံ၊ ကို။ ပစ္စက္ခယျ” န္တိ၊ စွန့် အံ့ဟု မမ၊ ငါ၏။ စိတ္တံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။
(၁၃၄) ၅၀။ နရမာမီတိ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ရဟန်းဘောင် ၌။ ဒုက္ခဗလတာယ၊ ဆင်းရဲများသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သုခါဘာဝံ၊ ချမ်း သာမရှိခြင်းကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။
နာဘိရမာမီတိ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ရဟန်းဘောင်၌။ အနဝဇ္ဇသုခေ၊ အပြစ်ကင်းသော ချမ်းသာသည်။ ဝိဇ္ဇမာနေပိ၊ ရှိသော်လည်း။ အတ္တနော၊ အား။ အဘိရတိအဘာသံ၊ မွေ့လျော်ခြင်း၏ မရှိ ခြင်းကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။
၅၁။ တေနေဝ ဝစီဘေဒေနာတိ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ ဝစီဘေဒံ၊ နှုတ် မြွက်ခြင်းကို။ ကတာပိ၊ ၍လည်း။ အညေန၊ သော။ ကာယပ္ပယောဂန၊ ကိုယ်အမူအရာဖြင့်။ ဝိညာပနံ၊ သိစေခြင်းကို။ နိဝတ္တေတိ၊ နစ်စေ၏။
“အယံ သာသနံ ဗဟိတုကာမော”တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဘာသာကောသလ္လာ- ဘာဝေန၊ ဘာသာ၌ လိမ္မာသော အဖြစ်၏ မရှိခြင်းကြောင့်။ သဗ္ဗသော၊ ခပ်သိမ်းသော အပြားအားဖြင့်။ ပဒတ္ထာဝဗောဓာဘာဝေပိ၊ ပုဒ်၏ အနက် ကို သိခြင်းခံရှိသော်လည်း။ အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။ အတ္တနော၊ ၏။ ပဗ္ဗဇိတ ဘာသံ၊ ရဟန်းအဖြစ်ကို။ ဗဟိတုကာမော၊ စွန့်လို၍။ ဣမံ ဝါကျဘေဒံ၊ ဤစကား ထူးကို။ ကရောတီ”တိ၊ ပြု၏ဟူ၍။ ဧတ္တကံ၊ ဤမျှလောက်သော။ အဓိပ္ပတစ္တ မတ္တံ၊ လိုအပ်သော အနက်မျှကို။ သော၊ ထို နားထောင်သော သူသည်။ ဝိဇာနာတိ”၊ အကယ်၍မူလည်း သိငြားအံ့။ ပစ္စက္ခနမေဝ၊ သိက္ခာကျသည် လာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။
တေန၊ ကြောင့်။ “ဧက္ကကမတ္တမ္ပိ ဇာနာတီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
ပဒပစ္ဆာဘန္တိ၊ ကား။ ပဒပရာဝတ္တိ၊ ပုဒ်၏ တပါးသော အခြင်းအရာဖြင့် ဖြစ်ခြင်းတည်း။ မာဂဓ- ဘာသတော၊ မာဝရဌ်ဘာသာမှ။ အဝသိဋ္ဌာ၊ ကြွင်းကုန်သော့။ သဗ္ဗာပိ ဘာသာ၊ ခပ်သိမ်းသော ဘာသာတို့ကိုလည်း။ “မိလက္ခဘာသာ”တိ၊ တောင်သူ ဘာသာတို့ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။
ခေတ္တမေဝ ဩတိဏ္ဏန္တိ၊ ကား။ သိက္ခာ ပစ္စက္ခာနဿ၊ သိက္ခာကျခြင်း၏။ ရဟနဋ္ဌာနဘူတံ၊ ပေါက်ရောက်ရာ အရပ် ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ခေတ္ထမေဝ၊ ခေတ်သို့သာလျှင်။ ဩတိတ္ထံ၊ သက်၏။
ဒုတန္တိ၊ ကား။ မုခသာသနံ၊ နှုတ်ဖြင့်မှာခြင်းတည်း။
သာသနန္တိ၊ ကား။ ပဏ္ဏသာသနံ၊ စာပေး၍ မာခြင်းတည်း။ ဘိတ္တိထမ္ဘာဒီသု၊ နံရံသည်တိုင်အစ ရှိသည်တို့၌။ အက္ခရံ ဝါ၊ အက္ခရာကိုမူလည်း။ ဆိဋ္ဌိက္ခာ၊ ရေးထု၍။ ဒဿေတိ၊ ၏။
ပစ္စက္ခာတုကာမတာစိတ္တေ၊ သိက္ခာချလိုသော စိတ်သည်။ ခရန္တေယေဝ၊ ရှိစဉ်လျှင်။ ဝစီဘေဒသမုပ္ပတ္တိ၊ နှုတ်မြွက်ခြင်းဖြစ်သည်ကို။ သန္တာယ၊ ၍။ “စိတ္တသမ္ပယုတ္တန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ စိတ္တသမုဋ္ဌာနံ၊ စိတ်လျှင် ဖြစ်ကြောင်း ရှိသော။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
နိယမိတာနိယမိတဝသေန၊ ရည်မွတ်သည် မရည် မှုတ်သည်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝိဇာနနဘေဒံ၊ သိခြင်းအပြားကို။ ဒတုံ၊ ငှါ။ “ယဒိ အယမေဝဇာနာတူ” တိအာဒိ၊ အစရှိသောစကားကို။ အာဟ၊ ၏။
အယဉ္စ ဝိဘာဂေါ၊ ဤဝေဖန်ခြင်းကိုလည်း။ “ဝဒတိ ဝိညာပေတီတိ ဧတ္ထု၊ ဟူသော ပုဒ်၌။ “ယာ ဝဒတိ၊ တပ ဝိဇာနနံ အဓိပ္ပတ န္တိ၊ ဟူသော။ ဣမိနာ ဝုတ္တနယေန၊ ဤ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။ လဒ္ဓေါ၊ ရအပ်၏။ ဣဘိ၊ သို့။ ဒဝံ့၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ ဧတ္ထ၊ ဤ ဝဒတိ ဝိညာပေတိ-ဟူသော ပါဌ်၌။ ကဿ၊ တယောက်အား။ ၀ဒတိ၊ ဆို၏။ အညာ၊ တပါးသော သူအား။ ဝိညာပေတိ၊ သိစေ၏။ ဣတိ အယံ အတ္ထော၊ ဤသို့သော အနက် သည်။ န သမ္ဘဝတီ၊ မဖြစ်သင့်။
“တေသု ဧကသ္မိံ ဇာနန္တေ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုသောကြောင့်။ “ဒွေယေဝ၊ နှစ်ယောက်တို့သည်သာလျှင်။ ဇာနန္တ၊ သိစေကုန်သတည်း။ ဧကော၊ တယောက်သည်။ မာ ဇာနာတု၊ မသိစေသတည်း။ ” ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဒွိန္နမ္ပိ၊ နှစ်ယောက်သော ရဟန်းတို့၏လည်း။ ဇာနနံ၊ သိခြင်းကို။ နိယမေတွာ၊ မှတ်၍။ အရောစိတေပိ၊ ကြားအပ်သော် လည်း။ တေသု၊ ထိုနှစ်ယောက်တို့တွင်။ ဧကသ္မိံမ္ပိ၊ တယောက်သည်လည်း။ ဇာနန္တေ၊ သိသည်ရှိသော်။ ပစ္စက္ခာနံ၊ သိက္ခာချခြင်းသည်။ ဟောတိထေဝ၊ ဖြစ်သလျှင်ကတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပရိသင်္ကမာနောတိ၊ “ဝါရေဿန္တီ” တိ၊ တားမြစ်ကုန်လတ္တံ့ ဟူ၍။ အာသကံမာနော၊ ရွံရှာသည် ဖြစ်၍။
သမယညူတိ၊ ကား။ သာသနသင်္ကေတညူ၊ သာသနာ၌ အထိမ်းအမှတ်ကို သိသော။ ဣဓ ပန၊ ဤအရာ၌ကား။ အဓိပ္ပာယမတ္တဇာနနေနာပိ၊ အဓိပ္ပာယ် ကို သိကာမျှဖြင့်လည်း။ သမယည နာမ၊ အယူကို သိခြင်းမည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “ဥက္ကက္ကံတော” တိအာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။
တဏှာ၊ ကြောင့်။ “ဗုဒ္ဓံ ပစ္စက္ခာမီတိအာဒိခေတ္တပဒါနံ၊ ဗုဒ္ဓံ ပစ္စက္ခာမိ အစရှိသော ခေတ်ပုဒ်တို့၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ သဗ္ဗေသော၊ ခပ်သိမ်းသော အပြားဖြင့်။ ဉ တာပိ၊ သိ၍လည်း။ “ဘိက္ခုဘာဝတော၊ ရဟန်းအဖြစ်မှ။ စပိတုကာမတာယ၊ ရွှေ လိုသော အဖြစ်ကြောင့်။ သေ၊ ဤရဟန်းသည်။ ဝဒတီ”တိ၊ ဆိုဒ်ဟူ၍ အဓိပ္ပာယံ၊ အလိုကို။ သစေ န ဇာနာတိ၊ အကယ်၍ မသိအံ့။ သိက္ခာ၊ သည်။ အပ္ပစ္စက္ခာတာဝ၊ မကျသည်သာ။ ဟောတိ၊ ၏။
အတ္ထံ ပန၊ ကို ကား အဇာနိတာသိ၊ မသိ၍လည်း။ “ဥက္ကထ္တိတော၊ ဆန့်ကျင်သည်ဖြစ်၍ ဝဒတီ”တိ၊ ဆို၏ဟူ၍။ တံ၊ ကို။ ဇာနာတိ၊ သိငြားအံ့။ သိက္ခာ၊ သည်။ ပစ္စက္ခာတာဝ၊ ကျသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။
သောတဝိညာဏဝီထိယာ၊ သောတဝိညာဏဝီထိဖြင့်။ သဒ္ဓမတ္ထဂ္ဂဟဏမေဝ၊ သဒ္ဒါရုံမျှကို ယူခြင်းသာလျှင် ကတည်း။ အတ္ထဂ္ဂဟဏံ ပန၊ အနက်ကိုယူခြင်းသည်ကား။ မနောဝိညာဏ- ဝီထိပရမ္မရာယ၊ မနောဝိညာဏဝီထိ အဆက်ဆက်ဖြင့်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “တင်္ခဏညေဝါတိအာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။
(၁၃၅)၅၃။ ဝဏ္ဏပဋ္ဌာနန္တိ “ သတ္ထု၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဂုဏဝဏ္ဏ- ကား။ ပကာသကံ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြတတ်သော။ ပကရဏံ၊ ကျမ်းတည်း။
ဥပါလိ- ဂါထာသူတိ၊ ကား ဥပါလိသုတ္တ၊ ဥပါလိ သုတ်၌။ ဥပါလိဂဟတ်နာ ဥပါလိဒါယကာသည်။ “မီရာ ဝိဂတမောဟတိ အာဒိနာ၊ အစရှိသည် ဖြင့်။ ဝုတ္တဂါထာသု၊ ဆိုအပ်သော ဂါထာတို့၌။
ယထာရုတန္တိ၊ ပါဠိယံ၊ ၌။ ဝုတ္ထမေဝ၊ ဟောတိုင်းသာလျှင်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်
“အနန္တဗုဒ္ဓ”၊ အနန္တဗုဒ္ဓအစရှိသည်တို့သည်။ ဝဏ္ဏပဋ္ဌာနေ၊ ပဋ္ဌာန်း၌။ အာဂတနာမာနိ၊ လာသော အမည်တို့သည်။
ဓီရန္တိ အာဒီနိ ပန၊ မီရံအစရှိသည်တို့သည်ကား။ ဥပါလိဂါထာသု၊ ဥပါလိဂါထာတို့၌။ အ ဂတဒါနိ၊ တို့တည်း။
တတ္ထ၊ ထို အနန္တဗုဒ္ဓိစသော ပုဒ်တို့၌။ သဗ္ဗညုတည၏ ကို။ ဗောဓိ၊ ဟူ၍ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ဧတဿ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားအား။ ဇာနန ဟေတုတ္ထာ၊ သိကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်။ ပညာဏံ၊ အမှတ်ဖြစ်သော။ သာ၊ ထိုသဗ္ဗညုတဉာဏ်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဗောဓိပညာဏော၊ မည် ၏။
သွာက္ခာတံ ဓမ္မ” န္တိအာဒီသု၊ အစရှိသည်တို့၌။ ဓမ္မသဒ္ဓေါ၊ ကို။ သွာက္ခာတာတိ ပဒါနံ၊ သူ့က္ခာတစသော ပုဒ်တို့၏။ ဓမ္မဝေဝစနဘာဝံ၊ ဓမ္မ၏ ဝေဝုစ်အဖြစ်ကို။ ဒတုံ၊ ၄၁။ ဝုတ္ထော၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “သွာက္ခာတံ ပစ္စက္ခာမိ” တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝုတ္တေယေဝ၊ ဆိုလျှင်ပင်။ ဝေဝစနေန၊ ဝေဝုစ်ဖြင့်။ ပစ္စန္နာနံ နာမ၊ ကျခြင်းမည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဓမ္မသဇ္ဇေန၊ နှင့်။ သဟ၊ က္ခ။ ယောဇေတာ၊ ယှဉ်၍။ ဝုတ္တေ ပန၊ ဆိုသော်ကား။ ယထာရှုတ- ဝသေန၊ ဟောတော်မူတိုင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ ပစ္စက္ခာနန္တိ၊ ကျခြင်းဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
သုပ္ပဋိပန္နံ သံဃအာဒီသုပိ၊ အစရှိသည် တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းလျှင်တည်း။
ကုသလံ ဓမ္မ”တ္ထိအာဒီနိပိ၊ အစရှိသည် တို့သည်လည်း။ “ကုသလာ ဓမ္မာ”တိအာဒိ(ပါဠိ)ဓမ္မဝ၊ ကုသလာ ဓမ္မာ အစရှိသော (ပါဠိ) ဓမ္မကိုသာလျှင်။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝုတ္တနာမာနိ၊ ဆိုအပ် သော အမည်တို့တည်း။ ကသ္မာ၊ နည်း။ ဣတရထာ၊ ဤ ပါဠိဓမ္မကို ယှဉ် သည်မှတပါး အနက်ကို ယှဉ်သောအားဖြင့်။ ဂယှမာနေ၊ ယူသည်ရှိသော်။ (ထည့်။) အကုသလဓမ္မပစ္စက္ခာနေ၊ အကုသိုလ်တရားတို့ကို စွန့်ခြင်း၌။ ဒေါသာ ဘာဝပ္ပသင်္ဂတော၊ အပြစ်မရှိဟု လျဉ်းပါးခြင်းကြောင့်တည်း။ ဣတိ တသ္မာ တေန ကာရဏာ၊ ထိုကြောင့်။ “စတုရာသီတိဓမ္မက္ခန္ဓသာသူ” တိအဘိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။
ပဌမပါရာဇိကကန္တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။ သိက္ခာပဒါနံ ယေဝ၊ သိက္ခာပုဒ်တို့ကိုသာလျှင်။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗု၊ ၏။ အာ ပတ္တီနံ၊ တို့ကို။ နဂဟဏံ၊ မယူအပ်။
ယာ မူလေနာတိ၊ ကား။ ယာ၊ အကြင်ဆရာ၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။
အာစရိယဝေဝစနေသု၊ အာစရိယဝေဝုစ်တို့၌။ ယော၊ အကြင်ဆရာသည်။ ဥပဇ္ဈ၊ ဥပဇ္ဈာယ်ကို။ အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။ အာစရိယောဝ၊ အာစရိယသာလျှင်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ပဗ္ဗာဇေသိ၊ ရှင်ပြု၏။ တံ၊ ထိုဆရာကို။ သန္ဓာယ၊ ဌ်။ “ယော မံ ပဗ္ဗာဇေသီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
တဿ မူလေနာတိ၊ ကား။ တဿ၊ တိုဆရာ၏။ သန္တိကေ၊ ၌။
ဩကလ္လကောတိ၊ ကား။ ခုပ္ပိပါသာဒိဒုက္ခာတုရာနံ၊ မွတ်သိပ် ဆာလောင်ခြင်းအစရှိသောဒုက္ခဖြင့် ကျင်နာကုန်သော။ ကိသလူခသရီရဝေသာနံ၊ ကျုံလှီလျော့ပါးသော ကိုယ်အသွင်ရှိကုန်သော။ ဂဟဋ္ဌမနုဿာနံ၊ ဒါယကာ လူတို့၏။ အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။
မောဠိဗဒ္ဓေါတိ၊ ကား။ ဗုဒ္ဓကေသကလာ ပေါ၊ ဖွဲ့အပ်သော ရောင်ထုံးရှိသော။ ဂဟဋ္ဌာ၊ ဒါယကာတည်း။
ကုမာရကောတိ၊ ကား။ ကုမာရာဝတ္တော၊ သတို့သားအခိုက်အတန့်ရှိသော။ အတိဝိယ၊ အလွန်ငယ်သော။ သာမဏေရော၊ တည်း။
စေလေကောတိ၊ ကား။ တတေ ထိုကုမာရထက်။ ကိဉ္စိမန္တော၊ စဉ်းငယ် ကြီးသော သာမဏေတည်း။
စေကောတိ၊ ကား။ မဇ္ဈိမော၊ အလတ်ဖြစ်သော သာမဏေတည်း။
မေဠိ ဂလ္လောတိ၊ ကား။ မဟာသာမဏေရော၊ သာမဏေကြီးတည်း။
သမဏုဒ္ဓေသော တိ၊ ကား။ အဝိသေသတော၊ သာမညအားဖြင့်။ သာမဏေရာဓိဝစနံ၊ သာ မဏေ၏ အမည်တည်း။
အသုံစိသင်္ကာရသမာစာရောတိ၊ ကား။ အသုစိ ဟုတွာ၊ မစင်ကြယ်သည် ဖြစ်၍။ “မယာ ကတံ၊ ငါပြုအပ်သော အမှုကို။ ပရေ၊ သူတပါးတို့သည်။ ဇာနန္တိ နု ခေါ၊ သိလေကုန်သလော။ ဇာနန္တိ၊ ခေါ မသိကုန်သလော။ န နု ခေါ ဇာနန္တိ၊ မသိကုန်သလော။” ဣတိ၊ သို့။ အတ္တနာ စ၊ မိမိသည်လည်းကောင်း။ “ဣဒံ၊ ဤအမှုကို။ အသုကေန၊ ဤအမည်ရှိသော ရဟန်းသည်။ ကတံ နု ခေါ၊ ပြုအပ် လေသလော။” ဣဘိ၊ သို့။ ပရေဟိ စ၊ တပါးသောသူတို့သည်လည်းကောင်း။ သင်္ကာယ၊ တွေးတောသဖြင့်။ သရိတဗ္ဗေန အနုဿာရှိတဗ္ဗေန၊ အောင့်မေ့အပ် သော။ သမာစာရေန၊ အကျင့်နှင့်။ ယုတ္တော၊ ယှဉ်သည်တည်း။
သဉ္ဇာတ ရာဂါဒိကစဝရတ္တာ၊ ဖြစ်သော ရာဂစသော အမှိုက်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကသမ္ဗုဇာတော၊ မည်၏။
ကောဏ္ဏော”တိ ဧတံ၊ ကောဏ္ဏောဟူသော အမည် သည်။ ဒုဿီလာဓိဝစနံ၊ ဒုဿီလအမည်တည်း။ ဒဟရော၊
၅၄။ “တိဟေတုကပဋိသန္ဓေကာတိ၊ ဟူ၍။ အဟိခိပ္ပံ၊ အလွန်လျင်စွာ။ ဇာနန- သမတ္တေ၊ သိစ္စမ်းနိုင်သည်တို့ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဟေတုကာနံ၊ ဒို့ဒုဟိတ် ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ တတ္ထ၊ ထိုအနက်တို့၌။ အသမ္ဘဝတော၊ မဖြစ်သင့်သောကြောင့်။ န ဝုတ္တံ၊ ဆိုသည်မဟုတ်။
သဘာဂဿာတိ၊ ကား။ ပုရိသဿ၊ အား။
ဝိသဘာ ဂာတိ၊ ကား။ မာတုဂါမဿ၊ အား။
ပေါတ္ထကဌပသဒိသာတိ၊ ကား။ မတ္တိကာဒီဟိ၊ မြေညက် စသည်တို့ဖြင့်။ (၁၃၆) ကတရူပသဒိသဿ၊ ပြုအပ် သော ရုပ်နှင့် တူသော။
ဂရုမေဓာတိ၊ ကား။ အာရမ္မဏေသု၊ တို့၌။ လပ္ပ ဝတ္တိယာ၊ လျင်စွာဖြစ်ခြင်း၏။ အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့်။ ဒန္ဓဂတိက တာယ၊ နှေးသော ဖြစ်ခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဂရုပညာ၊ သော ပညာရှိသောသူအား။ မန္တပညာ၊ ပညာနဲ့ သောသူအား။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
လေးဣဒါနိ၊ ၌။ ဧတ္ထု၊ ဤအရာ၌။ သိက္ခာပစ္စက္ခာနဝါရဿ၊ သိက္ခာပစ္စက္ခာန ဝါရ၏။ ပါဠိယဉ္စ၊ ၌လည်းကောင်း။ အဋ္ဌကထာယဉ္စ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဝုတ္တနယာနံ၊ ဆိုအပ်သောနည်းတို့ကို။ သမ္ပိဏ္ဍနတ္ထဝသေန၊ ပေါင်းသောအနက် ၏အစွမ်းဖြင့်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝိနိစ္ဆယော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဟိ ကထံ ဝေဒိ တဗ္ဗော၊ နည်း။ တက္က၊ ထိုပါဠိအဋ္ဌကထာ၌။ “သာမညာ စဝိတုကာမော” တိအာဒီဟိ၊ အစရှိကုန်သော။ ပဒေဟိ၊ ပုဒ်တို့ဖြင့်။ စိတ္တနိယမံ၊ စိတ်၏ မြဲခြင်း ကို။ ဒသောတိ၊ ၏။
ဗုဒ္ဓ”န္တိအာဒီဟိ၊ ကုန်သော။ ပဒေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ခေတ္တ နိယမံ၊ ခေတ်ပုဒ်၏ မြဲခြင်းကို။ ဒသောတိ၊ ၏။ “ပစ္စက္ခာမို့ ဓာရေဟိ”တိ ဧတေန၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ကာလနိယမံ၊ ကာလမြဲသည်ကို။ ဒတိ၊ ၏။ “ဝဒတီ တိ ဣမိနာ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ ပယောဂနိယမံ၊ ပယောဂမြဲသည်ကို။ ဒေဿတိ၊ ၏။ “အလံ မေ ဗုဒ္ဓေန၊ ကိန္န မေ၊ န မတ္ထော၊ သုမုတ္တာဟ”န္တိအာဒီ ဟိ၊ အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ အနာမဋ္ဌကာလဝသေနာပိ၊ အနာမဋ္ဌကာလ၏ အစွမ်းဖြင့် လည်း။ ပစ္စက္ခာန်၊ သိက္ခာကျခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒ တိ၊ ၏။ “ဝိညာပေတီ”တိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။ ဝိဇာနနနိယမံ၊ သိခြင်းမြဲသည်ကို။ ဒာတိ၊ ၏။ “ဥမ္မတ္တကော သိပ္ပံ ပစ္စက္ခာတိ၊ ဥမ္မတ္တက သန္တိကေတိ အာဒီဟိ၊ အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ပုဂ္ဂလနိယမံ၊ ကို။ ဒတိ၊ ၏။ သော စ နပ္ပဋိဝိဇာနာတီ”တိအာဒီဟိ၊ အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဝိဇာနနနိယမာဘာဝေန၊ ဝိဇာ နနနိယမ မရှိခြင်းကြောင့်။ ပစ္စက္ခာနာဘာဝ၊ ကျခြင်း၏ မရှိခြင်းကို။ ဒာတိ၊ ၏။ “ဒဝါယာ”တိအာဒီဟိ၊ အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ စိတ္တနိယမာဘာဝေန၊ စိတ္တ- နိယမ မရှိခြင်းကြောင့်။ “သာဝေတုကာမော န သာဝေတီ”တိ ဣမိနာ၊ ဟူ သောပါဌ်ဖြင့်။ ပယောဂနိယမာဘာဝေန၊ ပယောဂနိယမ မရှိသဖြင့်။ ပစ္စက္ခာ နာဘာဝံ၊ ကျခြင်းမရှိသည်ကို။ ဒဿတိ၊ ၏။ “အဝိညူဘာ သာဝေတိ၊ ဝိညူဿ န သာဝတီ”တိ ဧတေဟိ= န သာဝေတိ-ဟူသော ပုဒ်တို့ဖြင့်။ ယံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်၍။ သာဝေတိ၊ ကြား၏။ တာဝ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏သာလျှင်။ သဝနေန၊ ကြားခြင်းဖြင့်။ ရူဟတိ၊ ရောက်၏။ အညဿ၊ သူတပါး၏။ သဝနေန၊ ကြားခြင်းဖြင့်။ န ရူဟတိ၊ မရောက်။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။
သဗ္ဗသော ဝါ ပန။ လ။ သိက္ခာတိ၊ ဟူသော။ ဣဒံ ပန၊ ဤစကားကို ကား။ စိတ္တာဒိနိယမေနေဝ၊ စိတ္တနိယမအစရှိသည်ဖြင့်သာလျှင်။ သိက္ခာပစ္စက္ခာနံ၊ သိက္ခာကျခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အညထာ၊ တပါးသော အပြားဖြင့်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြခြင်းငှါ။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ စိတ္တ ခေတ္တ ကာလ ပယောဂ ပုဂ္ဂလ ဝိဇာနနဝသေန၊ စိတ်,ခေတ် ကာလ ပယော,ပုဂ္ဂိုလ်, သိခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ သိက္ခာယ ပစ္စက္ခာနံ၊ သိက္ခာ ကျခြင်းကို။ ဥဒ၊ သိ၍။ တဒဘာဝေန၊ ထို စိတ်စသည် မရှိခြင်းကြောင့်။ အပစ္စက္ခာနံ၊ မကျခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ကထံ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ နည်း။ ဟိ၊ ချဲ့အံ့။
ဥပသမ္ဗုဒ္ဓဘာဝတော၊ ပဉ္စင်းအဖြစ်မူ။ စပိတုကာမတာစိတ္တေနေဝ၊ ရွှေလိုသော စိတ်ဖြင့်သာလျှင်။ သိက္ခာပစ္စက္ခာ နံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒဝါ ဝါ၊ အဆောတလျှင်လည်းကောင်း ရဝါ ဝါ၊ အဆိုချွတ်သဖြင့်လည်းကောင်း။ ဘဏန္တဿ၊ ဆိုသော ရဟန်းအား ပစ္စက္ခာနံ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ စိတ္တဝသေန၊ ဖြင့်။ သိက္ခာ- ပစ္စက္ခာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဒဘာဝေန၊ ထို စိတ်မရှိသဖြင့် န ဟော တိ၊ မဖြစ်။
တထာ၊ တူ။ “ဗုဒ္ဓံ ပစ္စက္ခာမီ”တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝုတ္တာနံ၊ ဆိုအပ်ကုန်သော။ ဗုဒ္ဓါဒီနံ၊ ဗုဒ္ဓအစရှိကုန်သော။ သဗြဟ္မစာရှိပရိ ယောသာနာနံ၊ သဗြဟ္မာစာရီ အဆုံးရှိကုန်သော။ စတုဒ္ဒသစ္စေဝ၊ တဆယ့် လေးပုဒ်တို့လည်းကောင်း။ “ဂိဟီတိ မံ ဓာရေဟိ”တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝုတ္တာနံ၊ ကုန်သော။ ဂိဟိအာဒီနံ၊ အစရှိကုန်သော။ အသကျပုတ္တိယပရိယော သာနာနံ၊ အသကျပုတ္တိယ အဆုံးရှိကုန်သော။ အဋ္ဌဒ္ဓဥ၊ ရှစ်ပုဒ်တို့လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဣခမသံ ဒ္ဓါဝီသတိယာ ခေတ္တပဒါနံ၊ ဤ နှစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသော ခေတ်ပုဒ်တို့တွင်။ သဝေ ဝစနဿ၊ ဝေဝုစ်နှင့် တက္ဗသော။ ယာ ကစိ၊ အမှတ်မရှိသောပုဒ်၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ တေသု၊ ထို ခေတ်ပုဒ်တို့တွင်။ ယံ ကိဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိတခုခုကို။ ဝတ္ထုကာမဿ၊ ဆိုလိုသည်ဖြစ်၍။ ယံ ကိဉ္စိ၊ ကို။ ဒ တောပိ၊ ဆိုသော ရဟန်းအားလည်း။ သိက္ခာပစ္စက္ခာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။ ခေတ္တဝသေန၊ ခေတ်၏ အစွမ်းဖြင့်။ သိက္ခ ပစ္စက္ခာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဒဘာဝေန၊ ထိုခေတ်ပုဒ်မရှိသဖြင့်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။
တတ္ထ၊ ထိုခေတ် ပုဒ်၌။ “ပစ္စက္ခာမီ”တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ “မံ ဓာရေဟိ”တိ စ၊ ဟူ၍လည်း ကောင်း ဝုတ္ထံ၊ သော။ ယဒေတံ ဝတ္တမာနကာလဝစနံ၊ အကြင် ဝတ္တမာန်ကာလ စကားသည်လည်းကောင်း။ “အလံ မေ ဗုဒ္ဓေန၊ ကိန္န မေ ဗုဒ္ဓေန၊ န မမစ္ဆော ဗုဒ္ဓန၊သုမုတ္တာဟံ ဗုဒ္ဓေနာ”တိအာဒိနာ၊ အစရှိသော။ နယေန၊ ဖြင့်။ အာချာတ ၀သေန၊ အာချာတ်၏အစွမ်းဖြင့်။ ကာလံ၊ ကို။ အနာမသိန္နော၊ မသုံးသပ်မူ၍ ပုရိမေဟိ၊ ရှေးဖြစ်ကုန်သော။ ဗုဒ္ဓသဟိ ပဒေဟိ၊ တဆယ့်လေးပုဒ်တို့နှင့်။ သဒ္ဓိ တကူ။ ယောဇေတာ၊ ဌ်။ ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်သော။ “အလံ မေ”တိအာဒီနီ၊ အစရှိကုန် သော။ ယာနိ စတ္တာရှိ ပဒါနိ၊ အကြင်လေးပုဒ်တို့သည်လည်းကောင်း။ သ ကုန်၏။ သဝေဝစနာနံ၊ ဝေဝုစ်နှင့် တကွကုန်သော။ တေသံယေ၀၊ ထိုဝတ္တမာန်, အနာမဋ္ဌကာလနှင့်ယှဉ်သော ပုဒ်တို့၏သာလျှင်။ (၁၃၇)ဝသေန၊ ဖြင့်။ ပစ္စ နံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ “ပစ္စက္ခာသာနွံ ဝါ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ပစ္စ သန္တိ ဝါ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ “မံ ဓာရေသီ”တိ ဝါ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ “မံ ဓာရေဿသီ”တိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။ “ယံ နူန ပစ္စယျ” န္တိ ဝါ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဣတိအာဒီနိ၊ ဤသို့အစရှိကုန်သော။ အတီတာနာဂတ္- ပရိကပ္ပဝစနာနိ၊ အတိတ်,အနာဂတ်,ပရိကပ္ပစကားတို့ကို။ ဘဏန္တဿ၊ ဆိုသော ရဟန်းအား။ ပစ္စက္ခာနံ၊ ကျခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဧဝံ၊ သို့ ဝတ္ထု- မာနကာလဝသေန စေဝ၊ ဝတ္တမာန်ကာလ၏ အစွမ်းဖြင့်လည်းကောင်း။ အနာ မဋ္ဌကာလဝသေန စ၊ အနာမဋ္ဌကာလ၏ အစွမ်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ပစ္စက္ခာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဒဘာဝေန၊ ထိုနှစ်ပါးသော ကာလမရှိခြင်းကြောင့်။ ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ပယောဂေါ ပန၊ သည်ကား။ ကာယိကော၊ ကိုယ်၌ဖြစ် သော ပယောဂလည်းကောင်း။ ဝါစသိကော၊ နှုတ်၌ဖြစ်သော ပယောဂလည်း ကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒုဝိဓော၊ နှစ်ပါး အပြားရှိ၏။ တတ္ထ၊ ထိုတွင်။ “ဗုဒ္ဓံ ပစ္စက္ခာမီ”တိအာဒိနာ၊ အစရှိသော။ နယေန၊ ဖြင့်။ ယာယီ ကာယစိ ဘာ သာယ၊ အမှတ်မရှိသော ဘာသာဖြင့်။ ဝစီဘေဒံ၊ နှုတ်မြွက်ခြင်းကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဝါစသိကပယောဂနေဝ၊ နှုတ်၌ဖြစ်သော ပယောဂဖြင့် သာလျှင်။ ပစ္စက္ခာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အက္ခရလိနံ၊ အက္ခရာ ရေးခြင်းဟူ သော။ ကာယပယောဂ ဝါ၊ ကိုယ်အမူအရာကိုလည်းကောင်း။ ဟတ္ထမုဒ္ဓါဒိ- ဒဿနံ၊ လက်ဆုပ်အစရှိသည်ကိုပြခြင်းဟူသော။ ကာယပယောဂီ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ကရောန္တဿ၊ အား။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဧဝံ၊ သို့။ ဝါစသိကပယောဂနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ပစ္စက္ခာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဒဘာဝေန၊ ထိုနှုတ်ပယောဂမရှိသဖြင့်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ပုဂ္ဂလော ပန၊ သည်ကား။ ယော စ၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ် သည်လည်း။ ပစ္စက္ခာတိ၊ ချ၏။ ယဿာ စ၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်း။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ ပစ္စက္ခာတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒုဝိဓာ၊ နှစ်ပါးအပြားရှိ၏။ တတ္ထ၊ ထိုတွင်။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ပစ္စက္ခာတိ၊ ၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုချသော- ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဥမ္မတ္တကခိတ္တစိတ္တဝေဒနဋ္ဌာနံ၊ ရူးသည် စိတ်ပျံ့လွင့်သည်, ဝေ ဒနာနှိပ်စက်သည်တို့တွင်။ အညတရော၊ တပါးပါးသည်။ သစေ န ဟောတိ၊ အကယ်၍ မဖြစ်အံ့။ ယသာ၊ အကြင်ရဟန်း၏။ သန္တိကေ၊ ၌။ (ထည့်။) ပစ္စက္ခာတိ၊ ၏။ ဇာတ်ရှိသည်။ တို့တွင်။ သော ပန၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။ မနုဿဇာတိကော၊ လူဇာတ်ရှိသည်။ သ စေဟောတိ၊ အံ့။ ဥမ္မတ္တကာဒီနံ၊ အရူး အစရှိသည်တို့တွင်။ န စ အညတရော၊ တယောက်ယောက် မဟုတ်သည်လည်းဖြစ်အံ့။ သမ္မုခီဘူတော စ၊ မျက်မှောက်လည်းဖြစ်ငြားအံ့။ သိက္ခါပစ္စက္ခါနံ၊ သည်။
ဟိ၊ စွ။ ဟောတိ၊ ၏။ အသမ္မုခီဘူတဿ၊ မျက်မှောက်ခေတ် မဟုတ် သော သူအား။ ဒူတေန ဝါ၊ တမန်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဏ္ဏေန ဝါ၊ စာ ပေးသဖြင့်လည်းကောင်း။ အာရောစနံ၊ ကြားခြင်းသည်။ န ရဟတိ၊ မ ရောက်
ဧဝံ၊ သို့။ ယထာဝုတ္တပုဂ္ဂလဝသေန၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၌ အစွမ်းဖြင့်။ ပစ္စက္ခာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဒဘာဝေန၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ် မရှိသဖြင့်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဝိဇာနနမြို့၊ သိခြင်းသည်လည်း။ နိမိ နိယမိတဝသေန၊ ရည်, မရှည်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဒုဝိဓံ၊ နှစ်ပါးအပြားရှိ၏၊
တတ္ထ၊ ထိုတွင်။ ယာ ဝါ၊ အကြင်သူအားလည်းကောင်း။ ယေသံ ဝါ၊ တို့အားလည်းကောင်း။ နိယမေတွာ၊ ရည်မှတ်၍။ ဣမဿ ဝါ၊ ဤသူအား လည်းကောင်း။ ဣမေသံ ဝါ၊ တို့အားလည်းကောင်း။ အာရောစေမီတို့ ကြားအံ့ဟူ၍။ ဝဒတိ၊ ၏။ တေ၊ ထို နားထောင်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ပကတိယာ၊ ပြကတေ့အားဖြင့်။ လောကေ၊ ၌။ မနုဿာ၊ လူတို့သည်။ ဝစနံ၊ ကို။ သုတွာ၊ ၍၊ ဘာဝဇ္ဇနသမယေ၊ ဆင်ခြင်သော ကာလ၌ ဇာနန္တိ ယထာ၊ သိကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ တဿ၊ ထိုရဟန်းင် ဝစနာနန္တရေမဝ၊ စကား၏ အခြားမဲ့သာလျှင်။ “အသံ၊ ဤရဟန်းသည်။ ဥက္ကတ္တိတော၊ ဆန့်ကျင်၏။” ဣတိ ဝါ၊ သို့လည်းကောင်း။ ဂိဟိဘာ၊ လူအဖြစ်ကို။ ပတ္ထယတိ၊ တောင့်တ၏။” ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့ လည်းကောင်း၊ ယေန ကေနစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ အာကာရေန၊ အခြင်းအရာဖြင့်။ သိက္ခာ- ပစ္စက္ခာန ဘာဝ၊ သိက္ခာချသော အဖြစ်ကို။ သစေ ဇာနန္တိ၊ အကယ်၍ သိကုန်အံ့။ သိက္ခာ၊ သည်။ ပစ္စက္ခာတာဝ၊ သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။
အထ၊ ထိုသို့မဟုတ်။ အပရဘာဂေ၊ နောက်အဖို့၌။ “ဣမိနာ၊ ဤရဟန်း သည်။ ကိ၊ အဘယ်ကို။ ဝုတ္တ” န္တိ၊ ဆိုလေသနည်းဟု။ စိန္တေတွာ၊ ၍။ သ စေ ဇာနန္တိ၊ ကုန်အံ့။ အညေ ဝါ၊ တပါးသောသူတို့သည်မူလည်း။ နန္တိ၊ ကုန်အံ့။ အပစ္စက္ခာတာဝ၊ မကျသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။
အနိယ မေတွာ၊ မရည်မှတ်မူ၍။ အာရောစေန္တဿ ပန၊ ကြားသော့ ရဟန်းအား ကား။ ဝုတ္ထနယေန၊ ဖြင့်။ ယော ကောစိ၊ အမှတ်မရှိသော မနုဿ ကော၊ လူဇာတ်ရှိသော သူသည်။ ဝစနတ္ထံ၊ စကား၏အရာကို။ သစေ ဇာနာတိ၊ အံ့။ သိက္ခာ၊ သည်။ ပစ္စက္ခာတာဝ၊ သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧဝံ၊ သို့ ၀ိဇာနနဝသေန၊ ဖြင့်။ ပစ္စက္ခာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဒဘာဝန၊ ထို သိခြင်းနှင့် ကင်းသဖြင့်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တပ္ပကာ၊ ဆိုအပ်သော အပြားရှိကုန်သော။ ဣမေသံ စိတ္တာဒိန်းဤစိတ်အစရှိသည်တို့၏။ ဝသေနေဝ၊ အားဖြင့်သာလျှင်။ သိက္ခာပစ္စက္ခာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အညထာ၊ တပါးသောအပြားဖြင့်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
သိက္ခာပစ္စက္ခာနဝဏ္ဏနာနယော၊ သိက္ခာချသောအဖွင့်နည်းသည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။