၈။ ပဌမဥပက္ခဋ္ဌသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
၅၂၈-၅၃၁။ အဋ္ဌမ၊ အဋ္ဌမသိက္ခာပုဒ်၌။
“ဟော ကတ္တာ”တိ ပဒံ၊ ဟူသောပုဒ်ကို။
ဒါယကံ၊ လှူသော သူကို။
သန္တာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပစ္စော ဝ၊ ပုဆိုးသည်သာလျှင်။
ပဋကော၊ မည်၏။
“အပ္ပန္နံ စေတာ- ပေတီတိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
နိဿဂ္ဂိယာပတ္တိယာ၊ နိဿဂ္ဂိယာ ပတ်ဖြင့်။
အနာပတ္တိ၊ အာပတ် မသင့်ခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဝိညတ္တိပစ္စယာ ပန၊ တောင်းခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်ကား။
ဒုက္ကဋ- မေဝ၊ ဒုက္ကဋ်သာလျှင်တည်း။
ဟိ၊ သင့်စွ။
“ပုဗ္ဗ အပ္ပဝါရှိတော”တိ၊ ဟူ၍။
(၃၂၇) သုတ္တေ၊ ပါဠိ၌။
ဝိညတ္တိကာရဏံ၊ ဝိညတ်ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းကို။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
မာတိကာဋ္ဌကထာယမ္ပိ၊ မာတိ ကာအဋ္ဌကထာ၌လည်း။
“စီဝရေ ဘိယျောကမျတာ,အညာတကဝိညတ္တိ တာယ ပဋိလာဘောတိ ဣမာနေတ္ထ တီဏိ အင်္ဂါနီတိ၊ ဟူ၍။
အညာတကဝိည- တ္ထိတာ၊ အညာတကဝိညတ္တိအဖြစ်ကို။
ပကာသိတာ၊ ပြအပ်၏။
ကေစိ ပန၊ အချို့သောသာရတ္ထဒီပနီဆရာတို့သည်ကား။
“ဒါယကေန၊ ဒါယကာသည်။
ဒါတုကာမော၊ လှူလိုသည်။
အမှီတိ၊ ဖြစ်၏ဟူ၍= အတ္တနော= မိမိ၏။
သန္တိကေ၊ အထံ၌။
အဂုတ္တေပိ၊ မဆိုလာသော်လည်း။
ယဒတ္ထနကံ၊ အကြင် မျှလောက် အဖိုးထိုက်သော သင်္ကန်းကို။
သော၊ ထိုဒါယကာသည်။
ဒါတု ကာမော၊ လှူလို၏။
တဒတ္ထနကံ၊ ထိုမျှလောက် အဖိုးထိုက်သော သင်္ကန်းကို။
အာဟရာပေတုံ၊ ဆောင်စေခြင်းငှါ။
ဝဋ္ဋတိ အပ်သည်သာလျှင်တည်း။
“ဣတိ၊ သို့။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ ဝစနံ၊ သည်။
ရာဇသိက္ခာပဒဋ္ဌကထာ- ယပိ၊ ရာဇသိက္ခာပုဒ် အဋ္ဌကထာနှင့်လည်း။
န သမေတိ၊ မညီ။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဒူတေန ဝါ၊ တမန်သည်လည်းကောင်း။
ဒါယကေန ဝါ၊ အလှူ- ရှင်သည်လည်းကောင်း။
“အာယသ္မန္တ ဥဒ္ဒိဿာ စီဝရစေတာပုံ အာဘတ် န္တိ၊ ဟူ၍။
အာရောစိတပိ၊ ကြားလာလျက်လည်း။
မုခဝေဝဋိယကပ္ပိယကာရ- ကာဒီနံ၊ မုခဝေဝဋိယ, ကပ္ပိယကာရကအစရှိသည်တို့၏။
သန္တိကာ၊ အထံမှု။
အာဟရာပနဿ၊ ဆောင်စေခြင်းကို။
တတ္ထ၊ ထိုရာဇသိက္ခာပုဒ်အဋ္ဌကထာ၌။
ပဋိက္ခိတ္တတ္ထာ၊ ပယ်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ `သင့်စွ။
တတ္ထ၊ ထိုရာဇသိက္ခာပုဒ် အဋ္ဌကထာ၌။
ဣမေ အနိဋ္ဌကပ္ပိယကာရကာ နာမ၊ ဧတေသု အညာတကအပ္ပဝါရိတေသု ဝိယ ပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗ။ပ။ န ကိဉ္စိ ဝတ္တဗ္ဗာ။
ဒေသနာမတ္တမေဝ စေတံ “ဒုတေန စီဝရစေတာပဒံ ပဟိဏေယျာ’တိ သယံ အာဟရိက္ခာပိ ပိဏ္ဍပါတာဂီနံ အတ္ထာယ ဒဒန္တေသုပိ သေဝ နယော”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ မိန့်အပ်၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။
မုခဝေဝဋိယကပ္ပိယကာရကာဒယော၊ မုခဝေဝဒ္ဒိယ, ကပ္ပိယကာရကအစရှိသည်တို့ကို။
ဒါယကေန၊ အလှူရှင်သည်။
ဝတ္ထုမှိ၊ ဝတ္ထုကို။
ပရိစ္စတ္တေပိ၊ စွန့်အပ်သော်လည်း။
“အသုကာ၊ ဤ မည်သော သူ၏။
သန္တိကေ၊ အထံ၌။
စီဝရပိဏ္ဍပါတာဒိ၊ သင်္ကန်း ဆွမ်း အစရှိသည်ကို။
ဂဏထာ”တိ၊ ခံပါကုန်လော့ဟူ၍။
အနိဋ္ဌတ္တာ ဧဝ၊ မညွှန်။ အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။
“ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုကို။
န ဝတ္တဗ္ဗာ”တိ၊ မဆိုအပ်ဟူ၍။
ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။
တဿ ဝတ္ထုနော၊ ထိုဝတ္ထု၏။
မုခဝေ- ဝဋိယာဒီနံ၊ မုခဝေဝဋိယစသော ကပ္ပိယကာရကတို့၏။ (သန္တကံ၏ သမ္မန်)
သန္တကတ္တာ၊ ဥစ္စာအဖြစ်ကြောင့်။
န ဝုတ္ထာ၊ ဆိုအပ်သည် မဟုတ်။
တသ္မာ၊ ထို ့ကြောင့်။
ဣခာပိ၊ ဤ ဥပက္ခဋသိက္ခာပုဒ်၌လည်း ။
ဒါယကေန ဝါ၊ အလှူ ရှင်သည်လည်းကောင်း။
ဂူတေန ဝါ၊ တမန်သည်လည်းကောင်း။
“ယံ၊ အကြင် ဝတ္ထုကို။
ဣစ္ဆထ၊ အလိုရှိကုန်၏။
တံ၊ ထိုအလိုရှိသော ဝတ္ထုကို။
ဝဒထာတိ၊ ဆိုပါကုန်လော့ဟူ၍။
အပ္ပဝါရိတဿ၊ မဖိတ်ပဲ။
ဝဒတော၊ ဆိုသော ရဟန်းအား။
ဒုက္ကဋမေဝ၊ ဒုက္ကဋ်သာတည်း။
အဂ္ဂဝနကန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ဣဒံ သိက္ခာပဒံ၊ သည်။
စီဝရေ၊ ၌။
အဂ္ဃဝနကံ၊ အဖိုးပွားခြင်းကို။
နိဿာယ၊ ၍။
ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်၏။
ပိဏ္ဍပါတာဒီသု၊ ဆွမ်းအစရှိသည်တို့၌။
အဝနကံ၊ အဖိုးပွားခြင်းကို။
နိဿာယ၊ ပို၍။
န ပဝတ္တံ၊ မဖြစ်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
တေသု၊ ထိုဆွမ်းစသည်တို့၌။
အဂ္ဂ ခုနဿာ၊ အဖိုးပွားခြင်း၏။
ဒုက္ကဋ္ဌမတ္တတ္တာ စ၊ ဒုက္ကဋ် မျှ၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
ပဏီတပိဏ္ဍပါတေ၊ မွန်မြတ်သော ထော ပတ်အစရှိသည်နှင့် ရောသော ဆွမ်း၌။
အဂ္ဂဝနဿ၊ အဖိုးပွားခြင်း၏။
သုဒ္ဓိ- ကပါစိတ္တိယတ္တာ စ၊ သုဒ္ဓပါစိတ်၏ အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။
“စီရေ ဘိယျောကမျတာ”တိ၊ ဟူ၍။
အင်္ဂ၊ အင်္ဂါကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပဌမဥပက္ခဋ္ဌသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။