**၄၊ ကာဏမာတာသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ**
၂၃၁။ စတုတ္ထေ၊ ၌။
ပါဠိယံ၊ ၌။
ပဋိယာလောကန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ပစ္ဆိမဒိသံ ပစ္ဆာဒိသံ၊ အနောက်အရပ်သို့။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
အပါထေယျာဒိအတ္ထာယ၊ ရိက္ခာစသည် မဟုတ်သောအကျိုးငှာ။
ပဋိယာဒိတန္တိသညာယ၊ စီရင်အပ်၏ဟူသော အမှတ်ဖြင့်။
ဂဏှန္တဿာပိ၊ ခံသောရဟန်းအားလည်း။
သိက္ခာပဒဿ၊ ၏။
အစိတ္တကတ္တာ၊ အစိတ္တကဖြစ်သောကြောင့်။
အာပတ္တိ ဧဝ၊ အာပတ်သင့်သည်သာလျှင်တည်း။
အတ္တနော၊ ၏။
အတ္ထာယ၊ ငှာ။
"ဣမဿ၊ ဤသူ၏။
ဟတ္ထေ၊ လက်၌။
ဒေဟိ၊ လှူလော့"။
ဣတိ ဝစနေနာပိ၊ ဤသို့ ဆိုသဖြင့်လည်း။
အာပဇ္ဇနတော၊ ရောက်ခြင်းကြောင့်။
"ဝစီကမ္မ"န္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဝုတ္တလက္ခဏပူဝမန္ထ-တာ၊ ဆိုအပ်သော လက္ခဏာရှိသော မုန့်ပြား, မုန့်လုံး၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။
အသေသကတာ၊ အကြွင်းမရှိသော အဖြစ်လည်းကောင်း။
အပ္ပဋိပ္ပဿဒ္ဓ-ဂမနတာ၊ ခရီးသွားခြင်း၏ မငြိမ်းခြင်းလည်းကောင်း။
အညတကာဒိတာ၊ အဆွေမတော်ခြင်းစသော အဖြစ်လည်းကောင်း။
အတိရေကပဋိဂ္ဂဟဏံ၊ နှစ်သပိတ်, သုံးသပိတ်ထက်အလွန် ခံခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမာနိ ပဉ္စ၊ တို့သည်။
ဧတ္ထ၊ ၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
ကာဏမာတာသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။