၄။ အာမိသသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
၁၆၄။ စတုတ္ထေ၊ ၌။
အာမိသနိရပေက္ခမ္ပိ၊ အာမိသကို မငဲ့သော ရဟန်းကိုလည်း။
အာမိသဟေတု၊ အာမိသဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
ဩဝဒ-တီတိသညာယ၊ ဆုံးမ၏ဟူသောအမှတ်ဖြင့်။
ဘဏန္တဿပိ၊ ဆိုသောရဟန်းအားလည်း။
အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
သိက္ခာပဒဿ၊ ၏။
သစိတ္တကတ္တာ၊ သစိတ္တကဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
သေသံ၊ ကြွင်းသော စကားသည်။
ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်သလျှင်ကတည်း။
ဥပသမ္ပန္နတာ၊ ပဉ္စင်း၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
ဓမ္မေန၊ တရားသဖြင့်။
လဒ္ဓ-သမ္မုတိတာ၊ ရအပ်သော သမ္မုတိရှိသော အဖြစ်လည်းကောင်း။
အနာမိသန္တရ-တာ၊ အာမိသကို ငဲ့သော စိတ်မရှိသော အဖြစ်လည်းကောင်း။
အဝဏ္ဏကာမ-တာယ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကို အလိုရှိသောကြောင့်။
ဧဝံ ဘဏနံ၊ ဤသို့ဆိုခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ တို့သည်။
ဧတ္ထ၊ ၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
အာမိသသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။
၁၆၉။ ပဉ္စမံ၊ ပဉ္စမဖြစ်သော။
စီဝရဒါနသိက္ခာပဒံ၊ သည်။
ဥတ္တာန-မေဝ၊ ပေါ်သလျှင်ကတည်း။