ကာယဝစီဒါရေဟိ၊ ကာယ,ဝဝီဒွာရ-နှစ်ပါးတို့ဖြင့်။
အာပဇ္ဇိတဗ္ဗမ္ပိ၊ ရောက်အပ်သော အာပတ်ကိုလည်း။
ကာယကမ္မေ ဝါ၊ ၌ လည်းကောင်း။
ဝစီကမ္မေ ဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။
သင်္ဂယှတိ၊ ယူအပ်၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
အဒိန္နာဒါန မုသာဝါဒါဒယော ဝိယ၊ အဒိန္နာဒါန် မုသာဝါဒ စသည်တို့ကဲ့သို့။
တတ္ထ၊ ထို တပါးပါးသော ရှ၌။
ဗာဟုဝုတ္တိတော၊ များစွာဖြစ်ခြင်း ကြောင့်တည်း။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
“အတ္ထိ သိက္ခာပဒံ ကာယကမ္မာန္တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။
“ကာယကမ္မံ ဝစီကမ္မဋတိ၊ ဟူသော။
ဒုကမေဝ၊ ကိုသာ လျှင်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဝိဘာဂတော ပန၊ ဝေဖန်သောအားဖြင့် ကား။
ကာယဝစီကမ္မေန၊ ကာယ, ၀စီကံနှင့်။
သဒ္ဓိ၊ ကူ။
တိကမေဝ၊ တိုက် သည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။
မာတိကာဋ္ဌ ကထာယံ၊ ၌။
သဗ္ဗာ စ ကာယ။ပ။ဟောန္တီ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္ထံ၊ ၏။
တတော ယေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။
ဣဓာပိ၊ ဤအဋ္ဌကထာ၌လည်း။
အဒိန္နာဒါနာဒီသု၊ တို့၌။
“ကာယကမ္မဝစီကမ္မ”န္တိ၊ ဟူ၍။
တဒုဘယဝသေန၊ ထိုနှစ်ပါးစုံ၏ အစွမ်း ဖြင့်။
ဒဿိတံ၊ ပြလတ္တံ့ ။
“အတ္ထိ ပန သိက္ခာပဒံ ကုသလ”န္တိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
အာပတ္တိသမုဋ္ဌာပကစိတ္တဝသေန၊ အာပတ်ကို ဖြစ်စေတတ်သော စိတ်၏ အစွမ်းဖြင့်။
ကာရိယေ၊ အကျိုး၌။
ကာရဏောပစာရေန၊ အကြောင်း၏ အမည်ဖြင့်ခေါ်သဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
အာပတ္တိယာ၊ ၏။
ကုသလာဒိပရမတ္ထ ဓမ္မတာ ဝသေန၊ ကုသိုလ်စသော ပရမတ္ထတရားအဖြစ်၏ အစွမ်းဖြင့်။
န ဝုတ္တံ၊ အပ်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
အာပတ္တိယာ၊ ၏။
သမ္မုတိသဘာဝတ္ထာ၊ ပညတ်သဘော ရှိသောကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ စွ။
ကုသလာကုသလာဒိပရမတ္ထဓမ္မေ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်စသော ပရမတ်တရားတို့ကို။
ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
အာပတ္တိသမ္မုတိ၊ အာပတ်ဟူသော ပညတ်ကို။
ပညတ္တာ၊ ပညတ်အပ်၏။
ဟိ၊ စွ။
“ယံ ကုသလစိတ္တေန အာပဇ္ဇတိ၊ တံ ကုသလ" န္တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။
ဟိ၊ စွ။
ဘဂဝတော၊ ၏။
အာဏာယတ္တာ၊ အာဏာနှင့်စပ်သော။
အာပတ္တိ၊ သည်။
ကုသလာဒိပရမတ္ထသဘာဝါ၊ ကုသိုလ် စသော ပရမတ်သဘောရှိသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
အနုပ သမ္ပန္နာနံ၊ လူသာမဏေတို့အားလည်းကောင်း။
အာဒိကမ္မိကာနဉ္စ၊ အာဒိကမ္မိက တို့အား လည်းကောင်း။
အာပတ္တိပ္ပသင်္ဂတော၊ အာပတ်ရှိ၏ဟု မလျဉ်းပါးသင့် သောကြောင့်လည်းကောင်း။
တာ၊ ထိုအာပတ်မှု။
ဒေသနာဒီဟိ၊ ဒေသနာ ကံစသည်တို့ဖြင့်။
ဝိသုဒ္ဓိအဘာဝပ္ပသင်္ဂတော၊ စ၊ စင်ကြယ်ခြင်းမရှိဟုလျဉ်းပါး ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်းတည်း။
ဟိ၊ စွ။
ကာရဏဗလေန၊ အကြောင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဥပ္ပဇ္ဇမာနာ၊ ဖြစ်သော။
ကုသလာဒိသဘာဝါ၊ ကုသိုလ်စသည် သဘောရှိသော။
အာပတ္တိ၊ သည်။
အနုပသမ္ဗန္နာဒီသု၊ လူသာမဏေစသည် တို့၌။
န နိဝတ္တတိ၊ မနစ်။
ဥပ္ပန္နာယ၊ ဖြစ်သော။
တဿာ စု၊ ထိုအာပတ် ဘဂဝတော= ၏။
အာဏာယတ္တာ၊ အာဏာနှင့်စပ်သော။
အာပတ္တိ၊ သည်။
ကုသလာဒိပရမတ္ထသဘာဝါ၊ ကုသိုလ် စသော ပရမတ်သဘောရှိသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
အနုပ သမ္ပန္နာနံ၊ လူသာမဏေတို့အားလည်းကောင်း။
အာဒိကမ္မိကာနဉ္စ၊ အာဒိကမ္မိက တို့အား လည်းကောင်း။
အာပတ္တိပ္ပသင်္ဂတော၊ အာပတ်ရှိ၏ဟု မလျဉ်းပါးသင့် သောကြောင့်လည်းကောင်း။
တာ၊ ထိုအာပတ်မှု။
ဒေသနာဒီဟိ၊ ဒေသနာ ကံစသည်တို့ဖြင့်။
ဝိသုဒ္ဓိအဘာဝပ္ပသင်္ဂတော၊ စ၊ စင်ကြယ်ခြင်းမရှိဟုလျဉ်းပါး ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်းတည်း။
ဟိ၊ စွ။
ကာရဏဗလေန၊ အကြောင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဥပ္ပဇ္ဇမာနာ၊ ဖြစ်သော။
ကုသလာဒိသဘာဝါ၊ ကုသိုလ်စသည် သဘောရှိသော။
အာပတ္တိ၊ သည်။
အနုပသမ္ဗန္နာဒီသု၊ လူသာမဏေစသည် တို့၌။
န နိဝတ္တတိ၊ မနစ်။
ဥပ္ပန္နာယ၊ ဖြစ်သော။
တဿာ စု၊ ထိုအာပတ် ၏လည်း။
သရသဝိနာသတော၊ မိမိသဘောအားဖြင့် ပျက်ခြင်း ချုပ်ခြင်း သဘောရှိသောကြောင့်။
ကေနစိ၊ တစုံတခုသော အကြောင်းကြောင့်။
ဝိနာသော၊ ပျက်ခြင်းသည်။
န သမ္ဘဝတိ၊ မဖြစ်သင့်။
ဒေသနာဒိနာ၊ ဒေသနာ ကြား ခြင်းစသည်ဖြင့်။
အာပတ္တိ၊ အာပတ်သည်။
ဝိဂစ္ဆတိ၊ ကင်း၏။
ဣတိ ဝစနဉ္စ၊ ဤသို့သော စကားသည်လည်း။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တေန၊ ထို ဒေသနာကံဖြင့်။
အကုသလာဒိ၊ အကုသိုလ်အစရှိသည်သည်။
န ပန ပိင်္ဂ စု။
ဖိတုလာတာဒိကမ္မန၊ ပိတုဃာတကစသော ကံဖြင့်။
ပါရာ- မကင်း။
ဟိ၊ စွ။
ဇိကံ၊ သို့။
အာပန္နဿ၊ ရောက်သော။
ဘိက္ခုနော၊ အား။
ဂိမ်၊ လူအသွင်ကို။
ဂဟေတာ၊ ၍။
ဘိက္ခုဘာဝပရိစ္စာဂေန၊ ဘိက္ခုသဘောကို စွန့်သဖြင့်။
ပါရာဇိကာပတ္တိ၊ သည်။
ဝိဂစ္ဆတိ၊ ကင်း၏။
အာနန္တရိယာ၌ ဘာဝတော၊ အာနန္တရိယစသော ကံ အဖြစ်ကြောင့်။
ပါဏာတိပါတား အကုသလံ၊ ပါဏာတိပါတစသော အကုသိုလ်သည်။
န ဝိဂစ္ဆတိ၊ မကင်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဒုမ္မက္ခနံ၊ အလဇ္ဇီတို့ကို။
နိဂ္ဂဟာဒိဒသအတ္ထဝသေ၊ နှိပ် ခြင်း အစရှိသော ဆယ်ပါးသော အကျိုးထူးတို့ကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ဘဂ ဝတာ၊ သည်။
ယထာပစ္စယံ၊ အကြောင်းအားလျော်စွာ။ သမုပ္ပဇ္ဇမာနေ= ဖြစ်ကုန်သော။
ကုသလာကုသလာဒိ နာမရူပဓမ္မေ၊ ကုသိုလ်, အကုသိုလ် စသော နာမ်ရုပ်တရားတို့ကို။
ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။
ပညတ္ထာ၊ ပညတ် အပ် သော။
သမ္မုတိယေဝ၊ ပညတ်သည်သာလျှင်။
အာပတ္တိ၊ မည်၏။
သာ၊ ထို အာပတ်သည်လည်း။
ယထာဓိ၊ ဝိနည်း အစီအရင်အားလျော်စွာ
ပဋိကမ္မကရဏေန၊ ကုစားသည်ကို ပြုသဖြင့်။
ဝိဂတာ နာမ၊ ကင်းသည် မည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗ၊ ၏။
တေန၊ ကြောင့်။
“ဒ္ဓတ္တိံ”သေဝ ဟိ အာပတ္တိသမုဋ္ဌာပက စိတ္တာနီ”တိအာဒိ၊ ကို။
အာဟ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။
ဧတ္ထ၊ ဤစကား၌။
အာပတ္တိသမုဋ္ဌာပကတ္တေနေဝ၊ အာပတ်ကို ဖြစ်စေတတ်သော အဖြစ်ဖြင့်သာလျှင်။
အာဟ၊ ၏။
ကုသလာဒီနံ၊ ကုသိုလ်အစရှိသည်တို့၏။
အာပတ္တိ တော၊ မူ။
ဘေဒေါ၊ အပြားအထူးသည်။
သိဒ္ဓေါ၊ ပြီး၏။
(၁၅၁) ဟိ၊ စွ။
တံသမုဋ္ဌိတသာ၊ ထိုအာပတ်ကို ဖြစ်စေတတ်သော တရား၏။
တတော၊ ထိုအာပတ်မှ။
အဘေဒေါ၊ မကွဲပြားခြင်းသည်။
န ယုတ္တော၊ မသင့်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
သမုဋ္ဌာနသမုဋ္ဌိတဘေဒဗျဝဟာရုပစ္ဆေဒပ္ပသင်္ဂတော၊ ဖြစ်စေတတ် ဖြစ်စေအပ်သော တရားတို့၏ အပြားကိုအထူးဆောင်ခြင်းပြတ်၏ဟု လျဉ်း ပါးခြင်းကြောင့်တည်း။
သာရတ္ထဒီပနိယံ ပန၊ ၌ကား။
အာပတ္တိယာ၊ ၏။
ပရမတ္ထတော၊ အားဖြင့်။
ကုသလတ္တမေဝ၊ သည်သာလျှင်။
န သမ္ဘဝတိ၊ မဖြစ်သင့်။
“အာပတ္ထာဓိကရဏံ သိယာ အကုသလံ သိယာ အဗျာကတံ၊ နတ္ထိ အာပတ္ထာဓိကရဏံ ကုသလ” န္တိ= ဟူ၍။
ဝစနတော၊ ကြောင့်။
“အာပတ္တိယာ၊ ၏။
အကုသလတ္တံ၊ အကုသိုလ် အဖြစ်သည် လည်းကောင်း။
အဗျာကတတ္ထဉ္စ၊ လည်းကောင်း။
သမ္ဘဝတိ၊ ၏။
” ဣတိ သညာယ၊ ဤ သို့သော အမှတ်ဖြင့်။
ကုသလ စိတ္တသမုဋ္ဌာနက္ခဏေပိ၊ ကုသိုလ်စိတ်ဖြစ်သော ဒဏ၌သည်း။
အာပတ္တိယာ၊ ၏။
ရူပါဗျာကတတ္ထံ၊ ရုပ်, အဗျာကတအဖြစ်ကို။
သမတ္တေတုံ၊ ပြီးစေခြင်းငှာ။
“ယံ ကုသလစိတ္တေန အာပဇ္ဇတိ၊ တံ ကုသလံ၊ ဣတရေဟိ ဣတရ၊ ဟူသော။
ဣမံ အဋ္ဌကထာဝစနံ၊ ကို။
နိဿာယ၊ အနက်ကား။
ယံ ကုသလစိတ္တေန အာပတီတိ ယံသိက္ခာပဒ ။ပ။ အဗျာကတာပတ္တိ- အာပဇ္ဇတီတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္ထံ၊ ၏။
ယံ ကုသလစိတ္တေန အာပဇ္ဇတီတိ၊ ကား။
သိက္ခာပဒသီ သေန၊ သိက္ခာပုဒ်ကို အရင်းမှုသဖြင့်။
ဂဟိတံ၊ သော။
ယံ အာပတ္တိ”၊ သို့။
ကုသလစိတ္တသမင်္ဂီ၊ ကုသိုလ်စိတ်တို့နှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ဣမိနာ ပန ဝစနေန၊ ဤ ယံ ကုသလစိတ္တေန အာပဇ္ဇတိ-ဟူသော စကားဖြင့်ကား။
တံ ကုသလန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စမာနော၊ သော။
အာပတ္တိယာ၊ ၏။
ကုသလဘာဝေါ၊ ကုသိုလ်အဖြစ်သည်။
ပရိယာယ်တော၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပရမတ္ထတာ၊ အားဖြင့်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။
ကုသလစိတ္တေန၊ ဖြင့်။
အာပတ္တိ”၊ သို့။
အာ ပဇ္ဇန္တော၊ ရောက်သော ရဟန်းသည်။
သပိညတ္တိကံ ဝါ၊ ဝိညတ်ရှိသည် လည်းဖြစ်သော။
အဝိညတ္တိကံ ဝါ၊ ဝိညတ် မရှိသည်လည်းဖြစ်သော
သိက္ခာ ပဒဝီတိက္ကမာကာရပ္ပဝတ္တံ ရူပက္ခန္ဓသင်္ခါတံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို လွန်ကြူးသော အခြင်း အရာအားဖြင့် ဖြစ်သော ရူပက္ခန္ဓာဟု ဆိုအပ်သော။
အဗျာကတာပတ္တိ၊ အဗျာကတအာပတ်သို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ (အနက်ပေး)
တတ္ထ၊ ထိုသာရတ္ထဒီပနီပါဌ်၌။
“ယံ ကုသလစိတ္တေန အာပဗ္ဗတီ”တိ ဣမံ ဝစနံ၊ ဟူသောစကားကို။
သာ၊ ရှည်၍။
“ဣမိနာ ပန ဝစနေန ။ပ။ ဒဘောတီတိ၊ ဟူ၍သာလျှင်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဧတံ၊ ဤနှင့် အတူ။ (ဝတ္ထုခွံ၌ စပ်။)
“ဣတရေဟိ ဣတရန္တိ ၀စနေနံ၊ ဖြင့်။
“ယံ၊ အကြင်အာပတ်သို့။
အကု အဗျာကတစိတ္တေန၊သလ စိတ္တေန၊ ဖြင့်။
အာပဇ္ဇတိ၊ ၏
တံ၊ ထိုအာပတ်သည်။
အကုသလံ၊ တည်း။
ယံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုသိက္ခာ ပုဒ်သည်။
အဗျာကတံ၊ တည်း။
ကိဣတိ ဣမဿ အတ္ထ၊ ကို။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။
“ဣတရေဟီ”တိ ဝစနံ၊ ဣတရေဟိ-ဟူသော စကားကို။
ဥဒ္ဒိဿ၊ ရှိ၍။
“ဣမိနာပိ ဝစနနေန။ပ။
ဒဿေတီတိ၊ ဟူ၍။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုကောင်း သည် မဟုတ်လော။
ဧဝံ၊ သို့။
အဝတွာ၊ မဆိုမူ၍။
ကုသလပက္ခေ ဧဝ၊ ကုသိုလ်အဖို့၌သာလျှင်။
ကထနဿ၊ ဆိုခြင်း၏။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ ငါတို့ မမြင်ကုန်။
“အာပတ္တာဓိကရဏံ သိယာ အကုသ န ပဿာမ၊ အာဒိ၊ အစရှိသော။
ယံ ဝစနံ၊ ကို။
ကာရဏတွေ့န၊ အကြောင်းအဖြစ်ဖြင့်
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တမ္ပိ၊ ထိုစကားသည်လည်း။
အကာရဏံ၊ အကြောင်းမဟုတ်။ (တထာ တံ အကာရဏံ= ထိုသို့အကြောင်းမဟုတ်ခြင်းသည်။ အဘယ် ကြောင့်နည်း။)
“ယံ အကုသလစိတ္တေန အာပဇ္ဇတိ၊ တံ အကုသလ နွံအာဒိနာ၊ အစရှိသဖြင့်။
ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။
ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်သော နည်း ဖြင့်။
ကုသလာဒိဘာဝသ'၊ ကုသိုလ်စသော အဖြစ်ကို။
ပရိယာယဒေသိတတ္ထာ စ၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်သာ ဟောအပ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။
အာပတ္တိ ယာ၊ ၏။
ကုသလဝေါဟာရဿ၊ ကုသိုလ်ဟု ခေါ်ခြင်းငှါ။
ဒ အယုတ္တတာယ၊ မသင့်သည်ဖြစ်၍။
“နတ္ထိ အာပတ္တာဓိကရုဏံ ကုသလ”၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တတ္ထာ စ၊ ကြောင့်လည်းကောင်းတည်း။
ဟိ၊ စွ။
အာပတ္တိယာ၊ ၏။
ကုသလစိတ္တသမုတ္တိ တတ္တေ၊ ကုသိုလ်စိတ်ကြောင့် ဖြစ်သော အဖြစ်သည်။
သတိပိ၊ ရှိသော်လည်း။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
ပဋိက္ခိတ္တဘာဝေန၊ ပယ်အပ်သော အဖြစ်ဖြင့်။
သာဝဇ္ဇ ဓမ္မတ္တာ၊ အပြစ်နှင့်တကွ ဖြစ်ခြင်းသဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ကရဏ ပစာရေနာပိ၊ အကြောင်း၏အမည်ဖြင့် တင်စား၍လည်း။
အနဝဇ္ဇကုသလေါ ဟာရော၊ အပြစ်ကင်းသော ကုသိုလ်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည်။
န ပုတ္တော၊ မသင့်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
သာဝဇ္ဇာနဝဇ္ဇာနံ၊ အပြစ်ရှိသော တရား, အပြစ်မ ရှိသော တရားတို့၏။
အညမညဝိရုဒ္ဓတ္တာ၊ အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်သော ကြောင့်တည်း။
အာကာသာဒိသမ္မုတိသစ္စာနံ၊ ကောင်းကင်စသောသမ္မုတိသစ္စာ တို့၏။
ဥပ္ပန္နတာဒိဝေါဟာရော ၀ိယ၊ ဥပါဒ်၏ အဖြစ်အစရှိသော ဝေါဟာ ရကဲ့သို့။
ဇာတိဇရာဘင်္ဂါနံ၊ ဇာတိ, ဇရာ, မရဏတို့၏။
ဥပ္ပန္နတာဒိဝေါဟာ ရော၊ ဥပါဒ်၏ အဖြစ်စသော ဝေါဟာရသည်။
အနဝဋ္ဌာနာဒိဒေါသတော၊ မတည်တန့်ခြင်းစသော အပြစ်ကြောင့်။
န ယုတ္တော ယထာ၊ မသင့်သကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
ဣဓာပိ၊ ဤအာပတ္တာဓိကရုဏ်း ၌လည်း။
ကုသလဝေါဟာ ရော၊ သည်။
ဝိရုဒ္ဓတ္တာ၊ ဆန့်ကျင်သောကြောင့်။
အယုတ္တော၊ မသင့်။
အကုသလာဒိဝေါဟာရော ပန၊ အကုသိုလ်စသော ဝေါဟာရသည်ကား။
(၁၅) ကာရဏူပစာရေန၊ အကြောင်း၏ အမည်ကို တင်စားသောအားဖြင့်သာလျှင်။
ယုတ္တော၊ ၏။
ယထာဝုတ္ထဒေါသာနတိဝတ္တနတော၊ ဆိုအပ်ပြီးသောအပြား ရှိသော ဒေါသကို မလွန်ခြင်းကြောင့်။
အကုသလာဒိသဘာဝတာယ၊ အကုသိုလ်စသောသဘောရှိသောအဖြစ်ဖြင့်။
န ယုတ္တော၊ မသင့်။
ဟိ၊ စွ။
သုတ္ထာဿာပိ၊ ပါဠိ၏လည်း။
အတ္ထော၊ ကို။
ယထာ၊ အကြင် အခြင်းအရာဖြင့် ယူသည်ရှိသော်။
သုတ္တသုတ္ထာနုလောမာဒီဟိ၊ တပါးသော ပါဠိ ပါဠိနှင့်လျော်သောမဟာပဒေသအစရှိသည်တို့နှင့်။
ဝိရောဓာ၊ ဆန့်ကျင်ခြင်းသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
တထေဝ၊ ထို အခြင်းအရာဖြင့်သာလျှင်။
ဂဟေတဗ္ဗော၊ ယူအပ်၏။