၃။ ပေသုညသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
၃၆။ တတိယေ၊ တတိယသိက္ခာပုဒ်၌။
ဧတေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။
ဇာတံ၊ ဖြစ်သော။
ဘဏ္ဍနံ၊ ခိုက်ရန်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
တေ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
ဘဏ္ဍနဇာတာ၊ မည်ကုန်၏။
ပိသတိ၊ ကြိတ်တတ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ပိသုဏာ၊ မည်၏။
ဝါစာ၊ စကားကိုရ၏။
သမဂ္ဂေ၊ ညီညွတ်သော သူတို့ကို။
ဘိန္နေ ကရောတိ၊ ကွဲပြားအောင် ပြုတတ်၏။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
တာယ ဝါစာယ၊ ထိုစကားနှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသောသူသည်။
ပိသုဏော၊ မည်၏။
တဿ၊ ထိုကွဲပြားအောင် ပြုတတ်သော စကားရှိသော သူ၏။
ကမ္မံ၊ အမှုတည်း။
ပေသုညံ၊ ကွဲပြားအောင်ပြုတတ်သော စကားရှိသောသူ၏ အမှု။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဧတ္ထ၊ ဤပေသုညဟူသောပုဒ်၌။
အတ္ထော၊ ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
(၄) ဣဓာပိ၊ ဤပေသုညသိက္ခာပုဒ်၌လည်း။
ဇာတိအာဒီဟိ၊ ဇာတ်အစရှိကုန်သော။
ဒသဟိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
ဝတ္ထူဟိ၊ အက္ကောသဝတ္ထုတို့ဖြင့်။
ပေသုညံ၊ ကွဲပြားအောင် ပြုတတ်သော စကားကို။
ဥပသံဟရန္တဿေဝ၊ အနီးသို့ ဆောင်သော ရဟန်းအားသာလျှင်။
ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတရေဟိ၊ ဤဆယ်ပါးမှ တပါးကုန်သော။
အက္ကောသဝတ္ထူဟိ၊ ဆဲရေးသော စကားတို့ဖြင့်။
ဥပသံဟရန္တဿ၊ အနီးသို့ ဆောင်သော ရဟန်းအား။
ဒုက္ကဋံ၊ တည်း။
အနက္ကောသဝတ္ထူဟိ၊ ဆဲရေးခြင်းမဟုတ်သော စကားတို့ဖြင့်။
ဥပသံဟရန္တဿ၊ အား။
ဒုက္ကဋမေဝ၊ ဒုက္ကဋ်သာတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ဇာတိအာဒီဟိ၊ ဇာတ်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။
အနညာပဒေသေန၊ သူတပါးကို မညွှန်းသဖြင့်။
အက္ကောသန္တဿ၊ ဆဲရေးသော။
ဘိက္ခုနော၊ ၏။
သန္တိကာ၊ အထံမှ။
(ထည့်) သုတွာ၊ ၍။
ဘိက္ခုဿ၊ ရဟန်းတစ်ယောက်၏။
ဥပသံဟရဏံ၊ အနီးသို့ ဆောင်ခြင်းလည်းကောင်း။
ပိယကမျတာတေဒါ-ဓိပ္ပါယေသု၊ မိမိကို ချစ်စေလိုခြင်း, သူတပါးကို ကွဲပြားစေလိုခြင်းတို့တွင်။
အညတရတာ၊ တပါးပါး၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
တဿ၊ ထိုအဆဲခံရသောရဟန်း၏။
ဝိဇာနနံ၊ သိခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့သည်။
ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
ပေသုညသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။