၉-သာသင်္ကသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
၆၅၂-၃။ နဝမေ၊ နဝမသိက္ခာပုဒ်၌။ (အာဟ၌ စပ်)။
ဧတ္ထ၊ ဤအရပ် ၌။
အန္တရန္တရာ၊ အကြား အကြား၌။
ဃရံ၊ အိမ်သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
ဂါမော၊ ရွာကို။
အန္တရရန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္ထော၊ ၏။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
“အန္တောဂါမေ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
“ပဌမံ ဈာနံ ဥပသမ္ပဇ္ဇဝိဟရ”တိ ဣမဿ၊ ဟူသော ဥဒ္ဒေသ၏။
ဝိဘင်္ဂ၊ ဝိဘင်း၌။
“ဥပသမ္ပန္တိ၊ ဥပသမ္ပန္နံ-ဟူ၍။
သာနုသာရံ၊ နိဂ္ဂဟိတ်နှင့်တကွ။
ဥဒ္ဓဋ္ဌ၊ ထုတ်အပ်၏။
တံ၊ ထိုဥပသမ္ပန္နံ ဟူထော ပုဒ်ကို။ သန္ဓာယ= ၍။
“ဥပသမ္ပတ္တိ အာဒီသု ဝိယာတိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
တဏာပီတိ၊ ဟူသည်ကား။
“ဝုတ္ထဝာန” န္တိ၊ ဝိဘင်္ဂပဒဿပိ။
ဝုတ္ထဝဿာနံ-ဟူသော ပဒဘာဇနီပုဒ်၏ လည်း။
“ဝုတ္ထဝဿာန”န္တိ စ ပဒံ၊ ဟူသော ပုဒ်သည်လည်း။
နိဒ္ဓါရဏေ၊ နိဒ္ဓါရဏအနက်၌။
သာမိဝစနံ၊ ဆဋ္ဌိဝိဘတ်ရှိသော ပုဒ်တည်း။
ဧတေန စ၊ ဤ ဝုတ္ထဝဿာနံ ဟူသောပုဒ်ဖြင့်လည်း။
အနတ္တတကထိနာန၊ ကထိန်မခင်း ကုန်သော ရဟန်းတို့အား။
ကထိနမသေပိ၊ ကထိန်လ၌လည်း။
အသမာဒါန- စာရော၊ သင်္ကန်းမယူပဲ လှည့်လည်ရခြင်းကို ။
လဗ္ဘတိ၊ မရကပ်။
ဣတိ ဝစနံ၊ ဤစကားသည်။
သိဒ္ဓိ၊ ပြီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဣတရထာ၊ ကထိန်မခင်းပဲ သင်္ကန်းကာလ၌ အသမာဒါနစာရကို ရသည်ရှိ သော်။
သိက္ခာပဒဝ၊ ဤ သင်္ကန်း သိက္ခာ ပုဒ်၏ သာလျှင်။
နိရတ္ထကတ္တာ၊ အကျိုးမရှိရာသောကြောင့်တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
“ပရိက္ခေပါရဟဋ္ဌာနတော”တို “ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒ်၌။´ ဂါမပရိယတ္တေ= ရွာအစွန်း၌။
ဌိတယရူပစာရတော၊ တည်သော အိမ်၏ဥပစာရမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
ဧကော လေပါတော၊ `တကျသည်။
ပရိက္ခေပါရဟဋ္ဌာနံ နာမ၊ အရံထိုက်ရာ အရပ်မည်၏။
ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂီပိ၊ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်၌လည်း။
“အပရိက္ခိတ္တာ ပဌမလေၚျပါတတော ပဋ္ဌာယာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တန္တိ၊ တံ-ဟူသည် ကား။
တံ ပဌမသေနာသနာဒိ”၊ ထိုရှေးဦးစွာသော ကျောင်းအစရှိသည်ကို။
မဇ္ဈိမနိကာယဋ္ဌကထာယံ ပန၊ မဇ္ဈိမနိကာယ်အဋ္ဌကထာ၌ကား။ဂါမာ= ရွာ၏။
ဥပစာရံ ဣ၀၊ ဥပစာရကိုကဲ့သို့။
ဝိဟာရပိ၊ ကျောင်း၏လည်း။
ဥပစာရံ၊ ဥပစာရကို။
နိဟရိက္ခာ၊ ထုတ်၍။
ဥဘိ လေပါတာနံ၊ ခဲနှစ်ကျတို့၏။
အန္တရာ၊ အကြား၌။
မိနိတဗ္ဗန္တိ၊ တာအပ်၏ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ကောသမ္မိယံ အညတရော ဘိက္ခု ဂိလာနော ဟောတီ” တိ၊ ဟူ၍။
အာဂတတ္တာ၊ လာသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
“ကောသမ္မကသမ္မုတိ အနုညာတာ” တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“အယဉ္စ ပစ္ဆိမဒိသံ ဂတော ဟောတီ”တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
အန္တရရေ၊ ရွာတွင်း၌။
စီဝရံ၊ ကို။
နိက္ခိပ်တျာ၊ ထား၍။
တသ္မိံ ဝိဟာရေ၊ ထိုကျောင်း၌။
ဝသန္တဿ၊ နေသော ရဟန်းအား။
သကလမ္ပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။
စီ၀ရကာ၊ သင်္ကန်းကာလပတ်လုံး။
ဝသိပုံ၊ နေခြင်းငှါ။
ပိဋတိ၊ အပ်၏။
တတော၊ ထိုနေရာ ကျောင်းမှု။
အညတ္ထ၊ တပါးသော အရပ်သို့။
ဂမနကိစ္စ၊ သွားရန် ကိစ္စသည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ဝိဟာရတော၊ ကျောင်းမှ။
ဗဟိ၊ အပ၌။
ဆာရတ္တံ၊ ခြောက် ညဉ့်ပတ်လုံး။
ဝိပ္ပဝါသော၊ ကင်း၍ နေရသည်ကို။
အနုညာတော၊ ခွင့်ပြု အပ်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒီပေတိ၊ ပြ၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
“သေနာသနံ အာဂန္ဓာ ဂုန္တိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ သတ္တမံ အရုဏံ ဥဋ္ဌာပေတု”ထိ ၏။
ဝသိတွာတိ၊ ဟူသည်ကား။
အရုဏံ၊ ကို။
ဥဋ္ဌာပေတွာ၊ တက်စေ၍။
တတ္ထေဝါတိ၊ ဟူသည်ကား။
တသ္မိံညေဝ ဂတဌာနေ၊ ထိုသွားရာ အရပ်က ပင်လျှင်။
ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
အင်္ဂါနိ၊ အင်္ဂါတို့ကို။
အကာယေမဝ၊ အဋ္ဌကထာ၌ပင်လျှင်။
ဝုတ္ထာနိ၊ ကုန်၏။
သာသင်္ကသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။