၃. ဘေသဇ္ဇသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
၆၁၈-၆၂၁။ တတိယေ၊ တတိယသိက္ခာပုဒ်၌။
ပါဠိယံ၊ ၌။
ပိလိန္- ၀စ္ဆတ္ထေရေန၊ ပိလိန္ဒဝစ္ဆမထေရ်သည်။ (ပဋိက္ခိပိက္ခာ ဂဟိတတ္ထာ-၌ စပ်)။
“န ခေါ မဟာရာဇ ဘဂဝတာ အာရာမိကေဒ အနုညာတော”တိ၊ ဟူ၍
ပဌမံ၊ စာ။
ပဋိက္ခိပိတွာ၊ ပယ်ဦး၍။ “
အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ အာရာမိက န္တိ၊ ဟူ၍။
ပုဂ္ဂလာနမွ်၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့အားလည်း။
အာရာမိကနာမေန၊ အရံ စောင့်အမည်ဖြင့်။
ဒါသဂ္ဂဟဏေ၊ ကျွန်ကို ခံခြင်းကို။ အနုညာတေ ဝေ= ခွင့်ပြုတော်မူမူသာလျှင်။
အာရာမိကာနံ၊ အရံစောင့်တို့ကို။
ဂဟိတတ္ထာ၊ ခံအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဝိညာယတိ-၌ စပ်)။
ခေတ္တဝတ္ထာဒီနိ၊ လယ် ယာအစရှိသည်တို့ကို။
တထာ အနုညာတတ္တ၊ ထိုကျွန်ကို ခွင့်ပြုသည်နှင့်အတူ ခွင့်ပြုတော်မူသောကြောင့်။ (န ဝတိ-၌ စပ်)။
ကပ္ပိယ ဝေါဟာရနပိ၊ ဝိဟာရ ဒေမ”စသော ကပ္ပိယဝေါဟာရဖြင့်လည်း။
ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့အား။
ဂဟေတုံ၊ ခံခြင်းငှါ။
န ဝူတီတိ၊ မအပ်ဟူ၍။
ဝိညာယတိ၊ သိအပ်၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။
“ခေတ္တဝတ္ထုပဋိဂ္ဂဟဏာ ပဋိဝိရတော ဟောတိ” တိအာဒိနာ၊ ရှိသည်ဖြင့်။
ပဋိက္ခိတ္တေသု၊ ပယ်အပ်ကုန်သောလယ်ယာ, ကျွန် စပါး ကျွဲ နွား အစရှိသည်တို့တွင်။
ဧကဝ၊ အရံစောင့် ကျွန်တခုကိုသာလျှင်။
ပုဂ္ဂလိကဝသေန၊ ပုဂ္ဂလိကအစွမ်းအားဖြင့်။
ဂဟဏေ၊ ခံခြင်းကို။
အနု- ညာတေ၊ ခွင့်ပြုအပ်သည်ရှိသော်။
ဣတရီတရာနံ၊ ထိုကျွန်မှုတပါးသော လယ် ယာအစရှိသည်တို့၏။
တထာ န ဂဟေတဗ္ဗတာ၊ ထိုကျွန်ကို ခံသကဲ့သို့ မခံ အပ်သော အဖြစ်သည်။
သိဒ္ဓါဝ၊ ပြီးသည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပိလိန္ဒဝစ္ဆတ္ထေန၊ သည်။
ဒါယကကုလာ၊ အရံစောင့်မျိုးဖြစ်သော။ ဒါရိကာယ= သတို့သမီးအား။ (ဝေသာလိယာ ပုရေ-ကဲ့သို့ ဝိသေသန ဝိသေသယျ လိင်မတူ)။
သုဝဏ္ဏမာလာဝသေန၊ ရွှေပန်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
တိဏ္ဍုပကာ၊ မြက်ကတ်ကို။
ယဉ္စ နိမ္မာနံ၊ အကြင် ဖန်ဆင်းခြင်း သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
တံ နိမ္မာနံ၊ ထိုဖန်ဆင်းခြင်းသည်။
“အနာပတ္တိ ဘိက္ခဝေ ဣဒ္ဓိမာ ဣဒ္ဓိဝိသယေ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝစတော၊ ဆိုခြင်းကြောင့်။
ကုလသင်္ဂဟာဒိ၊ ကုလသင်္ဂဟ-အစရှိသည်သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
ကတိ၊ ၏
ဣတိ၊ သ္မိံ။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
ကေစိ ပန၊ တို့သည်ကား။
“ခီဏာသဝါနံ၊ ရဟန္တာတို့အား။
လဘိစ္ဆာယ၊ လာဘ်ကို လိုချင်ခြင်း၏။ အဘာဝတော= မရှိခြင်းကြောင့်။ (၃၅၀) ကုလသင်္ဂဟေ= အမျိုးကို ချီး မြောက်ခြင်းသည်။
သတိပိ၊ ရှိသော်လည်း။
အာဇီဝကောပေါ၊ အာဇီဝပျက် ခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ ဝစနံ၊ သည်။
န ယုတ္ထံ၊ မသင့်။
ကသ္မာ၊ ကား။
ခီဏာသဝါနန္ဒီ၊ ရဟန္တာတို့သည်လည်း။ အာဇီဝဝိပတ္တိဟေနံ= အာဇီဝပျက်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
ပိဏ္ဍ- ဒါနာဒီနံ၊ ဆွမ်းပေးခြင်းအစရှိသည်တို့ကို။
ပရိဝဇ္ဇေတဗ္ဗတော၊ ကြဉ်ရှောင် အပ်သောကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ သင့်စွ။
ဓမ္မသေနာပတိနာ၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာ မထေရ်သည်။
“နေဝ ဘိန္တေယျ မာဇီဝံ၊ စဗမာနောပိ ဇီဝိတ”
န္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။
ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။
စာနေသိ၊ စွန့်သော်လည်း၊
အာဇီဝ၊ သမ္မာအာဇီဝ သီလကို။
နေဝ ဘိန္တေယျ၊ မဖျက်ဆီးရာသာလျှင် ကသည်း။
ဘဂဝတာ စ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ “ဂါထာဂီတံ မေ အဘောဇနီယန္တိအာဒိ= အစရှိသောစကားကို
ဝုတ္ထံ၊ ၏။
မေ၊ ငါသည်။
ဂါထံ၊ သဒ္ဓါ ဗီး တေပေါဋ္ဌိ-အစရှိသော ဂါထာကို။
အဘိဂီတံ၊ ဆိုအပ်ပြီး
အဘောဇနီယံ၊ မစားအပ်။
၆၂၂။ ဥဂ္ဂဟိတကန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ပရိဘောဂံ၊ ကို။
မောစေက္ခာ၊ လွှတ်စေ၍။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။
ဂဟိတံ၊ ကိုင်အပ်သည်ကို။
(ဤ၌ ပရိဘောဂတ္ထာယ သယံ ဂဟိတံ-ဟု ပါဌ်အချို့ရှိ၏၊ ယောဇနာခဲ့သော အတိုင်းသာ ရှိသင့်သည်) ။
သယံ ကရောတီတိ၊ ဟူသည်ကား။ ပစိက္ခာ၊ ချက်၍။ ကရောတိ၊ ၏။
ပုရေဘတ္ထန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတတ္တာ၊ ဝတ္ထုဖြစ်သော နို့ရည်, နို့ခမ်းနှင့်တကွ အကပ်ခံအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တဒဟုပုရေ- ဘတ္ကမေဝ၊ ထိုနေ့ နံနက်၌သာလျှင်။
ဝဋတိ၊ ၏။
သယံ ကတန္တိ၊ ဟူသည် ကား။
ခီရနဝနီတံ၊ နို့ရည်ဆီဦးကို။
စိတ္တာ၊ ချက်၍။
ကတံ၊ ပြုအပ် သော ထောပတ်သည်။
“နိရာပိသမေဝါ”တိ ဝစနံ၊ ဟူသော စကားကို။
တဒပုရေဘတ္တံ၊ ထိုနေ့ နံနက်ကို။
သင်္ချာယ၊ ၍
ဝုတ္တံ၊ ၏။
အဇ္ဇ၊ ယနေ့။
သယံ ကတံ၊ ကိုယ်တိုင်ပြုအပ်သော ထောပတ်ကို။
နိရာမိသမေဝ၊ အာမိသကင်းသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။
ဘုဉ္စန္တာ၊ သုံးဆောင်သော ရဟန်းအား။ ကသ္မာ= အဘယ် ့ကြောင့်။
သာမပါကော၊ သာမပါကသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်သနည်း။
ဣတိ စောဒေတဗ္ဗတော၊ ဤသို့ စောဒနာသင့်သောကြောင့်။
“န၀နိတံ တာပေန္တာ”တိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။ အဟ ။
ပဋိဂ္ဂဟိတေဟီ” တိ ဝစနံ၊ ပစ္ဆာဘတ္တပဋိဂ္ဂဟိတေပိ-ဟူသော စကားကို။
ခီရဒဓီနိ၊ နို့ရည်နို့စမ်းတို့ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဥဂ္ဂဟိ- တကေဟိ၊ အကပ်ပျက်ဖြစ်သော နို့ရည်, နို့ခမ်းတို့ဖြင့်
ကတံ၊ ပြုအပ် သော ထောပတ်ကို။
အဗ္ဗဉ္စနာဒီသု၊ ခြေနယ်ဆီ အစရှိသည်တို့၌။
ဥပနေ- တပုံ၊ ဆောင်အပ်၏။
ဣတိ အယ်၊ ဤကား။
ယောဇနာ၊ တည်း။
သေဝ နယော”တိ၊ ဟူသောစကားကို။ နိဿဂ္ဂိယာပတ္တိ= နိဿဂ္ဂိယအာပတ်ကို။ သန္ဓာယ= ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
အကပ္ပိယမံသသမှီတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဟတ္ထိ- အာဒီနံ၊ ဆင်အစရှိသည်တို့၏။
သပ္ပိမှိ၊ တောပတ်၌။
ဧတ္ထ ပနာတိ၊ ဟူသည်ကား။
နပနီတေ၊ ဆီဦး၌။
ဝိသေသော၊ အထူး သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ဓောတံ ဝဋ္ဋတီတိ၊ ကား။
ဓာတမေဝ၊ စင်ကြယ်စွာ စစ်ပြီးသော ဆီဦးကိုသာလျှင်။
ပဋိဂ္ဂဟေ- တုမ္မိ၊ အကပ်ခံခြင်းငှာလည်း။
ဝဋတိ၊ ၏။
ဣတရထာ၊ မစစ်ပဲ နို့ဓမ်း ပေါက် ရက်တက်ပေါ်နှင့်တကွ ခံသည်ရှိသော်။
သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ ဝတ္ထု နှင့်တကွ ခံခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ထေရာနံ၊ ထက်ဝက် သောမထေရ်တို့၏။
အဓိပ္ပါယော၊ အလိုသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဝတ္ထုနော၊ မှီရာဖြစ်သောနို့ရည်၏။
ဝိယောကိတတ္တာ၊ ကင်းသည်၏အဖြစ် ကြောင့်။
ဒဓိဌိကာဒီဟိ၊ နို့ဓမ်းခဲ အစရှိသည်တို့နှင့်။
ယုတ္တတာမတ္တေန၊ ယှဉ်သောအဖြစ်မျှဖြင့်။
သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတံ နာမ၊ ဝတ္ထုနှင့်တကွ အကပ် ခံခြင်းမည်သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
တက္ကတာ၊ ရက်တက်မှု။
ဥတမတ္ထမေဝ၊ ထုတ်ကာမျှသာလျှင်ဖြစ်သော ဆီဦးကို။
ပဋိဂ္ဂ- ဟေတွာ၊ အကပ်ခံ၍။
ဓောရိက္ခာ ဝါ၊ သုတ်သင်၍လည်းကောင်း။
ပစိက္ခာ ဝါ၊ ချက်၍လည်းကောင်း။
နိရာမိသမေဝ၊ အာမိသကင်းသည်ကိုသာလျှင်။
ကက္ခာ၊ ၍။
ပရိဘူဒ္ဓိ”သူ၊ သုံးဆောင်ကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
မဟာသိဝစ္ဆေရာ၊ မဟာသိဝ မထေရ်၏။
အဓိပ္ပါယော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဒဓိဌိကာဒီဟိ၊ နိုဝမ်းခဲ အစရှိသည်တို့နှင့်။
သဟ၊ တကူ။
ဝိကာလေ၊ နေလွှဲသော ကာလ၌။
သု၊ စားကုန်၏။
ဣတိ အဓိပ္ပါယော၊ ဤသို့သော အလိုသည်။
န၊ မဟုတ်။
တေန၊ ထိုကြောင့်။ “
တသ္မာ နဝနီတံ ပရိဘုဉ္ဇန္တေန သဝတ္ထုကပဋိ- တံနာမ န ဟောတီ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထို တသ္မာ နဝနီတံ ပရိဘုဉ္စန္တေန အစရှိသော ပါဌ်၌။
အဓောတံ၊ မသုတ်မသင်သော ဆီဦးကို။
ပဋိဂ္ဂဟေတုပိ၊ အကပ်ခံ၍လည်း။
တံ နဝနီတံ၊ ထို ဆီဦးကို။
ပရိဘုဉ္စန္တေန၊ သုံးဆောင်သော ရဟန်းသည်။
ဒဓိအာဒီနိ၊ နို့ဓမ်းအစရှိသည်တို့ကို။
နေတွာ၊ ပယ်၍။
ပရိဘုဉ္စိတတ္ထံ၊ သုံးဆောင်အပ်၏။
ဣတိ အယံ၊ ကာ။
အတ္ထော၊ တည်း။
ခယံ ဂမိာတီတိ၊ ဟူသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ အာမိသ ကင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဝိကာလေပိ၊ လည်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထေ၊ တည်း။
ဧတ္ထာဝတာတိ၊ ဟူ သည်ကား။
နဝနီတေ၊ ဆီဦး၌။
လဂ္ဂမတ္တေန၊ ကပ်ကာမျှသော။
ဝိသုံ၊ အသီး။
ဒဓိအာဒိဝေါဟာရံ၊ နို့ဓမ်းစသော အမည်ကို။
အလဇ္ဇေန၊ မရသော။
အပ္ပ- မတ္တေန၊ အနည်းငယ်သော။
ဒဓိအာဒိနာ၊ ဝမ်း အစရှိသည်ဖြင့်။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ဧတေန၊ ဤတွေဝတာ-အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။
ဝိသုံ ပဋိဂ္ဂဟိတဒဓိအာဒီဟိ၊ အသီး အကပ်ခံအပ်သော နို့ဓမ်းအစ ရှိသည်တို့နှင့်။
သဟ ပက္ကံ၊ တက္ခချက်အပ်သော ထောပတ်သည်။
သဝတ္ထုက- ပဋိဂ္ဂဟိတသင်္ချေမေဝ၊ ဝတ္ထုနှင့်တကွ အကပ်ခံ၏ ဟူသော အရေအတွက်သို့ သာလျှင်။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
တသ္မိံမွီတိ၊ ဟူ သည်ကား။
နိရာမိသဘူတေပိ၊ အာမိသကင်းသည်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော ထောပတ် ၌လည်း ။
ကုက္ကုစ္စကာနံ ပန၊ အလိုလိုရှိကုန်သော ရဟန်းတို့၏ကား။အယံ
အဓိပ္ပါ၊ ဤသို့သော အလိုသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပဋိဂ္ဂဟဏေ၊ ခံခြင်း၌။
ဂုဠ- ပိဏ္ဍာဒိ၊ တင်လဲဆိုင်အစရှိသည်သည်။
သဟိတေန၊ တကွဖြစ်သော။
ဘ တ္တေန၊ ထမင်းဖြင့်။
အသမ္ဘိန္နရသံ ၀ိယ၊ မစပ်သောအရသာ ရှိသကဲ့သို့။
သပ္ပံ၊ ထာ ပတ်သည်။
ဒဓိအာဒီဟိ၊ နို့ဓမ်းအစရှိသည်တို့နှင့်။ အသမ္ဘိန္တရသတ္တာ= မစပ် သော အရသာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတံ နာမ၊ ဝတ္ထု၊ နှင့်တကွ အကပ်ခံခြင်းမည်သည်။
တာဝ န ဟောတိ၊ မဖြစ်သည်ရှိစေတော့ (၃၅၁)တံ= ထို နို့ဓမ်း ရက်တက်ပေါက် အရောရော အကပ်ခံသော ဆီဦးကို။
ပစနေ့နဲ့ ပန၊ ချက်သောရဟန်းသည်ကား။ ဓောဝိဇ္ဇာဝ= သုတ်သင်၍သာလျှင်။
ပစိတတ္ထံ၊ ချက် အပ်၏။
ဣတရထာ၊ မသုတ်သင်ပဲ ချက်သည်ရှိသော်။
ပစနက္ခဏေ၊ ချက်ဆဲ ခဏ၌။
ပစ္စမာနဒဓိဌိကာဒီဟိ၊ ချက်သော နိုဝမ်းခဲအစရှိသည်တို့နှင့်။
သမ္ဘိန္နတာယ၊ စပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သာမုံပက္ကံ= သာမံကျက်သည်။
ဇာတံ၊ ဖြစ်၏။
တေသု၊ ထို နို့ဓမ်းပေါက်, ရက်တက်ပေါက်တို့သည်။
ခီဏေသုပိ၊ ကုန်ပေတမုံ ့လည်း။
သာမံပက္ကမေဝ၊ သည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
နီရာမိသမေဝ၊ အာမိသကင်းသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။
ပစိတတ္ထံ၊ ၏။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ “
အာမိသေန သဟ ပတ္တာ”၊ အကြောင်းကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
”တိ၊ ဟူ၍။
ကာရဏံ
ဧတ္ထ၊ ဤနို့ဓမ်းရက်တက်ပေါက်နှင့်တကွ ဆီဦးကို ချက်ရာ၌။
အဟံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့ သည်ကား။
ဝိစာရဏာ၊ စိစစ်ခြင်းတည်း။
အာမိသေန၊ နှင့်။
သဟ၊ တက္ခ။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
ပဏ္ဏာ၊ ချက်သော ဆီဦး၏။
သဝတ္ထုက- ပဋိဂ္ဂဟိတတ္ထာဘာဝေ၊ ဝတ္ထုနှင့်တကွ အကပ်ခံအပ်သော အဖြစ်၏ မရှိခြင်း သည်။
သတိ၊ သော်။
သယံပါကဒေါသော ဝါ၊ သမံပဏ္ဏအပြစ်ကိုလည်း ကောင်း။
ယာဝကာလိကတာ ဝါ၊ ယာဝကာလိက၏အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။
ပရိသကီယတိ၊ ယုံမှားရာ၏။
တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင်။
ဧတ္ထု၊ ဤ နို့ဓမ်း ရက်တက် ပေါက်နှင့်တကွချက်အပ်သောဆီဦး၌။သတ္တာဟကာလိကတ္တားသတ္တာဟ ကာလိ ကဖြစ်သောကြောင့်။သယံ
ပါကဒေါသော၊ ပက္ကဒေါသသည်။
န သမ္ဘဝတိ၊ မဖြစ်။(တာဝ-ကား ဝတ္ထုဗ္ဗန္တရာပေက္ခ)။
ဟိ၊ ယာဝကာလိကအဖြစ် မရှိသည်ကို ဆိုအံ့။
တတ္ထ၊ ထိုဆီဦး၌။
ယံ ဒဓိအာဒိ အာမိသဂတံ၊ အကြင် နို့ဓမ်းအစ ရှိသော အာမိသသည်။ (ဂတ-သဒ္ဒါ အနက်မရှိ)။
အတ္ထိ၊ ၏။
တံ၊ နို့ဓမ်း အစရှိသော အာမိသည်။
ပရိက္ခိဏံ၊ ကုန်လေပြီ။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
ဝိစာရဏာ၊ စိစစ်ခြင်းတည်း။
တတ္ထ၊ ထိုဆီဦး၌။
ယံ ဒဓိအာဒိ အာမိသဂတံ၊ အကြင် နို့ဓမ်းအစ ရှိသော အာမိသသည်။ (ဂတ-သဒ္ဒါ အနက်မရှိ)။
အတ္ထိ၊ ၏။
တံ၊ နို့ဓမ်း အစရှိသော အာမိသည်။
ပရိက္ခိဏံ၊ ကုန်လေပြီ။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
ဝိစာရဏာ၊ စိစစ်ခြင်းတည်း။
အထ၊ ထိုသို့ မဟုတ်။
ပဋိဂ္ဂဟိတဒဓိဌိကာဒိ- နာ၊ အကပ်ခံသော နို့ဓမ်းခဲစသည်နှင့်။
သဟ၊ တကွ။
အတ္တနာ၊ ကိုယ်တိုင်။
ပက္ကတ္တာ၊ ချက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သဝတ္ထုကပတ္တံ ဝိယ၊ ဝတ္ထုနှင့်တကူ ချက်သကဲ့သို့။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ပရိသကီယတိ၊ ယုံမှား ငြားအံ့။
တဒါ၊ ထိုသို့ ယုံမှားသည်ရှိသော်။“အာမိသေန သဟ ပဋိဂ္ဂဟိ- တတ္ထာတိ= ဟူ၍။
ကာရဏံ၊ ကုက္ကုစ္စဖြစ်ခြင်း အကြောင်းကို။
ဝတ္ထံ၊ ဆိုအပ်၏။“ပဏ္ဏတ္တာ”တိ= အသိသေန သဒ္ဓိ ံ ပဏ္ဏတ္ထာ-ဟူ၍။
န ဝတ္တတ္ထံ၊ မဆိုသင့်။
တထာ စ သတိ၊ ထိုသို့ အာမိသေန သဟ ပဋိဂ္ဂဟိတတ္တာ-ဟု ဆိုသော်လည်း။ (သတိ-ကားထည့်သည်)။
ဥပမုတ္တေရာနံ၊ ထက်ဝက်လော မထေရ်တို့၏။
မတေမဝ၊ အလိုကိုသာလျှင်။
အင်္ဂကတံ၊ အတူပြုသည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
တတ္ထ စ ထို ဥပမထေရ်တို့၏ အယူ၌လည်း။
သာ- မဏေရာဒီဟိ၊ သာမဏေအစရှိသည်တို့သည်။
ပဏ္ဏမ္ပိ၊ ချက်အပ်သော်လည်း။
ယာဝကာလိကမေဝ၊ သည်သာလျှင်။
သိယာ၊ ၏။
ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့ နည်းဟူမူကား။
ပဋိဂ္ဂဟိတဓီရာဒိ”၊ အကပ်ခံအပ်သော နို့ရည်အစရှိသည်တို။
ပစိက္ခာ၊ ချက်၍။
အနုပသမ္ပန္နေဟိ၊ လူသာမဏေတို့သည်။ ကထသပ္ပံအာဒိ ဝိ= ပြုအပ်သော ထောပတ်အစရှိသည်တို့ကဲ့သို့တည်း။
တဉ္စ၊ ထို ယာ၀- ကာလိကဖြစ်ခြင်းသည်လည်း။
န ယုတ္တံ၊ မသင့်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဘိက္ခာ- စာရေန၊ ဆွမ်းခံခြင်းငှါလှည့်လည်သဖြင့်။
လဒ္ဓနဝနီတာဒီနံ၊ ရအပ်သော ဆီဦးအစရှိသည်တို့၏။
တက္ကသိအသိသသံသဂ္ဂသမ္ဘိဝေန၊ ရက်တက်အစရှိသော အာမိသနှင့် ရောယှက်ခြင်းဖြစ်သဖြင့်။
အပရိဘုဉ္ဇိတဗ္ဗတာပသင်္ဂတော၊ မသုံး ဆောင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့် လျဉ်းပါးခြင်းကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ သင့်စွ။
ဂဟဋ္ဌာ၊ ဒါယကာတို့သည်
ဓောဝိဇ္ဇာ ဝါ၊ သုတ်သင်၍လည်းကောင်း။
သော မေတာဝါ၊ စင်ကြယ်၍ လည်းကောင်း။
ပစ္ဆေ၊ သပိတ်၌။
အာကိုရန္တီတိ၊ လောင်းကုန်၏ဟူ၍။
နိယမော၊ မြဲသောအမှတ်သည်။
န အတ္ထိ၊ မရှိ။
အဋ္ဌကထာယဉ္စ၊ ၌လည်း။ “
ယထာ တတ္ထ ပတိတတဏ္ဍု လ- ကဏာဒယော န ပစ္စန္တိ၊ ဧဝံ ။ပ။
ပုန ပစိက္ခာ ဒေတိ၊ ပုရိမနနေဝ သတ္တာဟံ ။
ဝဋ္ဋတီ”တိ၊ ဟူသော။
ဣမိနာ ဝစနပိ၊ ဤစကားနှင့်လည်း။
ဧတံ၊ ဤယာဝကာလိကဖြစ်၏’ဟူသော စကားသည်။
ဝိရုဇ္ဈတိ၊ ဆန့်ကျင်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဣဓ၊ ဤနို ့ဓမ်း, ရက်တက်ပေါက်နှင့်တကွ ဆီဦးကို အကပ်ခံ၍ ချက်ရာ၏။ ကုက္ကုစ္စကာနံ= တို့အား။
ကုက္ကုစ္စုပ္ပတ္တိယာ၊ ကုက္ကုစ္စ ဖြစ်ခြင်း၏။ နိမိတ္တမေဝ= အကြောင်းသည်ပင်လျှင်။
နဒိဿတိ၊ မထင်။
ဧတ္ထ၊ ဤ ကုက္ကုစ္စဖြစ်ရာ၌။
နိမိတ္တံ၊ အကြောင်းသည်။
န ဒိဿတိ ယထာ၊ မထင် သကဲ့သို့။
ဝံ တထာ၊ ထိုအတူ။
“လဇ္ဇီ သာမဏေရော ယထာ တက္က ပတိတတဏ္ဍုလကဏာဒယော န ပစ္စန္တိ၊ ဧဝံ သာမိသပါကံ မောစေန္တော အဂ္ဂိမှိ ဝိလီယာပေက္ခာ ။ပ။
ဝဋ္ဋတီ”တိ၊ ဟူသော။
ဝစနာပိ၊ အဋ္ဌကထာ စကား၏လည်း။
နိမိတ္တံ၊ အကြောင်းသည်။
န ဒိဿတ၊ မထင်။
ဟိ၊ သင့်စွ။
ဧတံ၊ လဇ္ဇီ သာမဏေရော အစရှိသော စကားကို။
ယာဝကာလိက- သံသဂ္ဂပရိဟာရာယ၊ ယာဝကာလိကနှင့် ရောယှက်သည်ကို ပယ်ခြင်းငှါ။
ပုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။
ယဒိ သိယာ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့။
အတ္တနာပိ၊ ကိုယ်တိုင် လည်း။
တထာ၊ ထို သာမဏေအတူ။
ကာတဗ္ဗ၊ ပြုအပ်သည်။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဂဟဋ္ဌေဟိ၊ ဒါယကာတို့သည်။
ဒိန္နသဒ္ဓိအာဒီသု စ၊ လှူအပ်သော ထောပတ်အစရှိသည်တို့၌လည်း။
အာမီသသံသဂ္ဂတာ၊ အာမိသနှင့်ရောယှက် ခြင်းသည်။
န ဝိဂစ္ဆေယျ၊ မကင်းရာ။
ဟိ၊ သစ္စ။
ဂဟဋ္ဌာ၊ ဒါယိကာ တို့သည်။
ဧဝံ၊ ဤသာမဏေအတူ။
ဝိလီယာပေတွာ၊ ကြေစေ၍။ပရိ– သာဝေန္နာ= စစ်၍။
တမ္ဗုလာဒိ၊ ဆန်အစရှိသည်ကို။
အပနေတာ။ - ပယ်၍။ ပုန တဖန်။
န ပစန္တိ၊ မချက်ကုန်။
အပိစ၊ တနည်းသော်ကား။
ဘေသဇ္ဇေဟိ၊ ဆေးတို့နှင့်။
သဒ္ဓိ၊ တကွ။
ခီရာဒိ၊ နို့ရည်အစရှိသည်ကို။
ပက္ခပိက္ခာ၊ထည့်၍။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာဖြင့်။
ခီရာဒိ၊ နို့ရည်စသည် သည်။
ခယံ၊ ကုန်ခြင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
ဧဝံ တထာ၊ ထိုအခြင်း အာဖြင့်။
ပရေဟိ၊ သူတပါးတို့သည်။
ပက္ကဘေသဇ္ဇတေလာပိပိ၊ ချက်အပ် သော ဆေး, ဆီ အစရှိသည်သည်လည်း။
ယာဝကာလိကမေဝ၊ ယာဝကာ- လိကသည်သာလျှင်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
တဿ၊ ထိုရွာမှ ရခဲ့သောထောပတ် ဆီဦး၏။ (ထည့်)။
တမ္ပိ ယာဝကာလိကတ္တံ၊ ထို ယာဝကာလိက၏အဖြစ်သည် လည်း။
န ယုတ္တိ၊ မသင့်။ကသ္မာ= နည်း။
ဒဓိအာဒိခယကရဏတ္ထ၊ နို့ဓမ်းအစရှိ သည် ကုန်ခြင်းကို ပြုခြင်းငှါ။
ပုန ပစိက္ခာ ဒေတီတိ၊ ဟူ၍
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
မဟာသိဝတ္ထေရ- ဝါဒေ၊ မဟာသိဝမထေရ်အယူ၌။
ကုက္ကုစံ၊ အလို့လိုကို။
အကတွာ၊ မပြုမူ၍။
အဓောတမ္ပိ၊ မသုတ်သင်ပဲလည်း။
နဝနီတံ၊ ဆီဦးကို။
တဒဟုပိ၊ ထိုနေ့၌ လည်းကောင်း။
ပုန ဒိ၀သာဒီသုပ်၊ ထို ့နောက် တနေ့ အစရှိသည် တို့၌ လည်းကောင်း။ ပ
စိတုဥ၊ ချက်ခြင်းငှါလည်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏
တမ္ဗုလာဒိ- မိဿံ သဒ္ဓိအာဒိ၊ ဆန်အစရှိသည်နှင့် ရောသော ထောပတ်အစရှိသည်ကို။
အတ္တနာပိ၊ ကိုယ်တိုင်လည်း။
အဂ္ဂိမှိ၊ မီး၌။
ဝိလီယာပေၻာ၊ ကြေစေ၍။
ပရိဿာ ဝေတွာ၊ စစ်၍။
ပုန၊ တဖန်။
တက္ကာဒိခယတ္ထံ၊ ရက်တက်စသည် ကုန်ခြင်းငှါ။
ပစိတုဉ္စ၊ ချက်ခြင်းငှါလည်း၊
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
(၃၅၂)။ ကသ္မာနည်း။
တတ္ထ၊ ထိုဆန်အစရှိသည်နှင့် ရောသော
ထောပတ်, ဆီဦး၌။
ဝိဇ္ဇမာနဿာပိ၊ ရှိသော်လည်း။
ပစ္စမာနက္ခဏေ၊ ကျက်သော ခဏ၌။
သမ္ဘိရသ၊ စပ်သော အရသာရှိသော။
ယာဝ- ကာလိကာ၊ ၏။
အဗ္ဗောဟာရိကတ္တေန၊ မခေါ်ဝေါ်လောက်သော အဖြစ် ဖြင့်။
သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတပုရေပရိဂ္ဂဟိတာနမ္ပိ၊ ဝတ္ထုနှင့်တကူ အကပ်ခံခြင်း, နေ့၌ အကပ်ခံခြင်းတို့၏။
အဗ္ဗောဟာရိကတော၊ အဗ္ဗောဟာရိက ဖြစ်သော ကြောင့်တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
တ္ထိ၊ ဤအရာ၌။
နိဂုံ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းသို့။
ဂန္ထမ္မံ၊ ရောက်အပ်၏။ဣတိ
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။
တ္ထာ- ဝတာ သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတံ နာမ န ဟောတီတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပန၊ အထူးကို ဆိုအံ့။ဝိ
သုံ ပဋိဂ္ဂဟိတေန၊ အသီး အကပ်ခံအပ်သော။
ခီရာဒိအာ- မိသေန၊ နို့ရည်အစရှိသော အာမိသနှင့်။
နဝနီတာဒိ၊ ဆီဦးအစရှိသည်ကို။
မိတူာ၊ ရော၍။
ဘိက္ခုနာ ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။
အညေဟိ ဝါ၊ တပါးသော သူတို့သည်လည်းကောင်း။
ပက္ကတေလဒိဘေသဇ္ဇံ၊ ချက်အပ် သော ဆီအစရှိသော ဆေးသည်။
သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတသင်္ချေမေဝ၊ ဝတ္ထုနှင့် တကွ အကပ်ခံ၏-ဟူသောအရေအတွက်သို့သာလျှင်။
ဂစ္ဆတိ၊ ၏။ ကသွား နည်း။
တတ္ထ၊ ထိုဆေး၌။
ပဝိဋ္ဌယာဝကာလိကာ၊ ဝင်သော ယာဝကာလိ က၏။
အဗ္ဗောဟာရိကတ္တာဘာဝါ၊ အဗ္ဗောဟာရိကအဖြစ်၏ မရှိခြင်းကြောင့် တည်း။
ပုရေပရိဂ္ဂဟိတဘေသဇ္ဇေဟိ၊ ရွှေနေ့၌ အကပ်ခံအပ်သော ဆေးကို ဖြင့်။
အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတံ ဓီရာဒိ”၊ အကပ်မခံအပ်သော နို့ရည်အစရှိသည်ကို။
ပက္ခိပိက္ခာ၊ ထည့်၍။
ယံ ပက္ကတေလာဒိကံ၊ အကြင် ချက်အပ်သော ဆီအစရှိ သည်သည်။
အတ္ထိ၊ ၏
တံ၊ ထို ချက်အပ်သော ဆီအစရှိသည်သည်။
အနုဟ သမ္ပန္နေဟေ၀၊ လူသာမဏေတို့သည်ပင်လျှင်။
ပဏ္ဏမ္ပိ၊ ချက်အပ်သော်လည်း ။
သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတမ္ပိ၊ ဧတ္ထနှင့်တကွ အကပ်ခံရာရောက်သည်လည်း။
ဟော- တိ၊ ၏။
သန္နိဓိ၊ သန္နိမိသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
တတ္ထ၊ ထို ရှေ့နေ့က အာပ်ခံအပ်သော ဆေး၌။
ပက္ခတ္တခိုရာဒိကဿပိ၊ ထည့်အပ်သော နို့ရည် အစရှိသည်၏လည်း။
တသ္မိံခဏ၊ ထိုထည့်သော ခဏ၌။
သမ္ဘိန္နရသတာယ၊ စပ်သော အရည်ရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ပုရေ- ပဋိဂ္ဂဟိတတ္ထာပတ္တိတော၊ ရှေ့နေ့က အကပ်ခံ အပ်သည်၏အဖြစ်သို့ ရောက် ခြင်းကြောင့်တည်း။
အပ္ပတ္တိတေဟေ၀၊ အကပ်မခံအပ်သော ဆေးတို့ဖြင့် သာလျှင်။
အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတင်္ခရာဒိ"၊ အကပ်မခံအပ်သော နို့ရည်အစရှိသည်ကို။
ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။
(နှစ်ပုဒ်ထည့်)။
အညေဟိဝါ၊ သူတပါးတို့သည် လည်း။
ပက္ကတေလာဒီသုပိ၊ ချက်အပ်သော ဆီအစရှိသည် တို့၌လည်း။
အာမိသရသော၊ အာမိသအရည်သည်။
သစေ ပန ပညာယတိ၊ အကယ်၍ ထင်သည်ဖြစ်ငြားအံ့။
(ဤ၌ သစေတခု ပါဌ်လွန်)။
တံ၊ ထိုအာမိသအရှည် ထင်သော ဆီချက် အစရှိသည်သည်။
ယာဝကာလိကမေဝ၊ သည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဥဂ္ဂတာတိ၊ ဟူသည်ကား။
သယမဝ၊ မိမိအလိုလိုသာလျှင်။
ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍
ပရိာဝေတာ ဂဟိတန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
တမ္ဗုလာဒိဝိဂမတ္ထံ၊ ဆန်အစ ရှိသည်မှု ကင်းခြင်းငှါ။
ပရိဘာဝေတာ၊ စစ်၍။
တက္ကာဒိဝိဂမတ္ထံ၊ ရက်တက် အစရှိသည်မှု ကင်းခြင်းငှါ။
ဟိက္ခာ၊ ချက်၍။
ဂဟိတံ၊ ယူအပ်သော ထော ပတ် ဆီဦးသည်။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ပဋိဂ္ဂဟေတွာ ဌပိတဘေသဇ္ဇေတိ၊ ဟူသည်ကား။
အတိရေကသတ္တာဟ ပဋိဂ္ဂဟိတေဟိ၊ အကပ်ခံ၍ ခုနစ်ရက်လွန်သော ဆေးတို့ဖြင့်။
ဧတေန၊ ဤ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ ဌပိတဘေသဇ္ဇေဟိ-ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ တေဟိ= ထိုအကပ်ခံ၍ ခုနစ်ရက်လွန် သော ဆေးတို့နှင့်။
ယုတ္တမ္ပိ၊ ယှဉ်သော်လည်း။
သမ္ဘိအာဒိ၊ ထောပတ်အစ ရှိသည်သည်။
အတိရေကသတ္တာဟပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ အကပ်ခံ၍ ခုနစ်ရက်ကို လွန်ရာ ကျသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ဝဇ္ဇလိသမယေတိ၊ ဟူသည်ကား။ ၀ကာလသမယေ= မိုးရွာအံ့သောအခါ၌။
အနာတပ- ကာလေ၊ နေမပူသောအခါ၌။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
နိဗ္ဗဇ္ဇိတတ္ထာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ယာဝကာလိက ဝတ္ထုတော၊ ယာဝကာလိက ဝတ္ထုဖြစ်သော နှမ်းမှု= ဝိဝေစိတတ္ထာ= ကင်းစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဧတေန၊ ဤ အတ္တနာ ကတတေလံ ပန နိဗ္ဗဇ္ဇိတတ္ထာ-အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။
တေလသဘာဝတော၊ ဆီသဘောရှိသောကြောင့်။
ယာဝကာလိကတ္တာဘာ ဝဥ္စ၊ ယာဝကာလိက မဟုတ်သော အဖြစ်ကိုလည်း။
ဒတိ၊ ၏။
ဘိက္ခု- နော၊ ၏။
သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟဏေန၊ ဝတ္ထုနှင့်တကွ အကပ်ခံခြင်းကြောင့်။
ယာဝကာလိကတ္တုပဂမနဉ္စ၊ ယာဝကာလိကအဖြစ်သို့ ရောက်ခြင်းကိုလည်း။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ဥဘယမ္ပိတိ၊ ဟူသည်ကား။
အတ္တနာ စ၊ မိမိသည်လည်း ကောင်း။
အညေဟိ စ၊ သူတပါးတို့သည် လည်းကောင်း။
ကတံ၊ ပြုအပ်သော ဆီဦးသည်။
၆၂၃။ “အစ္ဆဝသန္တိ ပဒံ၊ ဟူသောပုဒ်သည်။ ဒုက္ကဋဝတ္ထုနညေဝ၊ ဒုက္ကဋ်ဝတ္ထုဖြစ်သော ကျားဆီ ဆီ အစရှိသည်တို့ကိုသာလျှင်။
ဥပလက္ခဏံ၊ မှုတ်ကြောင်းတည်း။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ “ဌပေတွာ မနုဿာဝသန္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
သံသန္တိ၊ ဟူသည့်ကား။
ပရိဿာပိတံ၊ စစ်အပ်၏။
““တိဏ္ဏံဒုက္ကဋာနန္တိ ဝစနံ၊ ဟူသောစကားကို။
အတ္ထုဟာရေ အဂျော့ဟာရေ၊ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း၌။
တီဏိ ဒုက္ကဋာနိ၊ ဒုက္ကဋ်သုံးခုတို့ကို။
သန္ဒာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပရိဘောဂတ္ထာယ၊ ်သုံးဆောင်ခြင်းငှါ= ဝိကာလေ= နေလွဲသောအခါ ၌။
ပဋိဂ္ဂဟဏပစနပရိာဝနာဇီသု၊ အကပ်ခံခြင်း, ချက်ခြင်း, စစ်ခြင်းအစရှိ ကုန်သော ပုဗ္ဗပယောဓဂသု= ရှေးပယောဂတို့၌။
ပါဠိယံ၊ ၌လည်းကောင်း။
အဋ္ဌကထာယဉ္စ၊ ၌လည်းကောင်း ။
အာပတ္တိ၊ ကို။
ကိဉ္စာပိ န ဝုတ္တာ၊ အကယ်၍ မဆိုအပ်၏ရှင့်။
တထပိ၊ ထိုသို့ မဟုတ်အပ်ပေတမုံ့ လည်း
ဧတ္ထ၊ ဤ ပုဗ္ဗ ပယောဂတို့၌။
အာခံတ္တိယာ ဝေ၊ သည်သာလျှင်။
ဘပိတတ္ထံ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ပဋိက္ခိတ္တာ၊ ဝိကာလေ ပဋိဂ္ဂဟဏ-အစရှိသည်ကို။
ကရဏ- * တော့၊ ပြုခြင်းကြောင့်တည်း။
ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူထား။
အာဟာ- ရတ္ထာယ၊ အာဟာရအလို့ငှါ။
ပိကာလေ၊ နေလွဲသောအခါ၌။
ယာမကာလိကာ- ဒီနံ၊ ယာမကာလိက အစရှိသည်တို့ကို။
ပဋိဂ္ဂဟဏေ၊ အကပ်ခံခြင်း၌။
အာပတ္တိ ဝိယ၊ အာပတ်ကဲ့သို့တည်း။
ယသ္မာ၊ ကြောင့် ခီရာဒို= နို့ရည်အစရှိသည်ကို။
ပက္ခိ ပိန္နာ၊ ထည့်၍။
ပက္ကဘေသဇ္ဇတေလေ၊ ချက်အပ်သော ဆေးဖြစ်သော ဆီ၌။
ကသတ္ထံ၊ အဖတ်သည်။
အာမိသဂတိကံ၊ အာမိသနှင့် အလားတူ၏။
တေန၊ ထို အဖတ်နှင့်။
သဟ၊ တကူ။
တေလံ၊ ကို။
ပဋိဂ္ဂဟေတုံ ဝါ၊ ခံခြင်းငှါလည်းကောင်း။
ပစိတုံဝါ၊ ချက်ခြင်းငှါလည်းကောင်း။
ဘိက္ခုနော၊ အား။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
“ပက္ကတေလကသဋေ ဝိယ ကုက္ကုစ္စာယတိ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဝသာယ၊ ဆီကြည်နှင့်။
သဟ ပက္ကတ္တာ၊ တကွ ချက်အပ်သည် ၏အဖြစ်ကြောင့်။
သစေ န တိ၊ အကယ်၍ ထောပတ် ဆီဦး, ဆီကြည် ကို တပေါင်းတည်း ချက်၍ ထုတ်အပ်သော သားဆီ မကပ်သည်ဖြစ်အံ့။
ဣဒံ၊ ဤ နိုဝမ်း, ရက်တက်ပေါက်နှင့်တကွ အကပ်မခံသော .. ဆီဦးသည်။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။
န ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်သနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ပုစ္ဆာ၊ မေးလိုကုန်သည်ဖြစ်၍။(၃၅၃) “ဘန္တေ နဝနိတေ ဒဓိဌိကာ ဝါတက္က- ဗိန္ဒု ဝါဟောတိ= ဧတံ ူတီ’တိ= ဟူ၍။
အာသု၊ တပည့်တို့က ဆို ကုန်၏။
ထေရော၊ ဥပတိဿမထေရ်သည်။
အတိကုက္ကုစ္စတာယ၊ လွန်စွာ ကုက္ကုစ္စရှိတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
“တမ္ပိ၊ ဤနို့ဓမ်း, ရက်တက်ပေါက် ပါသော ဆီဦးသည်လည်း။
န ဝတီ”တိ၊ မအပ်ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ရောဂနိဂ္ဂဟတ္ထာယ၊ အနာကို ငြိမ်းစေခြင်း ငှါသာလျှင်။
ဝသာယ၊ သားဆီ၏။
အနုညာတတ္တံ၊ ခွင့်သလ္လကွေတာ= ပြုတော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ မှုတ်၍။
ပစ္ဆာ၊ နောက်မှု။
“သာဓု”တိ၊ ကောင်း၏ဟူ၍။
သမ္ပဋိစ္ဆိ၊ ဝန်ခံ၏။
“မဓုရီဟိ နာမ မရမက္ခိကာဟီ”တိ၊ ဟူသော။
ဣဒံ ပဒယံ၊ ဤပုဒ် နှစ်ခုအပေါင်းသည်။
ဒီနှုံ ဝေ၊ နှစ်ပါးသာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။
ခုဒ္ဒကဘမရာနံ၊ ခုကပက္ခိက ဘမရမက္ခိကတို့၏။
ဝိသေသန၊ ဝိသေသနတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ကေစိ၊ တို့သည်။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
အညေ ပန၊ တပါးသော ဆရာတို့သည်ကား။
- “ဒဏ္ဍကေသု၊ လှံကံတို့၌။
မဓုကာရှိကာ၊ ပျားအုံ့ကို ပြုတတ်သော ပျားတို့သည်။
မကရိမက္ခိကာ နာမ၊ မည်ကုန်၏။
တာဟိ၊ ထိုမဓုကရီမက္ခိကမည်သော ပျားတို့နှင့်။
သဟ၊ တကူ။
တိဏ္ဏော မဓုမက္ခိ- ကာဇာတိယော၊ ပျားသုံးမျိုးတို့တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘမရမက္ခိတာ၊ ဟူသည်ကား။
မဟာပဋ္ဌလကာရိကာ၊ ပျားအုံ့ကြီးကို ပြုတတ် ကုန်သော ပျားတို့တည်း။
သိလေသသဒိသန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
သုက္ခတာယ ဝါ၊ ခြောက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
ပတ္တတာယ ပါ၊ ကျက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
ဃနီဘူတံ၊ တခဲနက်ဖြစ်သော။
ဣတရန္တိ၊ ဟူ သည်ကား။
တနုကမမုကာရိကံ”၊ ငယ်သော ပျားအုံကို။
“ဥစ္ဆရသံ ဥပါဒါယာ”တိ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။
နိက္ကသဒ္ဒရသဿာပိ၊ အဖတ်မရှိသော ကြံရည်၏လည်း.. သတ္ထာဟကာလိကတံ= သတ္တာဟကာလိ- က၏ အဖြစ်ကို။
ဒတိ၊ ၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဥစ္ဆမှာ နိဗ္ဗတ္တန္တိ၊ ဟူ၍။
ပါဠိယံ၊ ၌။
သာမညတော၊ သာမန်အားဖြင့်။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဟောတော် မူအပ်သောကြောင့်တည်း။
သုတ္တန္တဋ္ဌကထာယံ၊ သုတ္တန်အဋ္ဌကထာ၌။
“ဥ စေ၊ ယာဝကာလိကော။
ဥရသော စေ၊ ယာမကာလိကော။
ဖာဏိတံ စေ၊ သတ္တာဟကာလိကံ။
တစော စေ၊ ယာဝဇီဝကော”တိ= ဟူ၍။
ယံ ဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တံ ဝစနံ၊ ကို။
အမ္မဖလရသာဒိမိ- တာယ၊ သရက်သီးရည် အစရှိသည်တို့နှင့် ရောသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဥစ္ဆေရသဿ၊ ကြံရည်၏။ (ထည့်)။
ယာမကာလိကတ္တံ၊ ယာမကာလိက အဖြစ်ကို။
သန္နာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေတတ္ထံ၊ ယူအပ်၏။
ဝါ၊ တနည်းကား။
အဝိနယဝစနတ္ထာ၊ ဝိနည်းအဋ္ဌကထာစကား မဟုတ် သောကြောင့်။
အပ္ပမာဏံ၊ ပမာဏမမူလောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့မှုတ်အပ်၏။
တေနေ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။
“ပုရေဘတ္တံ ပဋိဂ္ဂဟိတေန အပရိာပိတ- ဥစ္ဆရသနာ” တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို=
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဂုရု၊ သကြား တင်လဲကို။
ကတေ၊ ပြုအပ်သည်ရှိသော်။
တတ္ထ_ ထိုတင်လဲ၌။
ဝိဇ္ဇမာနမ္ပိ၊ ရှိသော်လည်း။
ကသစ္စံ၊ ကြံဖတ်သည်။
ပါကေန၊ ချက်လိုက်သဖြင့်။
သုက္ခတာယ၊ ခြောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ယာဝဇီဝိကတ္တံ၊ ယာဝဇီဝိက အဖြစ်ကို။
ဘာတိ၊ ဝင်၏။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
“နိရာမိသမေဝ ဝဋ္ဋတိ တတ္ထ ပပိဋ္ဌ ယာဝကာလိက အဗ္ဗောဟာရိကတ္ထာ” တိ ဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားကို။
ဝုတ္ထံ၊ ၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။
တာ၊ ထို မစစ်သော ကြံရည်ဖြင့် ရဟန်းကိုယ်တိုင် ချက်အပ်သော … သကြားတင်လဲ၏။
ယာဝကာလိကတ္တေ၊ ယာဝကာလိက အဖြစ်သည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
သာမံပါကေန၊ သာသံပါက ကြောင့်။
ပုရေဘတ္တေပိ၊ နံနက်၌လည်း။
အနဗ္ဗောဟရဏီယံ၊ မမျိုး အပ်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဣတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗဪ၊ ၏။
“သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတတ္တာ” တိ ဣဒံ၊ ဟူသောစကားကို။
ဥစ္ဆေရသေးကြံရည်၌။
စုဏ္ဏပိစုတ္ထံ၊ အမှုန့်အမှုန့်။
ဟုတာ၊ ဖြစ်၍။
ဌိတံ၊ တည်သော။
ကသတ္ထံ၊ ကြံဖတ်ကို။
သန္ဓာ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တေနစ၊ ထို သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတတ္တာ-ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်လည်း။
အပ္ပရိဘာဝိတေန၊ မစစ်အပ်သော။
အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတေန၊ အကပ်မခံသေးသော ကြံရည်ဖြင့်။
အနုပ သမ္ပန္နေဟိ၊ လူသာမဏေတို့သည်။
ကတံ၊ ပြုအပ်သော တင်လဲသည်။ပြုအပ်သော သတ္တာဟံ= ခုနစ်ရက်။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ဈာပ– ဥစ္ဆေဖာဏိတန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
အဂ္ဂိမှိ၊ မီး၌။
ဥ၊ ကြံကို။
တာပေက္ခာ၊ မီးဖုတ်၍။
ကတံ၊ ပြုအပ်သောတင်ခဲ့သည်။
ကောဋ္ဌိတဥာဏိတန္တိ၊ ဟဟူသည်ကား။
ခုဒ္ဒါနုကံ၊ သေးသေး နုပ်နုပ်။
ဆိန္ဒိက္ခာ၊ ဖြတ်၍။
ကော- တွာ၊ ထောင်း၍။
နိပ္ပီငွေတူာ၊ ညှစ်၍။
ကတံ၊ ပြုအပ်သောတင်လဲတည်း။
တတ္ထ၊ ထိုထောင်း၍ ပြုအပ်သောဟင်လဲ၌။
ဝိဇ္ဇမာနမ္ပိ၊ ရှိသော်လည်း။
တံ ကသတ္ထံ၊ ထိုကြံဖတ်သည်။
ပက္ကကာလေ၊ ချက်သော အခါ၌။ ယာဝ ကာလိကတ္တံ= ယာဝကာလိကအဖြစ်ကို။
ဝိဇဟတိ၊ စွန့်၏။
ဣတိ၊ ထို ကြောင့်။
“တံ ယုတ္တ ိန္တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
သီတောဒကေန ကတန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
မဓုကပုပ္ဖါနိ၊ သစ်မည်စည်ပွင့်တို့ကို။
သီတောဒကေန၊ ရေအေး ဖြင့်။
မဇ္ဈိတူာ၊ နယ်၍။
ပရိဿာဝေတာ၊ စစ်၍။
ပစိတွာ၊ ချက်၍။
ကတံ၊ ပြုအပ်သော တင်လဲတည်း။
အမဂ္ဂီတာ၊ မနယ်ပဲ။
ကတန္တိ၊ ပြုအပ်၏ ဟူ၍။
ကေစိ၊ သာရတ္ထဒီပနီဆရာတို့သည်။
ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။
တတ္ထ၊ ထို အဂ္ဂိတာကတံဟူသော စကား၌။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။
န ဒိသာတိ မထင်။
ဒီရဇလ္လိကန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ခီရဖေဏံ၊ နို့ရည်မြှုပ်ကို။
“မရကပုဂံ ပနာ”တိအာဒိဝစနံ၊ အစရှိသော စကားကို။
ယာဝကာလိကသရူပေန၊ ယာဝ ကာလိကသရုပ်ဖြင့်။
ဌိတဿာပိ၊ တည်သော သစ်မည်စည်ပွင့်၏လည်း။
အူ- နကံ၊ မအပ်သော။
မေရယဗီဇဝတ္ထု၊ အရက်မျိုးစေ့ဝတ္ထုအဖြစ်ကို။
ဒတုံ၊ ပြခြင်းငှါ။
အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်အပ်၏။
(၃၅၄) သဗ္ဗာနိပီတိ၊ ဟူသည်ကား။
ပဉ္စပိ၊ ဝါးပါးလည်း ဖြစ်ကုန် သော။
သပ္ပအာဒီနိ၊ ထောပတ်အစရှိသည်တို့ကို။
အာဟာရကိစ္စ၊ အာဟာရ ကိစ္စကို။
ကရောန္တာနိ၊ ပြုတတ်ကုန်လျက်။
တောနိ၊ ဤထောပတ်အစရှိသည် တို့ကို။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။
ပရိဘုဉ္စိတဗ္ဗာနိ၊ သုံးဆောင်အပ်ကုန် သနည်း။
ဣတိ စောဒနာပရိဟာရာယ၊ ဤသို့ စောဒနာကို ပယ်ခြင်း ငှါ။
ဘေသဇ္ဇောဒိဿံ၊ ဘေသဇ္ဇောဒိကို။
ဒန္တေန၊ ပြလိုသော အဋ္ဌကထာ ဆရာသည်။ တပ္ပသင်္ဂေန= ထိုဘေသဇ္ဇောဒိသာနှင့် လျဉ်းပါးသဖြင့်။
သဗ္ဗာနိပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။
ဩဒိဿကာနိ၊ ဩဒိဿာခုနစ်ပါးတို့ကို။
ဧကတော၊ တပေါင်းတည်း။
ဒတုံ၊ ပြခြင်းငှါ။
“သက္ကဝိဓံဟိ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
ဝုတ္ထံ၊ ၏။
အပကတိဘေသတ္တာ၊ ပြကတေ့ ဆေး မဟုတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဝိကဋာနိ ပိဋပါနိ စ၊ ဖေါက်ပြန်ကုန်သည်လည်း။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
ဝိသရဏတော၊ မြွေဆိပ်ကို ပယ်တတ်သော အား ဖြင့်။
မဟာဝိသယတ္ထာ၊ အရာကျယ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဟောန္တိ= 이 ကြီးကုန်သည်လည်း။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုနှစ်ပါးသော အကြောင်းကြောင့်။
မဟာဝိကဋာနိ၊ မည်ကုန်၏။
“ဥပသမ္ပဒါဒီနီ”တိ ဧတ္တေ၊ ဟူသောပုဒ်၌။
အာဒိသဇ္ဇေန၊ အာဒိသဒ္ဓါဖြင့်။
ဂဏဂုံပါဟနာဒိ၊ အထပ် များသော ဖိနပ်အစရှိသည်ကို။
သင်္ဂဏှာတိ၊ သင်္ဂြိုဟ်၏။
အဓိဋ္ဌတီတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဧတံ၊ ဤထောပတ်,တင်လဲအစရှိသည်သည်။
ဗာဟိရပရိဘောဂတ္ထံ၊ ကိုယ်ပ၌ သုံးဆောင်ခြင်းအကျိုးရှိ၏။ ဣတိ= သို့။
စိတ္တံ၊ အကြံကို။
ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဗာဟိရပရိဘောဂတ္ထဟု အကြံဖြစ်သည်ရှိသော်။
ပရိဘောဂေ၊ သုံးဆောင်
ခြင်း၌။
အနပေက္ခတာယ၊ မငဲ့သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပဋိဂ္ဂဟဏံ၊ အကပ်ခံခြင်းကို။
ဝိဇဟတိ၊ စွန့်၏။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ အလိုတည်း။
ဧဝံ၊ သို့။
အညေသုပိ၊ သတ္ထာဟကာလိကမ္မ တပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။
ကာလိကေသုပ်၊ တို့၌လည်း။
မျိုခြင်းငှါ အလိုမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သုဒ္ဓ- အနဇ္ဈောဟရိတုကာမတာယ၊ စိတ္တေန= စင်ကြယ်သောစိတ်ဖြင့်။
ဗာဟိရပရိဘောဂတ္ထာယ၊ ဗာဟိရ အသုံး အဆောင်အလို ့ငှါ။
နိယမေပိ၊ မှုတ်ခြင်း၌လည်း။
ပဋိဂ္ဂဟဏံ၊ အကပ်ခံခြင်းကို။
ဝိဇဟတိ၊ စွန့်၏။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
ဣဒမ္ပိ၊ ဤအဇ္ဈောဟရဏကို မငဲ့ခြင်း သည်လည်း။
ဝိသုံ၊ အသီးသော။
ဧကံ၊ တခုသော။
ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဇဟနကာရဏံ၊ အကပ်ခံခြင်းကို စွန့်ခြင်း၏ အကြောင်းတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
၆ ၂၅။ သစေဒိန္နံ သန္တကံ ဧကေန ပဋိဂ္ဂဟိတံ အဝိဘတ္တံ ဟောတိ။ပ။
ပရိဘုဉ္စိတုံ ပန န ဝတီ”တိ ဧတ္ထု၊ ဟူသော ဝါကျ၌။
ပါဌော၊ သတ္တာဟာ- တိက္ကမေ ဒိန္နမ္ပိ အနာပတ္တိ-ဟူသော ပါဌ်သည်။
ဂဠိတော၊ လျော့၏။
ဝါ၊ ကျ၏။
“သစေ ဒိန္နံ သန္တ ကံ ဧကေန ပဋိဂ္ဂဟိတံ အဝိဘတ္တံ ဟောတိ၊ သတ္တာဟတိဣမေ ဒိမိအနာပတ္တိ= ပရိဘုဉ္စိတုံ ပန နဝတီ”တိ= ဟူ၍။
ဧဝံ၊ 'ဤသို့။
ဧတ္ထု၊ ဤအရာ၌။
ပါဌော၊ ပါဌ်ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဟိသစ္စံ၊ ၏။
အညထာ၊ ရှိတိုင်းသောပါဌ်၏အစွမ်းအားဖြင့် ယူသည်ရှိသော်။
ပနသပ္ပယော- ဂေါပိ၊ ပရိဘုဉ္စိတုံ ပန ဟု ပန-သဒ္ဒါကိုယှဉ်ခြင်းသည်လည်း= န သံဂစ္ဆတိ= မညီမညွတ်။
“ဂဏ္ဌိပဒေပိ စ ဂဏ္ဌိပုဒ်၌လည်း။
အယမေဝပါဌော၊ ဤ ငါပြင်အပ်သော ပါဌ်ကိုပင်လျှင်။
ဒဿိတော”တိ၊ ပြအပ်၏ဟူ၍။
သာရတ္ထဒီပနိယံ၊ ၌။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ဒိုနမ္ပိ အနာပတ္တိ”တိ၊ ဟူသောစကားကို။
အဝိဘတ္တတ္တာ၊ မဝေဖန်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ပရိဘုဉ္စိတုံ ပန န ဝတီ”တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
“သတ္တာဟပရမံ သန္နိဓိကာ- ရကံ ပရိဘုဉ္ဇိတဗ္ဗန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝစနတော၊ ဆိုခြင်းကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ယေန ပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ တေန ဝိဇ္ဇတတ္တာ”တိ ဣမိနာ= ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
ဥပသမ္ပန္နော၊ ပဉ္စင်းအား။
ဒါနမ္ပိ၊ ပေးခြင်းကိုလည်း။
သန္ဓာယ၊ ၍။ “ပိဿတီ”တိ ဣဒံ= ဟူသော စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒတိ၊ ၏။
ဥပသမ္ပန္နော၊ ပဉ္စင်းအား။
ဝိဝတ္ထုမှိ၊ ပေးအပ်သော ဝတ္ထု၌။
ပဋိဂ္ဂဟဏသာ၊ အကပ်ခံခြင်း၏။
အဝိဂတတ္တေ၊ မကင်းသောအဖြစ် သည်။
သတိပိ၊ ရှိသော်လည်း။
သကသန္တကတာ၊ မိမိဥစ္စာအဖြစ်သည်။
ဝိဂတာဝ၊ ကင်းသည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
နိဿဂ္ဂိယံ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ `မဖြစ်။
အတ္ထနာဝ၊ မိမိသည်သာလျှင်။
ပဋိဂ္ဂဟိတတ္ထဉ္စ၊ အကပ်ခံအပ်သော အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။
သကသန္တ ကတ္တဉ္စ၊ မိမိဥစ္စာအဖြစ်လည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမေဟိ ဒီဟိ ကာရဏေဟေ၀၊ နှစ်ပါးသော အကြောင်းတို့ကြောင့်သာလျှင်။
နိဿဂ္ဂိယံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧကေန၊ အကြောင်းတခုကြောင့်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
အနုပသန္နော၊ လူသာမဏေအား။ နိရပေက္ခဒါနေ ပန= မငဲ့မကွက် ပေးရာ၌ကား။
တဘ ယမ္ပိ၊ ထိုနှစ်ပါးသော သကသန္တက, ပဋိဂ္ဂဟဏကိုလည်း။
ဝိဇဟတိ၊ စွန့်၏။
ဧတ္ထ၊ ဤ လူသာမဏေအား မငဲ့မကွက် ပေးရာ၌။
ပရိဘောဂေါပိ၊ သုံး ဆောင်သည်လည်း။
ဝဋတိ၊ ၏။
သာပေက္ခဒါနေ၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍ ပေးရာ၌။
ဒါနလက္ခဏာဘာဝတေစ၊ ဒါနလက္ခဏာ၏ မရှိခြင်းကြောင့်။
တဒုဘယမ္ပိ၊ ထိုနှစ်ပါးသော သကသန္တက, ပဋိဂ္ဂဟဏကိုလည်း။
န ဝိဇဟတိ၊ မစွန့်။
ပရိဘောဂေါပိ၊ သုံးဆောင်သည်လည်း။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
ဝိဿဇ္ဇေတီ တိ ဧတသ္မိံဉ္စ ပါဠိပဒေ၊ ဝိဿတိ-ဟူသော ဤပါဠိတော်ပုဒ်၌လည်းဧကသာစိ= တစုံတယောက်သော သူအား။
အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။
အနေပက္ခတာယ၊ မင့် မကွက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဆဒ္ဒနမ္ပိ၊ စွန့်ခြင်းကိုလည်း။
သင်္ဂဟိတန္တိ၊ သင်္ဂြိုဟ် အပ်၏ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
အနပေက္ခာ ဒဇ္ဇာတိ ဣဒဉ်စ၊ ဟူသော စကားကိုလည်း။
ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဇဟဏဝိဓိဒဿနတ္ထမေဝ၊ အကပ်ပျက်သော အစီ အရင်ကို ပြခြင်းငှါသာလျှင်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဟိ၊ သင့်စ္စ။
ပဋိဂ္ဂဟဏေ၊ အကပ် ခံခြင်းသည်။ ဝိဇဟိတေ= ပျက်သည်ရှိသော်။
ပုန၊ တဖန်။
ပဋိဂ္ဂဟေတွာ၊ အကပ်ခံ၍။
ပရိဘောဂေါ၊ သုံးဆောင်ခြင်းသည်။
သယမဝ၊ အလိုလိုသာ လျင်း ဝဋ္ဋိ= အပ်လတ္တံ့ ။
တမ္မိဇဟနဉ္စ၊ ထို အကပ်ခံသည်ကို စွန့်ခြင်းသည် လည်း။
ဝတ္ထုနော၊ ဝတ္ထု၏။
သကသန္တကတာပရိစ္စာဂေ၊ မိမိဥစ္စာအဖြစ်ကို မစွန့်သည်ရှိသော်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဧတေန စ၊ ဤ အနပေက္ခော ဒတွာ-ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်လည်း။ (သိဇ္ဈတိ-၌ စပ်)။
ဝတ္ထုမှိ၊ ဝတ္ထု၌။
အဇ္ဈောဟရဏာပေက္ခာယ၊ မျိုးခြင်းငှါ ငဲ့ကွက်ခြင်းသည်။
သတိ၊ ရှိသော်= ဝါ= ရှိလျက်။
ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဿဇ္ဇနံ နာမ၊ အကပ်ခံခြင်းကို စွန့်ခြင်း မည်သည်ကို။
ဝိသုံ၊ အသီး။
န လဗ္ဘတိ၊ မရအပ်။
ဣတိ အယံ အဓိပ်ပါ- ယော၊ ဤသို့သော အဓိပ်ပါယျသညျ။
သိဇ္ဈတိ၊ ပြီး၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။
ဣတရထာ၊ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဘဇ္ဇနကိုလည်း အသီး ရအပ်သည်ရှိသော်။
ပဋိဂ္ဂဟဏေ(၃၅၅) အနပေက္ခော၊ ပဋိဂ္ဂဟဏံ ဝိဿဇ္ဇတာ ပုန ပဋိဂ်ဂဟေၦာ ဘုတီတိ= ဟူ၍။
ဝတ္ထုတ္ထံ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတတ္ထာတိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
ဧကသာ၊ ရဟန်းတယောက်၏။
သန္တကံ၊ ဥစ္စာကို။
အက္ခေန၊ တပါးသော ရဟန်းသည်။
ပဋိဂ္ဂဟိတမ္ပိ၊ အကပ်ခံအပ်သော်လည်း။
နိဂ္ဂိယံ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဒာတိ၊ ၏။
“ဧဝ”န္တိ ပဒေန၊ ဧဝံဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။
“ပုန၊ တဖန်။
ဂဟောမီ”တိ၊ ယူအံ့ဟူ၍။
အပေက္ခံ၊ ငဲ့ခြင်းကို။
အကာ၊ မပြုမူ၍။
သုဒ္ဓစိတ္တေန၊ စင် ကြယ်သော စိတ်ဖြင့်။
ပရိစ္စတ္တတံ၊ စွန့်အပ်သော အဖြစ်ကို။
ပရာမသတိ၊ သုံး သပ်၏။
ပရိဘုဉ္စန္တသာ အနာပတ္တိဒသာနတ္တန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
နိဿဂ္ဂိယမူလိကာဟိ၊ နိဿဂ္ဂိယလျှင်မူလရှိကုန်သော။
ပါစိတ္တိယာဒိအာပတ္တိဟိ၊ ပါစိတ်အစရှိသော အာပတ်တို့ဖြင့်။
အနာပတ္တိဒဿနတ္ထံ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းကို ပြခြင်းငှါ။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ မဟာသူမ မထေရ် အလိုတည်း။
”ပရိဘောဂေ အနာပတ္တိဒဿနတ္ထန္တိ ဧတ္ထ ပန၊ ဟူသော ပုဒ်၌ကား။
နိဿဋ္ဌပဋိလဒ္ဓဘာ စွန့်အပ်ပြီးမှ ရအပ်သည်ကို။
ကာယိကပရိဘောဂါဒီသု၊ ကိုယ်၌ပြုအပ်သော သုံးဆောင်ခြင်းအစရှိသည်တို့၌။
ယာ ဒုက္ကဋာပတ္တိ၊ အကြင် ဒုက္ကဋ်အာပတ်ကို။
ဝုတ္တာ၊ ဟောအပ်၏။
တာယ၊ ထို ဒုက္ကဋ်အာပတ်ဖြင့်။
အနာပတ္တိဖဿာနတ္ထံ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းကို ပြခြင်းငှါ။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ မဟ ပဒုမ မထေရ် အလိုတည်း။
သမ္ဗုအာဒီနံ၊ ထောပတ်အစရှိသည်တို့ကို။
အတ္တ- နာပဋိဂ္ဂဟိတဘာဝေါ၊ မိမိအကပ်ခံအပ်သော အဖြစ်လည်းကောင်း။
အတ္တနော သန္တကတာ၊ မိမိဥစ္စာ၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။
သတ္ထာဟာတိက္ကမော၊ ခုနစ်ရက် ကိုလွန်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့သည်။
ဧတ္ထု၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
ဘေသဇ္ဇသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။