၆၃၆။ ဆဋ္ဌေ၊ ဆဋ္ဌသိက္ခာပုဒ်၌။
ဂီတပီတဋ္ဌာနံ၊ ကို။
ယသ္မိံ စတုရာ- ဒါရုမှိ၊ အကြင် လေးထောင့်သစ်သား၌။
ပလိဝေ၊ ရစ်ကုန်၏။
တထာ၊ ထို လေးထောင့်သစ်သား၏။
ဝါ၊ လိပ်၏။
“တုရီ တိ နာမံ၊ တုရိဟူသော အမည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဝါယန္တာ၊ ရက်ကုန်သည်ရှိသော်။
တိရိယံ သုတ္တံ၊ ဖီလာဖြစ်သော ချည်ကို။
ဝါ၊ အဖောက်ချည်ကို။
ပဝေသတာ၊ သွင်း၍။
ယေန၊ အကြင် လက်ခတ်ဖြင့်။
အာကောန္တော၊ ခတ်ကုန်လျက်။
ဝတ္ထေ၊ အဝတ်၌။
ယနဘာဝံ၊ တခဲနက် ထူသည်၏ အဖြစ်သို့။
အာပါ ဒေန္တိ၊ ရောက်စေကုန်၏။
တံ၊ ထိုခတ်ကြောင်းဖြစ်သော လက်ခတ်ကို။
“ဝေမန္တိ”၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
“ဣသရသ္မိံ တထေဝ ဒုက္ကဋန္တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
ဝါသိတုံ၊ ရှက်ခြင်းငှါ။
အာကာလတော၊ အားထုတ်သော ကာလမ။
ပဋ္ဌာယ၊ စံ၍။
ယထာဂုတ္တပရိစ္ဆေဒေ၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော ဝိကပ္ပနာလောက် သော အပိုင်းအခြားသည်။
နိဋ္ဌိတေယေဝ၊ ပြီးသော်သာလျှင်။ ဒုက္ကဋပို= သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
တတော၊ ထိုဝိကပ္ပနာလောက်သော အပိုင်း အခြား ပြီးသည်မှု။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
ဝါယနပယောဂေသု၊ ရက်ခြင်းပယောဂ ထို့၌။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
(၃၅၉) “တစ္ဆေ ဌိတံယေ၀ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗန္တိ ဧတ္ထု၊ ဟူသောပုဒ်၌။
ဧကဝါရံ၊ တကြိမ်။
အဓိဋ္ဌိတေ၊ အဓိဋ္ဌာန် တင်အပ်သည်ရှိသော်။
ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ ဝီတံ= ရက်ရက်သမျှသည်။
အဓိဋ္ဌိတဂတိကမေဝ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင် အပ်သည်နှင့် တူသော အလားရှိသည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပုန၊ တဖန်။
အဓိဋ္ဌာနကိစ္စ၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
အန္တရန္တရာ၊ အကြား အကြား၌။
ဒသာ၊ မြိတ်ဆာတို့ကို။
ဌပေတွာ၊ ထား၍။
ဝိသုံ ဝိသုံ၊ အသီး အသီး။
သပရိစ္ဆေဒံ၊ အပိုင်းအခြားရှိသည်ဖြစ်၍။
ဂီတံ၊ ရက်အပ်သည်။
သစေ ပန ဟောတိ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့။
ပစ္စေကံ၊ အသီး အသီး။
အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗမေဝ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်သလျှင် ကတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဌဗ္ဗံ၊ ၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုပ်၌။
ကပ္ပိယသုတ္တံ၊ ကပ္ပိယချည်ကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
အညာတကအပ္ပဂါရှိ တေနာပိ၊ အဆွေမတော်သည် မဖိတ်သည်လည်းဖြစ်သော။
အကပ္ပိယတန္တ- ဝါယေန၊ မအပ်သော ယက်ကန်းသည်ကို။
`သုတ္တံ၊ ချည်သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဝါယာပေန္တော၊ ရက်စေမည်သူကား။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
” ဣတိအာဒိ-ပရိယာယမုခေန၊ ဤသို့အစရှိသော .. ပရိယာယ်ကို အဦးပြုသဖြင့်။
ဝါယာပေန္တဿ၊ ရက်စေသော ရဟန်းအား။
အနာပတ္တိ၊ အာပတ် မသင့်။
တေ- နေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။
မာတိကာဋ္ဌကထာယံ၊ မာတိကာအဋ္ဌကထာ၌။
“ဝါယာပေယျာ”တိ ပဒဿ၊ ဟူသောပုဒ်၏။
“စီဝရံ မေ အစုသော ဝါယထာတိ အကပ္ပိယဝိညတ္တိယာ ဝါယျာယျာ” တိ၊ ဟူ၍။
အတ္တော၊ အနက်ကို။
ဝုတ္တော၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝဒန္တော၊ ဆိုသောရဟန်းသည်။
အကပ္ပိယ- တန္တဝါယေန၊ မအပ်သော ယက်ကန်းသည်ကို။
၀ါယာပေတိ နာမ၊ ရှက် စေသည်မည်၏။
အညထာ၊ တပါးသော အစွမ်းဖြင့် ဆိုသည်ရှိသော်။
န ဝါယာပတိ နာမ၊ ရက်စေသည် မမည်။
၆၄၀။ “အနာပတ္တိ စီဝရံ သိဗ္ဗေတုန္တိအာဒိသု၊ အစရှိသော ပါဠိတို့၌။
ဣမိနာ သိက္ခာပဒေနေဝ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ဖြင့်သာလျှင်။
အနာပတ္တိ၊ အာပတ် မသင့်။
အကတဝိညတ္တိပစ္စယာ ပန၊ မပြုအပ်သော ဝိညတ်ဟူသော အကြောင်း ကြောင့်ကား။
ဒုက္ကဋ္ဌမေဝ၊ ဒုက္ကဋ်သာလျှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
အကပ္ပိယသုတ္တတာ၊ မအပ်သောချည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။
အတ္ထု ဒ္ဒေသိကတာ၊ မိမိကို ရည်ညွှန်းအပ်သော အဖြစ်လည်းကောင်း။
အကပ္ပိယ- တန္တဝါယေန၊ မအပ်သော ယက်ကန်းသည်ကို။
အကပ္ပိယဝိညတ္တိယာ၊ မအပ် သော တောင်းခြင်းဖြင့်။
ဝါယာပနံ၊ ရက်စေခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမာနိ တိဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့သည်။
ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
သုတ္တဝိညတ္တိသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။