သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယံ၊ အကြင်ဥစ္စာသည်။
န တုမှာကံ၊ သင်တို့၏ ဥစ္စာမဟုတ်။
တံ၊ ထိုဥစ္စာကို။
ပဇဟထ၊ ပယ်ကြကုန်လော။
တံ၊ ထိုဥစ္စာသည်။
ဝါ၊ ကို။
ပဟီနံ၊ ပယ်အပ်သည်ရှိသော်။
ဝေါ၊ သင်တို့၏။
ဟိတာယ၊ အစီးအပွါးကို ပြုခြင်းငှါ။
သုခါယ၊ ချမ်းသာကို ပြုခြင်းငှါ။
(တုမတ္ထထင်အောင် ပေးသည်။)
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကိဉ္စ၊ အဘယ်ဥစ္စာသည်။
န တုမှာကံ၊ သင်တို့၏ ဥစ္စာမဟုတ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရူပံ၊ ရုပ်သည်။
န တုမှာကံ၊ သင်တို့၏ ဥစ္စာမဟုတ်။
တံ၊ ထိုရုပ်ကို။
ပဇဟထ၊ ပယ်ကြကုန်လော။
(ရုပ်၌ တပ်နှစ်သက်တတ်သော ဆန္ဒရာဂကို ပယ်ကြကုန်လောဟု ဟောတော်မူလိုသည်။)
တံ၊ ထိုရုပ်သည်။
ဝါ၊ ကို။
ပဟီနံ၊ သော်။
ဝေါ၊ တို့၏။
ဟိတာယ၊ ငှါ။
သုခါယ၊ ငှါ။
ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။
(ဝေဒနာ စသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေးပါလေ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ရာဥပမာကား—
ဣမသ္မိံ ဇေတဝနေ၊ ဤဇေတဝန်ကျောင်း၌။
ယံ တိဏကဋ္ဌသာခါပလာသံ၊ အကြင် မြက်, ထင်း, သစ်ခက်, သစ်ရွက်သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
တံ၊ ထိုမြက်, ထင်း, သစ်ခက်, သစ်ရွက်ကို။
ဇနော၊ လူသည်။
ဟရေယျ ဝါ၊ ဆောင်ယူမူလည်းဆောင်ယူရာ၏။
ဍဟေယျ ဝါ၊ မီးရှို့ မူလည်း မီးရှို့ ရာ၏။
ယထာပစ္စယံ၊ အကြောင်းအားလျော်စွာ။
ကရေယျ ဝ၊ ပြုမူလည်း ပြုရာ၏။
တုမှာကံ၊ သင်တို့၏။
“ဇနော၊ လူသည်။
အမှေ၊ ငါတို့ကို။
ဟရတိ ဝါ၊ ဆောင်ယူမူလည်း ဆောင်ယူ၏။
ဍဟတိ ဝါ၊ မီးရှို့ မူလည်း မီးရှို့ ၏။
ယထာပစ္စယံ၊ အကြောင်းအားလျော်စွာ။
ကရောတိ ဝါတိ၊ ပြုမူလည်း ပြု၏” ဟူသော။
ဧဝံ၊ ဤအကြံသည်။
အဿ အပိနု၊ ဖြစ်ရာသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဧတံ၊ ဤအကြံသည်။
နော ဟိ၊ မဖြစ်ပါ။
တံ၊ ထိုသို့မဖြစ်ခြင်းသည်။
ကိဿဟေတု၊ ဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဧတံ၊ ဤမြက်, ထင်း သစ်ခက်, သစ်ရွက်သည်။
နော၊ တို့၏။
အတ္တာဝါ၊ အတ္တသည်၎င်း။
အတ္တနိယံ ဝါ၊ အတ္တ၏ ဥစ္စာသည်၎င်း။
န၊ မဟုတ်။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။
ပ။
ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့ ။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။
(ဤသုတ်သည် နတုမှာကသုတ်နှင့် တူ၏။
ဥပမာမပါသည်သာ ထူး၏။)
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အညတရော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ပ။
ဘဂ၀န္တံ၊ ကို။
“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
သာဓု၊ တောင်းပန်ပါ၏။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ယံ ဓမ္မံ၊ အကြင်တရားကို။
သုတွာ၊ ကြားနာရသည်ရှိသော်။
ဧကော၊ တစ်ယောက်ထည်းတည်း။
ဝူပကဋ္ဌော၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာသို့ ကပ်ရောက်သည်ဖြစ်၍။
အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့သည်ဖြစ်၍။
အာတာပီ၊ ကိလေသာတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေတတ်သော လုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍။
ပဟိတတ္တော၊ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရေယျံ၊ နေရာ၏။
တံ ဓမ္မံ၊ ထိုတရားကို။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
မေ၊ တပည့်တော်အား။
သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။
ဒေသေတူတိ၊ ဟောတော်မူပါလော” ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ယံ ခေါ၊ အကြင်ရာဂစသော သဘောတရားသည်။
အနုသေတိ၊ ကိန်းအောင်း၏။
(သင့်လျော်သော အကြောင်းကို ရ၍ ဖြစ်ပေါ်၏ ဟူလို။)
တေန၊ ထိုရာဂစသော သဘောတရား၏ ကိန်းအောင်းခြင်းဖြင့်။
သင်္ခံ၊ ခေါ်ဝေါ်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အဖြစ်သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
ယံ၊ အကြင်ရာဂစသော သဘောတရားသည်။
နာနုသေတိ၊ မကိန်းအောင်း။
တေန၊ ထိုရာဂစသော သဘောတရား၏မကိန်းအောင်းခြင်းဖြင့်။
သင်္ခံ၊ သို့။
န ဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့ဟောတော်မူ၏။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။
အညာတံ၊ သိအပ်ပါပြီ။
သုဂတ၊ မြတ်စွာဘုရား။
အညာတံ၊ သိအပ်ပါပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြေဆိုလျှောက်ထား၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
ယထာကထံ ပန၊ အဘယ်သို့လျှင်။
မယာ၊ ငါဘုရားသည်။
သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။
ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော တရား၏။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။
အာဇာနာသိ၊ ရှေးရှု သိသနည်း။
ဣတိ၊ ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
(အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။
ယံ၊ အကြင်ရာဂ စသောသဘောတရားသည်။)
စေ အနုသေတိ၊ အကယ်၍ ကိန်းအောင်းအံ့။
တေန၊ ထိုရာဂစသော သဘောတရား၏ ကိန်းအောင်းခြင်းဖြင့်။
သင်္ခံ၊ သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
ဝေဒနံ၊ ကို။
ပ။
သညံ၊ ကို။
ပ။
သင်္ခါရေ၊ တို့ကို။
ပ။
ဝိညာဏံ၊ ကို။
(အာရဗ္ဘ၊ ၍။
ယံ၊ သည်။)
အနုသေတိ၊ ၏။
တေန၊ ဖြင့်။
သင်္ခံ၊ သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ရူပံ၊ ကို။
(အာရဗ္ဘ၊ ၍။
ယံ၊ သည်။)
နာနုသေတိ၊ မကိန်းအောင်း။
တေန၊ ဖြင့်။
သင်္ခံ၊ သို့။
န ဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
၁။ရူပံ စေ ဘန္တေ အနုသေတီတိ ယဒိ ရူပံ အနုသေတိ၊ ဤဋ္ဌ၊ ယဒိ ရူပံ အနုသေတီတိ ရူပဓမ္မေ အာရဗ္ဘ ယဒိ ရာဂါဒယော အနုသယနဝသေန ပဝတ္တန္တိ၊ ဤဋီ၊ တေန သင်္ခံ ဂစ္ဆတီတိ ကာမရာဂါဒီသု ယေန အနုသယေန တံ ရူပံ အနုသေတိ၊ တေနေဝ အနုသယေန “ရတ္တော ဒုဋ္ဌော မူဋ္ဌော” တိ ပဏ္ဏတ္တိံ ဂစ္ဆတိ၊ ဤဋ္ဌ။
တေန သင်္ခံ ဂစ္ဆတီတိ တေန ရာဂါဒိနာ တံသမင်္ဂီပုဂ္ဂလာ သင်္ခါတဗ္ဗတံ “ ရတ္တော ဒုဋ္ဌော” တိ အာဒိန
ဝေါဟရိတဗ္ဗတံ ဥပဂစ္ဆတီတိ။ တေနာဟ ကာမရာဂါဒိသူတိ အာဒိ၊ ဤဋီ။
အဋ္ဌကထာ၌ ရုပ်နှင့် အနုသယ မကွဲမပြား ဆို၍ ရူပံကို ကတ္တားအဖြစ်ဖြင့် ဖွင့်၏။ ဋီကာ၌ ရုပ်နှင့် အနု
သယ ခွဲခြား၍ ရူပံကို ကံအဖြစ်ဖြင့်ဖွင့်ပြီး အာရဗ္ဘဟု ပါဌသေသ ထည့်၍ ဖွင့်ပြ၏။ ဤနိဿယ၌ ဋီကာဖွင့်အတိုင်ဝေဒနံ စေ စသော ပါဠိတော်၌ ဝေဒနံစသော ကံပုဒ်များကိုထောက်၍ ရူပံကို ကံပုဒ်အဖြစ်ဖြင့် သမ္ဗန်လိုက်သည်။
။
(ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေး။)
ဘန္တေ၊ ရား။
အဟံ၊ သည်။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။
ဘာသိတဿ၊ အပ်သော။
ဣမဿ ခေါ၊ ဤတရားတော်၏။
အတ္ထံ၊ ကို။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝိတ္ထာရေန၊ အားဖြင့်။
အာဇာနာမိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သာဓုသာဓု၊ ကောင်းစွ ကောင်းစွ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သည်။
သာဓုခေါ၊ ကောင်းစွာသာလျှင်။
မယာ၊ သည်။
သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။
ဘာသိတဿ၊ ၏။
အတ္ထံ၊ ကို။
ဝိတ္ထာရေန၊ အားဖြင့်။
အာဇာနာသိ၊ ၏။
(ရူပံစေစသည်ပေးမြဲ။)
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
မယာ၊ သည်။
သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။
ဘာသိတဿ၊ သော။
ဣမဿခေါ၊ ၏။
အတ္ထော၊ အနက်ကို။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝိတ္ထာ ရေန၊ အားဖြင့်။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
အထ ခေါ၊ ၌။
သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဘဂတော၊ ၏။
ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော တရားတော်ကို။
အဘိနန္ဒိတွာ၊ အလွန်နှစ်သက်၍။
အနုမောဒိတွာ၊ ဝမ်းမြောက်၍။
အာသနာ၊ မှ။
ဥဋ္ဌာယ၊ ၍။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
အဘိဝါဒေတွာ၊ ရိုသေစွာရှိခိုး၍။
ပဒက္ခိဏံ၊ အရိုအသေကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ပက္ကာမိ၊ ဖဲသွားပြီ။
အထ ခေါ၊ ၌။
သော ဘိက္ခု၊ သည်။
ဧကော၊ တည်း။
ဝူပကဋ္ဌော၊ ၍။
အပ္ပမတ္တော၊ ၍။
အာတာပီ၊ ၍။
ပဟိတတ္တော၊ ၍။
ဝိဟရန္တော၊ နေသည်ရှိသော်။
နစိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မှီသာလျှင်။
(ဝိဟာသိ အဗ္ဘညာသိတို့၌စပ်။)
ယဿ၊ အကြင် အရဟတ္တဖိုလ်၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။
ကုလပုတ္တာ၊ အမျိုးကောင်းသားတို့သည်။
သမ္မဒေဝ၊ ကောင်းစွာသာလျှင်။
အဂါရသ္မာ၊ လူ့ဘောင်မှ။
အနဂါရိယံ၊ ရဟန်းဘောင်သို့။
ပဗ္ဗဇန္တိ၊ ဝင်ရောက်ကုန်၏။
အနုတ္တရံ၊ မိမိထက်အမြတ်မရှိသော။
ဗြဟ္မ စရိယပရိယောသာနံ၊ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယ အဆုံးရှိသော။
တံ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်ကို။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။
အဘိညာ၊ ထူးသော ဉာဏ်ဖြင့်သိ၍။
သစ္ဆိကတွာ၊ မျက်မှောက်ပြု၍။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။
ဝိဟာသိ၊ နေပြီ။
“ဇာတိ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းသည်။
ခီဏာ၊ ကုန်ခမ်းပြီ။
ဗြဟ္မစရိယံ၊ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယကို။
ဝုသိတံ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပြီ။
ကရဏီယံ၊ မဂ်ကိစ္စကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။
ဣတ္ထတ္တာယ၊ ဤကိုယ်အဖြစ်မှ။
အပရံ၊ တစ်ပါးသောကိုယ်အဖြစ်သည်။
နာတိ၊ မရှိ” ဟူ၍။
အဗ္ဘညာသိ၊ ထူးသော ဉာဏ်ဖြင့်သိပြီ။
သော စ ပန ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်လည်း။
အရဟတံ၊ ရဟန္တာတို့တွင်။
အညတရော၊ တစ်ပါး (အပါအဝင်)သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ၏။
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း၊
(ယာဝတ္ထိနိဒါနံမှစ၍ ဝိဟရေယျန္တိအထိ ရှေးသုတ်နှင့် တူ၏။)
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ယံ ခေါ၊ အကြင်ရာဂစသော သဘောတရားသည်။
အနုသေတိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုရာဂစသော သဘောတရားသည်။
အနုမီယတိ၊ ပျက်စီး၏။
ယံ၊ အကြင်ရာဂစသည်သည်။
ဝါ၊ အကြင်ရာဂစသော အနုသယကြောင့်။
( ရူပါဒိ၊ ရုပ်စသည်သည်။ )
အနုမီယတိ၊ ၏။
တေန၊ ထိုရာဂစသည်ဖြင့်။
သင်္ခံ၊ သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ၏
၁။အထ ဝါ ယန္တိ ကာရဏ၀စနမေတံ၊ ယေန အနုသယေန အနုမီယတိ၊ တေန “ရတ္တော ဒုဋ္ဌော မူ ဠှော” တိ သင်္ခံ ဂစ္ဆတိ၊ ဤဋ္ဌ။
ယေန အနသယေန ကာရဏဘူတေန အနုမိယတိ၊ တေန၊ ဤဋီ။ ဤအဋ္ဌကထာ ဋီကာတို့ ဒုတိယနည်းအရ ဝါ၊ အကြင်ရာဂ စသော အနုသယကြောင့်ဟု သမ္ဗန်သည်။
။
ယံ၊ သည်။
န အနုသေတိ၊ မကိန်းအောင်း။
တံ၊ သည်။
န အနုမီယတိ၊ မပျက်စီး။
ယံ၊ သည်။
န အနုမီယတိ၊ မပျက်စီး။
တေန၊ ဖြင့်။
သင်္ခံ၊ သို့။
န ဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ၏။
(အညာတံစသည် ရှေ့သုတ်နှင့် တူ၏။)
(ယထာ ကတံ ပန၊
ပ။
အာဇာနာသီတိ ပေးမြဲ။)
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ရူပံ၊ ကို။
(အာရဗ္ဘ၊ ၍။
ယံ၊ အကြင်ရာဂစသော သဘောတရားသည်။)
စေ အနုသေတိ၊ အံ့။
တံ၊ သည်။
အနုမီယတိ၊ ၏။
ယံ၊ အကြင်ရာဂစသည်သည်။
ဝါ၊ ရာဂစသည် အနုသယကြောင့်။
(ရူပံ၊ ရုပ်သည်။)
စေ အနုမီယတိ၊ အံ့။
တေန၊ ထိုရာဂစသည့်အနုသယဖြင့်။
သင်္ခံ၊ သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
(ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေး။)
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ရူပံ၊ ကို။
(အာရဗ္ဘ၊ ၍။
ယံ၊ သည်။)
စေ န အနုသေတိ၊ အကယ်၍ မကိန်းအောင်းအံ့။
တံ၊ သည်။
န အနုမီယတိ၊ မပျက်စီး။
ယံ၊ သည်။
ဝါ၊ ကြောင့်။
(ရူပံ၊ သည်။)
စေ န အနုမီယတိ၊ အကယ်၍ မပျက်စီးအံ့။
တေန၊ ဖြင့်။
သင်္ခံ၊ သို့။
န ဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
(ကြွင်း မထူးပြီ။)
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
အထ ခေါ၊ ၌။
အာယသ္မာ အာနန္နော၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။
ပ။
အာယသ္မန္တံ အာနန္ဒံ၊ ကို။
ဘဂဝါ၊ သည်—
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။
တံ၊ သင့်ကို။
“အာဝုသော အာနန္ဒ၊ ငါ့ရှင်အာနန္ဒာ။
ကတမေသံ ဓမ္မာနံ၊ အဘယ်တရားတို့၏။
ဥပ္ပါဒေါ၊ ဖြစ်ဆဲဥပါဒ်ခဏကို။
ပညာယတိ၊ သိအပ် ရအပ်သနည်း။
ဝယော၊ ပျက်ဆဲဘင်ခဏကို။
ပညာယတိ၊ သိအပ် ရအပ်သနည်း။
ဌိတဿ၊ တည်ဆဲခဏနှင့် တကွဖြစ်သော ဥပါဒ်ခဏ၏။
အညထတ္တံ၊ (ဥပါဒ်ခဏမှ) တစ်ပါးသောအခြင်းအရာရှိသည်၏အဖြစ်ကို
၁။ဌိတဿ အညထတ္တံ ပညာယတိတိ ဓရမာနဿ ဇီဝမာနဿ ဇရာ ပညာယတိ။ ဤဋ္ဌ။ ဌိတိယာ ဌိတိက္ခဏေန သဟိတံ ဌိတံ။ ဌိတဿ အညထတ္တန္တိ ဥပ္ပါဒက္ခဏတော အညထာဘာဝေါ။ ပညာယတီတိ ဥပလဗ္ဘတိ။ ပစ္စဝသေန ဓရမာနတ္တာ ဧဝ ဇီဝမာနဿ ဇီဝိတိန္ဒြိယဝသေန ဇရာ ပညာယတိ ဥပ္ပါဒက္ခဏတော အညထတ္တပ္ပတ္တိယာ။ ဤဋီ။ ဌိတိယာ သဟိတံ ဌိတံ၊ တဿ။ ဌိတိယာ၊ တည်ဆဲ ဌီခဏနှင့်။ သဟိတံ၊ တကွဖြစ်သည်တည်း။ ဌိတံ၊ တည်ဆဲ။ပ။ဖြစ်သည်။ တဿ၊ ထိုတည်ဆဲ။ပ။ဖြစ်သောဥပါဒ်ခဏ၏။ ဌိတဿအရဥပါဒ်ခဏကို ကောက်။ ဌိတဿ အညထတ္တံအရ ဌီခဏကိုကောက်။ ပညာယတိကို ဥပလဗ္ဘတိ ဖွင့်သောကြောင့် ထင်၏ဟု မပေးပဲ သိအပ် ရအပ်၏ဟု ပေးသည်။
။
ဝါ၊ တည်ဆဲဌီခဏကို။
ပညာယတီတိ၊ သိအပ် ရအပ်သနည်း”ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သစေ ပုစ္ဆေယျုံ၊ အကယ်၍ မေးကုန်အံ့။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သည်ရှိသော်။
ဝါ၊ မေးအပ်သော။
တွံ၊ သင်သည်။
ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဗျာကရေယျာသီတိ၊ ဖြေမည်နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
မံ၊ တပည့်တော်ကို။
“အာဝုသော ဘာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ပ။
ပညာယတီတိ၊ နည်း” ဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
သစေပုစ္ဆေယျုံ၊ ကုန်အံ့။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧဝံ၊ သို့။
ပုဋ္ဌော၊ သော်။
ဝါ၊ သော။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ရူပဿ ခေါ၊ ရုပ်၏။
ဥပ္ပါဒေါ၊ ဖြစ်ဆဲဥပါဒ်ခဏကို။
ပညာယတိ၊ သိအပ် ရအပ်၏။
ဝယော၊ ပျက်ဆဲ ဘင်ခဏကို။
ပညာယတိ၊ ၏။
ဌိတဿ၊ တည်ဆဲခဏနှင့်တကွဖြစ်သော ဥပါဒ်ခဏ၏။
အညထတ္တံ၊ (ဥပါဒ်ခဏမှ) တစ်ပါးသော အခြင်းအရာရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။
ဝါ၊ တည်ဆဲ ဌီခဏကို။
ပညာယတိ၊ ၏။
ဝေဒနာယ၊ ၏။
ပ။
သညာယ၊ ၏။
ပ။
သင်္ခါရာနံ၊ တို့၏။
ပ။
ဝိညာဏဿ၊ ၏။
ဥပ္ပါဒေါ၊ ကို။
ပညာယတိ၊ ၏။
ဝယော၊ ကို။
ပညာယတိ၊ ၏။
ဌိတဿ၊ ၏။
အညထတ္တံ၊ ကို။
ပညာယတိ၊ အပ်၏။
အာဝုသော၊ တို့။
ဣမေသံ ခေါ ဓမ္မာနံ၊ ဤခန္ဓာငါးပါးတရားတို့၏။
ဥပ္ပါဒေါ၊ ကို။
ပညာယတိ၊ ၏။
ဝယော၊ ကို။
ပညာယတိ၊ ၏။
ဌိတဿ၊ ၏။
အညထတ္တံ၊ ကို။
ပညာယတီတိ၊ ၏”ဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
ဗျာကရေယျံ၊ ဖြေဆိုပါအံ့။
ဘန္တေ၊ ရား ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သည်ရှိသော်။
ဝါ၊ သော။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဗျာကရေယျံ၊ ဖြေဆိုပါအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်ထား၏။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
သာဓုသာဓု၊ ကောင်းစွကောင်းစွ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ရူပဿ ခေါ၊ ၏။
ပ။
ဧဝံ၊ သို့။
ဗျာကရေယျာသီတိ၊ ဖြေဆိုလောဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ ၏။
ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
ဧဝံ ပုဋ္ဌောဟံ ဘန္တေ ဧဝံ ဗျာကရေယျံ၊ ပေးမြဲ။
ပညာယိတ္ထ၊ သိအပ်ရအပ်ပြီ။
ပညာယိဿတိ၊ သိအပ်ရအပ်လတ္တံ့။
ဤမျှသာ အထူးပါ၏။)
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဧဝံ၊ သို့။
ပုဋ္ဌော၊ သော်။
ဝါ၊ သော။
အဟံ၊ သည်။
“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ယံ ခေါ ရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။
အတီတံ၊ လွန်ခဲ့ပြီ။
နိရုဒ္ဓံ၊ ချုပ်ခဲ့ပြီ။
ဝိပရိဏတံ၊ ဖောက်ပြန်ပြီ။
တဿ၊ ထိုရုပ်၏။
ဥပ္ပါဒေါ၊ ကို။
ပညာယိတ္ထ၊ သိအပ်ရအပ်ပြီ။
ဝယော၊ ကို။
ပညာယိတ္ထ၊ ပြီ။
ဌိတဿ၊ တည်ဆဲခဏနှင့်တကွဖြစ်သော ဥပါဒ်ခဏ၏။
အညထတ္တံ၊ (ဥပါဒ်ခဏမှ) တစ်ပါးသော အခြင်းအရာရှိသည်၏အဖြစ်ကို။
ပညာယိတ္ထ၊ ပြီ။
(ဝေဒနာကိုလည်း ဤနည်းပေး။)
အာဝုသော၊ တို့။
ယံ ခေါရူပံ၊ သည်။
အဇာတံ၊ မဖြစ်သေး။
အပါတုဘူတံ၊ ထင်ရှားမဖြစ်သေး။
တဿ၊ ထိုရုပ်၏။
ဥပ္ပါဒေါ၊ ကို။
ပညာယိဿတိ၊ သိအပ်ရအပ်လတ္တံ့။
ပ။
အညထတ္တံ၊ ကို။
ပညာယိဿတိ၊ လတ္တံ့။
(ဝေဒနာကိုလည်း ဤနည်းပေး။)
အာဝုသော၊ တို့။
ယံ ခေါ ရူပံ၊ သည်။
ဇာတံ၊ ဖြစ်နေ၏။
ပါတုဘူတံ၊ ထင်ရှားဖြစ်နေ၏။
တဿ၊ ၏။
ဥပ္ပါဒေါ၊ ကို။
ပညာယတိ၊ ၏။
ပ။
အာဝုသော၊ တို့။
ဣမေသံ ခေါ ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။
ပ။
အညထတ္တံ၊ ကို။
ပညာယတိတိ၊ ၏” ဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
ဗျာကရေယျံ၊ ဖြေဆိုပါအံ့။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧဝံ၊ သို့။
ပုဋ္ဌော၊ သော်။
ဝါ၊ သော။
အဟံ၊ သည်။
ဧဝံ၊ သို့။
ဗျာကရေယျံ၊ ရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။
“အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
သာဓု သာဓု၊ ကောင်းစ္စကောင်းစွ။
ပ။
ဗျာကရေယျာသီတိ၊ ဖြေဆိုပါလော့” ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း၊
သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပန္နဿ၊ လောကုတ္တရာတရားကိုးပါး
အားလျော်သော (ပုဗ္ဗဘာဂ) အကျင့်ကိုကျင့်သော။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။
“ရူပေ၊ ရုပ်၌။
နိဗ္ဗိဒါဗဟုလော၊ အကြင်နေရာ၏။
(ဤယံသဒ္ဒါသည် နိယတ်မပါသော ယံသဒ္ဒါတည်း။)
ဝေဒနာယ၊ ၌။
ပ။
သညာယ၊
ပ။
သင်္ခါရေသု၊ တို့၌။
ပ။
ဝိညာဏေ၊ ၌။
နိဗ္ဗိဒါဗဟုလော၊ ဖြစ်၍။
ယံ ဝိဟရေယျ၊ ရာ၏။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ရူပေ၊ ၌။
နိဗ္ဗိဒါဗဟုလော၊ ဖြစ်၍။
ဝိဟရန္တော၊ နေသည်ရှိသော်။
ပ။
ဝိညာဏေ၊ ၌။
နိဗ္ဗိ ဒါဗဟုလော၊ ဖြစ်၍။
ဝိဟရန္တော၊ သော်။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
ပရိဇာနာတိ၊ ပိုင်းခြား၍သိ၏။
ပ။
ဝိညာဏံ၊ ကို။
ပရိဇာနာတိ၊ ၏။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်
၁။ယံ ရူပေ နိဗ္ဗိဒါဗဟုလော ဝိဟရေယျ။ပ။ ယော ရူပေ နိဗ္ဗိဒါဗဟုလော ဝိဟရန္တော။ပ။ ရူပံ ပရိဇာနာတိ။ပ။ သော ရူပံ ပရိဇာနံ။ပ။ ပရိမုစ္စတိ ရူပမှာ ယံ ရူပေ နိဗ္ဗိဒါဗဟုလောဝိဟရေယျဝယ် နိဗ္ဗိဒါဗဟုလံဟု ပါဠိ၌ရှိကြောင်း ဋီကာ၌ပြ၏။ ယော ရူပေ နိဗ္ဗိဒါဗဟုလောဝိဟရန္တောဝယ် သော ဟု သီ သျာ ဣ မူတို့၌ရှိ၏။ သီ သျာ ဣ မူတို့အလို ယံ ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ရူပေ၊ ၌။ နိဗ္ဗဒါဗဟုလော၊၍။ ဝိဟရေယျ၊ ရာ၏။ သော၊ သည်။ပ။ ရူပံ၊ ကို။ ပရိဇာနာတိ၊ ၏။ သော၊ သည်။ပ။ ရူပမှာ၊ မ၊ ပရိမုစ္စတိ၊ ၏ ဟု သမ္ဗန်။
။
ရူပံ၊ ကို။
ပရိဇာနံ၊ ပိုင်းခြား၍ သိသည်ရှိသော်။
ပ။
ဝိညာဏံ၊ ကို။
ပရိဇာနံ၊ သော်။
ရူပမှာ၊ ရုပ်မှ။
ပရိမုစ္စတိ၊ လွတ်မြောက်၏။
ပ။
ဝိညာဏမှာ၊ မှ။
ပရိမုစ္စတိ၊ ၏။
ဇာတိယာ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းမှ။
ပရိမုစ္စတိ၊ ၏။
ဇရာမရဏေန၊ အိုခြင်းသေခြင်းမှ။
သောကေဟိ၊ စိုးရိမ်ပူဆွေးခြင်းတို့မှ။
ပရိဒေဝေဟိ၊ ငိုကြွေးခြင်းတို့မှ။
ဒုက္ခေဟိ၊ ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်းတို့မှ။
ဒေါမနဿေဟိ၊ စိတ်ဆင်းရဲခြင်းတို့မှ။
ဥပါယာသေဟိ၊ ပြင်းစွာပင်ပန်းခြင်းတို့မှ။
ပရိမုစ္စတိ၊ ၏။
ဒုက္ခသ္မာ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲမှ။
ပရိမုစ္စတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒါမီတိ၊ ဟောတော်မူ၏” ဟူသော။
အယံ၊ ဤအကျင့်သည်။
အနုဓမ္မော၊ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်အားလျော်သော (ပုဗ္ဗဘာဂ) အကျင့်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ၏။
သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
(အနိစ္စာနုပဿီ၊ အမြဲမရှိဟု ရှူလေ့ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဤမျှသာထူး၏။)
အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
(ဒုက္ခာနုပဿိ၊ ဆင်းရဲ၏ဟု ရှုလေ့ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဤမျှသာထူး၏။)
နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
(အနတ္တာနုပဿီ၊ အတ္တမဟုတ်ဟု ရှုလေ့ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဤမျှသာထူး၏။)
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
တဿ၊ ထို နတုမှာကဝဂ်၏။
ဥဒ္ဒါနံ၊ ကား—