(သာဝတ္ထိယံ၊
တတြ ခေါ၊ ပေးမြဲ)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝေါ၊ သင်တို့အား။
ဘာရဉ္စ၊ ဝန်ကို၎င်း။
ဘာရဟာရဉ္စ၊ ဝန်ကိုထမ်းဆောင်တတ်သူကို၎င်း။
ဘာရာဒါနဉ္စ၊ ဝန်ကိုယူဆောင်ကြောင်းကို၎င်း။
ဘာရနိက္ခေပနဉ္စ၊ ဝန်ကိုပစ်ချရာကို၎င်း။
ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။
တံ၊ ထိုတရားကို။
သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘာရော၊ ဝန်သည်။
ကတမောစ၊ အဘယ်နည်း။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ၊ ဥပါဒါန်တို့၏ အာရုံဖြစ်ကုန်သော ခန္ဓာတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝစနီယံ၊ ဖြေဆိုအပ်သည်။
အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ကတမေ ပဉ္စ၊ အဘယ်ငါးပါးတို့နည်းဟူမူ။
ရူပုပါဒါနက္ခန္ဓော၊ ရုပုပါဒါနက္ခန္ဓာ၎င်း။
ပ။
ဝိညာဏုပါဒါနက္ခန္ဓော၊ ၎င်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်းကို။
ဘာရော၊ ဝန်ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘာရဟာရော၊ ဝန်ကိုထမ်းဆောင်တတ်သူသည်။
ကတမောစ၊ နည်း။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဝစနီယံ၊ ဆိုအပ်သည်။
အဿ၊ ၏။
ဧဝံ နာမော၊ ဤသို့သော အမည်ရှိသော။
ဧဝံ ဂေါတ္တော၊ ဤသို့သော အနွယ်ရှိသော။
ယော အယံ အာယသ္မာ၊ အကြင်အရှင်သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤအရှင်ကို။
ဘာရဟာရော၊ ဝန်ကို ထမ်းဆောင်တတ်သူဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘာရာဒါနံ၊ ဝန်ကို ယူဆောင်ကြောင်းသည်။
ကတမဉ္စ၊ နည်း။
ယာယံ တဏှာ၊ အကြင်တဏှာသည်။
ပေါနောဘဝိကာ၊ တဖန်ဘဝသစ်အကျိုးငှါ ဖြစ်၏။
ဝါ၊ တဖန် ဘဝသစ်ကို ပြုလေ့ရှိ၏။
နန္ဒီရာဂသဟဂတာ၊ ပြင်းစွာတပ်နှစ်သက်တတ်သည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်၏
၁။နန္ဒီရာဂေန သဟ ဂတာတိ နန္ဒီရာဂသဟဂတာ၊ ဒီ-ဋ္ဌ ၂-၁၈၉။ နန္ဒီရာဂသဟဂတာတိ နန္ဒီရာဂေန သဟ ဧကတ္တမေဝ ဂတာ၊ တဗ္ဘာဝသဟဂတံ ဟိ ဣဓ အဓိပ္ပေတံ၊ ဤအဋ္ဌကထာ၊ ၂၄၃။ တဗ္ဘာဝတ္ထော ဟေတ္ထ သဟသဒ္ဒေါ သနိဒဿနာ ဓမ္မာတိ အာဒီသု ၀ိယ၊ တသ္မာ နန္ဒီရာဂဘာဝံ ဂတာ သဗ္ဗာသုပိ အဝတ္ထာသုနန္ဒီရာဂဘာဝဿ အပစ္စက္ခာယ ပတ္တနတောတိ အတ္ထော။ ဒီ-ဋီ ၂-၃၄၀။
။
တတြ တတြ၊ ထိုထိုအာရုံ ထိုထိုဘုံ၌။
အဘိနန္ဒိနီ၊ အလွန်နှစ်သက်တတ်၏။
(သာ၊ ထိုတဏှာတည်း။)
ဣဒံ၊ ဤတဏှာသည်။
သေယျထာ၊ အဘယ်နည်း။
ကာမတဏှာ၊ ကာမဘုံ၌တပ်နှစ်သက်တတ်သော တဏှာ၎င်း။
ဘဝတဏှာ၊ ရူပ အရူပဘဝ၌ တပ်နှစ်သက်တတ်တဏှာ၎င်း။
ဝိဘဝတဏှာ၊ ဘဝပြတ်ရာ၌ တပ်နှစ်သက်တတ်သော တဏှာ၎င်းတည်း
၂။ကာမေ တဏှာ ကာမတဏှာ။ပ။ ဘဝေ တဏှာ ဘဝတဏှာ။ပ။ ဝိဘဝေ ဘဏှာ ဝိဘဝ တဏှာ၊ ဒီ-ဋ္ဌ ၂-၃၈၉။
။ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ၊ ဤတဏှာသုံးပါးကို။
ဘာရာဒါနံ၊ ဝန်ကို ဆောင်ယူကြောင်းဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘာရနိက္ခေပနံ၊ ဝန်ကို ချရာသည်။
ကတမဉ္စ၊ နည်း။
တဿာယေဝ တဏှာယ၊ ထိုသုံးပါးသော တဏှာ၏သာလျှင်။
ယော အသေသဝိရာဂနိရောဓော၊ အကြင် အကြွင်းမဲ့ ကင်းပျောက်ရာ ချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သည်
၃။အသေသမေတ္ထ တဏှာ ဝိရဇ္ဇတိ ပလုဇ္ဇတိ နိရုဇ္ဈတိ ပဟီယတိတိ။ပ။ ဝေဒိတဗ္ဗာနိ- ဤဋီကာနှင့် ဝိသုဒ္ဓိဋ္ဌ ၂-၁၃၈-ဒုတိယနည်းတည်း၊ ဝိသုဒ္ဓိ-ဋ္ဌ ၂-၁၃၈- ပဌမနည်းအလို အကြင် တပ်ခြင်း ကင်းကြောင်း မဂ်ဖြင့် အကြွင်းမဲ့ ချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သည်’ ဟု ပေးလေ။ ဝိသုဒ္ဓိ-ဋ္ဌ ၂-တိယနည်းအလို အသေသဝိရာဂ, အသေသနိရောဓဟု ၂-ပုဒ်ကြံသည်။
။
ယော စာဂေါ၊ အကြင် စွန့်ရာ နိဗ္ဗာန်သည်။
ယော ပဋိနိဿဂ္ဂေါ၊ အကြင် တဖန် စွန့်ရာနိဗ္ဗာန်သည်။
ပဋိနိဿဂ္ဂေါ၊ အကြင် တဖန် စွန့်ရာနိဗ္ဗာန်သည်။
ယာ မုတ္တိ၊ အကြင် လွတ်ရာ နိဗ္ဗာန်သည်။
ယော အနာလယော၊ အကြင်ကပ်ငြိခြင်းကင်းရာ နိဗ္ဗာန်သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။
သော၊ ထိုနိဗ္ဗာန်တည်း။)ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
ဘာရနိက္ခေပနံ၊ ဝန်ကိုချရာဟူ၍။
ဝုစ္စတီတိ၊ အပ်၏ ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
(ဧတဒဝေါစ ပြန်စပ်။)
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဣဒံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
သုဂတော၊ သည်။
ဣဒံ၊ ကို။
ဝတွာန၊ ဟောတော်မူပြီး၍။
သတ္ထာ၊ သည်။
အထ၊ ထိုမှ။
အပရံ၊ တစ်ပါးသော—
ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ ငါးပါးကုန်သော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့သည်။
ဟဝေ၊ စင်စစ်။
ဘာရာ၊ ဝန်ထုပ်တို့တည်း။
ပုဂ္ဂလော စ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါသည်ကား။
ဘာရဟာရော၊ ခန္ဓာဝန်ကိုဆောင်သူတည်း။
လောကေ၊ လောက၌။
ဘာရာဒါနံ၊ ခန္ဓာဝန်ကို ယူဆောင်ခြင်းသည်။
ဒုခံ၊ ဆင်းရဲ၏။
ဘာရနိက္ခေပနံ၊ ခန္ဓာဝန်ကို ပစ်ချခြင်းသည်။
သုခံ၊ ချမ်းသာ၏။
ဂရုံ၊ လေးလံသော။
ဘာရံ၊ ခန္ဓာဝန်ကို။
နိက္ခိပိတွာ၊ ပစ်ချ၍။
အညံ၊ ပစ္စုပ္ပန်ခန္ဓာဝန်မှ တစ်ပါးသော။
ဘာရံ၊ အနာဂတ်ခန္ဓာဝန်ကို။
အနာဒိယ၊ မယူမဆောင်မူ၍။
တဏှံ၊ တဏှာကို။
သမူလံ၊ အမြစ်အရင်းနှင့်တကွ။
အဗ္ဗုယှ၊ နုတ်၍။
နိစ္ဆာတော၊ ဆာလောင်တတ်သော တဏှာမရှိသည်ဖြစ်၍။
ပရိနိဗ္ဗုတောတိ၊ နိဗ္ဗာန်ယူသိမ်း ငြိမ်းအေး၏ ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ ၏။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော သုတ်တည်း။