ဧကံ၊ တစ်ပါးသော။ သမယံ၊ အခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊ အနာထပိဏ်သူဌေး၏။ အာရာမေ၊ အရာမ်ဥယျာဉ်ဖြစ်သော။ ဇေတဝနေ၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတိုက်၌။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဝစ္ဆဂေါတ္တော၊ ဝစ္ဆဂေါတ္တအမည်ရှိသော။ ပရိဗ္ဗာဇကော၊ ပရိဗိုဇ်သည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ( အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) တေန၊ ထိုအရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်ပြီ။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်ပြီး၍။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ သမ္မောဒိ၊ (ကျန်းမာ၏လော စသည်ပြောလျက်ရောနှောမိပြီ။

သမ္မောဒနီယံ၊ ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ဖြစ်သော။ သာရဏီယံ၊ တသက်ပတ်လုံး အောက်မေ့ဖွယ်ဖြစ်သော။ ကထံ၊ စကားကို။ ဝီတိသာရေတွာ၊ ပြီးဆုံးစေ၍။ ဧကမန္တံ၊ တစ်ခုသော အရပ်အဖို့၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်ပြီ။

ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နော ခေါ၊ ထိုင်သော။ ဝစ္ဆဂေါတ္တော၊ သော။ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။

“ဘော ဂေါတမ၊ အရှင်ဂေါတမ။ ယေန၊ အကြင်အကြောင်း အထောက်အပံ့ဖြင့်။ (ယေနိမာနိဟု ပြင်၍သမ္ဗန်သည်။ ယာနိမာနိဟုရှိသည်ကား သင့်အံ့မထင်။) “လောကော၊ လောကသည်။ သဿတော ဣတိ ဝါ၊ မြဲ၏” ဟု ယူသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ‘ လောကော၊ သည်။ အသဿတော ဣတိဝါ၊ မမြဲ’ ဟုယူသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ‘ လောကော၊ သည်။ အနန္တဝါ ဣတိ ဝါ၊ အဆုံးရှိ၏’ ဟု ယူသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ‘ ဇီဝံ၊ အသက်သည်။ တံ၊ ထိုကိုယ်တည်း။ သရီရံ၊ ကိုယ်သည်။ တံ ဣတိ ဝါ၊ ထိုအသက်တည်း’ ဟု ယူသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ‘ ဇီဝံ၊ အသက်သည်။ အညံ၊ ကိုယ်မှတခြားတည်း။ သရီရံ၊ ကိုယ်သည်။ အညံ ဣတိ ဝါ၊ အသက်မှ တခြားတည်း’ ဟု ယူသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ‘ တထာဂတော၊ သတ္တဝါသည်။ မရဏာ၊ သေသည်မှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ ဟောတိ ဣတိ ဝါ၊ ရှိ၏’ ဟု ယူသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ‘ တထာဂတော၊ သည်။ မရဏာ၊ မှ။ ပရံ၊ ၌။ န ဟောတိ ဣတိ ဝါ၊ မရှိ’ ဟု ယူသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ‘ တထာဂတော၊ သည်။ မရဏာ၊ မှ။ ပရံ၊ ၌။ ဟောတိ စ န ဟောတိ စ ဣတိ ဝါ၊ ရှိလည်းရှိ, ရှိလည်းမရှိ’ ဟု ယူသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ‘ တထာဂတော၊ သည်။ မရဏာ၊ မှ။ ပရံ၊ ၌။ နေဝ ဟောတိ န န ဟောတိ ဣတိ ဝါ၊ ရှိသည်လည်းမဟုတ်, မရှိသည်လည်း မဟုတ်’ ဟု ယူသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ အနေကဝိဟိကာနိ၊ များသောအပြားတို့ဖြင့် စီရင်အပ်ကုန်သော။ ဣမာနိ ဒိဋ္ဌိဂတာနိ၊ ဤမိစ္ဆာ အယူတို့သည်။ လောကေ၊ လောက၌။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ သော ဟေတု၊ ထိုအကြောင်းသည်။ ကော နုခေါ၊ အဘယ်ပါနည်း။ သော ပစ္စယော၊ ထိုအထောက်အပံ့သည်။ ကောတိ၊ အဘယ်ပါနည်း” ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။

ဝစ္ဆ၊ ဝစ္ဆ။ ရူပေ ခေါ၊ ရုပ်၌။ အညာဏာ၊ မသိခြင်းကြောင့်။ ရူပသမုဒယေ၊ ရုပ်၏ဖြစ်ကြောင်း (တဏှာ)၌။ အညာဏာ၊ မသိခြင်းကြောင့်။ ရူပနိရောဓေ၊ ရုပ်၏ ချုပ်ရာ (နိဗ္ဗာန်)၌။ အညာဏာ၊ ကြောင့်။ ရူပနိရောဓဂါမိနိယာ ပဋိပဒါယ၊ ရုပ်၏ချုပ်ရာ (နိဗ္ဗာန်) သို့ရောက်ကြောင်း အကျင့် (မဂ္ဂင် ၈-ပါး)၌။ အညာဏာ၊ ကြောင့်။ (သစ္စာ ၄ ပါးကို မသိခြင်းကြောင့်ဟူလို။) ဧဝံ၊ ဤသို့။

“လောကော၊ သည်။ သဿတော ဣတိ ဝါ၊ မြဲ၏” ဟု ယူသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ပ။ ဣမာနိ ဒိဋ္ဌိဂတာနိ၊ တို့သည်။ လောကေ၊ ၌။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။