သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အရဟံ၊ ပူဇော်အထူးကို ခံယူတော်မူထိုက်သော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ ခပ်သိမ်းသောတရားတို့ကို ဖောက်ပြန်မရှိ ကိုယ်တိုင်သိတော်မူသော။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ရူပဿ၊ ရုပ်ကို။ ဝါ၊ ၏။ နိဗ္ဗိဒါ၊ ငြီးငွေ့ခြင်းကြောင့်။ ဝိရာဂါ၊ တပ်မက်ခြင်းကင်းခြင်းကြောင့်။ နိရောဓာ၊ ချုပ်ခြင်းကြောင့်။ အနုပါဒါ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့် မစွဲလမ်းမူ၍။ ဝိမုတ္တော၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်တော်မူသည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ လွတ်မြောက်တော်မူသောကြောင့်။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါတိ၊ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဘုရားဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပညာဝိမုတ္တော၊ အရဟတ္တဖိုလ်ပညာဖြင့် ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်သော။ ဘိက္ခုပိ၊ ရဟန်းကိုလည်း။ ရူပဿ၊ ကို။ ဝါ၊ ၏။ နိဗ္ဗိဒါ၊ ကြောင့်။ ဝိရာဂါ၊ ကြောင့်။ နိရောဓာ၊ ကြောင့်။ အနုပါဒါ၊ ၍။ ဝိမုတ္တော၊ ဖြစ်၍။ ဝါ၊ ကြောင့်။ ပညာဝိမုတ္တောတိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ပညာဖြင့် ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်သော ရဟန္တာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ (ဝေဒနာယ၊ သညာယ၊ သင်္ခါရာနံ၊ ဝိညာဏဿ ဝါကျများကိုလည်း ဤနည်းမှီး၍ ပေးပါ။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တတြခေါ၊ ထိုခန္ဓာငါးပါးကိုငြီးငွေ့၍ ဘုရားဖြစ်ရာ ရဟန္တာဖြစ်ရာ၌။ အရဟတော၊ သော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ သော။ တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ပညာဝိမုတ္တေန၊ အရဟတ္တဖိုလ်ပညာဖြင့် ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်သော။ ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းနှင့်။ ဝိသေသော၊ အထူးသည်။ ကော၊ အဘယ်နည်း။ အဓိပ္ပယာသော၊ ထူးခြားလွန်ကဲသော အမူအရာသည် ၁။ကော အဓိပ္ပယာသောတိ ကော အဓိကပ္ပယောဂေါ။ ဋ္ဌ။ အဓိကံ သဝိသေသံ ပယသတိ ပယုဉ္ဇတိဧတေနာတိ အဓိပ္ပယာသော။ ဝိသိဋ္ဌပယောဂေါ။ ဋီ။ အဓိပ္ပယာသောတိ အဓိကံ ပယသတိ ပယုဇ္ဇတိ ဧတေနာတိ အဓိပ္ပယာသော။ သဝိသေသံ အဓိကတ္တဗ္ဗကိရိယာ။ မ-ဋီ-၂-ဂ။ ဤ၌ အဘိဓေယျနက်ပေးသည်။ ။ ကော၊ အဘယ်နည်း။ နာနာကရဏံ၊ အသီးသီးပြုခြင်းသည်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးမြန်းတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ နော၊ တပည့်တော်တို့၏။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ ဘဂဝံမူလကာ၊ မြတ်စွာဘုရားလျှင် အရင်းမူလရှိပါကုန်၏။ ဘဂဝံနေတ္တိကာ၊ မြတ်စွာဘုရားလျှင် ရှေ့ဆောင်တတ်သူ ရှိပါကုန်၏။ ဘဂဝံပဋိသရဏာ၊ မြတ်စွာဘုရားလျှင် ကိုးကွယ်ရာရှိပါကုန်၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဝတ၊ စင်စစ်။ သာဓု၊ တောင်းပန်ပါ၏။ ဧတဿ ဘာသိတဿ၊ ထိုဟောကြားတော်မူအပ်သော တရားဒေသနာတော်၏။ အတ္ထော၊ အနက်သည်။ ဘဂဝန္တသေဝ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ ဉာဏ်အားသာလျှင်။ ပဋိဘာတု၊ ထင်လာစေတော်မူပါ ၁။ဘဂဝံမူလကာမှစ၍ ဤပုဒ်တိုင် အဆုံးအဖြတ်ကို မ-နိ ၁-၃၁၉ ရှု။ ။

ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏ (တရားတော်ကို)။ သုတွာ၊ ကြားနာရ၍။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဓာရေဿန္တိ၊ ဆောင်ကုန်လတ္တံ့ ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တေနဟိ၊ ထိုကြောင့်လျှင်။ သုဏာထ၊ နာကုန်လော။ သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။ မနသိကရောထ၊ နှလုံးသွင်းကုန်လော့။ ဘာသိဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီ။

တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ “ဧဝံ ဘန္တေတိ၊ ကောင်းပါ၏ အရှင်ဘုရား”ဟူ၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏ (စကားတော်ကို)။ ပစ္စဿောသုံ၊ ရှေးရှုနာယူကုန်ပြီ။

ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်—

“ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အရဟံ၊ သော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သော။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အနုပ္ပန္နဿ၊ မဖြစ်ထွန်းသေးသော။ မဂ္ဂဿ၊ အဋ္ဌင်္ဂိကအရိယမဂ်ကို။ ဥပ္ပါဒေတာ၊ ဖြစ်ထွန်းစေတော်မူတတ်၏။ အသဉ္ဇာတဿ၊ မပေါ်ပေါက်သေးသော။ မဂ္ဂဿ၊ အဋ္ဌင်္ဂိကအရိယမဂ်ကို။ သဉ္ဇနေတာ၊ ပေါ်ပေါက်စေတော်မူတတ်၏။ အနက္ခာတဿ၊ မဟောကြားအပ်သေးသော။ မဂ္ဂဿ၊ အဋ္ဌင်္ဂိက အရိယမဂ်ကို။ အက္ခာတာ၊ ဟောကြားတော်မူတတ်၏။ မဂ္ဂညူ၊ ပုဗ္ဗဘာဂနှင့်တကွသော အဋ္ဌင်္ဂိကအရိယမဂ်ကို သိတော်မူတတ်၏။ မဂ္ဂဝိဒူ၊ သိအပ်ပြီးသော အဋ္ဌင်္ဂိကအရိယမဂ်ကို (သူတစ်ပါးတို့အား) ထင်ရှားပြုတော်မူ၏။ မဂ္ဂကောဝိဒေါ၊ အဋ္ဌင်္ဂိကအရိယမဂ် မိစ္ဆာမဂ်၌ လိမ္မာတော်မူ၏ ၂။မဂ္ဂံ ဝိဒိတံ ပါကဋံ အကာသီတိ မဂ္ဂဝိဒူ၊ မဂ္ဂေ စ အဂ္ဂေ စ ကောဝိဒေါတိ မဂ္ဂကောဝိဒေါ။ဋ္ဌ။ ဝိဒိတန္တိ အညေသမ္ပိ ဉာတံ ပဋိလဒ္ဓံ ဟတ္ထတလေ အာမလကံ ဝိယ ပါကဋံ အကာသိ၊ ဟထာ ကတွာ ဒေသေသိ။ အမဂ္ဂေ ပရိဝဇ္ဇနေန မဂ္ဂေ ပဋိပတ္တိတိ တဿ မဂ္ဂကုသလတာ ဝိယ အမဂ္ဂကုသလတာပိ ဣစ္ဆိ တဗ္ဗာတိ အာဟ “မဂ္ဂေ စ အမဂ္ဂေ စ ကောဝိဒေါ” တိ။ဋီ။ မဂ္ဂနောက် အမဂ္ဂပုဒ်ခြေ၍ ဥတ္တရပဒလောပအဖြစ်ဖြင့် မဂ္ဂကောဝိဒေါဟု မိန့်တော်မူ၏။ ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။ သာဝကာ စ၊ တပည့် (ရဟန္တာ) ရဟန်းတို့သည်ကား။ မဂ္ဂါနုဂါ၊ အဋ္ဌင်္ဂိကအရိယမဂ်သို့ အစဉ်လိုက် ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ပစ္ဆာ၊ ငါဘုရား၏ နောက်၌။ သမန္နာဂတာ၊ အဋ္ဌင်္ဂိကအရိယမဂ်နှင့် ပြည့်စုံကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အယံ ခေါ၊ ဤသည်ကား။ အရဟတော၊ သော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ သော။ တထာဂတဿ၊ ၏။ ပညာဝိမုတ္တေန၊ သော။ ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းနှင့်။ ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပယာသော၊ ထူးခြားလွန်ကဲသော အမူအရာတည်း။ ဣဒံ၊ ကား။ နာနာကရဏန္တိ၊ အသီးသီးပြုခြင်းတည်း” ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။ (ဧတဒဝေါစ ပြန်သတ်။)

ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။