ဧကံ၊ တစ်ပါးသော။ သမယံ၊ အခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဗာရာဏသိယံ၊ ဗာရာဏသီပြည်၌။ ဣသိပတနေ၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့၏ သက်ရာတက်ရာဖြစ်သော ၃။ဤအနက်ကား သာရတ္ထ-ဋီ ၃-၁၆၃-နှာ အဖွင့်အရ ပေးသောအနက်တည်း၊ ဘုရား, ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့၏သက်ဆင်းရာဖြစ်သောဟု၊ အံ-ဋ္ဌ ၂-၇၉-နှာ အရသော်လည်းပေး။ ။ မိဂဒါယေ၊ (သားတို့ အားဘေးမဲ့ပေးရာ) မိဂဒါဝုန်တော၌။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။

တတြ၊ ထိုသို့နေရာအခါ၌။ (ထို မိဂဒါဝုန်တော၌ ဟူ၍သော်လည်းစွဲ။) ဘဂဝါ၊ သည်။ ပဉ္စဝဂ္ဂိယေ၊ ငါးယောက်အခုရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။ ဘိက္ခဝေါတိ၊ ရဟန်းတို့ဟူ၍။ အာမန္တေသိ၊ ခေါ်တော်မူပြီ။

တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ ဘဒန္တေတိ၊ အရှင်ဘုရား ဟူ၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏ (စကားတော်ကို)။ ပစ္စဿောသုံ၊ ရှေးရှူနာယူကုန်ပြီ။

ဘဂဝါ၊ သည်—

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ အနတ္တာ၊ အတ္တ-မဟုတ်။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒဉ္စ ရူပံ၊ ဤရုပ်သည်လည်း။ (ဆိုအပ်လတ္တံ့သောဝေဒနာ သညာစသည်ကိုဆည်း။) အတ္တာ၊ သတ္တသည်။ အဘဝိဿ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။ ဣဒံ ရူပံ၊ ဤရုပ်သည်။ အာဗာဓာယ၊ နာကျင်ခြင်းငှါ။ န သံဝတ္တေယျ၊ မဖြစ်ရာ။ ရူပေ၊ ရုပ်၌။

“မေ၊ ငါ၏။ ရူပံ၊ သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဟောတု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ မေ၊ ငါ၏။ ရူပံ၊ သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ မာ အဟောသီတိ၊ မဖြစ်ပါလင့်” ဟူ၍။ လဗ္ဘေထ စ၊ တောင့်တတိုင်းရလည်းရအပ်ရာ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယသ္မာ စ ခေါ၊ အကြင့်ကြောင့်။ ရူပံ၊ သည်။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ရူပံ၊ သည်။ အာဗာဓာယ၊ နာကျင်ခြင်းငှါ။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ရူပေ၊ ရုပ်၌။

“မေ၊ ငါ၏။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဟောတု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ မေ၊ ငါ၏။ ရူပံ၊ သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ မာ အဟောသီတိ၊ မဖြစ်ပါလင့်ဟူ၍။ န စ လဗ္ဘတိ၊ တောင့်တတိုင်းရလည်းမရအပ်။ (ရုပ်သည် အတ္တမဟုတ်သည့်အတွက် နာကျင်ခြင်းဖြစ်ရုံမက မနာပါလင့်ဟူ၍ တောင့်တတိုင်းလည်း မရအပ် မရနိုင်ဟူလို။)

ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒဉ္စ ဝေဒနာ၊ ဤဝေဒနာသည်လည်း။ ( ဣဒဉ္စဧသာစဟုလိင်တူအောင်ပြင်၍ပေးလိုကပေး ရူ-အလိုကားပြင်ရန်မလို)။ အတ္တာ၊ အတ္တသည်။ အဘဝိဿ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။ ဣဒံ ဝေဒနာ၊ ဤဝေဒနာသည်။ အာဗာဓာယ၊ နာကျင်ခြင်းငှါ။ န သံဝတ္တေယျ၊ မဖြစ်ရာ။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၌။

“မေ၊ ငါ၏။ ဝေဒနာ၊ သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဟောတု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ မေ၊ ငါ၏။ ဝေဒနာ၊ သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ မာ အဟောသီတိ၊ မဖြစ်ပါလင့်” ဟူ၍။ လဗ္ဘေထ စ၊ တောင့်တတိုင်းရလည်းရအပ်ရာ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယသ္မာ စ ခေါ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဝေဒနာ၊ သည်။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဝေဒနာ၊ သည်။ အာဗာဓာယ၊ နာကျင်ခြင်းငှါ။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၌။

“ မေ၊ ငါ၏။ ဝေဒနာ၊ သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဟောတု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ မေ၊ ငါ၏။ ဝေဒနာ၊ သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ မာ အဟောသီတိ၊ မဖြစ်ပါလင့်” ဟူ၍။ န စ လဗ္ဘတိ၊ တောင့်တတိုင်းရလည်းမရအပ်။

သညာ၊ သညာသည်။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်။ ပ။ သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်ကုန်။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒဉ္စ သင်္ခါရာ၊ ဤသင်္ခါရတို့သည်လည်း။ (လိင်ဝုစ် ကိုက်ညီစေရန် ဣဒဉ္စကို ဣမေစ ဟူ၍သော်လည်းပြင်ပေး။ ရူ-အလိုကား ပြင်ရန်မလို၊ ဣမ၏ကာရိယ နပုံသကမဟုတ်ကြောင်းကို ပကတိစဿသုတ်၌ဖွင့်ဆိုသောကြောင့်တည်း။) အတ္တာ၊ အတ္တသည်။ အဘဝိဿံသု၊ ဖြစ်ကုန်ငြားအံ့။ ဣဒံ ဣမေ သင်္ခါရာ၊ ဤသင်္ခါရတို့သည်။ အာဗာဓာယ၊ နာကျင်ခြင်းငှါ။ န သံဝတ္တေယျုံ၊ မဖြစ်ကုန်ရာ။ သင်္ခါရေသု၊ သင်္ခါရတို့၌။

“မေ၊ ငါ၏။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဟောန္တု၊ ဖြစ်စေကုန်သတည်း။ မေ၊ ငါ၏။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မာ အဟေသုန္တိ၊ မဖြစ်ပါကုန်လင့်” ဟူ၍။ လဗ္ဘေထ စ၊ တောင့်တတိုင်း ရလည်းရအပ်ရာ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယသ္မာ စ ခေါ၊ အကြင်ကြောင့်။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်ကုန်။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ အာဗာဓာယ၊ နာကျင်ခြင်းငှါ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ သင်္ခါရေသု၊ သင်္ခါရတို့၌။

“မေ၊ ငါ၏။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဟောန္တု၊ ဖြစ်စေကုန်သတည်း။ မေ၊ ငါ၏။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ မာ အဟေသုန္တိ၊ မဖြစ်ပါကုန်လင့်” ဟူ၍။ န စ လဗ္ဘတိ၊ တောင့်တတိုင်း ရလည်းမရအပ်။

ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒဉ္စ ဝိညာဏံ၊ ဤဝိညာဏ်သည်လည်း။ အတ္တာ၊ အတ္တသည်။ အဘဝိဿ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။ ဣဒံ ဝိညာဏံ၊ ဤဝိညာဏ်သည်။ အာဗာဓာယ၊ နာကျင်ခြင်းငှါ။ န သံဝတ္တေယျ၊ မဖြစ်ရာ။ ဝိညာဏေ၊ ဝိညာဏ်၌။

“မေ၊ ငါ၏။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဟောတု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ မေ၊ ၏။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ မာ အဟောသီတိ၊ မဖြစ်ပါလင့်” ဟူ၍။ လဗ္ဘေထ စ၊ တောင့်တတိုင်း ရလည်းရအပ်ရာ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယသ္မာ စ ခေါ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ အာဗာဓာယ၊ နာကျင်ခြင်းငှါ။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝိညာ‌ဏေ၊ ၌။

“မေ၊ ၏။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဟောတု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ မေ၊ ၏။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ မာ အဟောသီတိ၊ မဖြစ်ပါလင့်” ဟူ၍။ န စ လဗ္ဘတိ၊ တောင့်တတိုင်း ရလည်း မရအပ်။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တံ၊ ထိုမေးအပ်လတ္တံ့သည်ကို။ ကိံ မညထ၊ အသို့မှတ်ထင်ကုန်သနည်း။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ နိစ္စံ ဝါ၊ မြဲသလော။ အနိစ္စံ ဝါ၊ မမြဲသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။ (ဝါသဒ္ဒါ ဝိဘာဝနတ္ထ ပါရာဇိကဏ် ဝေရဉ္ဇာကဏ္ဍ-ဋ္ဌ။)

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အနိစ္စံ၊ မမြဲပါ။

ပန၊ နောက်ထပ် တစ်ခုမေးဦးအံ့။ ယံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ တံ၊ ထို (မမြဲသော) ရုပ်သည်။ ဒုက္ခ ဝါ၊ ဆင်းရဲလော။ သုခံ ဝါ၊ ချမ်းသာလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲတည်း။

ပန၊ နောက်ထပ်တစ်ခုမေးဦးအံ့။ ယံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိ၏။ တံ၊ ထိုမြဲလည်းမမြဲ, ဆင်းလည်းဆင်းရဲ, ဖောက်ပြန်လည်း ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိသော ရုပ်ကို။

“ဧတံ၊ ဤရုပ်သည်။ မမ၊ ငါ၏ ရုပ်တည်း။ ဧသော၊ ဤ (ရုပ်) သည်။ အဟံ၊ ငါသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ဧသော၊ ဤ (ရုပ်) သည်။ မေ၊ ငါ၏။ အတ္တာတိ၊ အတ္တတည်း” ဟူ၍။ သမနုပဿိတုံ၊ အဖန်တလဲလဲရှုခြင်းငှါ။ ကလ္လံ နု၊ သင့်ပါမည်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏ (ဣတိ= ကြေ)။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧတံ၊ ဤသို့ရှုခြင်းသည်။ နော ဟိ၊ မသင့်ပါ။

ဝေဒနာ၊ သည်။ သညာ၊ သည်။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ နိစ္စံ ဝါ၊ မြဲသလော။ အနိစ္စံ ဝါ၊ မမြဲသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ အနိစ္စံ၊ မမြဲပါ။

ပန၊ နောက်ထပ်တစ်ခု မေးဦးအံ့။ ယံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ တံ၊ ထို (မမြဲသော) ဝိညာဏ်သည်။ ဒုက္ခံ ဝါ၊ ဆင်းရဲသလော။ သုခံ ဝါ၊ ချမ်းသာသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲတည်း။

ပန၊ နောက်ထပ်တစ်ခုမေးဦးအံ့။ ယံ၊ အကြင် ဝိညာဏ်သည်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိ၏။ တံ၊ ထို (မြဲလည်း မမြဲ, ဆင်းလည်း ဆင်းရဲ, ဖောက်လွဲလည်း ဖောက်ပြန်ခြင်း သဘောရှိသော) ဝိညာဏ်ကို။

“ဧတံ၊ ဤ ( ဝိညာဏ်သည် ) သည်။ မမ၊ ငါ၏ဥစ္စာတည်း။ ဧသော၊ ဤ ( ဝိညာဏ်သည်) သည်။ အဟံ၊ ငါသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ဧသော၊ ဤ (ဝိညာဏ်သည်) သည်။ မေ၊ ငါ၏။ အတ္တာတိ၊ အတ္တတည်း” ဟူ၍။ သမနုပဿိတုံ၊ အဖန်တလဲလဲ ရှုခြင်းငှါ။ ကလ္လံ နု၊ သင့်ပါမည်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏ (ဣတိ ကြေ)။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧတံ၊ ဤသို့ရှုခြင်းသည်။ နော ဟိ၊ မသင့်ပါ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဣဟ၊ ဤလောက၌။ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ၊ အတိတ်အနာဂတ်, ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။ အဇ္ဈတ္တံ ဝါ၊ အဇ္ဈတ္တသန္တာန်၌မူလည်းဖြစ်သော။ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ၊ အပသန္တာန်၌မူလည်းဖြစ်သော။ သြဠာရိကံ ဝါ၊ ရုန့်ရင်းသည်မူလည်းဖြစ်သော။ သုခုမံ ဝါ၊ သိမ်မွေ့သည်မူလည်းဖြစ်သော။ ဟီနံ ဝါ၊ ယုတ်သည်မူလည်းဖြစ်သော။ ပဏီတံ ဝါ၊ မြတ်သည်မူလည်းဖြစ်သော။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ယံ ရူပံ၊ အကြင် ရုပ်သည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) ဒူရေ ဝါ၊ ဝေးသည်မူလည်းဖြစ်သော။ သန္တိကေ ဝါ၊ နီးသည်မူလည်းဖြစ်သော။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ယံ ရူပံ၊ အကြင် ရုပ်သည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ဧတံ ရူပံ၊ ထိုရုပ်ကို။

“ဧတံ၊ ဤရုပ်သည်။ န မမ၊ ငါ၏ ဥစ္စာ မဟုတ်။ ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။ အဟံ၊ ငါသည်။ န အသ္မိ၊ မဖြစ်။ ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။ မေ၊ ငါ၏။ န အတ္တာတိ၊ အတ္တမဟုတ်” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။ သမ္မပ္ပညာယ၊ ဝိပဿနာပညာမဂ်ပညာဖြင့်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ရှုမှတ်ထိုက်၏။

အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နာ၊ အတိတ်, အနာဂတ်, ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။ အဇ္ဈတ္တံ ဝါ၊ အဇ္ဈတ္တသန္တာန်၌မူလည်းဖြစ်သော။ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ၊ အပသန္တာန်၌မူလည်းဖြစ်သော။ ကာစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ယာ ဝေဒနာ၊ အကြင်ဝေဒနာ သည်။ ပ။ ဒူရေ ဝါ၊ ဝေးသည်မူလည်းဖြစ်သော။ သန္တိကေ ဝါ၊ နီးသည်မူလည်းဖြစ်သော။ ကာစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ယာ ဝေဒနာ၊ အကြင် ဝေဒနာသည်။ ( အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)

သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံသော။ ဧတံ ဝေဒနာ၊ ထိုဝေဒနာကို (ဧတံ လိင်္ဂဝိပလ္လာသ)။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။ သမ္မပ္ပညာယ၊ ဖြင့်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ရှုမှတ်ထိုက်၏။ (သဗ္ဗာ ဝေဒနာကိုငဲ့၍ ဒဋ္ဌဗ္ဗာဟု ရှိသင့်သော်လည်း ဒေသနာသောတ၏ အစွမ်းအားဖြင့် သို့မဟုတ် လိင်္ဂဝိပလ္လာသအားဖြင့် ဒဋ္ဌဗ္ဗံဟု ရှိသည်။ နောက်၌လည်း ဤနည်း။)

ကာစိ၊ အချို့သော။ ယာ သညာ၊ အကြင် သညာသည်။ ပ။ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နာ၊ အတိတ်, အနာဂတ်, ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်ကုန်သော။ ကေစိ၊ အချို့ ကုန်သော။ သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။ (အတ္တိ၊ ရှိကုန်၏။) အဇ္ဈတ္တံ ဝါ၊ အတ္တသန္တာန်၌မူလည်းဖြစ်သော။ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ၊ အပသန္တာန်၌မူလည်းဖြစ်သော။ ကေစိ၊ ကုန်သော။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ (အတ္ထိ၊ ကုန်၏။)။ ပ။ ဒူရေဝါ၊ ဝေးသည်မူလည်းဖြစ်သော။ သန္တိကေဝါ၊ နီးသည်မူလည်းဖြစ်သော။ ကေစိ၊ ကုန်သော။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ (အတ္ထိ၊ ကုန်၏။) သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဧတံ သင်္ခါရာ၊ ထိုသင်္ခါရတို့ကို။ (ဧတံကား လိင်္ဂနှင့် ဝစနဝိပလ္လာသ။)

“ဧတံ၊ ဤ (သင်္ခါရ) သည်။ န မမ၊ ငါ၏ဥစ္စာမဟုတ်။ ဧသော၊ ဤ (သင်္ခါရ) သည်။ အဟံ၊ ငါသည်။ န အသ္မိ၊ မဖြစ်။ ဧသော၊ ဤ (သင်္ခါရ) သည်။ မေ၊ ငါ၏။ န အတ္တာတိ၊ အတ္တ-မဟုတ်”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။ သမ္မပ္ပညာယ၊ ဖြင့်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ရှုမှတ်ထိုက်၏။ (လိင်္ဂ , ဝစနဒွယဝိပလ္လာသ။)

အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ၊ အတိတ်, အနာဂတ်, ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ယံ ဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) အဇ္ဈတ္တံ ဝါ၊ အဇ္ဈတ္တသန္တာန်၌မူလည်းဖြစ်သော။ ဗဟိဒ္ဓါဝါ၊ အပသန္တာန်၌မူလည်းဖြစ်သော။ သြဠာရိကံဝါ၊ ရုန့်ရင်းသည်မူလည်းဖြစ်သော။ သုခုမံဝါ၊ သိမ်မွေ့သည်မူလည်းဖြစ်သော။ ဟီနံ ဝါ၊ ယုတ်သည်မူလည်းဖြစ်သော။ ပဏီတံ ဝါ၊ မြတ်သည်မူလည်းဖြစ်သော။ ကိဉ္စိ၊ သော။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) ဒူရေ ဝါ၊ ဝေးသည်မူလည်းဖြစ်သော။ သန္တိကေ ဝါ၊ နီးသည်မူလည်းဖြစ်သော။ ကိဉ္စိ၊ သော။ ယံ ဝိညာဏံ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ဧတံ ဝိညာဏံ၊ ထိုဝိညာဏ်ကို။

“ဧတံ၊ ဤ (ဝိညာဏ်)သည်။ န မမ၊ ငါ၏ဥစ္စာမဟုတ်။ ဧသော၊ ဤ (ဝိညာဏ်) သည်။ အဟံ၊ ငါသည်။ န အသ္မိ၊ မဖြစ်။ ဧသော၊ ဤ (ဝိညာဏ်) သည်။ မေ၊ ငါ၏။ န အတ္တာတိ၊ အတ္တမဟုတ်” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။ သမ္မပ္ပညာယ၊ ဖြင့်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ရှုမှတ်ထိုက်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း။ ပဿံ၊ ရှုသည်ရှိသော်။ သုတဝါ၊ အာဂမ အဓိဂမဟူသော သုတရှိသော။ ဝါ၊ နာခံမှတ်သား ဆောင်ထားမှုရှိသော။ အရိယသာဝကော၊ အရိယာဖြစ်သောတပည့်သည်။ ဝါ၊ အရိယာ၏တပည့်သည် ၁။အရိယော သာဝကော အရိယသာဝ‌ကော၊ အရိယဿ ဝါ သာဝကော အရိယသာဝကောဟုပြု။ အရိယာရှစ်ယောက်ကောက်၊ ပုထုဇဉ်ကို သောတာပန်၌သွင်း မ-၁-၉-၂၀၊ အံ ၁-၅၁-ပါဠိ-ဋ္ဌ-ဋီ၊ သံ-၂-၂၀-ဋ္ဌ- ဋီ၊ ဣတိဝုတ္တက ဋ္ဌ ဂ၂-ပိုဒ် ၂၃ဂ-နှာရှု။ ရူပသ္မိမ္ပိ၊ ရုပ်၌လည်း။ နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ငြီးငွေ့၏။ ဝေဒနာယပိ၊ ဝေဒနာ၌လည်း။ နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ၏။ သညာယပိ၊ သညာ၌လည်း။ နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ၏။ သင်္ခါရေသုပိ၊ သင်္ခါရတို့၌လည်း။ နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ၏။ ဝိညာဏသ္မိမ္ပိ၊ ဝိညာဏ်၌လည်း။ နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ၏။

နိဗ္ဗိန္ဒံ၊ ငြီးငွေ့ခြင်းကြောင့်။ ဝိရဇ္ဇတိ၊ တပ်ခြင်းကင်း၏။

ဝိရာဂါ၊ တပ်ခြင်းကင်းခြင်းကြောင့်။ ဝိမုစ္စတိ၊ ကိလေသာတို့မှလွတ်၏။

ဝိမုတ္တသ္မိံ၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်ပြီးသော်။ (မေ၊ ငါ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။) “ဝိမုတ္တံ၊ ကိလေသာတို့မှလွတ်ပြီ”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဉာဏံ၊ အသိဉာဏ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

“ဇာတိ၊ ပဋိသန္ဓေသည်။ ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မဂ်ဟူသောမြတ်သောအကျင့်ကို။ ဝုသိတံ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပြီ၊ ကရဏီယံ၊ ပြုဖွယ်ကိစ္စကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ ဣတ္ထတ္တာယ၊ ဤတစ်ဆယ့်ခြောက်ချက် မဂ်ကိစ္စအလို့ငှါ။ အပရံ၊ တစ်ပါးသောပြုဖွယ်ကိစ္စသည်။ ( တနည်း ဣတ္ထတ္တာယ၊ ဤဘဝမှ။ အပရံ၊ တစ်ပါးသောဘဝသည်။) န၊ မရှိ။” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ ဟောတော်မူ၏။

ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣဒံ၊ ဤစကားတော်ကို။ အဝေါစ၊ ဟောတော်မူပြီ။

ပဉ္စဝဂ္ဂိယာ၊ ငါးယောက်အစုရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ အတ္တမနာ၊ ပီတိသောမနဿတို့ဖြင့်ယူအပ်သော စိတ်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်သောတရားကို။ အဘိနန္ဒုံ၊ နှစ်သက်ကုန်ပြီ။

ဣမသ္မိံစ ပန ဝေယျာကရဏသ္မိံ၊ (ဂါထာမဖက် သက်သက်သော) ဤဖြေဆိုချက်ကို ၂။[သကလမ္ပိ အဘိဓမ္မပိဋကံ နိဂ္ဂါထကံ သုတ္တံ၊ ယဉ္စ အညမ္ပိ အဋ္ဌဟိ အင်္ဂေဟိ အသင်္ဂဟိတံ ဗုဒ္ဓဝစနံ၊ တံ “ဝေယျာကရဏ” န္တိ ဝေဒိတဗ္ဗံ။ (သီ-ဋ္ဌ ၂၅- နှာ)] ။ ဘညမာနေ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်ရှိသော်။ ပဉ္စဝဂ္ဂိယာနံ၊ ငါးယောက်အစုရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့၏။ အာသဝေဟိ၊ အာသဝေါတရားတို့သည် ၃။[ သာရတ္ထ-ဋီ-၁-နှာ ၄၄၇-နှင့်အညီပေးသည်။ ဤဋီကာနည်းမှတစ်ပါး ဝိမုစ္စိံ သုကို ဒိဝါဒိဂဏိကကတ္တုရုပ်အာသဝေဟိကို မုစဓာတ်၏အယှဉ် အပါဒါနတ္ထကြံ၍ “အနုပါဒါယ၊၍။ အာသဝေဟိ၊ တို့မှ။ စိတ္တာနိ၊ တို့သည်။ ဝိမုစ္စံ သု၊ လွတ်ကုန်ပြီ”ဟူ၍လည်းပေးကြ၏။] ။ (အာသဝေဟီတိ ကတ္တုအတ္ထေ ကရဏနိဒ္ဒေသော။) အနုပါဒါယ၊ အာရုံပြုသော အားဖြင့် မယူမူ၍။ (အနုပါဒါယ အာရမ္မဏဝသေန အဂ္ဂဟေတွာ။) စိတ္တာနိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်တို့ကို။ (စိတ္တာနီတိ ပစ္စတ္တဗဟုဝစနံ။) ဝိမုစ္စိံ သု၊ လွှတ်အပ်ကုန်ပြီ။ (ဝိမုစ္စိံ သူတိ ကမ္မသာဓနံ။) ဣတိ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ ကြားလိုက်ရပါ၏။ (နာခံမှတ်သားဆောင်ထားအပ်ပါပြီ)။ (ဧဝံ မေ သုတံမှ သုတံ၌ ပြန်စပ်။)

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။