“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဝေါ၊ သင်တို့အား။ ဂန္ဓဗ္ဗကာယိကေ၊ အနံ့ကိုသုံးဆောင်ကုန်သော နတ်တို့၏အပေါင်း၌ ယှဉ်ကုန်သော

၁။မူလဂန္ဓာဒိဘေဒံ ဂန္ဓံ အဝန္တိ အပယုဉ္ဇန္တီတိ ဂန္ဓဗ္ဗာ၊ တေသံ ကာယော သမူဟော ဂန္ဓဗ္ဗကာယောဂန္ဓဗ္ဗဒေဝနိကာယော၊ စာတုမဟာရာဇိကေသု ဧကိယာဝ တေ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ တပ္ပရိပန္နတာယ တတ္ထ ဝါ နိယုတ္တာတိ ဂန္ဓဗ္ဗကာယိကာ။ဋီ။ ဂန္ဓံ အဝန္တိ အပယုဉ္ဇန္တီတိ ဂန္ဓဗ္ဗာ ဟု ဋီကာဆရာသည် ဂန္ဓ+အဝ ဓာတ်ဟု ယူပြီးလျှင် အဝဓာတ်ကို တဖန် အပယုဉ္ဇန္တိဟု ယုဇ ဓာတ်နှင့်ဖွင့်ဆိုပြန်လေသည်၊ ထိုအဖွင့်အတိုင်း ဆီလျော်အောင် ကြံလျှင် အဝဓာတ်ကို ဣစ္ဆတ္ထယူလျက် “ဂန္ဓံ၊ အနံ့ကို။ အဝန္တိ၊ အလိုရှိကုန်” ၏။ ဟု အနက်ပြန်၍ “ဘောတ္တုံ၊ ငှါ” ဟု ပါဌသေသထည့်ကာ “အပယုဉ္ဇန္တိ၊ အလိုရှိကုန်၏” ဟု အနက်ပြန်လျှင် ဋီကာပါဌ်ရှိအတိုင်း သင့်လျော်ရာ၏၊ သို့ရာတွင် မဖြစ်သည်ကို အဖြစ်ပေးရသော အနက်သာဖြစ်ပေသည်။

ဂန္ဓံ အဗ္ဗတိ ပရိဘုဉ္ဇတီတိ ဂန္ဓဗ္ဗော၊ အဘိဓာန် ဋီ ၁၃-ဂါထာဖွင့်။

ဂန္ဓံ အဗ္ဗန္တိ ပရိဘုဉ္ဇန္တီတိ ဂန္ဓဗ္ဗာ၊ ဒီ-ဋီ ၂-၉၄-နှာ တို့ကိုထောက်လျှင် ဤသံယုတ်ဋီကာပါဌ်၌ “အပနှင့်ဥပ”“ယ နှင့် ဘ” မှားယွင်းနေပုံရပေသည် သို့အတွက် ဤ၌ ဓာန်ဋီ၊ ဒီ ဋီတို့ ရှိသည့်အတိုင်းသာ အနက်ပေးလိုက်၏။ ဂန္ဓံ အဝန္တီတိ ဂန္ဓဗ္ဗာ၊ ဂန္ဓဗ္ဗာနံ ကာယော ဂန္ဓဗ္ဗကာယော၊ ဂန္ဓဗ္ဗကာ နိယုတ္တာ ဂန္ဓဗ္ဗကာယိကာဟု ပြု။

။ ဒေဝေ၊ နတ်တို့ကို။ ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။

သန္တိ၊ ကုန်၏။ ဖေဂ္ဂုဂန္ဓေ၊ အကာ၌။ ပ။ တစဂန္ဓေ၊ အခွံနံ့၌။ ပ။ ပပဋိကဂန္ဓေ၊ အပွေးနံ့၌။ ပ။ ပတ္တဂန္ဓေ၊ အရွက်နံ့၌။ ပ။ ပုပ္ဖဂန္ဓေ၊ အပွင့်နံ့၌။ ပ။ ဖလဂန္ဓေ၊ အသီးနံ့၌။ ရသဂန္ဓေ၊ အရသာနံ့၌။ ဂန္ဓဂန္ဓေ၊ အမြစ်နံ့ စသော အနံ့တို့၏အနံ့၌

၃။ဂန္ဓဂန္ဓေတိ မူလာဒိဂန္ဓာနံ ဂန္ဓေ၊ ယဿ ဟိ ရုက္ခဿ သဗ္ဗေသမ္ပိ မူလာဒီနံ ဂန္ဓောအတ္ထိ၊ သော ဣဓဂန္ဓော နာမ။ တဿ ဂန္ဓဿ ဂန္ဓေ၊ တသ္မိံ အဓိဝတ္ထာ။ဋ္ဌ။ ဂန္ဓ ဂန္ဓေတိ ဂန္ဓာနံ ဂန္ဓသမုဒါယေ။ပ။ ပုဗ္ဗေ ဟိ မူလဂန္ဓေတိ အာဒိနာ ရုက္ခာနံ အဝယဝဂန္ဓော ဂဟိတော၊ ဣဓ ပန သဗ္ဗသော ဂဟိတတ္တာ သမုဒါယဂန္ဓောဝေဒိတဗ္ဗော။ဋီ။

ရှေး “မူလဂ‌န္ဓေ” စသည်ဖြင့် သစ်ပင်တို့၏ တစိတ်နံ့ကို ယူအပ်၏။ ဤ “ဂန္ဓဂန္ဓေ” ဖြင့် အမြစ်နံ့မှစ၍ အနံ့အားလုံးကို ယူအပ်၏ဟူလို။

။ အဓိဝတ္ထာ၊ ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ တို့သည်။