သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ သာဝတ္ထိနိဒါန်းတည်း။

ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နောခေါ၊ နေသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ယေန၊ အကြင်အကြောင်း အထောက်အပံ့ဖြင့်။ ဧကဒါ၊ တစ်ရံတစ်ခါ၌။ သီတံ၊ အေးခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သော ဟေတု၊ ထိုအကြောင်းသည်။ ကောနု ခေါ၊ အဘယ်ပါနည်း။ သော ပစ္စယော၊ ထိုအထောက်အပံ့သည်။ ကော နု ခေါတိ၊ အဘယ်ပါနည်း” ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သီတဝလာဟကာ နာမ၊ အေးအောင်ပြုတတ်သောကြောင့် သီတဝလာဟကမည်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။

တေသံ၊ ထိုနတ်တို့၏။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။

“မယံ၊ ငါတို့သည်။ သကာယ၊ မိမိဥစ္စာဖြစ်သော။ ရတိယာ၊ မွေ့လျော်ခြင်းဖြင့်။ ယံ နူန ဝသေယျာမာတိ၊ နေရပါကုန်မူကား ကောင်းလေစွ” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့သောအကြံသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (တဒါ၊ ထိုအခါ၌။) တေသံ၊ ထိုသီတဝလာဟကနတ်တို့၏။ တံ စေတောပဏိဓိံ၊ ထိုစိတ်၏တောင့်တခြင်းကို ၁။စေတောပဏိဓိမနွာယာတိ စိတ္တဋ္ဌပနံ အာဂမ္မ။ဋ္ဌ။ စိတ္တဋ္ဌပနန္တိ “သီတံ ဟောတူ” တိ ဧဝံ စိတ္တဿ ဥပ္ပါဒနံဋီ-တို့၌ကား အဓိပ္ပါယတ္ထ မျှသာ။ ။ အနွာယ၊ စွဲ၍။ သီတံ၊ အေးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ယေန၊ ဖြင့်။ ဧကဒါ၊ ၌။ သီတံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

သော ဟေတု၊ သည်။ အယံ ခေါ၊ ဤသည်တည်း။ သော ပစ္စယော၊ သည်။ အယံ၊ ဤသည်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။

တေပညာသမံ၊ ၅၃-သုတ်မြောက်တည်း။