( ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤနကုလပိတုသုတ်ကို။)
မေ၊ တပည့်တော် အာနန္ဒာသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သုတံ၊ နာခံမှတ်သားဆောင်ထားအပ်ပါပြီ။
ဧကံ၊ တစ်ပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဘဂ္ဂေသု၊ ဘဂ္ဂတိုင်းတို့၌။
သုသုမာရဂိရေ၊ သုသုမာရဂိရမြို့၌။
မိဂဒါယေ၊ သားတို့အား ဘေးမဲ့ပေးရာ ဖြစ်သော။
ဘေသကဠာဝနေ၊ ဘေသကဠာတော၌။
၁။ဧကောပိ ဇနပဒေါ ရူဠှီဝသေန ဘဂ္ဂါတွေဝ ဝုစ္စတိ အဖွင့်ဋီကာ၏ အဓိပ္ပါယ်, သဒ္ဒါ အဆုံး အဖြတ်အကျယ်ကို မောဂ္ဂလ္လာန် ဏာဒိကဏ္ဍ ၁၉-သုတ် နိဿယ၌ရှု။ သုသုမာရဂိရ, ဘေသကဠာဝနတို့၏ အဓိပ္ပါယ်ကိုလည်း ဤသုတ်အဖွင့် ဋ္ဌ- ဋီနှင့် ဥပရိပဏ္ဏာသ သီဟနာဒဝဂ် အနုမာနသုတ် ဋ္ဌ- ဋီတို့၌ ရှုလေ။
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
အထ ခေါ၊ ထိုသို့ နေတော်မူသောအခါ၌။
နကုလပိတာ၊ နကုလပိတုမည်သော။
ဂဟပတိ၊ ဒါယကာသည်။
၂။နကုလမည်သော သားငယ်ကို အစွဲပြု၍ ခေါ်တင်သော အမည် ဖြစ်သတတ်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိတော်မူ၏။)
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဝါ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်ပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်ပြီးနောက်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
အဘိဝါဒေတွာ၊ ရိုသေစွာရှိခိုး၍။
ကေမန္တံ၊ တစ်ခုသော သင့်ရာအရပ်၌။
နိသီဒိ၊ ထိုင်လေပြီ။
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နော၊ ထိုင်ပြီးသော။
နကုလပိတာ ဂဟပတိ၊ နကုလပိတု ဒါယကာသည်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို—
“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
ဇိဏ္ဏော၊ အိုမင်းသည်။
ဝုဍ္ဎော၊ (အရွယ်အားဖြင့်)ကြီးသည်။
မဟလ္လကော၊ (အသက်အားဖြင့်) ကြီးသည်။
အဒ္ဓဂတော၊ အချိန်သုံးမျိုးသို့ရောက်သည်။
၀ယော အနုပ္ပတ္တော၊ (တတိယ) အရွယ်သို့ရောက်သည်။
အာတုရ ကာယော၊ နာကျင်ကိုက်ခဲသောကိုယ်ရှိသည်။
အဘိက္ခဏာတင်္ကော၊ အမြဲမပြတ် နှိပ်စက်တတ် သောရောဂါရှိသည်။
အသ္မိ၊ ပြင်ပါ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
အဟံ ပန၊ သည်ကား။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား၎င်း။
မနောဘာဝနီယာနံ၊ ကြည်ညိုစိတ်ကို တိုးပွါးစေတတ်ကုန်သော။
ဘိက္ခူနံ စ၊ ရဟန်းတော်တို့အား၎င်း။
အနိစ္စဒဿာဝီ ခေါ၊ အမြဲမပြတ် ဖူးမြော်ခွင့် ရလေ့မရှိသူပါတည်း။
၁။အနိစ္စဒဿာဝီဟု ပါဌ်ရှိတိုင်းပေးလိုက်သည်။ ဋ္ဌ၌ “အနိစ္စဒဿာဝီတိ တာယ အာတုရတာယ ဣစ္ဆိတိစ္ဆိတက္ခဏေ အာဂန္တုံ အသက္ကောန္တော ကဒါစိဒေ၀ ဒဋ္ဌုံ လဘာမိ၊ န သဗ္ဗကာသန္တိ အတ္ထော” ဟု ဖွင့်၏။ အင်္ဂလိပ်မူ၌ “အဓိဋ္ဌဒဿာဝီ” ဟု န-နေရာ၌ ဒန္တဇ စတုတ္ထက္ခရာ ဓ-နှင့်ရှိသည်။ ဤအလို“ရံဖန်ရံခါ၌သာဖူးမြော်နိုင်သူပါတည်း”ဟု ပေး။ ဤနေရာ၌ အဓိဋ္ဌ (အဓိ, ဣ, ရိစ္စ) ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရံဖန်ရံခါ၌သာ ဖြစ်သည်ဟုအဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။ သံယုတ် ၃-၃၉ဂ (ဒုတိယဆိဂ္ဂဠယုဒသုတ်)၌ မနုဿတ္တဒုလ္လဘ, ဗုဒ္ဓပ္ပါဒဒုလ္လဘကို လိပ်ကာဏ်းကွင်းစွပ်ဥပမာပြ၍ “ဧဝံ အဓိစ္စမိဒံ ဘိက္ခဝေ”ဟု ဟောတော်မူသည်။ အဓိစ္စသည် အဘိဏှ၏ အပြန် (ဆန့်ကျင်ဖက်) ဖြစ်သည်။ “အဓိစ္စာပတ္တိကော ပုဂ္ဂလော ဇာနိတဗ္ဗော ၊အဘိဏှာပတ္တိကော ပုဂ္ဂလာ ဇာနိတဗ္ဗော” (ဝိ ၅၊ ၂၁၁) “အဓိစ္စာပတ္တိကော နာမ ကဒါစိ ကရဟစိ အာပတ္တိံ အာပဇ္ဇတိ။ (ဝိ၊ ဋ္ဌ ၄၊ ၁၅ဂ) မ-ဋ္ဌ ၃၊ ၁၀ဂ ၌လည်း ဤနည်း၊ ဤ ဋ္ဌ-အဖွင့်အရကား အနိစ္စဖြစ်မည် အဓိစ္စဖြစ်မည် မသိသာလှသော်လည်း “ကဒါစိဒေဝ”ကို ထောက်၌သော်၎င်း, အရာဌာနနှင့် ဂန္တန္တရကို ထောက်၍သော်၎င်း အဓိဋ္ဌဒဿာဝီဟု ဒန္တဇစတုတ္ထဓ-နှင့်ရှိလျှင် ပို၍ ကောင်းလှ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဘဂဝါ၊ သည်။
မံ၊ တပည့်တော်ကို။
ဩဝဒတု၊ ဆုံးမတော်မူပါ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဘဂဝါ၊ သည်။
မံ၊ ကို။
အနုသာသတု၊ အထပ်ထပ်ဆုံးမတော်မူပါ။
ယံ၊ ယင်းသို့ဆုံးမခြင်းသည်။
မမ၊ တပည့်တော်၏။
ဒီဃရတ္တံ၊ ရည်မြင့်စွာသော ကာလပတ်လုံး။
ဟိတာယ၊ အစီးအပွါးအလို့ငှါ။
သုခါယ၊ ချမ်းသာခြင်းငှါ။
အဿာတိ၊ ဖြစ်ရာပါ၏”ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
(ဧတဒဝေါစ-၌ ပြန်စပ်။
ဂဟပတိ၊ ဒါယကာ။
ဧတံ၊ ထိုစကားသည်။
ဧဝံ၊ သင် ဆိုတိုင်း ဟုတ်ပေ၏။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ဧတံ၊ သည်။
ဧဝံ၊ ၏။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
အာတုရော၊ နာကျင်ကိုက်ခဲသော။
(နှိပ်စက်တတ်သော ဟုလည်း သဒ္ဒတ္ထပေး။)
အယံ ဟိ ကာယော၊ ဤခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည်ကား။
အဏ္ဍဘူတော၊ အဥသဖွယ်ဖြစ်၏ (အားနည်း၏ ဟူလို)။
ပရိယောနဒ္ဓေါ၊ အရေပါးမျှဖြင့်သာလျှင် ထက်ဝန်းကျင်မြှေးရှက်အပ်၏။
(အယံ ကာယော၊ သည်။
အဏ္ဍဘူတော၊ သည်ဖြစ်၍။
ပရိယောနဒ္ဓေါ၊ သည်ဖြစ်၍။
အာတုရော ဟိ အာတုရော ဧဝ၊ နှိပ်စက်တတ်သည်သာတည်း ဟုသော်လည်းပေး။)
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ဟိ၊ မှန်လှ၏။
ဣမံ ကာယံ၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာကို။
ပရိဟရန္တော၊ လက်ခံသိမ်းပိုက်သော။
ယော၊ အကြင်သူသည်။
မုဟုတ္တမ္ပိ၊ တမုဟုတ် (တခဏ) မျှလည်း။
အာရောဂျံ၊ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုမရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။
ပဋိဇာနေယျ၊ ဝန်ခံငြားအံ့။
(ဧဝံ၊ ဤသို့ ဝန်ခံလတ်သော်။)
ဗာလျာ၊ မိုက်မဲသည်၏ အဖြစ်ကို။
အညတြ၊ ကြဉ်၍။
ကိံ၊ အဘယ်မှာ ဖြစ်နိုင်ပါတော့အံ့နည်း။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
တေ၊ သင်သည်။
“မေ၊ ငါသည်။
အာတုရကာယဿ၊ နှိပ်စက်တတ်သော ကိုယ်ရှိသည်။
သတော၊ ဖြစ်သော်လည်း။
မေ၊ ငါ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်ကား။
အနာတုရံ၊ နှိပ်စက်မှု (နာကျင်ကိုက်ခဲမှု) မရှိသည်။
ဘဝိဿတီတိ၊ ဖြစ်ရပေလတ္တံ့” ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ လေကျင့်အပ်၏။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ဧဝံ ဟိ၊ ဤအတိုင်းသာလျှင်။
တေ၊ သင်သည်။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
အထ ခေါ၊ ၌။
နကုလပိတာ ဂဟပတိ၊ သည်။
ဘဂဝတော၊ ၏။
ဘာသိတံ၊ မိန့်တော်မူအပ်သည်ကို။
အဘိနန္ဒိတွာ၊ လွန်စွာနှစ်သက်၍။
အနုမောဒိတွာ၊ ဝမ်းမြောက်၍။
အာသနာ၊ နေရာမှ။
ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
အဘိဝါဒေတွာ၊ ၍။
ပဒက္ခိဏံ၊ ရိုသေခြင်းကို။
(ဝါ၊ လက်ျာရစ်လှည့်သည်ကို။)
ကတွာ၊ ပြု၍။
ယေန၊ ၌။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တာ၊ အရှင်သာရိပုတြာသည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
တေန၊ ၌။
ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။
ပ။
နိသီဒိ၊ ပြီ။
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နံ၊ သော။
နကုလပိတရံ ဂဟပတိံ၊ ကို။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ သည်။
“ဂဟပတိ၊ ကာ။
တေ၊ သင်၏ ။
ဣန္ဒြိယာနိ၊ (စက္ခုစသော) ဣန္ဒြေတို့သည်။
ဝိပ္ပသန္နာနိ ခေါ၊ အထူးကြည်လင်ကုန်သည်သာတည်း။
မုခဝေဏ္ဏော၊ မျက်နှာအဆင်းသည်။
ပရိသုဒ္ဓေါ၊ စင်ကြယ်လှဘိ၏။
ပရိယောဒါတော၊ ဖြူစင်လှဘိ၏။
အဇ္ဇ၊ ယနေ့။
ဘဂဝတော၊ ၏။
သမ္မုခါ၊ အထံတော်မှ။
ဓမ္မိံ ကထံ၊ တရားနှင့်စပ်သော စကားကို။
သဝနာယ၊ ကြားနာခြင်းငှါ။
အလတ္ထနောတိ၊ ရခဲ့လေပြီလော” ဟူသော။
ဧဝံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား သာရိပုတြာ။
ကထံဟိ၊ အဘယ့်ကြောင့်လျှင်။
နော သိယာ၊ မရဘဲရှိရာပါမည်နည်း။
ဘန္တေ၊ တြာ။
ဣဒါနိ၊ ယခု။
အဟံ၊ တပည့်တော်ကို။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
ဓမ္မိယာ ကထာယ၊ တရားစကားတည်းဟူသော။
အမတေန၊ အမြိုက်ရည်ဖြင့်။
အဘိသိတ္တော၊ သွန်းလောင်းအပ်ပါပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်၏။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ယထာကထံ ပန၊ အဘယ်သို့လျှင်။
တွံ၊ သင့်ကို။
ပ။
အဘိသိတ္တော၊ သွန်းလောင်းအပ်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ တြာ။
အဟံ၊ သည်။
ယေန၊ ၌။
ပ။
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နော၊ သော။
အဟံ၊ သည်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
“အဟမသ္မိ ဘန္တေ ဇိဏ္ဏော၊
ပ။
သုခါယာတိ၊ သုခါယ” ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစံ၊ လျှောက်ထားခဲ့ပြီ။
ဘန္တေ၊ တြာ။
ဧဝံ ဝုတ္တေ၊ ဤသို့ လျှောက်ထားအပ်သည်ရှိသော်။
ဘဂဝါ၊ သည်။
မံ၊ တပည့်တော်ကို။
“ဧဝမတံ ဂဟပတိ၊
ပ။
ဧဝံဟိ တေ ဂဟပတိ သိက္ခိတဗ္ဗန္တိ ဧဝေမေတံ၊
ပ။
သိက္ခိတဗ္ဗံဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဘန္တေ၊ တြာ။
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
အဟံ၊ ကို။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
ဓမ္မိယာ ကထာယ၊ သော။
အမတေန၊ ဖြင့်။
အဘိသိတ္တော၊ အပ်ပါပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်၏။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
“ဘန္တေ၊ ရား။
ကိတ္တာဝတာ၊ အဘယ်မျှလောက်သောအတိုင်းအရှည်ဖြင့်။
အာတုရကာယော စေဝ၊ နာကျင်ကိုက်ခဲသော ကိုယ်ရှိသည်၎င်း။
အာတုရ စိတ္တော စ၊ (ရာဂစသည်တို့ကြောင့်) နာကျင်ကိုက်ခဲသော စိတ်ရှိသည်၎င်း။
ဟောတိ နု ခေါ၊ ဖြစ်ပါသနည်း။
ကိတ္တာဝတာ စ ပန၊ ဖြင့်သာလျှင်။
အာတုရကာယော ဟိ၊ သာလျှင်။
ဟောတိ၊ နည်း။
အာတုရစိတ္တော စ၊ သည်မူကား။
နော ဟောတီတိ၊ မဖြစ်ပါသနည်း”ဟူ၍။
ဥတ္တရိံ၊ အလွန်။
ဝါ၊ ထပ်ဆင့်လျှောက်ဖွယ်ကို။
ပဋိပုစ္ဆတုံ၊ တဖန်ပြန်၍ လျှောက်ထားခြင်းငှါ။
တံ၊ သင်၏ဉာဏ်၌။
န ဟိ ပန ပဋိဘာသိ၊ မထင်လှဝပြီလော။
ဘန္တေ၊ တြာ။
မယံ၊ တပည့်တော်တို့သည်။
အာယသ္မတောသာရိပုတ္တဿ၊ ၏။
သန္တိကေ၊ အထံတော်၌။
ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။
ဧတဿ၊ ထိုတရားစကား၏။
အတ္ထံ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။
အညာတုံ၊ သိခြင်းငှါ။
ဒူရတော ပိ၊ အဝေးမှလည်း။
အာဂစ္ဆေယျာမ၊ လာကြရပါကုန်၏။
သာဓု၊ တောင်းပန်ပါ၏။
အာယသ္မန္တံ ယေဝ သာရိပုတ္တံ၊ အရှင်သာရိပုတြာ၏ ဉာဏ်၌သာလျှင်။
ဘာသိတဿ၊ သော။
ဧတဿ၊ ၏။
အတ္ထော၊ သည်။
ပဋိဘာတု ဝတ၊ ထင်စေလိုပါသည်ဘုရား။
( ဟောတော်မူပါဘုရား။)
ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
တေနဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်။
သုဏာဟိ၊ နာလော့။
သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။
မနသိ ကရောဟိ၊ နှလုံးသွင်းလော့။
ဘာသိဿာမိ၊ ဟောပေအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
“ဧဝံ ဘန္တေတိ ခေါ၊ ကောင်းပါပြီအရှင်ဘုရား” ဟူ၍သာလျှင်။
နကုလပိတာ ဂဟပတိ၊ သည်။
အာယသ္မတော သာရိပုတ္တဿ၊ အား။
ပစ္စဿောသိ၊ ပြန်လျှောက်ပြီ။
( အာယသ္မာ သာရိပုတ္တဿ၊ ၏ စကားကို။
ပစ္စဿောသိ၊ ဝန်ခံပြီ-ဟုသော်လည်း ပေး။)
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ သည်—
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
အာတုရကာယော စေဝ၊ သည်၎င်း။
အာတုရ စိတ္တော စ၊ သည်၎င်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
အဿု တဝါ၊ (အာဂမ အဓိဂမ) သုတ မရှိသော။
အရိယာနံ၊ (ဘုရားစသော) အရိယာတို့ကို။
အဒဿာ ဝီ၊ (ဉာဏ်ဖြင့်) မြင်လေ့မရှိသော။
အရိယဓမ္မဿ၊ (ဘုရားစသော) အရိယာတို့၏ (သတိပဋ္ဌာန်စသော) တရား၌။
အကောဝိဒေါ၊ မလိမ္မာသော။
အရိယဓမ္မေ၊ ၌။
အဝိနီတော၊ သင်ကြားဆုံးမအပ်ပြီးသူ (ယဉ်ကျေးပြီးသူ) မဟုတ်သော။
သပ္ပုရိသာနံ၊ ( ဘုရားစသော အရိယာ) သူတော်ကောင်းတို့ကို။
အဒဿာဝီ၊ (ဉာဏ်ဖြင့်) မြင်လေ့မရှိသော။
သပ္ပုရိသဓမ္မဿ၊ ၌။
အကောဝိဒေါ၊ သော။
သပ္ပုရိသဓမ္မေ၊ ၌။
အဝိနီတော၊ သော။
ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ်သည်။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
အတ္တတော၊ အတ္တဟူ၍။
ဝါ၊ အတ္တအဖြစ်ဖြင့်။
သမနုပဿတိ၊ အဖန်ဖန်ရှု၏။
အတ္တာနံ၊ အတ္တကို။
ရူပဝန္တံဝါ၊ ရုပ်ရှိ၏ဟူ၍သော်လည်း။
(သမနုပဿတိ၊ ၏။)
အတ္တနိ၊ အတ္တ၌။
ရူပံဝါ၊ ရုပ်ဟူ၍သော်လည်း။
(သမနုပဿတိ၊ ၏။)
ရူပသ္မိံ၊ ရုပ်၌။
အတ္တာနံဝါ၊ အတ္တဟူ၍သော်လည်း။
(သမနုပဿတိ၊ ၏။)
“ရူပံ၊ သည်။
အဟံ၊ တည်း။
ရူပံ၊ သည်။
မမာတိ၊ ငါ၏ဥစ္စာတည်း”ဟူ၍။
ပရိယုဋ္ဌဋ္ဌာယီ၊ ထကြွထိုးကျင့်သော တဏှာဒိဋ္ဌိတို့၏အစွမ်းအားဖြင့် တည်သည်။
ဝါ၊ ထကြွထိုးကျင့်သော တဏှာဒိဋ္ဌိတို့သည် မှားသောအားဖြင့် ယူ၍တည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
“ရူပံ၊ သည်။
အဟံ၊ တည်း။
ရူပ၊ သည်။
မမာတိ၊ ငါ၏ဥစ္စာတည်း” ဟူ၍။
ပရိယုဋ္ဌဋ္ဌာယိနော၊ ထကြွ ထိုးကျင့်သော တဏှာဒိဋ္ဌိတို့၏အစွမ်းအားဖြင့်တည်သော။
တဿ၊ ထိုသူ (ပုထုဇဉ်) ၏။
တံ ရူပံ၊ ထိုမှားသောအားဖြင့် စွဲယူအပ်သောရုပ်သည်။
ဝိပရိဏမတိ၊ ဖောက်ပြန်၏။
အညထာ၊ တစ်ပါးသောအခြင်းအရာ (ပျက်စီးမှု) အားဖြင့်။
ဟောတိ၊ ၏။
တဿ၊ ထိုသူ၏။
ရူပဝိပရိဏာမညထာဘာဝါ၊ ရုပ်၏ဖောက်ပြန်ခြင်း, တစ်ပါးသော အခြင်းအရာ (ပျက်စီးမှု) အားဖြင့် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
သောက ပရိဒေဝဒက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ၊ စိုးရိမ်ခြင်း, ငိုကြွေးခြင်း, ကိုယ်၏ဆင်းရဲခြင်း, စိတ်၏ဆင်းရဲခြင်း, ပြင်းစွာပင်ပန်းခြင်းတို့သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ပေါ်ကုန်၏။
ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။
ပ။
သညံ၊ သညာကို။
ပ။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
ပ။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဉ်ကို။
အတ္တတော၊ အတ္တဟူ၍။
ဝါ၊ အတ္တအဖြစ်ဖြင့်။
သမနုပဿတိ၊ ၏။
အတ္တာနံ၊ အတ္တကို။
ဝိညာဏဝန္တံဝါ၊ ဝိညာဉ်ရှိ၏ဟူ၍သော်လည်း။
(သမနုပဿတိ၊ ၏။)
အတ္တနိ၊ အတ္တ၌။
ဝိညာဏံဝါ၊ ဝိညာဉ်ဟူ၍သော်လည်း။
(သမနုပဿတိ၊ ၏။)
ဝိညာဏသ္မိံ၊ ဝိညာဉ်၌။
အတ္တာနံ ဝါ၊ အတ္တဟူ၍သော်လည်း။
(သမနုပဿတိ၊ ၏။)
“ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဉ်သည်။
အဟံ၊ တည်း။
ဝိညာဏံ၊ သည်။
မမာတိ၊ ငါ၏ဥစ္စာတည်း”ဟူ၍။
ပရိယုဋ္ဌဋ္ဌာယီ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
“ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဉ်သည်။
အဟံ၊ တည်း။
ဝိညာဏံ၊ သည်။
မမာတိ၊ ငါ၏ဥစ္စာတည်း”ဟူ၍။
ပရိယုဋ္ဌ ဋ္ဌာယိနော၊ သော။
တဿ၊ ထိုသူ၏။
တံ ဝိညာဏံ၊ ထိုမှားသောအားဖြင့် စွဲယူအပ်သော ဝိညာဉ်သည်။
ဝိပရိဏမတိ၊ ၏။
အညထာ၊ အားဖြင့်။
ဟောတိ၊ ၏။
တဿ၊ ထိုသူ၏။
ဝိညာဏ ဝိပရိဏာမညထာဘာဝါ၊ ဝိညာဉ်ဖောက်ပြန်ခြင်း, တစ်ပါးသောအခြင်းအရာ (ပျက်စီးမှု) အားဖြင့်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ၊ တို့သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
အာတုရကာယော စေဝ၊ သည်၎င်း။
အာတုရစိတ္တော စ၊ သည်၎င်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ကထဉ္စ၊ လျှင်။
အာတုရကာယော ဟိ၊ သည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ နည်း။
အာဘုရစိတ္တော စ၊ သည်မူကား။
နော ဟောတိ၊ မဖြစ်သနည်း။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ဣဓ၊ ၌။
သုတဝါ၊ အာဂမ , အဓိဂမ ဟူသော သုတရှိသော။ အရိယာနံ= တို့ကို။
ဒဿာဝီ၊ (ဉာဏ်ဖြင့်) မြင်လေ့ရှိသော။
အရိယဓမ္မဿ၊ ၌။
ကောဝိဒေါ၊ လိမ္မာသော။
အရိယဓမ္မေ၊ ၌။
သုဝိနီတော၊ သင်ကြားဆုံးမအပ်ပြီး (ယဉ်ကျေးပြီး) သော။
သပ္ပုရိသာနံ၊ တို့ကို။
ဒဿာဝီ၊ သော။
သပ္ပုရိသဓမ္မဿ၊ ၌။
ကောဝိဒေါ၊ သော။
သပ္ပုရိသဓမ္မေ၊ ၌။
သုဝိနီတော၊ သော။
အရိယသာဝကော၊ ဘုရားရှင်၏တပည့်သည်။
ရူပံ၊ ကို။
အတ္တတော၊ ဟူ၍။
ဝါ၊ ဖြင့်။
န သမနုပဿတိ၊ မရှု။
အတ္တာနံ၊ ကို။
ရူပဝန္တံ ဝါ၊ သော်လည်း။
န သမနုပဿတိ၊ မရှု။
အတ္တနိ၊ ၌။
ရူပံ ဝါ၊ သော်လည်း။
န သမ နုပဿတိ၊ မရှု။
ရူပသ္မိံ၊ ၌။
အတ္တာနံ ဝါ၊ သော်လည်း။
န သမနုပဿတိ၊ မရှု။
“ရူပံ၊ ရုပ်သည်။
အဟံ၊ ငါတည်း။
ရူပံ၊ သည်။
မမာတိ၊ ငါ၏ဥစ္စာတည်း”ဟူ၍။
ပရိယုဋ္ဌဋ္ဌာယီ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
“အဟံ ရူပံ မမ ရူပန္တိ” ဟူ၍။
အပရိယုဋ္ဌဋ္ဌာယိနော၊ ထကြွထိုးကျင့်သော တဏှာဒိဋ္ဌိတို့၏အစွမ်းအားဖြင့် မတည်သော။
တဿ၊ ထိုသူ (အရိယသာဝက) ၏။
တံ ရူပံ၊ ထိုမှားသောအားဖြင့် မစွဲယူအပ်သော ရုပ်သည်။
ဝိပရိဏမတိ၊ ၏။
အညထာ၊ အားဖြင့်။
ဟောတိ၊ ၏။
တဿ၊ ၏။
ရူပဝိပရိဏာမညထာဘာဝါ၊ ကြောင့်။
သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ၊ တို့သည်။
နုပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ မဖြစ်ပေါ်ကြတော့ကုန်။
(ဝေဒနာ သညာ သင်္ခါရ ဝိညာဏ် ၄-ဝါကျတို့၌ လည်း ရှေးနည်း မှီး၍ပေး။
မခဲပြီ။)
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ဧဝံ ခေါ၊ လျှင်။
အာတုရကာယော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အာတုရစိတ္တော စ၊ သည်မူကား။
နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ သည်။
ဣဒံ၊ ဤတရားစကားကို။
အဝေါ စ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
နကုလပိတာ ဂဟပတိ၊ နကုလပိတု ဒါယကာသည်လည်း။
အတ္တမနော၊ နှစ်သက် ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်သော (ပီတိ သောမနဿ) စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
အာယသ္မတော သာရိပုတ္တဿ၊ ၏။
ဘာသိတံ၊ ကို။
အဘိနန္ဒိ၊ လွန်စွာ နှစ်သက်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
မေ၊ သည်။
သုတံ၊ ပြီ။
(နောက်နောက်သုတ်အားလုံး ဧဝံ မေ သုတံ ချည်းပြန်၍စပ်။)
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။
အတ္တာနံ ဝါ၊ အတ္တဟူ၍သော်လည်း။
(သမနုပဿတိ၊ ၏။)
“ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဉ်သည်။
အဟံ၊ တည်း။
ဝိညာဏံ၊ သည်။
မမာတိ၊ ငါ၏ဥစ္စာတည်း”ဟူ၍။
ပရိယုဋ္ဌဋ္ဌာယီ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
“ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဉ်သည်။
အဟံ၊ တည်း။
ဝိညာဏံ၊ သည်။
မမာတိ၊ ငါ၏ဥစ္စာတည်း”ဟူ၍။
ပရိယုဋ္ဌ ဋ္ဌာယိနော၊ သော။
တဿ၊ ထိုသူ၏။
တံ ဝိညာဏံ၊ ထိုမှားသောအားဖြင့် စွဲယူအပ်သော ဝိညာဉ်သည်။
ဝိပရိဏမတိ၊ ၏။
အညထာ၊ အားဖြင့်။
ဟောတိ၊ ၏။
တဿ၊ ထိုသူ၏။
ဝိညာဏ ဝိပရိဏာမညထာဘာဝါ၊ ဝိညာဉ်ဖောက်ပြန်ခြင်း, တစ်ပါးသောအခြင်းအရာ (ပျက်စီးမှု) အားဖြင့်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ၊ တို့သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
အာတုရကာယော စေဝ၊ သည်၎င်း။
အာတုရစိတ္တော စ၊ သည်၎င်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ကထဉ္စ၊ လျှင်။
အာတုရကာယော ဟိ၊ သည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ နည်း။
အာတုရစိတ္တော စ၊ သည်မူကား။
နော ဟောတိ၊ မဖြစ်သနည်း။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ဣဓ၊ ၌။
သုတဝါ၊ အာဂမ , အဓိဂမ ဟူသော သုတရှိသော။
အရိယာနံ၊ တို့ကို။
ဒဿာဝီ၊ (ဉာဏ်ဖြင့်) မြင်လေ့ရှိသော။
အရိယဓမ္မဿ၊ ၌။
ကောဝိဒေါ၊ လိမ္မာသော။
အရိယဓမ္မေ၊ ၌။
သုဝိနီတော၊ သင်ကြားဆုံးမအပ်ပြီး (ယဉ်ကျေးပြီး) သော။
သပ္ပုရိသာနံ၊ တို့ကို။
ဒဿာဝီ၊ သော။
သပ္ပုရိသဓမ္မဿ၊ ၌။
ကောဝိဒေါ၊ သော။
သပ္ပုရိသဓမ္မေ၊ ၌။
သုဝိနီတော၊ သော။
အရိယသာဝကော၊ ဘုရားရှင်၏တပည့်သည်။
ရူပံ၊ ကို။
အတ္တတော၊ ဟူ၍။
ဝါ၊ ဖြင့်။
န သမနုပဿတိ၊ မရှု။
အတ္တာနံ၊ ကို။
ရူပဝန္တံ ဝါ၊ သော်လည်း။
န သမနုပဿတိ၊ မရှု။
အတ္တနိ၊ ၌။
ရူပံ ဝါ၊ သော်လည်း။
န သမ နုပဿတိ၊ မရှု။
ရူပသ္မိံ၊ ၌။
အတ္တာနံ ဝါ၊ သော်လည်း။
န သမနုပဿတိ၊ မရှု။
“ရူပံ၊ ရုပ်သည်။
အဟံ၊ ငါတည်း။
ရူပံ၊ သည်။
မမာတိ၊ ငါ၏ဥစ္စာတည်း”ဟူ၍။
ပရိယုဋ္ဌဋ္ဌာယီ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
“အဟံ ရူပံ မမ ရူပန္တိ”၊ ဟူ၍။
အပရိယုဋ္ဌဋ္ဌာယိနော၊ ထကြွထိုးကျင့်သော တဏှာဒိဋ္ဌိတို့၏အစွမ်းအားဖြင့် မတည်သော။
တဿ၊ ထိုသူ (အရိယသာဝက) ၏။
တံ ရူပံ၊ ထိုမှားသောအားဖြင့် မစွဲယူအပ်သော ရုပ်သည်။
ဝိပရိဏမတိ၊ ၏။
အညထာ၊ အားဖြင့်။
ဟောတိ၊ ၏။
တဿ၊ ၏။
ရူပဝိပရိဏာမညထာဘာဝါ၊ ကြောင့်။
သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ၊ တို့သည်။
နုပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ မဖြစ်ပေါ်ကြတော့ကုန်။
(ဝေဒနာ သညာ သင်္ခါရ ဝိညာဏ် ၄-ဝါကျတို့၌ လည်း ရှေးနည်း မှီး၍ပေး။
မခဲပြီ။)
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ဧဝံ ခေါ၊ လျှင်။
အာတုရကာယော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အာတုရစိတ္တော စ၊ သည်မူကား။
နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ သည်။
ဣဒံ၊ ဤတရားစကားကို။
အဝေါ စ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
နကုလပိတာ ဂဟပတိ၊ နကုလပိတု ဒါယကာသည်လည်း။
အတ္တမနော၊ နှစ်သက် ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်သော (ပီတိ သောမနဿ) စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
အာယသ္မတော သာရိပုတ္တဿ၊ ၏။
ဘာသိတံ၊ ကို။
အဘိနန္ဒိ၊ လွန်စွာ နှစ်သက်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
မေ၊ သည်။
သုတံ၊ ပြီ။
(နောက်နောက်သုတ်အားလုံး ဧဝံ မေ သုတံ ချည်းပြန်၍စပ်။)
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။