(ဤသုတ်သည် ပဌမဝဂ်မာရသုတ်နှင့် တူ၏။ ရူပသ္မိံ၊ ရုပ်၌။ နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ငြီးငွေ့၏။ ပ။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏-ဟု ပေးရုံသာ ထူး၏။) ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော သုတ်တည်း။

(ဤသုတ်၌ ရာဓ၊ ရာဓ။ ရူပံ ခေါ၊ ရုပ်သည်။ မာရဓမ္မော၊ သေခြင်းသဘောရှိ၏။ စသည်ဖြင့် ပေးလေ။ အကြွင်း မထူးပြီ။) ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သော သုတ်တည်း။

(ဤသုတ်၌ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ အနိစ္စဓမ္မော၊ မမြဲခြင်းသဘောရှိ၏ ဟု ပေး။) တတိယံ- စတုတ္ထံ၊ သုံးခု လေးခုမြောက်သော သုတ်တည်း။

( ဤ ၈-သုတ်တို့၌ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဒုက္ခဓမ္မော၊ ဆင်းရဲခြင်းသဘောရှိ၏။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်။ အနတ္တဓမ္မော၊ အတ္တမဟုတ်သောသဘောရှိ၏။ ခယဓမ္မော၊ ကုန်ခန်းခြင်းသဘောရှိ၏။ ဝယဓမ္မော၊ ပျက်စီးခြင်းသဘောရှိ၏။ သမုဒယဓမ္မော၊ ဖြစ်ခြင်းသဘောရှိ၏။ နိရောဓ ဓမ္မော၊ ချုပ်ခြင်းသဘောရှိ၏-ဟုပေး။ ဤမျှသာထူး၏။) ပဉ္စမံ၊ ပ။ ဒွါဒသမံ၊ တည်း။ ဒုတိယော၊ ၂ ခုမြောက်သော။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်တည်း။

တဿ၊ ထိုဒုတိယဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ကား—

မာရောစ၊ မာရသုတ်၎င်း။ မာရဓမ္မောစ၊ မာရဓမ္မသုတ်၎င်း။ အနိစ္စေန၊ အနိစ္စအမည်ဖြင့်။ အပရေ၊ တစ်ပါးကုန်သော။ ဒုဝေ၊ အနိစ္စသုတ် , အနိစ္စဓမ္မ ၂-သုတ်တို့၎င်း။ ဒုက္ခေန စ၊ ဒုက္ခအမည်ဖြင့်လည်း။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သော။ ဒုဝေ၊ ဒုက္ခသုတ်, ဒုက္ခဓမ္မ ၂-သုတ်တို့၎င်း။ အနတ္တေန စ၊ အနတ္တအမည်ဖြင့်လည်း။ တထေဝ၊ အနတ္တသုတ်အနတ္တဓမ္မသုတ်၂-သုတ်တို့၎င်း။ ခယဝယသမုဒယံနိရောဓဓမ္မေန၊ ခယဓမ္မသုတ်, ဝယဓမ္မသုတ်, သမုဒယဓမ္မသုတ်, နိရောဓဓမ္မသုတ်၎င်း။ (သမာဟာရဒွန္ဒ ပစ္စတ္တတ္ထကရဏဝစန။) ဒွါဒသ၊ ၁၂-သုတ်တို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။