7. Khajjanīyasuttaṃ

(သာဝတ္ထိနိဒါနံ။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကေစိ၊ အချို့ကုန်သော။ ယေ သမဏာ ဝါ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်သော်၎င်း။ ယေ ဗြာဟ္မဏာ ဝါ၊ အကြင်ပုဏ္ဏားတို့သည်သော်၎င်း။ အနေကဝိဟိတံ၊ များသော အပြားရှိသော

၁။အနေကဝိဟိတန္တိ အနေကဝိဓံ-ဟူသော ဝိ-ဋ္ဌ-၁ စာပိုဒ် ၁၂- ပဌမဝိကပ်နှင့်အညီ ပေးသည်။ အနေကေဟိ ဝါ ပကာရေဟိ ပဝတ္တိတံ သံဝဏ္ဏိတန္တိ အ‌တ္ထော-ဟူသော ၎င်း ဋ္ဌ-ဒု-ဝိကပ်အလို ဝိပုဗ္ဗ ဓာဓာတ် ကရောတျတ္ထဖြစ်သောကြောင့် “များစွာသော အပြားတို့ဖြင့် စီရင်အပ်သော” ဟုပေး။

။ ပုဗ္ဗေနိဝါသံ၊ ရှေး၌နေဘူးသော ခန္ဓာကို။ အနုဿရမာနာ၊ အစဉ်လျှောက်၍ အောက်မေ့ကုန်သော်။ အနုဿရန္တိ၊ အစဉ်အောက်မေ့သည် မည်ကုန်၏။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဧတေ ဥပါဒါနက္ခန္ဓေ၊ ဤဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့ကိုသော်၎င်း။ အနုဿရန္တိ၊ ကုန်၏။ ဧတေသံ၊ ဤဥပါဒါနက္ခန္ဓာ ၅-ပါးတို့တွင်။ အညတရံ ဝါ၊ တစ်ပါးပါးကို သော်၎င်း။ အနုဿရန္တိ၊ ကုန်၏။

ကတမေ ပဉ္စ၊ အဘယ်ငါးပါးတို့ကိုနည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “ အတီတံ၊ လွန်လေပြီးသော။ အဒ္ဓါနံ၊ ကာလ၌။ (အဟံ၊ ငါသည်။) ဧဝံရူပေါ၊ ဤသို့သောရုပ်ရှိသည်။ အဟောသိန္တိ၊ ဖြစ်ဘူးပြီ” ဟူ၍။ ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်၎င်း။ အနုဿရမာနော၊ အစဉ်အောက်မေ့သော်။ ရူပံယေဝ၊ ရုပ်ကိုသာလျှင်။ အနုဿရတိ၊ အစဉ်အောက်မေ့သည်မည်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “အတီတံ၊ သော။ အဒ္ဓါနံ၊ ၌။ (အဟံ၊ သည်။) ဧဝံဝေဒနော၊ ဤသို့သော ဝေဒနာရှိသည်။ အဟောသိန္တိ၊ ဖြစ်ဘူးပြီ” ဟူ၍။ ဣတိ ဝါ၊ သော်၎င်း။ အနုဿရမာနော၊ သော်။ ဝေဒနံယေဝ၊ ဝေဒနာကိုသာလျှင်။ အနုဿရတိ၊ ၏။

“အတီတံ၊ သော။ အဒ္ဓါနံ၊ ၌။ ဧဝံသညော၊ ဤသို့သောသညာရှိသည်။ အဟောသိန္တိ၊ ဖြစ်ဘူးပြီ” ဟူ၍။ “အတီတံ၊ သော။ အဒ္ဓါနံ၊ ၌။ ဧဝံသင်္ခါရော၊ ဤသို့သောသင်္ခါရရှိသည်။ အဟောသိန္တိ၊ ဖြစ်ဘူး” ပြီဟူ၍။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “ အတီတံ၊ သော။ အဒ္ဓါနံ၊ ၌။ ဧဝံဝိညာဏော၊ ဤသို့သော ဝိညာဏ်ရှိသည်။ အဟောသိန္တိ၊ ဖြစ်ဘူးပြီ” ဟူ၍။ ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်၎င်း။ အနုဿရမာနော၊ သော်။ ဝိညာဏမေဝ၊ ဝိညာဏ်ကိုသာလျှင်။ အနုဿရတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်

၂။ကိဉ္စာတိ ကာရဏပုစ္ဆာ၊ ကေန ကာရဏေန ရူပံ ဝဒေထ၊ ကေန ကာရဏေနေတံ ရူပံ နာမာတိအတ္ထောဟူသောဋ္ဌ- နှင့်အညီပေးသည်။

။ ရူပံ၊ ရုပ်ဟူ၍။ ဝဒေထ၊ ဆိုကုန်သနည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရုပ္ပတိ၊ ဖောက်ပြန်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်

၃။ရုပ္ပတီတိ ခေါတိ ဧတ္ထ ဣတီတိ ကာရဏုဒ္ဒေသော၊ ယသ္မာ ရုပ္ပတ္တိ၊ တသ္မာ ရူပန္တိ ဝုစ္စတီတိ အတ္ထော- ဟူသော ဋ္ဌ နှင့်အညီ ဣတိကို တသ္မာနှင့်တွဲ၍ ကာရဏတ္ထပေးသည်။

။ “ရူပန္တိ၊ ရုပ်” ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ကေန၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ ရုပ္ပတိ၊ ဖောက်ပြန်သနည်း။

သီတေနပိ၊ အအေးကြောင့်လည်း။ ရုပ္ပတိ၊ ဖောက်ပြန်၏။ ဥဏှေနပိ၊ အပူကြောင့်လည်း။ ရုပ္ပတိ၊ ၏။ ဇိဃစ္ဆာယပိ၊ စားလိုခြင်းကြောင့်လည်း။ ရုပ္ပတိ၊ ၏။ ( ဆာခြင်းကြောင့်လည်း ဖောက်ပြန်သည်ဟူလို။) ပိပါသာယပိ၊ သောက်လိုခြင်းကြောင့်လည်း။ ရုပ္ပတိ၊ ၏။ (မွတ်သိပ်ခြင်းကြောင့်လည်း ဖောက်ပြန်သည်ဟူလို။) ဍံသမကသဝါတာတပသရီသပသမ္ဖဿေနပိ၊ မှက်, ခြင်, လေ, နေပူ, မြွေကင်းသန်းတို့၏ အတွေ့ အထိကြောင့်လည်း။ ရုပ္ပတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရုပ္ပတိ၊ ဖောက်ပြန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ “ရူပန္တိ၊ ရုပ်” ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာဟူ၍။ ဝဒေထ၊ ဆိုကုန်သနည်း။

ဘိက္ခ‌ဝေ၊ တို့။ ဝေဒယတိ၊ ခံစားတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ “ဝေဒနာတိ၊ ဝေဒနာ” ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

ကိဉ္စ၊ အဘယ်ကို။ ဝေဒယတိ၊ ခံစားသနည်း။ (သုခမ္ပိ ဝေဒယတိ၊ ဒုက္ခမ္ပိ ဝေဒယတိစသော အဖြေဝါကျ၌ သုခံ ဒုက္ခံ စသည်ဖြင့် အဝုတ္တကံပုဒ်ရှိသည်ကိုထောက်၍ ဤ၌ 'ကိဉ္စ'ကို ကာရဏတ္ထမပေးပဲ ကမ္မတ္ထပေးသည်။)

သုခမ္ပိ၊ သုခအာရုံကိုလည်း

၁။သုခမ္ပိ ဝေဒယတီတိ သုခံ အာရမ္မဏံ ဝေဒေတိ အနုဘဝတိ။ ပရတော ပဒဒွယေပိ ဧသေဝံ နယောဟူသော ဋ္ဌ နှင့်အညီ အာရမ္မဏအ‌ကြေကြံ၍ ပေးသည်။ အကျိုးသုခစသောဝေဒနာ၏ အမည်ကို အကြောင်းအာရုံ၌တင်စား၍ ဖလူပစာရတ္ထပေးလိုသော် “သုခံ၊ သုခဝေဒနာကို။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာကို။ အဒုက္ခမသုခံ၊ ဥပေက္ခာဝေဒနာကို” ဟုပေး။ အကျယ် ဋ္ဌ ရှု။

။ ဝေဒယတိ၊ ခံစား၏။ ဒုက္ခမ္ပိ၊ ဒုက္ခအာရုံကိုလည်း။ ဝေဒယတိ၊ ၏။ အဒုက္ခမသုခမ္ပိ၊ ဥပေက္ခာ အာရုံကိုလည်း။ ဝေဒယတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဝေဒယတိ၊ ခံစားတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ “ဝေဒနာတိ၊ ဝေဒနာ”ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ သညံ၊ သညာဟူ၍။ ဝဒေထ၊ ဆိုကုန်သနည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သဉ္ဇာနာတိ၊ ကောင်းစွာမှတ်သိတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ “သညာတိ၊ သညာ” ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

ကိဉ္စ၊ အဘယ်ကို။ သဉ္ဇာနာတိ၊ ကောင်းစွာမှတ်သိသနည်း။

နီလမ္ပိ၊ ညိုသောအဆင်းကိုလည်း။ သဉ္ဇာနာတိ၊ ၏။ ပီတကမ္ပိ၊ ရွှေသောအဆင်းကိုလည်း။ သဉ္ဇာနာတိ၊ ၏။ လောဟိတကမ္ပိ၊ နီသောအဆင်းကိုလည်း။ သဉ္ဇာနာတိ၊ ၏။ ဩဒါတမ္ပိ၊ ဖြူသောအဆင်းကိုလည်း။ သဉ္ဇာနာတိ၊ ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သဉ္ဇာနာတိ၊ ကောင်းစွာမှတ်သိတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “သညာတိ၊ သညာ” ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ဟူ၍။ ဝဒေထ၊ ဆိုကုန်သနည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သင်္ခတံ၊ (ကံ, စိတ်, ဥ, ဟာ ကြောင်းလေးဖြာတို့သည်) ပေါင်း၍ပြုစီရင်အပ်သော (သင်္ခတ) တရားကို။ အဘိသင်္ခရောန္တိ၊ ပြုစီရင်ကုန်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သင်္ခါရာတိ၊ သင်္ခါရတို့” ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

ကိဉ္စ၊ အဘယ်မည်သော

၂။သင်္ခတန္တိ လဒ္ဓနာမံ ရူပမေဝဟူသော ဋ္ဌ-နှင့် ရူပံ ရူပတ္တာယစသော နောက်ဝါကျတို့၌ ရူပံ သင်္ခတံ (ရုပ်ဟူသော သင်္ခတ) ဝေဒနံ သင်္ခတံ (ဝေဒနာဟူသော သင်္ခတ) သည် သင်္ခတံ (သညာဟူသော သင်္ခတ) ပုဒ်တို့ကိုရှု၍ “ကိဉ္စ၊ အဘယ်မည်သော။ သင်္ခတံ၊ ကို” ဟု အမေးဝါကျ၌ပေးသည်။ အကယ်၍ ရူပံ ရူပတ္တာယစသော နောက်ဝါကျတို့၌ရှိသော ရူပတ္တာယ ဝေဒနတ္တာယ သညတ္တာယ ပုဒ်တို့ကို ရှု၍ပေးလျှင် “ကိဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ သင်္ခတံ၊ ကို။ အဘိသင်္ခရောန္တိ၊ ကုန်သနည်းဟု အမေးဝါကျကိုပေး၊ အဖြေဝါကျကိုလည်း ရူပံ၊ ကို။ ရူပတ္တာယ၊ ငှါ။ သင်္ခတံ၊ ကို။ အဘိသင်္ခါရောတိ၊ ကုန်၏” ဟုပေး၊ ဝေဒနံ ဝေဒနတ္တာယ စသောနောက်ဝါကျတို့၌ လည်း နည်းတူသိ၏။

။ သင်္ခတံ၊ ကို။ အဘိသင်္ခရောန္တိ၊ ကုန်သနည်း။

ရူပံ၊ ရုပ်ဟူသော။ သင်္ခတံ၊ ကို။ ရူပတ္တာယ၊ ရုပ်အဖြစ်အလို့ငှါ။ (ရူပဘာဝါယ၊ ဋ္ဌ။ ရုပ်ဖြစ်ဘို့ရန်အလို့ငှါဟုသော်လည်းပေး။) အဘိသင်္ခရောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာဟူသော။ သင်္ခတံ၊ ကို။ ဝေဒနတ္တာယ၊ ဝေဒနာအဖြစ် အလို့ငှါ။ အဘိသင်္ခရောန္တိ၊ ကုန်၏။ သညံ၊ သညာဟူသော။ သင်္ခတံ၊ ကို။ သညတ္တာယ၊ သညာအပြစ်အလို့ငှါ။ အဘိသင်္ခရောန္တိ၊ ကုန်၏။ သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရဟူကုန်သော။ သင်္ခတံ၊ ကို။ ( ဝိသေသန ဝိသေသျ ဝိဘတ်သာတူ ဝုစ်မတူ။) သင်္ခါရတ္တာယ၊ သင်္ခါရအဖြစ်အလို့ငှါ။ အဘိသင်္ခရောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်ဟူသော။ သင်္ခတံ၊ ကို။ ဝိညာဏတ္တာယ၊ ဝိညာဏ်အဖြစ်အလို့ငှါ။ အဘိသင်္ခရောန္တိ၊ ကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သင်္ခတံ၊ ကို။ အဘိသင်္ခရောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ သင်္ခါရာတိ၊ သင်္ခါရတို့” ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်ဟူ၍။ ဝဒေထ၊ ဆိုကုန်သနည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဝိဇာနာတိ၊ အထူးသဖြင့်သိတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ “ဝိညာဏန္တိ၊ ဝိညာဏ်” ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။

ကိဉ္စ၊ အဘယ်ကို။ ဝိဇာနာတိ၊ အထူးသဖြင့် သိတတ်သနည်း။

အမ္ဗိလမ္ပိ၊ အချဉ်ကိုလည်း။ ဝိဇာနာတိ၊ အထူးသဖြင့်သိတတ်၏။ တိတ္တကမ္ပိ၊ အခါးကိုလည်း။ ဝိဇာနာတိ၊ ၏။ ကဋုကမ္ပိ၊ အစပ်ကိုလည်း။ ဝိဇာနာတိ၊ ၏။ မဓုရမ္ပိ၊ အချို့ကိုလည်း။ ဝိဇာနာတိ၊ ၏။ ခါရိကမ္ပိ၊ ငံသောအရသာကိုလည်း။ ဝိဇာနာတိ၊ ၏။ အခါရိကမ္ပိ၊ မငံသောအရသာကိုလည်း။ ဝိဇာနာတိ၊ ၏။ လောဏိကမ္ပိ၊ ဆားပါသောအရသာကိုလည်း။ ဝိဇာနာတိ၊ ၏။ အလောဏိကမ္ပိ၊ ဆားမပါသော အရသာကိုလည်း။ ဝိဇာနာတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဝိဇာနာတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ဝိညာဏန္တိ၊ ဝိညာဏ်” ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။ (သဉ္ဇာနာတိ ဝိဇာနာတိ ပဇာနာတိ ၃-မျိုးတို့၏ အထူးကို ဋ္ဌ-ရှု။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တတြ၊ ထိုခန္ဓာ ငါးပါး၌။ သုတဝါ၊ အာဂမ , အဓိဂမဟူသော အကြားအမြင်ရှိသော။ အရိယသာဝကော၊ အရိယာဖြစ်သောတပည့်သည်။

“ဧတရဟိ၊ ဤယခုအခါ၌။ ရူပေန၊ ရုပ်သည်။ အဟံ၊ ငါ့ကို။ ခဇ္ဇာမိ၊ ခဲစားအပ်၏။

ဧတရဟိ၊ ၌။ ပစ္စုပ္ပန္နေန၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။ ရူပေန၊ ရုပ်သည်။ ခဇ္ဇာမိ သေယျထာပိ၊ ခဲစားအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။ အတီတံ၊ လွန်လေပြီးသော။ အဒ္ဓါနမ္ပိ၊ အခါ၌လည်း။ အဟံ၊ ကို။ ရူပေန၊ သည်။ ခဇ္ဇိံ၊ ခဲစားအပ်ပြီ။

ပန၊ ထို့ပြင်။ အဟဉ္စေဝ၊ ငါသည်လည်း။ အနာဂတံ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ အဘိနန္ဒေယျံ၊ နှစ်သက်မိဌားအံ့။ ဧတရဟိ၊ ၌။ ပစ္စုပ္ပန္နေန၊ သော။ ရူပေန၊ သည်။ ခဇ္ဇာမိ သေယျထာပိ၊ ခဲစားအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။ အနာဂတံ၊ သော။ အဒ္ဓါနမ္ပိ၊ အခါ၌လည်း။ အဟံ၊ ငါ့ကို။ ရူပေန၊ သည်။ ခဇ္ဇေယျန္တိ၊ ခဲစားအပ်ရာ၏” ဟူ၍။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။

သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိသင်္ခါယ၊ ဆင်ခြင်၍။ အတီတံ၊ လွန်ခဲ့ပြီးသော။ ရူပသ္မိံ၊ ရုပ်၌။ အနပေက္ခော၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းမရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အနာဂတံ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော။ ရုပံ၊ ရုပ်ကို။ နာဘိနန္ဒတိ၊ မနှစ်သက်တော့။ ပစ္စုပ္ပန္နဿ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။ ရူပဿ၊ ရုပ်ကို။ ဝါ၊ ၏။ နိဗ္ဗိဒါယ၊ ငြီးငွေ့ခြင်းငှါ။ ဝိရာဂါယ၊ စက်ဆုပ်ခြင်းငှါ။ နိရောဓာယ၊ ချုပ်ခြင်းငှါ။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဧတရဟိ၊ ဤယခုအခါ၌။ အဟံ၊ ငါ့ကို။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာသည်။ ခဇ္ဇာမိ၊ ခဲစားအပ်၏။

ဧတရဟိ၊ ၌။ ပစ္စုပ္ပန္နာယ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာသည်။ ခဇ္ဇာမိ သေယျထာပိ၊ ခဲစားအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။ အတီတံ၊ လွန်လေပြီးသော။ အဒ္ဓါနမ္ပိ၊ အခါ၌လည်း။ အဟံ၊ ကို။ ဝေဒနာယ၊ သည်။ ခဇ္ဇိံ၊ ခဲစားအပ်ပြီ။

ပန၊ ထိုပြင်။ အဟဉ္စေဝ၊ သည်လည်း။ အနာဂတံ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော။ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။ အဘိနန္ဒေယျံ၊ နှစ်သက်မိငြားအံ့။ ဧတရဟိ၊ ၌။ ပစ္စုပ္ပန္နာယ၊ သော။ ဝေဒနာယ၊ သည်။ ခဇ္ဇာမိ သေယျထာပိ၊ ခဲစားအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ၊ သာလျှင်။ အနာဂတံ၊ သော။ အဒ္ဓါနမ္ပိ၊ ၌လည်း။ အဟံ၊ ကို။ ဝေဒနာယ၊ သည်။ ခဇ္ဇေယျန္တိ၊ ခဲစားအပ်ရာ၏” ဟူ၍။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။ (ဆိုအပ်ခဲ့ပြီး ဣတိ ပဋိသဉ္စိက္ခတိ ပြန်စပ်။)

သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ ဣတိ၊ သို့။ ပဋိသင်္ခါယ၊ ဆင်ခြင်၍။ အတီတာယ၊ လွန်ခဲ့ပြီးသော။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၌။ အနပေက္ခော၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းမရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အနာဂတံ၊ သော။ ဝေဒနံ၊ ကို။ နာဘိနန္ဒတိ၊ မနှစ်သက်တော့။ ပစ္စုပ္ပန္နာယ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာကို။ ဝါ၊ ၏။ နိဗ္ဗိဒါယ၊ ငှါ။ ဝိရာဂါယ၊ ငှါ။ နိရောဓာယ၊ ငှါ။ ပဋိပန္နော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

“ဧတရဟိ၊ ၌။ အဟံ၊ ကို။ သညာယ၊ သညာသည်။ ခဇ္ဇာမိ၊ ခဲစားအပ်၏။ ပ။ ဧတရဟိ၊ ၌။ အံဟံ၊ ကို။ သင်္ခါရေဟိ၊ သင်္ခါရတို့သည်။ ခဇ္ဇာမိ၊ ၏။ ဧတရဟိ၊ ၌။ ပစ္စုပ္ပန္နေဟိ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်ကုန်သော။ သင်္ခါရေဟိ၊ တို့သည်။ ခဇ္ဇာမိ သေယျထာပိ၊ ခဲစားအပ်သကဲ့သို့။

ဧဝမေဝ၊ သာလျှင်။ အတီတံ၊ သော။ အဒ္ဓါနမ္ပိ၊ ၌လည်း။ အဟံ၊ ကို။ သင်္ခါရေဟိ၊ တို့သည်။ ခဇ္ဇိန္တိ၊ ခဲစားအပ်ပြီ” ဟူ၍။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။ (ပေယျာလအတွင်းရှိ ဣတိ ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၌စပ်။)

အဟဉ္စေဝ၊ ငါသည်လည်း။ အနာဂတေ၊ အနာဂတ်ဖြစ်ကုန်သော။ သင်္ခါရေ၊ တို့ကို။ အဘိနန္ဒေယျံ၊ နှစ်သက်မိငြားအံ့။ ဧတရဟိ၊ ၌။ ပစ္စုပ္ပန္နေဟိ၊ ကုန်သော။ သင်္ခါရေဟိ၊ တို့သည်။ ခဇ္ဇာမိ သေယျထာပိ၊ ခဲစားကပ်သကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ၊ သာလျှင်။ အနာဂတံ၊ သော။ အဒ္ဓါနမ္ပိ၊ ၌လည်း။ အဟံ၊ ကို။ သင်္ခါရေဟိ၊ တို့သည်။ ခဇ္ဇေယျန္တိ၊ ခဲစားအပ်ရာ၏” ဟူ၍။ ဣတိ၊ သို့။ ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ၏။

သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ ဣတိ၊ သို့။ ပဋိသင်္ခါယ၊ ဆင်ခြင်၍။ အတီတေသု၊ အတိတ်ဖြစ်ကုန်သော။ သင်္ခါရေသု၊ သင်္ခါရတို့၌။ အနပေက္ခော၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းမရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အနာဂတေ၊ အနာဂတ်ဖြစ်ကုန်သော။ သင်္ခါရေ၊ တို့ကို။ နာဘိနန္ဒတိ၊ မနှစ်သက်တော့။ ပစ္စုပ္ပန္နာနံ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်ကုန်သော။ သင်္ခါရာနံ၊ သင်္ခါရတို့ကို။ ဝါ၊ တို့၏။ နိဗ္ဗိဒါယ၊ ငြီးငွေ့ခြင်းငှါ။ ဝိရာဂါယ၊ တပ်ခြင်းကင်းခြင်းငှါ။ နိရောဓာယ၊ ချုပ်ခြင်းငှါ။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

“ဧတရဟိ၊ ဤယခုအခါ၌။ အဟံ၊ ငါ့ကို။ ဝိညာဏေန၊ ဝိညာဏ်သည်။ ခဇ္ဇာမိ၊ ခဲစားအပ်၏။ ဧတရဟိ၊ ၌။ ပစ္စုပ္ပန္နေန၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။ ဝိညာဏေန၊ ဝိညာဏ်သည်။ ခဇ္ဇာမိ သေယျထာပိ၊ ခဲစားအပ်သကဲ့သို့။

ဧဝမေဝ၊ သာလျှင်။ အတီတံ၊ သော။ အဒ္ဓါနမ္ပိ၊ ၌လည်း။ ဝိညာဏေန၊ သည်။ ခဇ္ဇိံ၊ ခဲစားအပ်ပြီ။

အဟဉ္စေဝ၊ ငါသည်လည်း။ အနာဂတံ၊ သော။ ဝိညာဏံ၊ ကို။ အဘိနန္ဒေယျံ၊ နှစ်သက်မိငြားအံ့။ ဧတရဟိ၊ ၌။ ပစ္စုပ္ပန္နေန၊ သော။ ဝိညာဏေန၊ သည်။ ခဇ္ဇာမိ သေယျထာပိ၊ ခဲစားအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ၊ သာလျှင်။ အနာဂတံ၊ သော။ အဒ္ဓါနမ္ပိ၊ ၌လည်း။ အဟံ၊ ငါ့ကို။ ဝိညာဏေန၊ သည်။ ခဇ္ဇေယျန္တိ၊ ခဲစားအပ်ရာ၏” ဟူ၍။ ဣတိ၊ သို့။ ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။ (ဣတိ ပဋိသဉ္စိက္ခတိပြန်စပ်။)

သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည့်။ ဣတိ၊ သို့။ ပဋိသင်္ခါယ၊ ဆင်ခြင်၍။ ပ။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (တံ ကိံ မညထ ဘိက္ခ‌ဝေမှ ယထာဘူတံ သမ္မပ္ပညာယ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ အထိ အနတ္တလက္ခဏသုတ်စာပိုဒ် ၅၉-ရှု ၍ပေး။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အယံ အရိယသာဝကော၊ ဤအရိယသာဝကကို။ အပစိနာတိ၊ ဝဋ်ကိုဖျက်ဆီးတတ်၏။ (ဝဋ္ဋံ ဝိနာသေတိ။ဋ္ဌ။) နော အာစိနာတိ၊ ဝဋ်ကို မတိုးပွါးစေတတ်။ (နေဝ စိနာတိ။ဋ္ဌ။ နေဝ စိနာတီတိ န ဝဍ္ဎေတိ။ဋီ။) ပဇဟတိ၊ ဝဋ်ကို ပယ်စွန့်တတ်၏။ န ဥပါဒိယတိ၊ ဝဋ်ကို စွဲလမ်း၍ မယူတတ်။ ( တဒေဝ ဝိဿဇ္ဇေတိ န ဂဏှာတိ။ဋ္ဌ။) ဝိသိနေတိ၊ ဝဋ်ကို ဖရိုဖရဲကြဲတတ်၏။ န ဥဿိနေတိ၊ ဝဋ်ကို မပေါင်းစည်းတတ်။ (ဝိကိရတိ န သမ္ပိဏ္ဍေတိ။ဋ္ဌ။) ဝိဓူပေတိ၊ အခိုးကင်းစေ၏

၁။ဝဋ်ခိုးဝဋ်ငွေ့ကင်းစေတတ်ဟူသောအနက်သည် ဝဋ်ကိုငြိမ်းအေးစေတတ်ဟူသော အနက်နှင့် အတူတူပင်၊ သဒ္ဒတ္ထဘာဝတ္ထမျှသာထူးသည်။ ဝဋ်ခိုးဝဋ်ငွေ့မထစေတတ်ဟူသည် ဝဋ်မီးကိုမတောက်ပစေတတ်ဟူသည်နှင့်အတူတူပင်၊ သဒ္ဒတ္ထဘာဝတ္ထမျှသာထူးသည်။ ထိုကြောင့် ဝိဓူပေတိ န သန္ဓူပေတီတိ နိဗ္ဗာပေတိ နဇာလာပေတိ ဟုဋ္ဌ၌ ဖွင့်ဆိုအပ်သည်။

။ (ငြိမ်းအေးစေ၏ ဟူလို။) န သန္ဓူပေတိ၊ အခိုးမထစေတတ်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ကိဉ္စ၊ အဘယ်ကို။ အပစိနာတိ၊ ဖျက်ဆီးတတ်သနည်း။ နော အာစိနာတိ၊ မတိုးပွါးစေတတ်သနည်း။

ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ အပစိနာတိ၊ ဖျက်ဆီးတတ်၏။ နော အာစိနာတိ၊ မတိုးပွါးစေတတ်။ ဝေဒနံ၊ ကို။ သညံ၊ ကို။ သင်္ခါရေ၊ တို့ကို။ ဝိညာဏံ၊ ကို။ အပစိနာတိ၊ ဖျက်ဆီးတတ်၏။ နော အာစိနာတိ၊ မတိုးပွါးစေတတ်။

ကိဉ္စ၊ အဘယ်ကို။ ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်တတ်သနည်း။ န ဥပါဒိယတိ၊ မယူတတ်သနည်း။

ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်တတ်၏။ န ဥပါဒိယတိ၊ မယူတတ်။ ပ။

ကိဉ္စ၊ အဘယ်ကို။ ဝိသိနေတိ၊ ဖရိုဖရဲကြဲတတ်သနည်း။ န ဥဿိနေတိ၊ မပေါင်းစည်းတတ်သနည်း။

ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ ဝိသိနေတိ၊ ဖရိုဖရဲကြဲတတ်၏။ န ဥဿိနေတိ၊ မပေါင်းစည်းတတ်။ ပ။

ကိဉ္စ၊ အဘယ်ကို။ ဝိဓူပေတိ၊ အခိုးကင်းစေတတ်သနည်း။ န သန္ဓူပေတိ၊ အခိုးမထစေတတ်သနည်း။

ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ ဝိဓူပေတိ၊ အခိုးကင်းစေတတ်၏။ န သန္ဓူ ပေတိ၊ အခိုးမထစေတတ်။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း။ ပဿံ၊ ရှုသော။ သုတဝါ၊ အာဂမ အဓိဂမဟူသော သုတရှိသော။ အရိယသာဝကော၊ အရိယာဖြစ်သော တပည့်သည်။ (ကြွင်းအနတ္တလက္ခဏသုတ် စာပိုဒ် ၅၉-ရှု။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အယံ ဘိက္ခု၊ ဤရဟန်းကို။ (ဝုစ္စတိ၌စပ်။) နေဝါစိနာတိ၊ ဝဋ်ကိုမတိုးပွါးစေတတ်

၂။က၊ နေဝါစိနာတိ။ ပ။ အပစိနိတွာ ဌိတော။ ခ၊ နေဝ ပဇဟတိ။ ပ။ ပဇဟိတွာ ဌိတော။ ဂ၊ နေဝ ဝိသိနေတိ။ ပ။ ဝိသိနေတွာ ဌိတော။ ဃ၊ နေဝ ဝိဓူပေတိ။ ပ။ ဝိဓူပေတွာ ဌိတောဟု ၄-ဝါကျ။

ကိဉ္စ နေဝါစိနာတိ။ ပ။ အပစိနိတွာ ဌိတော အမေးဝါကျ။ ရူပံ။ ပ။ ဝိညာဏံ။ ပ။ အပစိနိတွာ ဌိတောအဖြေဝါကျ၊ နောက်ဝါကျတို့ကိုလည်း ဤအတူခွဲ။ ပါဠိတော်၌ အနက်ပေး၍ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင်၁-ချောင်းပိုဒ် ၂-ချောင်းပိုဒ် ပိုင်းခြားပုံမှားယွင်းနေသောကြောင့် ရှင်းလင်းပြလိုက်သည်။

။ န အပစိနာတိ၊ ဝဋ်ကိုမဖျက်ဆီးတတ်။ အပစိနိတွာ၊ ဝဋ်ကိုဖျက်ဆီး၍။ ဌိတော၊ တည်သူဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ နေဝ ပဇဟတိ၊ ဝဋ်ကိုမပယ်စွန့်တတ်။ န ဥပါဒိယတိ၊ ဝဋ်ကိုစွဲလမ်း၍မယူတတ်။ ပဇဟိတွာ၊ ဝဋ်ကိုပယ်စွန့်၍။ ဌိတော၊ တည်သူဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။ နေဝ ဝိသိနေတိ၊ ဝဋ်ကို ဖရိုဖရဲမဖြန့်ကြဲတတ်။ န ဥဿုနေတိ၊ ဝဋ်ကိုမပေါင်းစည်းတတ်။ ဝိသိနေတွာ၊ ဝဋ်ကိုဖရိုဖရဲဖြန့်ကြဲ၍။ ဌိတော၊ တည်သူဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။ နေ ဝိဓူပေတိ၊ ဝဋ်ခိုးဝဋ်ငွေ့မကင်းစေတတ်။ န သန္ဓူ ပေတိ၊ ဝဋ်ခိုးဝဋ်ငွေ့မထစေတတ်။

ဝိဓူပေတွာ၊ ဝဋ်ခိုးဝဋ်ငွေ့ကင်းစေ၍။ ဌိတော၊ တည်သူဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်ကို။ နေဝါစိနာတိ၊ မတိုးပွါးစေတတ်သနည်း။ န အပစိနာတိ၊ မဖျက်ဆီးတတ်သနည်း။

အပစိနိတွာ၊ ဖျက်ဆီး၍။ ဌိတော၊ တည်သနည်း။ (တည်သူမည်သနည်း ဟုသော်လည်းပေး)။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ နေဝါစိနာတိ၊ မတိုးပွါးစေတတ်။ န အပစိနာတိ၊ မဖျက်ဆီးတတ်။ အပစိနိတွာ၊ ဖျက်ဆီး၍။ ဌိတော၊ တည်၏။ (တည်သူမည်၏ဟုသော်လည်းပေး။) ။ပ။ ဝိညာဏံ၊ ကို။ နေဝါစိနာတိ၊ တတ်။ န အပစိနာတိ၊ တတ်။

အပစိနိတွာ၊ ၌။ ဌိတော၊ တည်၏။ ဝါ၊ တည်သူမည်၏။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်ကို။ နေဝ ပဇဟတိ၊ မပယ်စွန့်တတ်သနည်း။ န ဥပါဒိယတိ၊ စွဲလမ်း၍မယူတတ်သနည်း။ ပဇဟိတွာ၊ ပယ်စွန့်၍။ ဌိတော၊ တည်သနည်း။ (တည်သူမည်သနည်းဟုသော်လည်းပေး။) ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ နေဝ ပဇဟတိ၊ မပယ်စွန့်တတ်။ န ဥပါဒိယတိ၊ စွဲလမ်း၍မယူတတ်။

ပဇဟိတွာ၊ ပယ်စွန့်၍။ ဌိတော၊ တည်၏။ ဝါ၊ တည်သူမည်၏။ ပ။

ကိဉ္စ၊ အဘယ်ကို။ နေဝ ဝိသိနေတိ၊ ဖရိုဖရဲမဖြန့်ကြဲတတ်သနည်း။ န ဥဿိနေတိ၊ မပေါင်းစည်းတတ်သနည်း။ ဝိသိ‌နေတွာ၊ ဖရိုဖရဲဖြန့်ကြဲ၍။ ဌိတော၊ တည်သနည်း။ ဝါ၊ တည်သူမည်သနည်း။

ရူပံ၊ ကို။ နေဝ ဝိသိနေတိ၊ ဖရိုဖရဲမဖြန့်ကြဲတတ်။ န ဥဿိနေတိ၊ မပေါင်းစည်းတတ်။ ဝိသိနေတွာ၊ ဖရိုဖရဲဖြန့်ကြဲ၍။ ဌိတော၊ တည်၏။ ဝါ၊ တည်သူမည်၏။

ကိဉ္စ၊ အဘယ်ကို။ နေဝ ဝိဓူပေတိ၊ အခိုးအငွေ့မကင်းစေသနည်း။ န သန္ဓူပေတိ၊ အခိုးအငွေ့မထစေသနည်း။ ဝိဓူပေတွာ၊ အခိုးအငွေ့ကင်းစေ၍။ ဌိတော၊ တည်သနည်း။ ဝါ၊ တည်သူမည်သနည်း။

ရူပံ၊ ကို။ နေဝ ဝိဓူပေတိ၊ အခိုးအငွေ့မကင်းစေတတ်။ န သန္ဓူ ပေတိ၊ အခိုးအငွေ့မထစေတတ်။ ဝိဓူ‌ပေတွာ၊ အခိုးအငွေ့ကင်းစေ၍။ ဌိတော၊ တည်၏။ ဝါ၊ တည်သူ မည်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝိမုတ္တစိတ္တံ၊ ကိလေသာတို့်မှ လွတ်‌မြောက်ပြီး‌သောအရဟတ္တဖိုလ်ဟူသော စိတ်ရှိသော။ ဘိက္ခုံ၊ ကို။ သဣန္ဒာ၊ သိကြားနှင့်တကွကုန်သော။ သဗြဟ္မကာ၊ ဗြဟ္မာနှင့်တကွကုန်သော။ သပဇာပတိကာ၊ ပဇာပတိနတ်မင်းနှင့်တကွကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ အာရကာဝ၊ အဝေးမှသာလျှင်—

“ယဿ တေ၊ အကြင်အရှင်ဘုရား၏။ ယမ္ပိ၊ အကြင်သမထအာရုံ ဝိပဿနာအာရုံကို။ နိဿာယ၊ အမှီပြု၍။ ဈာယသိ၊ ကိလေသာတို့ကို ရှို့မြိုက်၏။ (အာရမ္မဏူပနိဇ္ဈာန, လက္ခဏူပနိဇ္ဈာနဟူသော သမထဝိပဿနာပွါးများခြင်းကိုပင် ကိလေသာတို့ကို ရှို့မြိုက်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။) တံ၊ ထိုသမထအာရုံ ဝိပဿနာအာရုံကို (မယံ= တို့သည်။) နာဘိဇာနာမ၊ မသိနိုင်ပါကုန်။ ပုရိသာဇည၊ ယောက်ျားအာဇာနည်ဖြစ်တော်မူသောအရှင်ဘုရား။ တဿ တေ၊ ထိုအရှင်ဘုရားအား။ နမော၊ ရှိခိုးပါ၏။ ပုရိသုတ္တမ၊ ယောက်ျားမြတ်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်ဘုရား။ တဿ တေ၊ ထိုအရှင်ဘုရားအား။ နမောတိ၊ ရှိခိုးပါ၏” ဟူ၍။ နမဿန္တိ၊ ရှိခိုးကုန်၏။ (ဤဋ္ဌ၌မဖွင့် ထေရဂါထာ မဟာကဿပထေရဂါထာဝဏ္ဏနာ ၄၅၅-နှာရှု။)

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

Issues

Select Version

(SN)Khandhavaggo

(SN)Khandhavaggo