သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

အထ ခေါ၊ ၌။ အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။ ပ။ ဘဂ၀န္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ သာဓု၊ တောင်းပန်ပါ၏။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ယံ ဓမ္မံ၊ အကြင်တရားကို။ သုတွာ၊ ကြားနာရ၍။ ဧကော၊ တစ်ပါးထည်းတည်း။ ဝူပကဋ္ဌော၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်သို့ကပ်လျက်။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့လျော့သည်ဖြစ်၍။ အာတာပီ၊ ကိလေသာတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေတတ်သော လုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဟိတတ္တော၊ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရေယျံ၊ နေရာ၏။ တံ ဓမ္မံ၊ ထိုတရားကို။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ မေ၊ တပည့်တော်အား။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဒေသေတူတိ၊ ဟောတော်မူပါ” ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါ စ၊ လျှောက်ပြီ။ [တံ ကိံ မညသိ စသည်ကို အနတ္တလက္ခဏသုတ် စာပိုဒ် ၅၉-ရှု၍ပေး။ ဤသုတ်ကို အရှင်အာနန္ဒာ စိတ်ရွှင်လန်းရုံမျှသာ စိတ်ကို ထိန်းရုံမျှသာ ဘုရားရှင်ဟောတော်မူသည်ဟု (ဣမဿ စိတ္တံဂဏှိဿာမီတိ ကထေသိ၊ဋ္ဌ) ၌ ဆို၏။ အရဟတ္တဖိုလ်ကို ဘုရားပရိနိဗ္ဗာန် စံတော်မူပြီးနောက်မှ ရတော်မူ၏။]

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဒိဋ္ဌိဝဂ္ဂေါ၊ သည်။ ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက် ဝဂ်တည်း။

တဿ၊ ထိုဒိဋ္ဌိဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား—

အဇ္ဈတ္တိကံ၊ အဇ္ဈတ္တသုတ်၎င်း။ ဧတံ မမ၊ ဧတံ မမသုတ်၎င်း။ သောအတ္တာ၊ သောအတ္တာသုတ်၎င်း။ နောစမေသိယာ၊ နောစမေသိယာသုတ်၎င်း။ မိစ္ဆာသက္ကာယတ္တာနု၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသုတ် , သက္ကာယဒိဋ္ဌိသုတ် , အတ္တာနုဒိဋ္ဌိသုတ်၎င်း။ ‌ဒွေ၊ ၂- သုတ်ကုန်သော။ အဘိနိဝေသာ၊ အဘိနိဝေသသုတ် , ဒုတိယအဘိနိဝေသသုတ်တို့၎င်း။ အာနန္ဒေန၊ အာနန္ဒသုတ်၎င်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။

ဥပရိပဏ္ဏာသကော၊ ဥပရိပဏ္ဏာသကသည်။ သမတ္တော၊ ပြီးပြီ။

တဿ ဥပရိပဏ္ဏာသကဿ၊ ထိုဥပရိပဏ္ဏာသက၏။ ဝဂ္ဂုဒ္ဒါနံ၊ ဝဂ်ဥဒ္ဒါန်းကား—

အန္တော၊ အန္တဝဂ်၎င်း။ ဓမ္မကထိကာဝိဇ္ဇာ၊ ဓမ္မကထိကဝဂ် , အဝိဇ္ဇာဝဂ်တို့၎င်း။ ကုက္ကုဠံ၊ ကုက္ကုဠဝဂ်၎င်း။ ဒိဋ္ဌိပဉ္စမံ၊ ၅-ဝဂ်မြောက်ဖြစ်သော ဒိဋ္ဌိဝဂ်၎င်းတည်း။ တတိယော ဝုတ္တော၊ ၃-ခုမြောက်ဟောတော်မူအပ်သော။ ပဏ္ဏာသကော နိပါတောတိ၊ ပဏ္ဏာသကနိပါတ်ဟူ၍။ ပဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။

ခန္ဓသံယုတ္တံ၊ ခန္ဓသံယုတ်သည်။ သမတ္တံ၊ ပြီးပြီ။