(ဧဝံ မေ သုတံ ပေးမြဲ။ ဧကံ သမယံမှ ဧကမန္တံ နိသီဒိအထိ စာပိုဒ် ၁-ကိုမှီး၍ပေး။) ဧကမန္တံ၊ တစ်ခုသော အရပ်အဖို့၌။ နိသိန္နော ခေါ၊ ထိုင်နေသော။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။

“ ဘန္တေ၊ ရား။ သာဓု၊ တောင်းပန်ပါ၏။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ယံ ဓမ္မံ၊ အကြင်တရားကို။ သုတွာ၊ နာကြားရသော်။ ဧကော၊ တစ်ယောက်ထည်းတည်း။ ဝူပကဋ္ဌော၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်သို့ကပ်သည်ဖြစ်၍။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့လျော့သည်ဖြစ်၍။ အာတာပီ၊ ကိလေသာကိုလောင်ကျွမ်းစေတတ်သော လုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဟိ တတ္တော၊ နိဗ္ဗာန်သို့စေလွှတ်အပ်သောစိတ်ရှိ သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရေယျံ၊ နေလို၏။ တံ ဓမ္မံ၊ ထိုတရားကို။ မေ၊ တပည့်တော်အား။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဒေသေတူတိ၊ ဟောတော်မူပါလော” ဟူသော။

ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။ ဥပါဒိယမာနော၊ (တဏှာမာန ဒိဋ္ဌိတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်) ကပ်၍ယူတတ်သော။ (စွဲလမ်းတတ်သော-ဟူလို။) ဘိက္ခု၊ ကို။ မာရဿ၊ မာရ်တည်းဟူသော ကျော့ကွင်းသည်။ ဗဒ္ဓေါ၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်၏။ အနုပါဒိယမာနော၊ (တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်) ကပ်၍ မယူတတ်သော။ ဘိက္ခု၊ ကို။ ပါပိမတောတာ၊ မာရ်တည်းဟူသော ကျော့ကွင်းသည်။ မုတ္တော၊ လွှတ်အပ်၏။ (ပါပိမတောတိ ပါပိမတော ပါသေန မုတ္တော နာမ ဟောတိ၊ ဋ္ဌ။) ဣတိ၊ ဤသို့ (ဘုရားက) မိန့်တော်မူ၏။

ဘဂဝါ၊ ရား။ (မယာ၊ သည်။) အညာတံ၊ သိအပ်ပါပြီ။ သုဂတ၊ မြတ်စွာဘုရား။ (မယာ၊ သည်။) အညာတံ၊ ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့ (အညတရ ရဟန်းက) လျှောက်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သောတရားတော်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ယထာကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။ အာဇာနာသိ၊ သိသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ (ဘုရားက) မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ ဥပါဒိယမာနော၊ (တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်) ကပ်၍ယူတတ်သောသူကို။ မာရဿ၊ သည်။ ဗဒ္ဓေါ၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်၏။ အနုပါဒိယမာနော၊ (တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်) ကပ်၍မယူတတ်သောသူကို။ ပါပိမတော၊ သည်။ (မာရဿ, ပါပိမတောတို့ကို မာရ်သည်ဟု ဆဋ္ဌီအဝုတ္တကတ္တားလည်းပေးနိုင်သည်။) မုတ္တော၊ လွှတ်အပ်၏။ (ဝေဒနံ သညံ သင်္ခါရေ ဝိညာဏံဝါကျတို့ကို နည်းမှီးပေး။)

ဘန္တေ၊ ရား။ အဟံ၊ သည်။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဣမဿ၊ ဤတရားတော်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။ အာဇာနာမိ၊ သိရပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ (အညတရ ရဟန်းက) လျှောက်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သာဓု သာဓု၊ ကောင်းစွ ကောင်းစွ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သည်။ သာဓုခေါ၊ ကောင်းစွာသာလျှင်။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။ ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော တရားတော်၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ ဝိတ္ထာရေန၊ အားဖြင့်။ အာဇာနာသိ၊ သိ၏။ (ရူပံ ခေါ ဘိက္ခုစသည်ပေးမြဲ။)

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ မယာ၊ သည်။ သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။ ဘာသိတဿ၊ သော။ ဣမဿ၊ ဤတရားတော်၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤအတိုင်း။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်ထိုက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ (ဘုရားက) မိန့်တော်မူ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော တရားတော်ကို။ အဘိနန္ဒိတွာ၊ အလွန်နှစ်သက်၍။ အနုမောဒိတွာ၊ ဝမ်းမြောက်၍။ အာသနာ၊ နေရာမှ။ ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ ရှိခိုး၍။ (သုခီ ဟောတုစသော မင်္ဂလာစကား မြွက်ကြားစေ၍ ဟူ၍လည်းပေး။) ပဒက္ခိဏံ၊ အရိုအသေကို။ ကတွာ၊ ၍။ ပက္ကာမိ၊ ဖဲသွားပြီ။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ဧကော၊ တည်း။ ဝူပကဋ္ဌော၊ ၍။ အပ္ပမတ္တော၊ ၍။ အာတာပီ၊ ၍။ ပဟိတတ္တော၊ ၍။ ဝိဟရန္တော၊ နေသော်။ နစိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မီပင်လျှင်။ ယဿ၊ အကြင်အရဟတ္တဖိုလ်၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။ ကုလပုတ္တာ၊ အမျိုးကောင်းသားတို့သည်။ သမ္မဒေဝ၊ ကောင်းစွာသာလျှင်။ အဂါရသ္မာ၊ လူ့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇန္တိ၊ ဝင်ရောက်ကုန်၏။ အနုတ္တရံ၊ မိမိထက်သာလွန်သော တရားမရှိသော။ ဗြဟ္မစရိယပရိယောသာနံ၊ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယ၏ အဆုံးဖြစ်သော။ တံ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်ကို။ ဒိဋ္ဌေဝ၊ မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်အပ်သည်သာဖြစ်သော။ ဓမ္မေ၊ ပစ္စုပ္ပန်အတ္တဘော၌။ သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။ အဘိညာ၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့်။ (ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် သိ၍ဟုသော်လည်းပေး။) သစ္ဆိကတွာ၊ မျက်မှောက်ပြု၍။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။

“ဇာတိ၊ ပဋိသန္ဓေသည်။ ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မဂ်-ဟူသော မြတ်သောအကျင့်ကို။ ဝုသိတံ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပြီ။ ကရဏီယံ၊ ပြုဖွယ်ကိစ္စကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ ဣတ္ထတ္တာယ၊ ဤတစ်ဆယ့်ခြောက်ချက်သော မဂ်ကိစ္စအလို့ငှါ။ အပရံ၊ တစ်ပါးသောကျင့်ဖွယ်ကိစ္စသည်။ (တနည်း ဣတ္ထတ္တာယ၊ ဤဘဝမှ။ အပရံ၊ တစ်ပါးသော ဘဝသည်။) န၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဗ္ဘညာသိ၊ သိပြီ။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုအညတရ ရဟန်းသည်။ အရဟတံ၊ ရဟန္တာတို့တွင်။ အညတရော၊ တစ်ပါးအပါအဝင်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မေ၊ တပည့်တော်အာနန္ဒာသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ ကြားလိုက်ရပါ၏။ (နာခံမှတ်သား ဆောင်ထားအပ်ပါပြီ။) (ဧဝံ မေ သုတံ၌ ပြန်စပ်သည်။)

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။