သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
လောကေန၊ သတ္တလောက ( သတ္တဝါအပေါင်း) နှင့်။
န ဝိဝဒါမိ၊ မငြင်းခုံ။
လောကောဝ၊ သတ္တလောက (သတ္တဝါအပေါင်း) သည်သာ။
မယာ၊ ငါနှင့်။
ဝိဝဒတိ၊ ငြင်းခုံ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဓမ္မဝါဒီ၊ အမှန်သဘောကို ဆိုလေ့ရှိသူသည်။
လောကသ္မိံ၊ လောက၌။
ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူနှင့်မျှ။
န ဝိဝဒတိ၊ မငြင်းခုံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယံ၊ အကြင်အရာကို။
လောကေ၊ လောက၌။
ပဏ္ဍိတာနံ၊ ပညာရှိတို့သည်။
နတ္ထိ သမ္မတံ၊ မရှိဟုသမုတ်အပ်၏။
တံ၊ ထိုအရာကို။
အဟမ္ပိ၊ ငါဘုရားသည်လည်း။
နတ္ထီတိ၊ မရှိဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ဆို၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယံ၊ အကြင်အရာကို။
လောကေ၊ လောက၌။
ပဏ္ဍိတာနံ၊ ပညာရှိတို့သည်။
အတ္ထိသမ္မတံ၊ ရှိ၏ဟု သမုတ်အပ်၏။
တံ၊ ထိုအရာကို။
အဟမ္ပိ၊ ငါဘုရားသည်လည်း။
အတ္ထီတိ၊ ရှိ၏ဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ဆို၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယံ၊ အကြင်အရာကို။
လောကေ၊ လောက၌။
ပဏ္ဍိတာနံ၊ ပညာရှိတို့သည်။
နတ္ထိသမ္မတံ၊ မရှိဟုသမုတ်အပ်၏။
ယံ၊ အကြင်အရာကို။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
နတ္ထီတိ၊ မရှိဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ဆို၏။
(တံ၊ ထိုအရာသည်။ )
ကိဉ္စ၊ အဘယ်အရာနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
လောကေ၊ လောက၌။
ပဏ္ဍိတာနံ၊ ပညာရှိတို့သည်။
နိစ္စံ၊ မြဲသော။
ဓုဝံ၊ ခိုင်ခံ့သော။
သဿတံ၊ တည်တံ့သော။
အဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ မဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိသော။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
နတ္ထိသမ္မတံ၊ မရှိဟုသမုတ်အပ်၏။
တံ၊ ထိုမြဲသောရုပ်ကို။
အဟမ္ပိ၊ ငါဘုရားသည်လည်း။
နတ္ထီတိ၊ မရှိဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ဆို၏။
(ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းတူသမ္ဗန်လေ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(ယံ၊ အကြင်အရာကို။)
လောကေ၊ လောက၌။
ပဏ္ဍိတာနံ၊ ပညာရှိတို့သည်။
နတ္ထိသမ္မတံ၊ မရှိဟုသမုတ်အပ်၏။
တံ၊ ထိုအရာကို။
အဟမ္ပိ၊ ငါဘုရားသည်လည်း။
နတ္ထီတိ၊ မရှိဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ဆို၏။
(တံ၊ ထိုအရာသည်။)
ဣဒံ ခေါ၊ ဤသည်ပင်တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(ယံ၊ အကြင်အရာကို။
လောကေ၊ လောက၌။
ပဏ္ဍိတာနံ၊ ပညာရှိတို့သည်။
အတ္ထိသမ္မတံ၊ ရှိ၏ဟုသမုတ်အပ်၏။
ယံ၊ အကြင်အရာကို။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
အတ္ထီတိ၊ ရှိ၏ဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ဆို၏။
(တံ၊ ထိုအရာသည်။)
ကိဉ္စ၊ အဘယ်နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
လောကေ၊ လောက၌။
ပဏ္ဍိတာနံ၊ ပညာရှိတို့ သည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲသော။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသော။
ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိသော။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
အတ္ထိသမ္မတံ၊ ရှိ၏ဟုသမုတ်အပ်၏။
တံ၊ ထိုမမြဲသောရုပ်ကို။
အမာမ္ပိ၊ ငါဘုရားသည်လည်း။
အတ္ထီတိ၊ ရှိ၏ဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ဆို၏။
(ဝေဒနာစသည်လည်း ဤနည်းပေး။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(ယံ၊ အကြင်အရာကို။)
လောကေ၊ ဩကာသလောက၌။
ပဏ္ဍိတာနံ၊ ပညာရှိတို့သည်။
အတ္ထိသမ္မတံ၊ ရှိ၏ဟုသမုတ်အပ်၏။
တံ၊ ထိုအရာကို။
အဟမ္ပိ၊ ငါဘုရားသည်လည်း။
အတ္ထီတိ၊ ရှိ၏ဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ဆို၏။
(တံ၊ ထိုအရာသည်။)
ဣဒံ ခေါ၊ ဤသည်ပင်တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
လောကေ၊ လောက၌။
လောကဓမ္မော၊ ပျက်စီးတတ်သော သဘောတရားသည်။
(လောကဓမ္မောတိ လုဇ္ဇနသဘာဝဓမ္မော။ဋီ။ လောကဓမ္မောတိ ခန္ဓပဉ္စကံ။ဋ္ဌ။)
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တံ၊ ထိုပျက်စီးတတ်သောသဘောတရားကို။
တထာဂတော၊ ဘုရားရှင်သည်။
အဘိသမ္ဗုဇ္ဈတိ၊ ထိုးထွင်း၍ သိ၏။
အဘိသမေတိ၊ ကုန်စင်အောင်သိ၏။
တံ၊ ထိုပျက်စီးတတ်သော သဘောတရား (သင်္ခါရလောက= ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ) ကို။
အဘိသမ္ဗုဇ္ဈိတွာ၊ ထိုးထွင်း၍သိ၍။
အဘိသမေတွာ၊ ကုန်စင်အောင်သိ၍။
အာစိက္ခတိ၊ (ဥဒ္ဒေသအားဖြင့်) ပြောကြား၏။
ဒေသေတိ၊ (နိဒ္ဒေသအားဖြင့်) ဟော၏။
ပညပေတိ၊ (အကြောင်းအားဖြင့်) သိစေ၏။
ပဋ္ဌပေတိ၊ အပြားအားဖြင့် တည်စေ၏။
ဝိဝရတိ၊ (ဥဒါဟရုဏ်အားဖြင့်) ဖွင့်ပြ၏။
ဝိဘဇတိ၊ (အနွယဗျတိရေကအားဖြင့်) ဝေဘန်၏။
ဥတ္တာ နီကရောတိ၊ (ဥပနယနိဂုံးအားဖြင့်) ထင်ရှားပေါ်လွင်အောင်ပြု၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
လောကေ၊ ၌။
လောကဓမ္မော၊ သည်။
ကိဉ္စ၊ အဘယ်နည်း။
တံ၊ ထိုပျက်စီးတတ်သော သဘောတရားကို။
တထာဂတော၊ သည်။
အဘိသမ္ဗုဇ္ဈတိ၊ ထိုးထွင်း၍ သိသနည်း။
ပ။
ဥတ္တာနီကရောတိ၊ ပေါ်လွင်အောင်ပြုသနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရူပံ၊ ရုပ်သည်။
လောကေ၊ ၌။
လောကဓမ္မော၊ ပျက်စီးတတ်သော သဘောတရား မည်၏။
တံ၊ ထိုရုပ်ကို။
တထာဂတော၊ သည်။
ပ။
ဥတ္တာနီကရောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယော၊ အကြင်အန္ဓဗာလပုထုဇဉ်သည်။
တထာဂတေန၊ ဘုရားရှင်သည်။
ဧဝံ၊ သို့။
အာစိက္ခိယမာနေ၊ (ဥဒ္ဒေသအားဖြင့်) ပြောကြားအပ်သည်ရှိသော်။
ဝါ၊ အပ်ပါလျက်။
ဒေသိယ မာနေ၊ (နိဒ္ဒေသအားဖြင့်) ဟောအပ်သည်ရှိသော်။
ဝါ၊ အပ်ပါလျက်။
ပညပိယမာနေ၊ (အကြောင်းအားဖြင့်) သိစေအပ်သည်ရှိသော်။
ဝါ၊ အပ်ပါလျက်။
ပဋ္ဌပိယမာနေ၊ အပြားအားဖြင့် တည်စေအပ်သည်ရှိသော်။
ဝါ၊ အပ်ပါလျက်။
ဝိဝရိယမာနေ၊ (ဥဒါဟရုဏ်အားဖြင့်) ဖွင့်ပြအပ်သည်ရှိသော်။
ဝါ၊ အပ်ပါလျက်။
ဝိဘဇိယမာနေ၊ (အနွယဗျတိရေကအားဖြင့်) ဝေဘန်အပ်သည်ရှိသော်။
ဝါ၊ ဝေဘန်အပ်ပါလျက်။
ဥတ္တာနီကရိယမာနေ၊ (ဥပနယနိဂုံးအားဖြင့်) ပေါ်လွင်အောင် ပြုအပ်သည်ရှိသော်။
ဝါ၊ အပ်ပါလျက်။
န ဇာနာတိ၊ မသိ။
န ပဿတိ၊ မမြင်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဗာလံ၊ မိုက်သော။
အန္ဓံ၊ ပညာမျက်စိ ကန်းသော။
အစက္ခုကံ၊ ပညာမျက်စိ မရှိသော။
အဇာနန္တံ၊ မသိသော။
အပဿန္တံ၊ မမြင်သော။
တံ ပုထုဇ္ဇနံ၊ ထိုပုထုဇဉ်ကို။
ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
ကရောမိ၊ ပြုရအံ့နည်း
၁။မယှံ ဟိ ပဋိပတ္တိကထနမေဝ ဘာရော၊ ပဋိပတ္တိပူရဏံ ပန ကုလပုတ္တာနံ ဘာရောတိ ဒဿေတိ။ ဋ္ဌ။ အက္ခာတော ဝေါ မယာ မဂ္ဂေါ၊ ခု၊၁-၅၂-ဓမ္မပဒ။ဟောဘို့တာဝန်က ငါဘုရားတာဝန်, ကျင့်ဘို့တာဝန်က သင် (အမျိုးကောင်းသား) တို့၏တာဝန်။ “ငါဘုရားဟောပါလျက် သင်တို့မသိ မကျင့်လျှင် ငါဘုရားမတတ်နိုင်” ဟုဆိုလို၏။
။
(ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေး။)ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ အံ့။
ဥပ္ပလံ ဝါ၊ ဥပ္ပလကြာသည်၎င်း။
ဝါ၊ ကို၎င်း။
ပဒုမံ ဝါ၊ ပဒုမ္မာကြာသည်၎င်း။
ဝါ၊ ကို၎င်း။
ပုဏ္ဍရီကံ ဝါ၊ ပုဏ္ဏရိတ်ကြာသည်၎င်း။
ဝါ၊ ကို၎င်း။
ဥဒကေ၊ ရေ၌။
ဇာတံ၊ ပေါက်၏။
ဥဒကေ၊ ၌။
သံဝဍ္ဎံ၊ ကြီးပွါး၏။
ဥဒကာ၊ မှ။
အစ္စုဂ္ဂမ္မ၊ တက်၍။
ဌာတိ၊ တည်၏။
ဥဒကေန၊ သည်။
အနုပလိတ္တံ၊ မလိမ်းကျံအပ်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။
တထာဂတော၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
လောကေ၊ ဩကာသလောက၌။
ဇာတော၊ ပွင့်တော်မူ၏။
လောကေ၊ ၌။
သံဝဍ္ဎော၊ ကြီးတော်မူ၏။
လောကံ၊ ကို။
အဘိဘုယျ၊ လွှမ်းမိုး၍။
ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။
လောကေန၊ လောကသည်။
အနုပလိတ္တော၊ မလိမ်းကျံအပ်။
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။