သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

အထ ခေါ၊ ၌။ အညတရော၊ တစ်ယောက်သော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ပ။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဝိဇ္ဇာ အဝိဇ္ဇာတိ၊ အဝိဇ္ဇာ အဝိဇ္ဇာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာသည်။ ကတမာနု ခေါ၊ အဘယ်ပါနည်း။ ကိတ္တာဝတာ စ၊ အဘယ်မျှလောက်သော အကြောင်းဖြင့်။ အဝိဇ္ဇာဂတော၊ အဝိဇ္ဇာသို့ ကပ်ရောက်သည်မည်သည်။ ဝါ၊ အဝိဇ္ဇာနှင့် ပြည်စုံသည်မည်သည်။ (အဝိဇ္ဇာဂတော သမင်္ဂီဘူတေန ဥပဂတော၊ အဝိဇ္ဇာယ ဝါ ဥပေတော နာမ။ ဋီ။) ဟောတီတိ၊ ဖြစ်ပါသနည်း” ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ အဿုတဝါ၊ သုတမရှိသော။ ပုထုဇ္ဇနော၊ သည်။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ နပ္ပဇာနာတိ၊ မသိ။ ရူပသမုဒယံ၊ ရုပ်၏ဖြစ်ကြောင်းကို။ နပ္ပဇာနာတိ၊ မသိ။ ရူပနိရောဓံ၊ ရုပ်၏ ချုပ်ရာကို။ နပ္ပဇာနာတိ၊ မသိ။ ရူပနိရောဓဂေါမိနိံ ပဋိပဒံ၊ ရုပ်၏ချုပ်ရာသို့ ရောက်ကြောင်းအကျင့်ကို။ နပ္ပဇာနာတိ၊ မသိ။ (ဝေဒနာစသည်ကို ဤနည်းပေး။)

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အယံ၊ ဤ (သစ္စာလေးပါးတို့၌) မသိခြင်းကို။ အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။

ဧတ္တာဝတာစ၊ ဤမျှလောက်သောအကြောင်းဖြင့်။ (ဧတ္တာဝတာတိ ဧတ္တကေန ကာရဏေန။ဋီ။) အဝိဇ္ဇာဂတော၊ အဝိဇ္ဇာသို့ ကပ်ရောက်သည်မည်သည်။ ဝါ၊ အဝိဇ္ဇာနှင့် ပြည့်စုံသည်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော သုတ်တည်း။

(ဤဝိဇ္ဇာသုတ်ကို အဝိဇ္ဇာသုတ် မှီး၍ပေး။ ပဋိသေဓမပါသည်သာ ထူး၏။) ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောတ်သော သုတ်တည်း။

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဧကမန္တံ၊ တစ်ခုသော အရပ်အစွန်အဖို့၌။ နိသိန္နော ခေါ၊ ထိုင်သော။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ ရား။ ဓမ္မကထိကော ဓမ္မကထိကောတိ၊ ဓမ္မကထိက ဓမ္မကထိကဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ကိတ္တာဝတာ၊ အဘယ်မျှလောက်သော အကြောင်းဖြင့်။ ဓမ္မကထိကော၊ ဓမ္မကထိကသည်။ ဟောတိ နု ခေါတိ၊ ဖြစ်ပါသနည်း” ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ရူပဿ၊ ရုပ်ကို။ ဝါ၊ ရုပ်၏။ နိဗ္ဗိဒါယ၊ ငြီးငွေ့ခြင်းငှါ။ ဝိရာဂါယ၊ မတပ်မက်ခြင်းငှါ။ နိရောဓာယ၊ ချုပ်ခြင်းငှါ။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဒေသေတိ၊ ဟော၏။ ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှလောက်သောအကြောင်းဖြင့်။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ “ဓမ္မကထိကောတိ၊ ဓမ္မကထိက” ဟူ၍။ ဝစနာယ၊ ဆိုခြင်းငှါ။ အလံ၊ သင့်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ရူပဿ၊ ရုပ်ကို။ ဝါ၊ ရုပ်၏။ နိဗ္ဗိဒါယ၊ ငြီးငွေ့ခြင်းငှါ။ ပ။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှလောက်သောအကြောင်းဖြင့်။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ “ဓမ္မာနုဓမ္မပ္ပဋိပန္နောတိ၊ ကိုးပါးသောလောကုတ္တရာတရားအား လျော်သောအကျင့်ကို ကျင့်သူ” ဟူ၍။ ဝစနာယ၊ ငှါ။ အလံ၊ ၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ရူပဿ၊ ကို။ ဝါ၊ ၏။ နိဗ္ဗိဒါ၊ ငြီးငွေ့ခြင်းကြောင့်။ ဝိရာဂါ၊ မတပ်မက်ခြင်းကြောင့်။ နိရောဓာ၊ ချုပ်ခြင်းကြောင့်။ အနုပါဒါဝိမုတ္တော၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့် မစွဲလမ်းမူ၍ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှလောက်သောအကြောင်းဖြင့်။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ “ဒိဋ္ဌဓမ္မနိဗ္ဗာနပ္ပတ္တောတိ၊ မျက်မှောက်ဘဝ၌ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်သူ” ဟူ၍။ ဝစနာယ၊ ငှါ။ အလံ၊ ၏။ (ဝေဒနာစသည်၌လည်း ဤနည်းပေး။) ဣတိ၊ ပြီ။

တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုတ်သည် ရှေ့သုတ်နှင့်တူပြီ။ အမေးဝါကျ၌— ကိတ္တာဝတာ ဓမ္မာနုဓမ္မပ္ပဋိပန္နောဟောတိ၊ ကိတ္တာဝတာ ဒိဋ္ဌဓမ္မနိဗ္ဗာနပ္ပတ္တော ဟောတိဟု အမေးစုံ မေးသည်သာ ထူး၏။) စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(သာဝတ္ထိနိဒါနံ မှ ရူပသ္မိံ ဝါ အတ္တာနံ အထိ ခန္ဓဝဂ္ဂ နကုလပိတုသုတ် စာပိုဒ် ၁-ရှု။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အသုတဝါ၊ သုတမရှိသော။ အဟံ ပုထုဇ္ဇနော၊ ဤပုထုဇဉ်ကို။ ရူပဗန္ဓနဗဒ္ဓေါ၊ ရူပါရုံဟူသော အနှောင်အဖွဲ့သည် နှောင်ဖွဲ့အပ်သူဟူ၍။ သန္တရဗာဟိရဗန္ဓနဗဒ္ဓေါ၊ အတွင်း အပြင်နှင့်တကွသော အနှောင်အဖွဲ့သည် နှောင်ဖွဲ့အပ်သူဟူ၍။ အတီရဒဿီ၊ ဝဋ်သုံးပါးဟူသော ဤဘက်ကမ်းကိုမြင်လေ့မရှိသူ ဟူ၍။ ( တီရံ ဝုစ္စတိ ဝဋ္ဋံ ဩရိမတီရန္တိ ကတွာ။ဋီ။ ) အပါရဒဿီ၊ နိဗ္ဗာန်ဟူသောသံသရာ၏ထိုဘက်ကမ်းကိုမြင်လေ့မရှိသူဟူ၍။ (ပါရံ ဝုစ္စတိ နိဗ္ဗာနံ သံသာရဿ ပါရိမန္တိ ကတွာ။ဋီ။) ဗဒ္ဓေါ၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်သည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ အပ်လျက်။ ဇီယတိ၊ အိုသူဟူ၍။ ဗဒ္ဓေါ၊ ၍။ ဝါ၊ လျက်။ မီယတိ၊ သေသူဟူ၍။ ဗဒ္ဓေါ၊ ၍။ ဝါ၊ လျက်။ အသ္မာ လောကာ၊ ဤလောကမှ။ ပရံ လောကံ၊ တစ်ပါးသောလောကသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ သွားသူဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ (ဇီယတိ မီယတိ ဂစ္ဆတိ သုံးပုဒ်ကို အာချာတ်နာမ်ကြံ၍ ပေးလိုက်သည်။ ဝေဒနာ စသည်လည်း ဤနည်းပေး။) (သုတဝါ စ ခေါ စသော ဝါကျတို့၌လည်း ပဋိသေဓမပါရာ၌ ပဋိသေဓသွင်း၍ ပဋိသေပေါရာ၌ ပဋိသေဓဖြုတ်၍ သမ္ဗန်သည်သာ ထူး၏။ ဗဒ္ဓေါ ဇီယတိ။ ပ။ ပရံ လောကံ ဂစ္ဆတိအရာ၌ ပရိမုတ္တောသော ဒုက္ခသ္မာတိ ဝဒါမိဝါကျကို ဟောတော်မူသည်။ ပါရဒဿီ၊ နိဗ္ဗာန်ဟူသော သံသရာ၏ထိုဘက်ကမ်းကို မြင်လေ့ရှိသူဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။

သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ ဒုက္ခသ္မာ၊ ဆင်းရဲမှ။ ပရိမုတ္တောတိ၊ လွတ်မြောက်ပြီးပြီဟု။ ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မူ၏ဟု ပေး။)

ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တံ ကိံ မညထ ဘိက္ခဝေ ပေးမြဲ။)

ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ “ဧတံ၊ ဤရုပ်သည်။ မမ၊ ငါ၏ရုပ်တည်း။ ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။ အဟံ၊ ငါသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။ မေ၊ ငါ၏။ အတ္တာတိ၊ အတ္တ ၁။ဧသောဟမသ္မိ၌ အဟံ (ငါ) နှင့် ဧသော မေ အတ္တာ၌ အတ္တ (ငါ-သူ-ယောက်ျား မိန်းမ) အထူးကိုစဉ်းစားသင့်၏။ မာနစွဲ အဟံ (ငါ) သည် မိမိကိုယ်ကို မာန်မူစွဲလမ်းခြင်းတည်း။ ဒိဋ္ဌိစွဲ အတ္တကား မိမိကိုယ်ကို သော်၎င်း သူတစ်ပါးကိုယ်ကိုသော်၎င်း အသက်ရှင်လျက်တည်နေသော အကောင်အနေအားဖြင့်စွဲလမ်းနေခြင်းတည်း။ ဟု။ သမနုပဿထ၊ ရှုကြသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ တေ၊ ဤသို့ ရှုခြင်းသည်။ နောဟိ၊ မသင့်ပါ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သာဓု၊ ကောင်းစွ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ “ဧတံ၊ ဤရုပ်သည်။ န မမ၊ ငါ၏ရုပ်မဟုတ်။ ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။ န အဟံ အသ္မိ၊ ငါမဟုတ်။ ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။ န မေ အတ္တာတိ၊ ငါ၏ အတ္တမဟုတ်”ဟု။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ (ဧတံ အနက်မဲ့။) ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း။ သမ္မပ္ပညာယ၊ မှန်စွာသိတတ်သော ( ဝိပဿနာ, မဂ်) ပညာဖြင့်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ရှုဆင်ခြင်ထိုက်၏။ ( ဝေဒနာစသည်လည်း ဤနည်း။) ဣတိ၊ ပြီ။

ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(သာဝတ္ထိနိဒါနံ မှ ဘိက္ခဝေ အထိ ပေးမြဲ။)

ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ “ဧတံ၊ ဤရုပ်သည်။ န မမ၊ ငါ၏ ရုပ်မဟုတ်။ ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။ န အဟံ အသ္မိ၊ ငါမဟုတ်။ ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။ န မေ အတ္တာတိ၊ ငါ၏ အတ္တမဟုတ်” ဟု။ သမနုပဿထ၊ ရှုကြသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧဝံ၊ မှန်ပါဘုရား။ (အကြွင်းတူပြီ။) ဣတိ၊ ပြီ။

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း၊

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သံယောဇနိယေ၊ သံယောဇဉ်တို့၏ အစီးအပွါးဖြစ်ကုန်သော။ (သံယောဇနာနံ ဟိတာ။ အဘိ-ဋ္ဌ-၁၊၉၁။ သံယောဇေတဗ္ဗာတိ ဝါ သံယောဇနိယာ၊ သံယောဇနေ နိယုတ္တာတိ ဝါ။ မူလဋီ-၁၊၅၃။) ဓမ္မေ စ၊ တရားတို့ကို၎င်း။ သံယောဇနဉ္စ၊ သံယောဇဉ်ကို၎င်း။ (သံယောဇေတိ ဗန္ဓတီတိ သံယောဇနံ၊ နှောင်ဖွဲ့တတ်သော တရားစု။) ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သံယောဇနိယာ၊ သံယောဇဉ်တို့၏ အစီးအပွါးဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ ကတမေ စ၊ အဘယ်တို့နည်း။ သံယောဇနံ၊ သံယောဇဉ်သည်။ ကတမံ၊ အဘယ်နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ သံယောဇနိယော၊ သံယောဇဉ်တို့၏ အစီးအပွါးဖြစ်သော။ ဓမ္မော၊ တရားတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုရုပ်၌။ ယော ဆန္ဒရာဂေါ၊ အကြင်လိုချင်တပ်မက်ခြင်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တတ္ထ၊ ထိုရုပ်၌။ တံ၊ ထိုလိုချင်တပ်မက်ခြင်းသည်။ သံယောဇနံ၊ သံယောဇဉ်။ (အနှောင်အဖွဲ့၊ နှောင်ကြိုး) မည်၏။ (ဝေဒနာ စသည်လည်း ဤနည်း။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣမေ၊ ဤဥပါဒါနက္ခန္ဓာ ၅-ပါးတို့ကို။ သံယောဇနိယာ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ဣဒံ၊ ဤဥပါဒါနက္ခန္ဓာ ၅-ပါးတို့၌ လိုချင်တပ်မက်ခြင်းကို။ သံယောဇနံ၊ သံယောဇဉ်။ (အနှောင်အဖွဲ့၊ နှောင်ကြိုး) ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။ ဣတိ၊ ပြီ။

အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုတ်၌ ဥပါဒါနိယေ၊ ဥပါဒါန်တို့၏ အစီးအပွါးဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ စ၊ တို့ကို၎င်း။ ဥပါဒါနံ စ၊ ဥပါဒါန်ကို၎င်း။ ဟုပေး။ အကြွင်းကို သံယောဇနိယသုတ် မှီးလေ။) နာဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဧကံ သမယံ၊ တစ်ပါးသော အခါ၌။ အာယသ္မာ စ သာရိပုတ္တော၊ အရှင်သာရိပုတြာသည်၎င်း။ အာယသ္မာ စ မဟာကောဋ္ဌိကော၊ အရှင်မဟာကောဋ္ဌိကသည်၎င်း။ ဗာရာဏသိယံ၊ ဗာရာဏသီမြို့၌။ ဣသိပတနေ၊ ဣသိပတနမည်သော။ မိဂဒါယေ၊ မိဂဒါဝုန်တော၌။ ဝိဟရန္တိ၊ နေထိုင်ကြကုန်၏။

အထ ခေါ၊ ၌။ အာယသ္မာ မဟာကောဋ္ဌိကော၊ သည်။ သာယနှသမယံ၊ ညနေချမ်းအခါ၌။ ပဋိသလ္လာနာ၊ ကိန်းအောင်းရာဌာနမှ။ ဝါ၊ သမာပတ်ဝင်စားရာမှ။ ဝုဋ္ဌိတော၊ ထတော်မူသည်ဖြစ်၍။ ပ။ အာယသ္မန္တံ သာရိပုတ္တံ၊ ကို။

“အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ ငါ့ရှင် သာရိပုတြာ။ သီလဝတာ၊ (စတုပါရိသုဒ္ဓိ) သီလရှိသော။ ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းသည်။ ကတမေ ဓမ္မာ၊ အဘယ်တရားတို့ကို။ ယောနိသော မနသိကာတဗ္ဗာတိ၊ သင့်သော အကြောင်းဥပါယ်အားဖြင့် နှလုံးသွင်းထိုက်ကုန်သနည်း” ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါ စ၊ ပြောဆိုပြီ။

အာဝုသော ကောဋ္ဌိက၊ ငါ့ရှင် ကောဋ္ဌိက။ သီလဝတာ၊ (စတုပါရိသုဒ္ဓိ) သီလရှိသော။ ဘိက္ခုနာ၊ သည်။ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာ၊ ၅-ပါးသော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့ကို။ အနိစ္စတော၊ မမြဲကုန်သောအားဖြင့်။ ဝါ၊ မမြဲကုန်ဟူ၍။ ဒုက္ခတော၊ ဆင်းရဲတို့ဟူ၍။ ရောဂတော၊ အနာရောဂါတို့ဟူ၍။ ဂဏ္ဍတော၊ အိုင်းအမာ (ပြည်ထည့်နာ) တို့ဟူ၍။ သလ္လတော၊ ငြောင့်တို့ဟူ၍။ အဃတော၊ (အလွန်နှိပ်စက်တတ်သော) သည်းခံနိုင်ခဲသောဆင်းရဲတို့ဟူ၍ ၁။(ဒုက္ခဋ္ဌေန။ ဋ္ဌ။ ဒုက္ခဋ္ဌေနာတိ ဒုက္ခမတ္တာ ဒုက္ခဘာဝေန။ ဒုက္ခံ ဟိ လောကေ အဃန္တိ ဝုစ္စတိ အတိ ဝိယဟနနတော ဋီ။) ။ အာဗာဓတော၊ အနာဖြစ်ခြင်း အကြောင်းတို့ဟူ၍။ (အာဗာဓပစ္စယဋ္ဌေန။ ဋ္ဌ။ ဝိသုဒ္ဓိ ၂-၂၄၇-နှာ၊ ဝိသုဒ္ဓိ-ဋီ ၂-၃၉၅-နှာ၌လည်းရှု) ပရတော၊ သူစိမ်းပြင်ပြင် (အနတ္တနိယ) တို့ဟူ၍။ ပလောကတော၊ ပျက်စီးတတ်သော သဘောတရားတို့ဟူ၍။ သုညတော၊ အတ္တမှဆိတ်သုဉ်း‌သော သဘောတို့ဟူ၍။ အနတ္တတော၊ အတ္တမဟုတ်သောသဘောတို့ဟူ၍ ၂။အနိစ္စတော ပလောကတောတိ ဒွီဟိ ပဒေဟိ အနိစ္စမနသိကာရော၊ ယည‌တော အနတ္တတောတိ ဟိ အနတ္တမနသိကာရော၊ သေသေဟိ ဒုက္ခမနသိကာရာ ဝုတ္တော။ဋ္ဌ။ ။ ယောနိသော မနသိကာတဗ္ဗာ၊ သင့်သော အကြောင်းအားဖြင့် နှလုံးသွင်းထိုက်ကုန်၏။

ကတမေ ပဉ္စ၊ အဘယ် ၅-ပါးတို့နည်း။ ပ။

ယောနိယော မနသိကာတဗ္ဗာ၊ ထိုက်ကုန်၏။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင် ကောဋ္ဌိက။ ယံ၊ အကြင် အကြောင်းကြောင့်။ သီလဝါ၊ (စတုပါရိသုဒ္ဓိ) သီလရှိသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဣမေ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓေ၊ ဤ ၅-ပါးကုန်သော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့ကို။ အနိစ္စတော၊ မမြဲကုန်ဟူ၍။ ပ။ အနတ္တတော၊ အတ္တမဟုတ်ကုန်ဟူ၍။ ယောနိသော မနသိကရောန္တော၊ သင့်သော အကြောင်းအားဖြင့် နှလုံးသွင်းသည်ရှိသော်။ သောတာပတ္တိဖလံ၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်ကို။ သစ္ဆိကရေယျ၊ မျက်မှောက်ပြုရာ၏။ ဧတံ ဌာနံ၊ ဤအကြောင်းသည်။ ဝိဇ္ဇတိ ခေါ ပန၊ ဒရှိသည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ အရှင်သာရိပုတြာက ပြောဆိုပြီ။ (သောတာပန္နေန-ဝါကျ , သကဒါဂါမိနာ- ဝါကျ , အနာဂါမိနာ- ဝါကျ , အရဟတာ-ဝါကျတို့ကိုလည်း သီလဝတာ-ဝါကျကို မှီး၍ သမ္ဗန်။)

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင် ကောဋ္ဌိက။ အရဟတော၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဥတ္တရိ ကရဏီယံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်အထက်၌ ပြုဖွယ်မဂ်ကိစ္စသည်။ နတ္ထိ ခေါ၊ မရှိသည်သာတည်း။ ကတဿ ဝါ၊ ပြုအပ်ပြီးသော မဂ်ကိုလည်း။ ပတိစယော၊ တဖန် ဆည်းပူးဖွယ်ကိစ္စသည်။ နတ္ထိ ခေါ၊ မရှိသည်သာတည်း။ အပိ စ၊ ထိုသို့ မရှိသော်လည်း။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤ ရအပ်ပြီးသော တရားတို့သည်။ ဝါ၊ တို့ကို။ ဘာဝိတာ၊ ဖြစ်စေအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ဝါ၊ ပွါးများအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ဗဟုလီကတာ၊ အကြိမ် များစွာ ပြုအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရာယ စေဝ၊ မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချမ်းသာစွာ နေရခြင်းငှါ၎င်း။ သတိသမ္ပဇညာယ စ၊ သတိ သမ္ပဇဉ်အလို့ငှါ၎င်း။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ အရှင်သာရိပုတြာက ပြောဆိုပြီ။

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုတ်၌ သုတဝတာ၊ (ကမ္မဋ္ဌာန်း) သုတရှိသော (ကမ္မဋ္ဌာနဿ ဥဂ္ဂဟဓာရဏပရိစယမနသိကာရဝသေန ပဝတ္တဉာဏံ ကမ္မဋ္ဌာနသုတဝသေန နိပ္ဖဇ္ဇနတော သုတန္တိ ဝုတ္တံ။ ဋီ။) ဟု ပေးရသည်သာ ထူး၏။ အကြွင်းသီလဝန္တသုတ်နှင့်တူ၏။) ဧကာဒသမံ၊ တစ်ဆယ့်တစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုတ်သည် သံ-၁၊ ၄၄၄၊ စာပိုဒ် ၂၀၀။ အနုသယသုတ်နှင့် တူ၏။ သံ-၂၊ ၈၄-နှာ၊ စာပိုဒ် ဂ၂-ပုဏ္ဏမသုတ်၌လည်း ၎င်းအတိုင်းလာ၏။ မ-၂၊၈၄။ ရာဟုလောဝါဒသုတ်နှင့်လည်းတူ၏။) ဒွါဒသမံ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုတ်သည်လည်း သံ-၂၊၁၁၁၊ စာပိုဒ် ၉၂။ ဒုတိယရာဟုလသုတ်နှင့် တူ၏။) တေရသမံ၊ တစ်ဆယ့်သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဓမ္မကထိကဝဂ္ဂေါ၊ သည်။ ဒုတိယော၊ တည်း။

တဿ၊ ထိုဓမ္မကထိကဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ကား—

အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာသုတ်၎င်း။ ဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာသုတ်၎င်း။ ဒွေ၊ နှစ်သုတ်ကုန်သော။ ကထိကာ၊ ဓမ္မကထိကသုတ် , ဒုတိယဓမ္မကထိကသုတ်တို့၎င်း။ ဗန္ဓနာ၊ ဗန္ဓနသုတ်၎င်း။ ဒုဝေ၊ နှစ်သုတ်ကုန်သော။ ပရိပုစ္ဆိတာ၊ ပရိပုစ္ဆိတသုတ် , ဒုတိယပရိပုစ္ဆိတသုတ်တို့၎င်း။ သံယောဇနံ၊ သံယောဇနိယ သုတ်၎င်း။ ဥပါဒါနံ၊ ဥပါဒါနိယသုတ်၎င်း။ သီလံ၊ သီလဝန္တသုတ်၎င်း။ သုတဝါ၊ သုတဝန္တသုတ်၎င်း။ ကပ္ပေန၊ ကပ္ပအမည်ဖြင့်။ ဒွေ စ၊ ကပ္ပသုတ် , ဒုတိယကပ္ပသုတ် နှစ်သုတ်တို့၎င်း။ ဣတိ၊ ဤသုတ်တို့တည်း။