ဧကံသမယံ၊ တရံရောအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိမြို့၌။ ဇေတဝနေ၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌။ ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးတော်မူ၏။

ဘဂဝါ၊ သည်။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ကိသ္မိံ၊ အဘယ်သည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ကိံ၊ အဘယ်ကို။ ဥပါဒါယ၊ အကြောင်းပြု၍။ ကိံ၊ အဘယ်ကို။ အဘိနိဝိဿ၊ မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်း၍။

“ဝါတာ၊ လေ (အစစ်) တို့သည်။ န ဝါယန္တိ၊ မတိုက်ကုန်။ နဇ္ဇော၊ မြစ် (အစစ်)တို့သည်။ န သန္ဒန္တိ၊ မစီးကုန်။ ဂဗ္ဘိနိယော၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိန်းမ (အစစ်) တို့သည်။ န ဝိဇာယန္တိ၊ သားမဖွားကုန်။ စန္ဒိမသူရိယာ၊ လ, နေ (အစစ်)တို့သည်။ န ဥဒေန္တိ ဝါ၊ ထွက်လည်း မထွက်ကုန်။ န အပေန္တိ ဝါ၊ ဝင်လည်း မဝင်ကုန်။ ဧသိကဋ္ဌာယိဋ္ဌိတာတိ၊ တံခါးတိုင်တည်သကဲ့သို့ ခိုင်မြဲစွာတည်ကုန်၏ ၁။ဧဝံ ကိရ တေသံ ဒိဋ္ဌိ ယေပိ ဧတေ ရုက္ခသာခါဒီနိ ဘဉ္ဇန္တာ ဝါတာ ဝါယန္တိ၊ န ဧတေ ဝါတာ၊ ဝါတ လေသော နာမေသော။ ဝါတော ပန ဧသိကတ္ထမ္ဘော ဝိယ ပဗ္ဗတကူဋံ ၀ိယ စ ဌိတော။ဋ္ဌ။န ဧကေ ဝါတာတိ ယေ ဣမေ ရုက္ခသာဝါဒိဘဉ္ဇနကရာ၊ ဧတေ သတ္တကာယတ္တာ ဝါတာ နာမ န ဟောန္တိ၊ တေ ဟိ နိစ္စာ ဓုဝါ သဿတာ၊ တေနာဟ “ဝါတော ပနာ” တိ အာဒိ။ တေန သတ္တသု ကာယေသု စတုတ္ထံ ကာယမာဟ ရုက္ခသာ ခါဝိဘဉ္ဇနကော ဧသော ဝါတလေသော နာမ၊ ဝါတသဒိသောတိ အတ္ထော။ ဧသိကတ္ထမ္ဘော ဝိယာတိ ဣမိနာ နိစ္စလဘာဝမေဝ ဒဿေတိ၊ ပဗ္ဗာတကူဋံ ၀ိယာတိ ဣမိနာ ပန သဿတိသမံဝါပိ။ အယဉှိ ဝါယုကာယဿ နိစ္စတံ အဘိနိဝိဿ ဌိတော “မာ စ အနိစ္စတာ ပရော ဟောတူ” တိ န ဝါတာ ဝါယန္တီတိ ဗာဓတိ၊ဋီ။ သစ်ကိုင်း ကျိုးအောင်တိုက်သော လေတို့သည် လေစစ်မဟုတ် , လေအတုတို့သာတည်း၊ လေအစစ်မှာ တိတ္ထိတို့ကြံဆသောကာယ ၇-မျိုးတွင် စတုတ္ထကာယဖြစ်သောကြောင့် တံခါးတိုင်ကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့၍ တောင်ထွတ်ကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့ရုံမက အမြဲတည်တံ့၏ဟု ယူကြသည်ဟူလို။ ဤအယူရှိသူသည် ဝါယောကာယ၏ မြဲသည်၏အဖြစ်ကို မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်း တည်နေလျက် “မမြဲသောသဘောသည် တစ်ပါးအရာမဖြစ်ပါစေလင့်” ဟု တောင့်တ၍ “လေအစစ်တို့မတိုက်ကုန် ” ဟု လေအစစ်ကို တားမြစ်ကန့်ကွက်သည်၊ ဝါတလေသ၊ လေအတုတို့တိုက်ကြသည်ဟုတစ်မျိုးယူဆလေ၏။ နဒီ, ဂမ္ဘိနီ, စန္ဒိမသူရိယတို့၌လည်း ဤနည်းယူဆကြ၏။ ဤဋီ၌ပါသော “မာ စ အနိစ္စတာ ပရော ဟောတု” ဟူသော ပါဠိကို “အနိစ္စတာပရော” ဟု သမာသ်အဖြစ်ကြ၍ “(လေသည်) မမြဲသည် အဖြစ်ပြဓန်းသည် မဖြစ်ပါစေလင့်” ဟုသော်၎င်း၊ သို့မဟုတ် “မာ စ နိစ္စတာပရော ဟောတု” ဟုသော်၎င်း ပြင်လျှင် သင့်ရာ၏။ ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒိဋ္ဌိ၊ အယူသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတီတိ၊ ဖြစ်၏” ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ ဘဂဝံမူလကာ၊ မြတ်စွာဘုရားလျှင် အရင်းမူလရှိပါကုန်၏။ ပ။ ဓာရေဿန္တိ၊ ဆောင်ကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ကုန်ပြီ။ (ပေယျာလကို စာပိုဒ် ၁၅ဝ-အဇ္ဈတ္တသုတ်ကို ရှု၍ဖော်။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တေန ဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်မူ။ သုဏာထ၊ နာကြကုန်။ သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။ မနသိကရောထ၊ နှလုံးသွင်းကြကုန်။ ဘာသိဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီ။

တေ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်ကို။ ဧဝံ ဘန္တေတိ ခေါ၊ ကောင်းပါပြီ အရှင်ဘုရားဟူ၍။ ပစ္စဿောသုံ၊ ရှေးရှူနာယူကြကုန်ပြီ။

ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်—

ဘိက္ခ‌ဝေ၊ တို့။ ရူပေ ခေါ၊ ရုပ်သည်။ သတိ၊ သော်။ ပ။ ဒိဋ္ဌိ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဝေဒနာ စသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေး။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တံ၊ ထိုငါဘုရားမိန့်တော်မူအပ်မည့်စကားကို။ ကိံ မညထ၊ အသို့မှတ်ထင်ဖြေဆိုကုန်မည်နည်း။ ရူပံ၊ သည်။ နိစ္စံ ဝါ၊ မြဲလေသလော။ အနိစ္စံ ဝါ၊ မမြဲလေသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီ။

ဘန္တေ၊ ရား။ အနိစ္စံ၊ မမြဲပါ။

ယံ ပန၊ အကြင်ရုပ်သည်ကား။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ တံ၊ ထိုရုပ်သည်။ ဒုက္ခံ ဝါ၊ ဆင်းရဲလေသလော။ သုခံ ဝါ၊ ချမ်းသာလေသလော။ ဣတိ၊ ပြီ။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။

ယံ ပန၊ အကြင်ရုပ်သည်ကား။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။ ၀ိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိ၏။ တံ၊ ထိုရုပ်ကို။ အနုပါဒါယ၊ မစွဲလမ်းသည်ရှိသော်။

“န ဝါတာ ဝါယန္တိ၊ ပ။ ဧသိကဋ္ဌာယိဋ္ဌိတာတိ၊ ဌိတာ” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒိဋ္ဌိ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျ အပိ နု၊ ဖြစ်ရာသလော။ ဣတိ၊ ပြီ။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧတံ၊ ဤဖြစ်ခြင်းသည်။ နော ဟိ၊ မပါ။ (ဝေဒနာ စသည်၌လည်း ဤနည်း။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယတော ခေါ အရိယသာဝကဿ၊ အကြင်အရိယသာဝကသည်။ ဣမေသု စ ဌာနေသု၊ ဤ ၆-ဌာတို့၌လည်း။ ကင်္ခါ၊ ယုံမှားခြင်းကို။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဿ၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ ဒုက္ခေပိ၊ ဆင်းရဲ (ဒုက္ခသစ္စာ)၌လည်း။ ကင်္ခါ၊ ကို။ ပဟီနာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဿ၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ ဒုက္ခသမုဒယေပိ၊ ဆင်းရဲ၏ဖြစ်ကြောင်း (သမုဒယသစ္စာ) ၌လည်း။ ကင်္ခါ၊ ကို။ ပဟီနာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဿ၊ သည်။ ဒုက္ခနိရောဓေပိ၊ ဆင်းရဲ၏ချုပ်ရာ (နိရောဓသစ္စာ) ၌လည်း။ ကင်္ခါ၊ ကို။ ပဟီနာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဿ၊ သည်။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိယာ ပဋိပဒါယပိ၊ ဆင်းရဲ၏ ချုပ်ရာသို့ရောက်ကြောင်းအကျင့် (မဂ္ဂသစ္စာ) ၌လည်း။ ကင်္ခါ၊ ကို။ ပဟီနာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အယံ အရိယသာဝကော၊ ဤ အရိယသာဝကကို။ အဝိနိပါတဓမ္မော၊ အလိုအာသာကင်းလျက် ကျရောက်ခြင်းသဘောမရှိသော။ နိယတော၊ မဂ္ဂနိယာမအားဖြင့် မြဲသော။ သမ္ဗောဓိပရာယနော၊ အထက်မဂ် ၃-ပါးလျှင် လည်းလျောင်းရာရှိသော။ သောတာပန္နော၊ သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။ ပဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီ။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။