သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အယံ သံသာရော၊ ဤသံသရာ (ခန္ဓာစသည်၏ မပြတ်ဖြစ်သော အစဉ်) သည်။ အနမတဂ္ဂေါ၊ ဉာဏ်ဖြင့် အစဉ်လျှောက်၍ သော်လည်း မသိအပ်မသိနိုင်သော အပိုင်းအခြားရှိ၏ ၁။အနမတဂ္ဂေါတိ အနု အမတဂ္ဂေါ၊ ဝဿသတံ ဝဿသဟဿံ ဉာဏေန အနုဂန္တွာပိ အမတဂ္ဂေါ အဝိဒိတဂ္ဂေါ၊ နာဿ သက္ကာ ဣတော ဝါ ဧတ္တော ဝါ အဂ္ဂံ ဇာနိတုံ၊ အပရိစ္ဆိန္နပုဗ္ဗာပရကောဋိကောတိအတ္ထော။ သံသာရောတိ ခန္ဓာဒီနံ အဝိစ္ဆိပ္ပဝတ္တာ ပဋိပါဋိ။ သံ ဋ္ဌ ၂-၁၄၅။ ဥပသဂ္ဂေါ သမာသဝိသယေ သသာဓနံ ကိရိယံ ဒဿေတီတိ ဝုတ္တံ ဉာဏေန အနုဂန္တွာပီတိ။ ဝဿသတံ ဝဿသဟဿန္တိ နိဒဿနမေတံ တတော ဘိယျောပိ ဘနုဂန္တွာ အနမတဂ္ဂေါ ဧဝ သံသာရော၊ အဂ္ဂသဒ္ဒေါ ဣဓ ပရိယာဒဝစနော၊ အနုဒ္ဒေသိကဉ္စေတံ ဝစနန္တိ အာဟ အပရိစ္ဆိန္နပုဗ္ဗာပရကောဋိကောတိ။ အညထာ အန္တိမဘဝိကပရိစ္ဆိန္နကတဝိမုတ္တိပရိပါစနီယဓမ္မာဒီနံ ဝသေန အပရိစ္ဆိန္နပုဗ္ဗာပရကောဋိ န သက္ကာ ဝတ္တုံ ။ သံသရဏံ သံသာရော။ သံ-ဋီ-၂၊၁၅၈။ န မတော အမတော၊ အနုဂန္တွာပိ အမတော အဂ္ဂေါ (မရိယာဒေါ) အဿာတိ အနမတဂ္ဂေါဟု ပြု၊ဉာဏ်ဖြင့်လျှောက်စဉ်းစားသော်လည်း မသိအပ်သော အပိုင်းအခြားရှိသော သံသရာကို ကောက်။ သံသရဏံ သံသာရောဟုပြု၊ ခန္ဓာစသည်တို့၏ မပြတ်မစဲ ဖြစ်ရာ အစဉ်အတန်းကို ကောက်။ “ဤသံသရာသည် ဉာဏ်ဖြင့် လျှောက်၍ ဆင်ခြင်သော်လည်း မသိအပ်သော အပိုင်းအခြားရှိ၏” ဟူရာ၌ မည်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်၏ သံသရာဟု မရည်ညွှန်းမူ၍ သာမညအားဖြင့်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်ထို့ကြောင့်ပင် အပရိစ္ဆိန္နပုဗ္ဗကောဋိကောဟုဆိုပေသည် အလွန်ကြာရှည်သောကြောင့် ဘယ်မှစ၍ဖြစ်ခဲ့သည် ဘယ်ကျ ဆုံးမည်ဟု ရှေ့နောက်အပိုင်းအခြားကို မသိနိုင်မပိုင်းခြားနိုင်ဟု ဆိုလို၏။ သို့သော် ပစ္ဆိမတဝိကတို့နှင့် ဘဝအပိုင်းအခြားကိုပြုသော ဝိမုတ္တိပရိပါစနီယတရားရှိသူ အလောင်းလျာတို့၏အစွမ်းအားဖြင့်မူ နောက်အပိုင်းအခြား ထင်ရှားသည်သာတည်း။ ။

အဝိဇ္ဇာနီဝရဏာနံ၊ အဝိဇ္ဇာနီဝရဏရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ တဏှာသံယောဇနာနံ၊ တဏှာသံယောဇဉ်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ သန္ဓာဝတံ၊ အဖန်ဖန် ပြေးသွားကုန်သော။ သံသရတံ၊ အဖန်ဖန် ကျင်လည်ကြကုန်သော။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့၏။ ပုဗ္ဗာ ကောဋိ၊ ရှေ့အစွန်းကို။ န ပညာယတိ၊ မသိအပ် ၂။ပုဗ္ဗာ ကောဋိ န ပညာယတီတိ ပုရိမမရိယာဒါ န ဒိဿတိ။ ယဒဂ္ဂေန စဿ ပုရိမာ ကောဋိ န ပညာယတိ၊ ပစ္ဆိမာပိ တဒဂ္ဂေနေဝ န ပညာယတိ၊ ဝေမဇ္ဈေယေဝ ပန သတ္တာ သံသရန္တိ။ သံ-ဋ္ဌ-၂-၁၄၅။ ပစ္ဆိမာပိ နု ပညာယတိ အန္ဓဗာလာနံ ဝသေနာတိ အဓိပ္ပါယော။ တေနာဟ ဒီဃော ဗာလာနသံသာရောတိ၊ ဝေမဇ္ဈေယေဝ ပန သတ္တာ သံသရန္တိ ပုဗ္ဗာပရကောဋီနံ အလဗ္ဘနိယတ္တာ။ သံဋီ ၂-၁၅၀။ သံသရာ ၏ ရှေ့အပိုင်းအခြားကို မသိမြင်အပ်ဟု ဆိုသဖြင့် (အန္ဓဗာလပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်) နောက်အပိုင်းအခြားကိုလည်း မသိမြင်အပ်ဟုမှတ်။ သံသရာ၏ ရှေ့အပိုင်းအခြား နောက်အပိုင်းအခြားတို့ကို မရအပ်သောကြောင့် သတ္တဝါတို့သည် သံသရာ၏အလယ်အပိုင်းအခြား၌သာလျှင် ကျင်လည် နေကြရကုန်၏။ ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယံ၊ အကြင်အခါ၌။ မဟာသမုဒ္ဒေါ၊ မဟာသမုဒြာသည်။ ဥဿုဿတိ၊ အထက်၌ ခန်းခြောက်၏။ ဝိသုဿတိ၊ အထူးထူးအပြားပြား ခန်းခြောက်၏။ န ဘဝတိ၊ မဖြစ် မရှိ။ သော သမယော၊ ထိုအခါသည်။ ဟောတိ၊ ရှိသေး၏။ (နေ ၅-စင်းထွက်သောအခါ မဟာသမုဒြာခန်းခြောက်၏၊ ထိုအခါမျိုးရှိသေး၏ဟူလို။) ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဝိဇ္ဇာနီဝရဏာနံ၊ သစ္စာ ၄-ပါးကို ဖုံးလွှမ်းတတ်သော အဝိဇ္ဇာနီဝရဏရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ တဏှာသံယောဇနာနံ၊ တဏှာသံယောဇဉ် ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ သန္ဓာဝတံ၊ အဖန်ဖန်ပြေးသွားကုန်သော။ သံသရတံ၊ အဖန်ဖန် ကျင်လည်ကုန်သော။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့၏။ ဒုက္ခဿ အန္တကိရိယံ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏ အဆုံးအပိုင်းအခြားကို။ ( အန္တကိရိယံ ပရိစ္ဆေဒံ။ ဋ္ဌ။) အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ န တွေဝ ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မမူ။ (အဝိဇ္ဇာနီဝရဏနှင့် တဏှာသံယောဇဉ်မရှိသော ရဟန္တာတို့၏ ဝဋ်ဆင်းရဲအဆုံး အပိုင်းအခြားကိုသာ ဟော၏ဟူလို။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယံ၊ အကြင်အခါ၌။ သိနေရုပဗ္ဗတရာဇာ၊ မြင့်မိုရ်တောင်မင်းသည်။ ဍယှတိ၊ မီးလောင်၏။ ဝိနဿတိ၊ ပျက်စီး၏။ န ဘဝတိ၊ မဖြစ် မရှိ။

သော သမယော၊ ထိုအခါသည်။ ဟောတိ၊ ရှိသေး၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပ။ န တွေဝ ဝဒါမိ၊ မူ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယံ၊ အကြင်အခါ၌။ မဟာပထဝီ၊ မြေကြီးသည်။ ဍယှတိ၊ မီးလောင်၏။ ဝိနဿတိ၊ ပျက်စီး၏။ န ဘဝတိ၊ မဖြစ် မရှိ။ သော သမယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပ။ န တွေဝ ဝဒါမိ၊ မူ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ကား။ ဂဒ္ဒုလဗဒ္ဓေါ၊ တောက်ဖြင့်ဖွဲ့ချည်အပ်သော။ သာ၊ ခွေးသည်။ ဒဠှေ၊ မြဲမြံသော။ ခီလေ ဝါ၊ ငုတ်၌သော်၎င်း။ ထမ္ဘေ ဝါ၊ တိုင်၌သော်၎င်း။ ဥပနိဗဒ္ဓေါ၊ ကပ်၍ဖွဲ့ချည်အပ်သည်ရှိသော်။ တမေဝ ခီလံ ဝါ၊ ထိုငုတ်သို့သော်၎င်း။ တမေဝ ထမ္ဘံ ဝါ၊ ထိုတိုင်သို့သော်၎င်း။ အနုပရိဓာဝတိ၊ အဖန်ဖန် ပြေးနေ၏။ အနုပရိဝတ္တတိ၊ အဖန်ဖန် လည်နေ၏။ (ဤဥပမာ မ-၃-နိဿယ၊ ၂၄-၌လည်း ပါ၏။) ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျင်။ ပ။ အဿုတ ဝါ၊ သုတမရှိသော။ ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ်သည်။ ရူပံ၊ ကို။ အတ္တတော၊ အတ္တဟူ၍။ သမနုပဿတိ၊ အဖန်ဖန် ရှု၏။ ပ။

သော၊ ထိုပုထုဇဉ်သည်။ ရူပညေဝ၊ ရုပ်သို့သာလျှင်။ အနုပရိဓာဝတိ၊ အဖန်ဖန် ပြေးနေ၏။ အနုပရိဝတ္တတိ၊ အဖန်ဖန် လည်နေ၏။ ပ။

သော၊ သည်။ ရူပံ၊ ရုပ်သို့။ အနုပရိ ဓာဝံ၊ အဖန်ဖန် ပြေးနေသည်ရှိသော်။ အနုပရိဝတ္တံ၊ အဖန်ဖန် လည်နေသည်ရှိသော်။ ရူပမှာ၊ ရုပ်မှ။ န ပရိမုစ္စတိ၊ မလွတ်မြောက်နိုင်။ ပ။ ဇာတိယာ၊ ဇာတိမှ။ ပ။

ဒုက္ခသ္မာ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲမှ။ န ပရိမုစ္စတိ၊ နိုင်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မူ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပ။ သုတဝါ၊ သုတရှိသော။ အရိယသာဝကော စ ခေါ၊ အရိယသာဝကသည်ကား။ ရူပံ၊ ကို။ အတ္တတော၊ ဟူ၍။ န သမနုပဿတိ၊ အဖန်ဖန် မရှု။ ပ။

နာနုပရိဓာဝတိ၊ အဖန်ဖန် ပြေးမနေ။ နာနုပရိဝတ္တတိ၊ အဖန်ဖန် လည်မနေ။ ပ။

ဒုက္ခသ္မာ၊ မှ။ ပရိမုစ္စတိ၊ လွတ်မြောက်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒါမိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သော သုတ်တည်း။