(ဤသုတ်များလည်း မထူးပြီ၊ သာရဂန္ဓစသည်ကို အထူးပြုသည်သာထူးတော့၏။) ဒွါဒသသတိမံ၊ ၁၁၂-သုတ်မြောက်တည်း။

(ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပိဏ္ဍကေန၊ အပေါင်းအစုအားဖြင့်။ ဧကသတဉ္စ၊ ၁၀၀-လည်းဖြစ်သော။ ဒွါဒသ စ၊ ၁၂-သုတ်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ သုတ္တန္တာ၊ သုတ်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။)

ဂန္ဓဗ္ဗကာယသံယုတ္တံ၊ ဂန္ဓဗ္ဗကာယသံယုတ်သည်။ သမတ္တံ၊ ပြီးပြီ။

တဿ၊ ထိုဂန္ဓဗ္ဗကာယသံယုတ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား—

သုဒ္ဓိကဉ္စ၊ သုဒ္ဓိကသုတ်ကို၎င်း။ သုစရိတံ၊ သုစရိတသုတ်ကို၎င်း။ အပရေ၊ တစ်ပါးကုန်သော။ ဒသ၊ ၁၀-သုတ်ကုန်သော။ ဒါတာ၊ ဒါတာသုတ်တို့ကို၎င်း။ သတဓာ၊ ၁ဝဝ-ပြားသော။ ဒါနူပကာရာ၊ ဒါနူပကာရသုတ်တို့ကို၎င်း။ ဂန္ဓဗ္ဗေ၊ ဂန္ဓဗ္ဗကာယသံယုတ်၌။ သုပ္ပကာသိဘာ၊ ကောင်းစွာပြအပ်ကုန်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။