(သာဝတ္ထိနိဒါနံ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
မိဂရာဇာ၊ သားတို့၏ ဘုရင်ဖြစ်သော။
သီဟော၊ ခြင်္သေ့သည်။
သာယနှသမယံ၊ ညချမ်းအခါ၌။
အာသယာ၊ နေရာမှာ။
နိက္ခမတိ၊ ထွက်၏။
အာသယာ၊ မှ။
နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်၍။
ဝိဇမ္ဘတိ၊ စမ္ပယ်ကွန့်မြူး၏။
သမန္တာ၊ ထက်ဝန်းကျင်ဖြစ်သော။
စတုဒ္ဒိသာ၊ အရပ်လေးမျက်နှာတို့သို့။
အနုဝိလောကေတိ၊ အစဉ်တစိုက် စောင်းငဲ့ကြည့်ရှုလိုက်၏။
သမန္တာ၊ သော။
စတုဒ္ဒိသာ၊ တို့သို့။
အနုဝိလောကေတွာ၊ ၍။
တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။
သီဟနာဒံ၊ မကြောက်မရွံ့ ရဲဝံ့သောအသံကို။
နဒတိ၊ ဟောက်၏။
(သီဟနာဒံ နဒတီတိ။
ပ။
အဘီတနာဒံ နဒတိ။
ဋ္ဌ။)
တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။
သီဟနာဒံ၊ ကို။
နဒိတွာ၊ ၍။
ဂေါစရာယ၊ ကျက်စားရန်အလို့ငှါ။
ပက္ကမတိ၊ သွား၏။
(ဂေါစရာယ ပက္ကမတီတိ အာဟာရတ္ထာယ ဂစ္ဆတိ။ဋ္ဌ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကေစိ၊ အချို့ကုန်သော။
တိရစ္ဆာနဂတာ၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်ကုန်သော။
ယေ ပါဏာ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။
မိဂရညော၊ သားတို့၏ဘုရင်ဖြစ်သော။
သီဟဿ၊ ခြင်္သေ့သည်။
နဒတော၊ မြည် (ဟောက်) စဉ်။
သဒ္ဒံ၊ အသံကို။
သုဏန္တိ၊ ကြားကုန်၏။
ယေဘုယျေန၊ များသောအားဖြင့်။
ဘယံ၊ ကြောက်ခြင်းသို့။
သံဝေဂံ၊ တုန်လှုပ်ခြင်းသို့။
သန္တာသံ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။
ဗိလာ သယာ၊ တွင်း၌နေသော (မြွေ, မြွေပါ, ဖွတ်စသော) သတ္တဝါတို့သည်။
ဗိလံ၊ တွင်းသို့။
ပဝိသန္တိ၊ ဝင်ကုန်၏။
ဒကာသယာ၊ ရေ၌နေသော (ငါး, လိပ် စသော) သတ္တဝါတို့သည်။
ဒကံ၊ ရေသို့။
ပဝိသန္တိ၊ ကုန်၏။
ဝနာသယာ၊ တော၌နေသော (ဆင်, မြင်းစသော) သတ္တဝါတို့သည်။
ဝနံ၊ တောသို့။
ပဝိသန္တိ၊ ကုန်၏။
ပက္ခိနော၊ အတောင်ရှိသော (ငှက်)သတ္တဝါတို့သည်။
အာကာသံ၊ ကောင်းကင်ကို။
ဘဇန္တိ၊ ဆည်းကပ်ကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရညော၊ မင်း၏။
ဝါ၊ သည်။
ယေပိ တေ နာဂါ၊ အကြင်ဆင်တို့ကိုလည်း။
ဂါမနိဂမရာဇဓာနီသု၊ ရွာ, နိဂုမ်း, မင်းနေပြည်တို့၌။
ဒဠှေဟိ၊ မြဲမြံကုန်သော။
၎င်း။ အပါစီနံ၊ မရောက်သေးသောအောက် (နောက်) ကာလ၌၎င်း။ တိရိယံ၊ ရောက်ဆဲဖြစ်သော အလယ်ကာလ၌၎င်း ဟုပေး၊ ဥဒ္ဓံ ဝါ ဝုစ္စတိ ဒေဝလောကော၊ အပါစီနံ အပါယလောကော၊ တိရိယံ မနုဿလောကောဟူသော ဋ္ဌ-တ-ဝိကပ်အလို ဥဒ္ဓံ၊ နတ်ပြည်ဟူသော အထက်၌၎င်း။ အပါစီနံ၊ အပါယ်ဘုံဟူသော အောက်၌၎င်း။ တိရိယံ၊ လူဘုံဟူသော အလယ်၌၎င်းဟုပေး။ ဥဒ္ဓံ၏မူလအနက်ကား အထက်၊ အပါစီန၏ မူလအနက်ကားအောက်၊ တိရိယံ၏မူလအနက်ကား ဖီလာတည်း၊ သို့သော် ဤ၌ ရူပမုခ ကာလတ္တယ ဌာန၏ အစွမ်းအားဖြင့် ၃-နည်း ဖွင့်ဆိုတော်မူသည်။
ဝရတ္တေဟိ၊ လွန်ကြိုးတို့ဖြင့်။
ဗဒ္ဓါ၊ ဖွဲ့ချည်အပ်ကုန်၏။
တေပိ၊ ထိုမင်း၏ ဆင်တို့သည်လည်း။
တာနိ ဗန္ဓနာနိ၊ ထိုဖွဲ့ချည်ကြောင်း လွန်ကြိုးတို့ကို။
သဉ္ဆိန္ဒိတွာ၊ ကောင်းစွာဖြတ်၍။
သမ္ပဒါ လေတွာ၊ ကောင်းစွာဖျက်ဆီး၍။
ဘီတာ၊ ကြောက်ရွံ့ကုန်သည်ဖြစ်၍။
မုတ္တကရီသံ၊ ကျင်ငယ် ကျင်ကြီးကို။
စဇမာနာ၊ စွန့်ကုန်လျက်။
ယေန ဝါ တေန ဝါ၊ ဟူးဟူးငြားငြားသောအရပ်ဖြင့်။
ဝါ၊ သို့။
ပလာယန္တိ၊ ပြေးကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တိရစ္ဆာနဂတာနံ၊ ကုန်သော။
ပါဏာနံ၊ တို့တွင်။
မိဂရာဇာ၊ သော။
သီဟော၊ သည်။
ဧဝံ မဟိဒ္ဓိကော
၁။မဟတိ ဣဒ္ဓိ၊ မဟိဒ္ဓိ။ ဧဝံ မဟိဒ္ဓိ ယဿာတိ= ဧဝံ မဟိဒ္ဓိကော။ မဟန္တော သော= မဟေသော ဧဝံ မဟေသောတိ အက္ခာယတီတိ=ဧဝံ မဟေက္ခော။ မဟန္တော အနုဘာဝေါ= မဟာနုဘာဝေါ၊ ဧဝံ မဟာနုဘာဝေါ ယဿာတိ=ဧဝံ မဟာနုဘာဝေါဟ ဝစနတ္ထကြံ၍၊ဧဝံနှင့် ဟိဒ္ဓိကောစသည်ကိုသမာသိအဖြစ် ဖြင့် ယောဇနာလိုက်သည်။
၊ ဤသို့ ကြီးကျယ်သော တန်ခိုးရှိသော သတ္တဝါတည်း။
ဧဝံ မဟေသက္ခော၊ ဤသို့ အကြီးအကျယ်စိုးပိုင်သူဟု ပြောကြားအပ်သောသတ္တဝါတည်း။
ဧဝံ မဟာနုဘာဝေါ၊ ဤသို့ ကြီးသော အာနုဘော်ရှိသောသတ္တဝါတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။
ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။
အရဟံ၊ ကိလေသာတို့မှ ဝေးကွာတော်မူသော။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ ခပ်သိမ်းသောတရားတို့ကို မဖောက်မပြန် သယမ္ဘူဉာဏ်ဖြင့် ကိုယ်တော်တိုင်သိမြင်တော်မူသော။
ဝိဇ္ဇာစရဏသမ္ပန္နော၊ ဝိဇ္ဇာ ၃-ပါး , ဝိဇ္ဇာ ဂ-ပါး စရဏ ၁၅-ပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော။
သုဂတော၊ နိဗ္ဗာန်နန်းသို့ ကြွမြန်းတော်မူသော။
လောကဝိဒူ၊ လောကအားလုံးကို သိမ်းကြုံးသိမြင်တော်မူသော။
အနုတ္တရော၊ မိမိထက် လွန်မြတ်သောသူရှိတော်မမူသော။
ပုရိသဒမ္မသာရထိ၊ လူ, နတ်, တိရစ္ဆာန် သုံးတန်သောယောက်ျားတို့ကို တုတ်ဓားမပြ တရားချ
သဖြင့် ဆုံးမတော်မူတတ်သော။
ဒေဝမနုဿာနံ၊ ဗြဟ္မာနတ်လူ ခပ်သိမ်းသူတို့၏။
သတ္ထာ၊ ဆရာတစ်ဆူဖြစ်တော်မူသော။
ဗုဒ္ဓေါ၊ သစ္စာ ၄-တန် တရားမှန်တို့ကို ဝေဖန်သိတတ်, ဝေနေယျတို့ကိုလည်းသိစေတော်မူတတ်သော။
ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ခြောက်စုံ တန်ခိုးဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော။
တထာ ဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
(တထာဂတအမည်ရခြင်း၏အကြောင်း ၈-ပါးကို ဋ္ဌ-ရှု။)
လောကေ၊ သတ္တလောက၌။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ (ပွင့်ထွန်း) ဖြစ်ပေါ်လှဝ၏။
(ဥပ္ပဇ္ဇတိနှင့် ဥပ္ပန္နောအထူး အဋ္ဌကထာရှု။)
သော၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။
“ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
ရုပံ၊ ရုပ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
ရူပဿ၊ ရုပ်၏။
သမုဒယော၊ ဖြစ်ကြောင်းတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
ရူပဿ၊ ၏။
အတ္ထင်္ဂမော၊ ချုပ်ရာတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာတည်း။
ဣတိ၊ ကား။
သညာ၊ တည်း။
ဣတိ၊ ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ကား။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်တည်း။
ဣတ်၊ ကား။
ဝိညာဏဿ၊ ၏။
သမုဒယော၊ ဖြစ်ကြောင်းတည်း။
ဣတိ၊ ကား။
ဝိညာဏဿ၊ ၏။
အတ္ထင်္ဂမောတိ၊ ချုပ်ရာတည်း” ဟူသော။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
ဒေသေတိ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယေပိ တေဒေဝါ၊ အကြင်နတ်တို့သည်လည်း။
ဒီဃာယုကာ၊ ရှည်သောအသက်ရှိကုန်၏။
ဝဏ္ဏဝန္တော၊ ကိုယ်အဆင်းရှိကုန်၏။
သုခဗဟုလာ၊ ချမ်းသာများကုန်၏။
ဥစ္စေသု၊ မြင့်မြတ်ကုန်သော။
ဝိမာနေသု၊ ဗိမာန်တို့၌။
စိရဋ္ဌိတိကာ၊ ကြာမြင့်စွာတည်ခြင်းရှိကုန်၏။
တေပိ၊ ထိုနတ်တို့သည်လည်း။
တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ဓမ္မဒေသနံ၊ တရားဒေသနာကို။
သုတွာ၊ နာကြားရသော်။
ယေဘုယျေန၊ အားဖြင့်။
ဘယံ၊ သို့။
သံဝေဂံ၊ သို့။
သန္တာသံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘော၊ အို….အချင်းတို့။
မယံ၊ ငါတို့သည်။
အနိစ္စာဝ၊ မမြဲကုန်သည်သာ။
သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်လျက်။
“နိစ္စာ၊ မြဲကုန်သည်။
အမှာတိ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ” ဟူ၍။
အမညိမှကိရ၊ မှတ်ထင်မိကုန်ပြီ။
ဘော၊ တို့။
မယံ၊ တို့သည်။
အဒ္ဓုဝါဝ၊ မခိုင်ခံ့ကုန်သည်သာ။
သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်လျက်။
“ဓုဝါ၊ ခိုင်ခံ့ကုန်သည်။
အမှာတိ၊ ကုန်ပြီ” ဟူ၍။
အမညိ မှကိရ၊ မှတ်ထင်မိကုန်ပြီ။
ဘော၊ တို့။
မယံ၊ တို့သည်။
အသဿတာဝ၊ မတည်တံ့ကုန်သည်သာ။
သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်လျက်။
“သဿတာ၊ တည်တံ့ကုန်သည်။
အမှာတိ၊ ကုန်ပြီ”ဟူ၍။
အမညိမှကိရ၊ မှတ်ထင်မိကုန်ပြီ။
ဘော၊ တို့။
မယမ္ပိ၊ တို့သည်လည်း။
အနိစ္စာ ကိရ၊ မမြဲကုန်သတတ်။
အဒ္ဓုဝါ ကိရ၊ မခိုင်ခံ့ကုန်သတတ်။
အသဿတာ ကိရ၊ မတည်တံ့ကုန်သတတ်။
သက္ကာယပရိယာပန္နာကိရာတိ၊ (ပရမတ္ထအားဖြင့်) ထင်ရှားရှိသော ခန္ဓာကိုယ်၌ အကျုံးဝင်ကုန်သတတ် ဟူ၍။
သန္တာသံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သဒေဝကဿ၊ နတ်နှင့်တကွသော။
လောကဿ၊ သတ္တလောကထက်။
တထာဂတော၊ ငါဘုရားသည်။
ဧဝံ မဟိဒ္ဓိကော၊ ဤသို့ ကြီးကျယ်သောတန်ခိုးရှိတော်မူ၏။
ဧဝံ မဟေသက္ခော၊ ဤသို့ အကြီးအကျယ်စိုးပိုင်သူဟုပြောကြားအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။
ဧဝံ မဟာနုဘာဝေါ၊ ဤသို့ ကြီးသော အာနုဘော်ရှိတော်မူ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဣဒံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ပ။
သတ္ထာ၊ သည်—