ဧကံ သမယံ၊ ၌။ သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။ ထေရာ ဘိက္ခူ၊ မထေရ်တို့သည်။ ကောသမ္ဗိယံ၊ ကောသမ္ဗီပြည်၌။ ဃောသိတာရာမေ၊ ဃောသိတသူဌေး ဆောက်လုပ် လှူဒါန်းအပ်သောအရံကျောင်း၌။ ဝိဟရန္တိ၊ နေထိုင်ကုန်၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ၌။ အာယသ္မာ ခေမကော၊ အရှင်ခေမကသည်။ ဗဒရိကာရာမေ၊ ဗဒရိကာရုံကျောင်း၌။ အာဗာဓိကော၊ အနာရောဂါရှိ (စွဲကပ်)သည်ဖြစ်၍။ ဒုက္ခိတော၊ ဖြစ်သော ဆင်းရဲရှိသည်ဖြစ်၍။ ဗာဠှဂိလာနော၊ ပြင်းထန်စွာ ဖျားနာသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

အထ ခေါ၊ ၌။ ထေရာ ဘိက္ခူ၊ မထေရ် ရဟန်းတို့သည်။ သာယနှသမယံ၊ ညနေချမ်းအခါ၌။ ပဋိသလ္လာနာ၊ ကိန်းအောင်းရာမှ။ ဝုဋ္ဌိတာ၊ ထလာကုန်သည် ဖြစ်၍။ အာယသ္မန္တံ ဒါသကံ၊ အရှင်ဒါသကကို။

“အာဝုသော ဒါသက၊ ငါ့ရှင် ဒါသက။ ဧဟိ၊ လာလော့။ တွံ၊ သင်သည်။ ယေန၊ ၌။ ခေမကော ဘိက္ခု၊ ခေမကရဟန်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမ၊ ချဉ်းကပ်လော့။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ ခေမကံ ဘိက္ခုံ၊ ကို။

“အာဝုသော ခေမက၊ က။ ထေရာ၊ ထေရ်တို့သည်။ တံ၊ သင့်ကို။ “ကစ္စိ တေ၊ ပ။ နော အဘိက္ကမောတိ၊ နောအဘိက္ကမော” ဟု။ ဧဝံ၊ သို့။ အာဟံသူတိ၊ ဆိုကုန်၏” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝဒေဟီတိ၊ ဆိုချေလော့” ဟု။ အာမန္တေသုံ၊ ပြောဆိုကုန်ပြီ။ (ကစ္စိ တေ-စသည်၏ အနက်ကို ဝက္ကလိသုတ် စာပိုဒ် ၈၇-အစ၌ရှု။

ဧဝမာဝုသောတိ ခေါ-မှ အထ ခေါ အာယသ္မာ ဒါသကော၊ ပ။ နော ပဋိက္ကမောတိ-အထိ လွယ်ပြီ။ အရှင်ဒါသက-က မထေရ်တို့စကားကို အရှင်ခေမကအား ပြောပြ၍ အရှင်ခေမက၏ မကျန်းမာကြောင်းပြောစကားကို မထေရ်တို့အားပြန်ပြော သည်။)

အာဝုသော ဒါသက၊ က။ ဧဟိ၊ လော့။ တွံ၊ သည်။ ပ။ ခေမကံ ဘိက္ခုံ၊ ကို။

“အာဝုသော ခေမက၊ က။ ထေရာ၊ တို့သည်။ တံ၊ သင့်ကို။ “အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣမေ ပဉ္စ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ၊ ဤငါးပါးကုန်သော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။ သေယျထိဒံ၊ အဘယ် ငါးပါးတို့နည်း။ ရူပုပါဒါနက္ခန္ဓော၊ ၎င်း။ ပ။

ဝိညာဏုပါဒါနက္ခန္ဓော၊ ၎င်းတည်း။

အာဝုသော ဒါသက၊ က။ ဧဟိ၊ လော့။ တွံ၊ သင်သည်။ ပ။ ခေမကံ ဘိက္ခုံ၊ ကို။

“အာဝုသော ခေမက၊ က။ ထေရာ၊ တို့သည်။ တံ၊ သင့်ကို။ “အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ပ။

အာယသ္မာ ခေမကော၊ သည်။ ဣမေသု ပဉ္စသု ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ တို့တွင်။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ခန္ဓာကို။ အတ္တံ ဝါ၊ အတ္တဟု၎င်း။ အတ္တနိယံ ဝါ၊ အတ္တ၏ဥစ္စာဟု၎င်း။ နော စေ ကိရ သမနုပဿတိ၊ အကယ်၍ မရှုသတတ်ဟု ပြောငြားအံ့။

တေန ဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်မူ။ အာယသ္မာ ခေမကော၊ သည်။ အရဟံ၊ ပူဇော်အထူးကို ခံတော်မူထိုက်သော။ ခီဏာသဝေါတိ၊ အာသဝေါကုန်ခန်း ရဟန္တာတည်း’ ဟု။

ဧဝံ၊ သို့။ အာဟံသူတိ၊ ဆိုကုန်ပြီ” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝဒေဟိ၊ ဆိုချေဦးလော့။ (ဧဝမာဝုသောတိ ခေါ မှ တေနဟာယသ္မာ ခေမကော အရဟံ ခီဏာသဝေါတိ အထိပေးမြဲ။ အရှင်ဒါသက-က အရှင်ခေမကအား မထေရ်တို့စကားကို ပြောကြားခြင်းဖြစ်သည်။)

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ပ။ ဝိညာဏုပါဒါနက္ခန္ဓော၊ ၎င်းတည်း။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဣမေသု ခေါ ပဉ္စသု ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ တို့တွင်။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသောခန္ဓာကို။ အတ္တံ ဝါ၊ အတ္တဟု၎င်း။ အတ္တနိယံ ဝါ၊ အတ္တ၏ ဥစ္စာဟု၎င်း။ န သမနုပဿာမိ၊ မရှုပါ။ အရဟံ၊ သော။ ခီဏာသဝေါ စ၊ ရဟန္တာသည်ကား။ န အမှိ၊ မဖြစ်သေးပါ။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ အပိစ၊ စင်စစ်သော်ကား။ မေ၊ ငါသည်။ ပဉ္စသု ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ တို့၌။ အသီတိ၊ အသ္မိမာန (တဏှာမာန)ကို။ အဓိဂတံ၊ ရအပ်၏ ၁။အသ္မီတိ အဓိဂတန္တိ အသ္မီတိ ဧဝံ ပဝတ္တာ တဏှာမာနာ အဓိဂတာ။ဋ္ဌ။ တဏှာမာနော အဓိဂတော အရဟတ္တဿ အနဓိဂတတ္တာ၊ နော ဒိဋ္ဌိမာနော အဓိဂတော။ တထာ ကာမရာဂဗျာပါဒါပိ။ အနာဂါမီ ကိရ ခေမကတ္ထေရော။ ဋီ။ ဤဋီကိုထောက်၍ ‘ပဝတ္တာ တဏှာမာနာ အဓိဂတာ’ ဟုအဋ္ဌကထာ ရှိရာ၌ ‘ပဝတ္တော တဏှာမာနော အဓိဂတော’ ဟု ရှိသင့်၏။ အရှင်ခေမကသည် အနာဂါမ်ဖြစ်သောကြောင့် ဒိဋ္ဌိဂတဝိပ္ပယုတ် တဏှာနှင့်ယှဉ်သော မာနကိုသာ ရသည်။ ဒိဋ္ဌိဖြင့် အတ္တ အတ္တနိယထင်သော ဒိဋ္ဌိမာနကိုကား မရဟူလိုသည်။ ဤကားနော ဒိဋ္ဌိမာနော အဓိဂတောဟူသော ဋီကာအရပေတည်း။ ဤ၌ ဒိဋ္ဌိမာနဟူသည် ဒိဋ္ဌိပင် ယူအပ်၏။ မာနသည် ဒိဋ္ဌိဂတဝိပ္ပယုတ် လောဘမူစိတ်၌သာ ယှဉ်သောကြောင့် ဒိဋ္ဌိနှင့်ယှဉ်သော မာန်ဟူ၍ကား မရှိချေ။ ထိုကြောင့် ဤ၌ ဆိုလိုရင်းမှာ “အနာဂါမ်သည် အတ္တ , အတ္တနိယဟု ရှုသော ဒိဋ္ဌိကိုသာ ပယ်သေးသည် , မာနကို ကားမပယ်သေး” ဟု ဖြစ်၏။ ။ “အယံ၊ ဤအရာသည်။ အဟံ အသ္မီတိ၊ ငါ (အတ္တ) ဖြစ်သည်” ဟု။ န စ သမနုပဿာမိ၊ ရှုကားမရှုတော့ပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့ အရှင်ခေမက-က ပြောဆိုပြီ။

(အထ ခေါ အာယသ္မာ ဒါသကော မှ န စ သမနုပဿာမီတိ အထိ ပေးမြဲ။ အရှင်ဒါသကကမထေရ်တို့အား အရှင်ခေမက၏ စကားကို ပြန်ပြောကြားခြင်းဖြစ်သည်။)

အာဝုသော ဒါသက၊ က။ ဧဟိ၊ လော့။ တွံ၊ သင်သည်။ ပ။ ခေမကံ ဘိက္ခုံ၊ ကို။’—

အာဝုသော ခေမက၊ က။ ထေရာ၊ တို့သည်။ တံ၊ သင့်ကို။ “အာဝုသော ခေမက၊ က။ ယမေတံ၊ အကြင်သဘောကို။ အသ္မီတိ၊ အသ္မီဟူ၍။ ဝဒေသိ၊ ဆိုပြီ။ ကိမေတံ၊ အဘယ်သဘောကို။ အသ္မီတိ၊ အသ္မိဟူ၍။ ဝဒေသိ၊ ဆိုသနည်း။

ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ အသ္မိတိ၊ အသ္မိဟူ၍။ ဝဒေသိ၊ ဆိုသလော။ ရူပါ၊ ရုပ်မှ။ အညတြ၊ ကင်း၍။ အသ္မီတိ၊ အသ္မိဟူ၍။ ဝဒေသိ၊ ဆိုသလော။ ဝေဒနံ၊ ကို။ ပ။ သညံ၊ ကို။ ပ။ သင်္ခါရေ၊ တို့ကို။ ပ။ ဝိညာဏံ၊ ကို။ ပ။ ဝဒေသိ၊ ဆိုသလော။ အာဝုသော ခေမက၊ က။ ယမေတံ၊ အကြင်သဘောကို။ ဝဒေသိ၊ ဆိုပြီ။ ကိမေတံ၊ အဘယ်သဘောကို။ အသ္မီတိ၊ အသ္မီဟူ၍။ ဝဒေသီတိ၊ ဆိုသနည်းဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ အာဟံသူတိ၊ ဆိုကုန်၏” ဟု။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝဒေဟိ၊ ဆိုချေဦးလော့။ ( ဧဝမာဝုသောတိ ခေါမှ ( နိဂုံး) ကိမေတံ အသ္မီတိ ဝဒေသီတိ အထိ အရှင်ဒါသက က အရှင်ခေမကအား သွားပြောသော စကားဖြစ်သည်။ အနက်မထူးပြီ။)

အာဝုသော ဒါသက၊ က။ အလံ၊ တော််ပါ။ (မပြောပါတော့နှင့်ဟူလို။) ဣမာယ သန္ဓာဝနိကာယ၊ ဤအဖန်ဖန်ပြေးသွားလှည့်လည် (ပြောပြ) ခြင်းဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း ၁။သန္ဓာဝနိကာယာတိ ပုနပ္ပုနံ ဂမနာဂမနေန၊ ဋ္ဌ။ သန္ဓာဝနိကာယာတိ သဉ္စရဏေန။ ဋီ၊ (သံ၊ အဖန်ဖန်+ ဓာဝု- ပြေးသွား+ယု+ ဏိက။) ဗဒရိကာရုံကျောင်းနှင့် ဃောသိတာရုံကျောင်းသည် တဂါဝုတိဝေး၍ အသွားလေးကြိမ်ဘ, အပြန်လေးကြိမ် တစ်နေ့တည်း ၂-ယူဇနာလှည့်လည် ပြောပြနေခြင်းဖြင့် အကျိုး မရှိဟူလို။ မထေရ်တို့ကလည်း အရှင် ခေမက၏ တောကျောင်းသည် ကျဉ်း၍မထိုင်လောက်သောကြောင့် တရားနာမသွားကြ၊ အရှင်ခေမကကိုလည်း ဂိလာနဖြစ်၍ မပင့်ဝံ့၊ အရှင်ခေမကသည် မထေရ်တို့၏ အလိဆန္ဒသိပြီး၍ ဃောသိတာရုံသို့ ကြွသည်ဟု ဋ္ဌ- ၌ဆို၏။ ‌ ။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဒဏ္ဍံ၊ တောင်ဝှေးကို။ အာဟရ၊ ဆောင်ယူခဲ့လော့။ အဟမေဝ၊ ငါသည်သာလျှင်။ ယေန၊ ၌။ ထေရာ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ (သန္တိ၊ ကုန်၏။) တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိဿာမိ၊ ချည်းကပ်အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ အရှင်ခေမက က ပြောဆိုပြီ။

အထ ခေါ၊ ၌။ အာယသ္မာ ခေမကော၊ သည်။ ဒဏ္ဍံ၊ တောင်ဝှေးကို။ ဩလုဗ္ဘ၊ ထောက်၍။ ပ။

ဧကမန္တံ၊ တစ်ခုသော အရပ်အဖို့၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။

ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နံ ခေါ၊ ထိုင်နေသော။ အာယသ္မန္တံ ခေမကံ၊ ကို။ ထေရာ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။

“ယမေတံ၊ ပ။ အသ္မီတိ ဝဒေသီတိ၊ ဝဒေသိ” ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကုန်ပြီ။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ အဟံ၊ ငါသည်။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ အသ္မီတိ၊ အသ္မိဟူ၍။ န ခေါ ဝဒါမိ၊ မဆိုပါ။ ရူပါ၊ ရုပ်မှ။ အညတြ၊ ကင်း၍။ အသ္မီတိ၊ အသ္မိဟူ၍။ နပိ ဝဒါမိ၊ ဆိုလည်းမဆိုပါ။ (ဝေဒနာစသည်လည်း ဤနည်းပေး။)

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ မေ၊ ငါသည်။ ပဉ္စသု ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ တို့၌။ အသ္မီတိ၊ အသ္မိမာန (တဏှာမာန)ကို။ အဓိဂတံ၊ ရအပ်ပြီ။ “အယံ၊ ဤအရာသည်။ အဟံ အသ္မီတိ၊ ငါ (အတ္တ) ဖြစ်သည်”ဟု။ န စ သမနုပဿာမိ၊ ရှုကားမရှုတော့ပါ။ (မာနဿ ဒိဋ္ဌိသဒိသာ ပဝတ္တိ အဟမသ္မီတိ ပဝတ္တမာနဿ ဒိဋ္ဌိဋ္ဌာနေ ဌာနံ။ မူလဋီ-၁၊ ၁၁၉။)

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ သေယျထာပိ၊ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ရာ ဥပမာသော်ကား။ ဥပ္ပလဿ ဝါ၊ ဥပ္ပလကြာ၏သော်၎င်း။ ပဒုမဿ ဝါ၊ ပဒုမ္မာကြာ၏သော်၎င်း။ ပုဏ္ဍရီကဿ ဝါ၊ ပုဏ္ဍရိက်ကြာ၏သော်၎င်း။ ဂန္ဓော၊ အနံ့သည်။ ( အဿ၊ ရှိရာ၏။)

ယော ခေါ၊ အကြင်သူသည်။

“ပတ္တဿ ဂန္ဓောတိ ဝါ၊ ပွင့်ချပ်၏ အနံ့” ဟူ၍ သော်၎င်း။ “ဝဏ္ဏဿ ဂန္ဓောတိ ဝါ၊ အဆင်း၏ အနံ့” ဟူ၍ သော်၎င်း။ “ကိဉ္ဇက္ခဿ ဂန္ဓောတိ ဝါ၊ ဝတ်မှုံ ဝတ်ဆံ၏ အနံ့” ဟူ၍ သော်၎င်း။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုရာ၏။ သော၊ ထိုသို့ဆိုသောသူသည်။ သမ္မာ၊ မှန်စွာ။ ၀ဒမာနော၊ (ဤသို့) ဆိုသည်ဖြစ်၍။ ဝဒေယျ နု ခေါ၊ ဆိုသည်မည်ရာသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ အရှင်ခေမက က မေး၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဧတံ၊ ဤသို့ ပြောဆိုခြင်းသည်။ နော ဟိ၊ မသင့်ပါ။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ သမ္မာ၊ မှန်စွာ။ ဗျာကရမာနော၊ ဖြေဆိုသည်ရှိသော်။ ယထာ ကထံ ပန၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဗျာကရေယျ၊ ဖြေဆိုရာသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ အရှင်ခေမကက မေးပြန်၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ သမ္မာ၊ မှန်စွာ။ ဗျာကရမာနော၊ သော်။ “ပုပ္ဖဿ ဂန္ဓောတိ ခေါ၊ အပွင့်၏ အနံ့” ဟူ၍သာ။ ဗျာကရေယျ၊ ပြောဆိုရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ထေရ်တို့က ဖြေဆိုကြကုန်၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ အသ္မီတိ၊ အသ္မိဟူ၍။ န ဝဒါမိ၊ မဆိုပါ။ ရူပါ၊ ရုပ်မှ။ အညတြ၊ ကင်း၍။ အသ္မီတိ၊ အသ္မိဟူ၍။ န ပိ ဝဒါမိ၊ ဆိုလည်း မဆိုပါ။ ပ။ န စ သမနု-ပဿာမိ၊ ရှုကား မရှုတော့ပါ။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ အရိယသာဝကဿ၊ အရိယာ ဖြစ်သော (ဘုရား) တပည့်သည်။ ပဉ္စဩရမ္ဘာဂိယာနိ သံယောဇနာနိ၊ ငါးပါးကုန်သော ဩရမ္ဘာဂိယသံယောဇဉ်တို့သည်။ ဝါ၊ တို့ကို။ ပဟီနာနိ၊ ပယ်အပ်ပြီးကုန်သည်။ ကိဉ္စာပိ ဘဝန္တိ၊ အကယ်၍ကား ဖြစ်ကုန်၏။ အထ ခေါ၊ ထိုသို့ပင် ပယ်အပ်ပြီး ဖြစ်ကုန်သော်လည်း။ အဿ၊ ထိုအရိယာဖြစ်သော (ဘုရား) တပည့်သည်။ (အသမူဟတော၌ စပ်။)

ပဉ္စသု ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ တို့၌။ အဏုသဟဂတော၊ အဖြစ်သို့ရောက်သော။ ဝါ၊ သိမ်မွေ့သေးငယ်သော။ (အဏုသဟဂတောတိ သုခုမော၊ ဋ္ဌ။ အဏုသဟဂတောတိ အဏုဘာဝံ ဂတော။ဋီ။) ယော စ အသ္မီတိ မာနော၊ အကြင်အသ္မီမာနကိုကား။ ယော စ အသ္မီတိ ဆန္ဒော၊ အကြင်အသိတဏှာကိုကား။ (ဆန္ဒောတိ တဏှာ မူလဋီ-၁၊၁၁၉။) ယော စ အသ္မီတိ အနုသယော၊ အကြင်အသ္မိအနုသယကိုကား။ (အနုသယောတိ တဏှာမာနာ နုသယောစ။ ၎င်းမူလဋီ။ သုံးပုဒ်လုံး ပရိယာယ်တူ။) အသမူဟတော၊ (အကြွင်းမဲ့) မပယ်အပ်သေး။

သော၊ ထိုအရိယာဖြစ်သော (ဘုရား) တပည့်သည်။ အပရေန သမယေန၊ တစ်ပါးသောအခါ၌။ “ဣတိ၊ ဤကား။ ရူပံ၊ ရုပ်တည်း။ ဣတိ၊ ကား။ ရူပဿ၊ ရုပ်၏။ သမုဒယော၊ ဖြစ်ကြောင်းတည်း။ ဣတိ၊ ကား။ ရူပဿ၊ ၏။ အတ္ထင်္ဂမော၊ ချုပ်ကွယ်ခြင်းသို့ ရောက်ရာ ရောက်ကြောင်းတည်း။ ပ။ ဝိညာဏဿ၊ ဝိညာဉ်၏။ အတ္ထင်္ဂမောတိ၊ တည်း” ဟု။

ပဉ္စသု ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ တို့၌။ ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿီ၊ ဖြစ်ပျက်ကို အဖန်ဖန် ရှုလေ့ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။ တဿ၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ ဣမေသု ပဉ္စသု ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ ဤငါးပါးကုန်သော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့၌။ ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿိနော၊ ဖြစ်ပျက်ကို အဖန်ဖန် ရှုလေ့ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတော၊ နေသည်ရှိသော်။ (ဟေတုမန္တ ဝိသေသနကဲ့သို့ လက္ခဏဝန္တဝိသေသန) အဿ၊ ထိုအရိယသာဝက၏။ အသမူဟတော၊ (အကြွင်းမဲ့) မပယ်အပ်သေးသော။ ပဉ္စသု ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ တို့၌။ အဏုသဟ ဂတော၊ သေးငယ်သည်၏ အဖြစ်သို့ရောက်သော။ ယောပိ အသ္မီတိ မာနော၊ အကြင်အသ္မိမာနသည်လည်း။ ယောပိ အသ္မီတိ ဆန္ဒော၊ အကြင် အသ္မိဏှာသည်လည်း။ ယောပိ အသ္မီတိ အနုသယော၊ အကြင် အသ္မိအနုသယသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ သောပိ၊ ထိုအသ္မိမာန အသ္မိတဏှာ အသ္မိအနုသယသည်လည်း။ သမုဂ္ဃါတံ၊ အကြွင်းမဲ့ ပယ်သတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ သေယျထာပိ၊ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ရာ ဥပမာသော်ကား။ သံကိလိဋ္ဌံ၊ ညစ်နွမ်းသော။ မလဂ္ဂဟိတံ၊ အညစ်အကြေးကပ်ငြိသော။ ဝတ္ထံ၊ အဝတ်သည်။ (အဿ၊ ရှိရာ၏။)

တမေနံ၊ ထိုအဝတ်နွမ်း အဝတ်ညစ်ကို။ သာမိကာ၊ ပိုင်ရှင်တို့သည်။ ရဇကဿ၊ ကဝါသည်အား။ ဝါ၊ ၏လက်၌။ အနုပဒဇ္ဇုံ၊ (ဖွပ်လျှော်ရန်) အပ်ကုန်ရာ၏။

တမနံ၊ ထိုအဝတ်ကို။ ရဇကော၊ ကဝါသည်သည်။ ဦသေ ဝါ၊ မြေပေါက်ဆပ်ပြာ၌၎င်း။ ခါရေ ဝါ၊ ပြာကို စစ်၍ယူအပ်သော ဆပ်ပြာ၌၎င်း ၁။အဘိ ဋ္ဌ-နိဿယ၊၂၊၄၄၇ (ပြည်မူ) အတိုင်းပေးအပ်သော အနက်တည်း။ ၎င်းအနက်သည် ရဇကော ဥသခါရံ ဆာရိကခါရံ ဂေါမယခါရန္တိ တယော ခါရေ ဒတွာ။ အဘိ-ဋ္ဌ ၁-၂၈၆။ ၎င်းအဘိ ဋ္ဌ-၌ ၎င်းနေရာဝယ် ဤ သံ-၂၊ ၁ဝ၇-ကို ကိုး၍ပြရာ၌ ဖွင့်အပ်သော ခါရေ ဝါတိ ကဋ္ဌာဒီနံ ခါရစ္ဆာရိကာယံ၊ မူလဋီ-၁၊ ၁၁၉။ ခါရာ တု မတ္တိကာ ဦသော - ၁၈၂- ဂါထာ , ခါရော ဦသေ စ ဘသ္မနိ-၁၁၃၅-ဂါထာ အဘိဓာန်တို့နှင့် ညီညွတ်၏။ ညီညွတ်ပုံကား အဘိဓာန်၌-ညငန်သောမြေ သို့မဟုတ် မြေပေါက် ဆပ်ပြာသည် ဦသ , (ဦသ-သီးခြားလာပြီးဖြစ်၍ ခါရ အရ ဘသ္မ၊ ပြာကိုယူလျက်) ပြာကိုစစ်ယူသော ဆပ်ပြာသည် ခါရဟုဆိုသောကြောင့်၎င်း , အဘိ-ဋ္ဌ၌ ဦသခါရံဆာရိကခါရံ ဟု တိုက်ရိုက်ဆိုသောကြောင့်၎င်း , မူလဋီ၌ ခါရေ ဝါတိ ကဋ္ဌာဒီနံ ခါရစ္ဆာရိကာယံ၊ သစ်သားစသည်တို့၏ ငန်သောပြာ၌ဟု ဖွင့်သဖြင့် ဦသအရမြေပေါက်ဆပ်ပြာ , ခါရအရ ပြာကို စစ်သော ဆပ်ပြာဟု ယူနိုင်သောကြောင့်၎င်း ညီညွတ်၏။ ။ဤအဋ္ဌကထာ၌ ဦသေတိ ဆာရိကာခါရေ။ ခါရေတိ ဦသခါရေဟု တစ်မျိုးဖွင့်၏။ ဤသံ-၂၊၁၀၇-နှင့် အလားတူလာသော အံ-၁၊ ၂၀၉-၌ ဥသ္မဉ္စဟူသော ပါဌ်မှားကိုတွေ့၍ အံ-ဋ္ဌ ၂-၁၉၅-၌ ဥသ္မဉ္စ ပဋိစ္စာတိ ဒွေတယော ဝါရေ ဂါဟာပိတံ ဥသုမံ ပဋိစ္စ။ ဥသဉ္စာတိပိ ပါဌော၊ အယမေဝတ္ထောဟု ဖွင့်မိကြောင်းမောက်- နိဿယ၊ နှာ ၇၉၃-၌ ဆိုထား၏။ ဥသ္မသဒ္ဒါ ‌အငွေ့ဟောဖြစ်၍ အဝတ်ဖွပ်ရာ၌ ဆီလျော်အောင် ၂-ကြိမ် ၃-ကြိမ်ယူစေအပ်သော အခိုးငွေ့ကိုစွဲ၍ဟု ဖွင့်မိလေသည်။ ။ (သမင်စာစသည်ကို မီးဖုတ်၍ ပြာပြုအပ်သော ဆပ်ပြာ၌၎င်း ဟု သော်လည်းပေး)။ ဂေါမယေ ဝါ၊ နွားချေးဆပ်ပြာ၌၎င်း။ သမ္မဒ္ဒိတွာ၊ အထပ်ထပ် နှိပ်နယ်ပွတ်တိုက်၍။ (သမ္မဒ္ဒိတွာတိ တေမေတွာ ခါဒေတွာ။ဋ္ဌ။ သမ္မဒ္ဒိတွာတိ ကိလေဒေတွာ။ မူလဋီ-၁၊ ၁၁၉-တို့၌အဓိပ္ပါယတ္ထ ဖွင့်သည်။) အစ္ဆေ၊ ကြည်လင်သော။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ ဝိက္ခာလေတိ၊ လျှော်၏။

တံ ဝတ္ထံ၊ ထိုအဝတ်သည်။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်သည်။ ပရိယောဒါတံ၊ ဖြူစင်သည်။ ကိဉ္စာပိ ဟောတိ၊ အကယ်၍ကားဖြစ်၏။ အထ ခေါ၊ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း။ အဿ၊ ထိုအဝတ်၏။ အဏုသဟဂတော၊ အနည်းငယ်အဖြစ်သို့ရောက်သော။ ဝါ၊ အနည်းငယ်မျှသော။ (သိမ်မွေ့သောသဘောနှင့်တကွဖြစ်သော သော်လည်းဟူ၏)။ ဦသဂန္ဓော ဝါ၊ မြေပေါက်ဆပ်ပြာနံ့သည်၎င်း။ ခါရဂန္ဓော ဝါ၊ ပြာဆပ်ပြာနံ့သည်၎င်း။ ဂေါမယဂန္ဓောဝါ၊ နွားချေးဆပ်ပြာနံ့သည်၎င်း။ အသမူဟတော၊ မထုတ်မနုတ်အပ်သေးသည်။ ဟောတိ ယေဝ၊ ဖြစ်သေးသည်သာလျှင်တည်း။

တမေနံ၊ ထိုအဝတ်ကို။ ရဇကော၊ ကဝါသည်သည်။ သာမိကာနံ၊ ပိုင်ရှင်တို့အား။ ဒေတိ၊ ပြန်အပ်၏။

တမေနံ၊ ထိုကဝါချပြီးသော အဝတ်ကို။ သာမိကာ၊ ပိုင်ရှင်တို့သည်။ ဂန္ဓပရိဘာဝိတေ၊ နံ့သာတို့ဖြင့် ထုံအပ်သော။ ကရဏ္ဍကေ၊ သေတ္တာ ဖာ ပချုပ်ပလုံး၌။ နိက္ခိပန္တိ၊ ထည့်ထားကုန်၏။

အဿ၊ ထိုကဝါချပြီးသော အဝတ်၏။ အသမူဟတော၊ မထုတ်မနုတ်အပ်သေးသော။ အကုသဟဂတော၊ အနည်းငယ်မျှသော။ ဦသဂန္ဓောဝါ၊ မြေပေါက်ဆပ်ပြာနံ့မူလည်းဖြစ်သော။ ခါရဂန္ဓော ဝါ၊ ပြာဆပ်ပြာနံ့မူလည်းဖြစ်သော။ ဂေါမယဂန္ဓော ဝါ၊ နွားချေးဆပ်ပြာနံ့မူလည်းဖြစ်သော။ ယောပိ၊ အကြင်အနံ့သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ရှိ၏။ သောပိ၊ ထိုအနံ့သည်လည်း။ သမုဂ္ဃါတံ၊ အကြွင်းမဲ့ ထုတ်နုတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ အရိယသာဝကဿ၊ အရိယသာဝကသည်။ ပ။

သောပိ၊ ထို အသ္မိမာနသည်လည်း။ သမုဂ္ဃါတံ၊ အကြွင်းမဲ့ ပယ်အပ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့အရှင်ခေမကက ပြောဆိုပြီ။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ပြောဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ထေရာ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ အာယသ္မန္တံ ခေမကံ၊ ကို။

“မယံ၊ တပည့်တော်တို့သည်။ အာယသ္မန္တံ ခေမကံ၊ ကို။ ဝိဟေသာပေခါ၊ ညှင်းဆဲခြင်းကိုငဲ့ကုန်သည်ဖြစ်၍။ န ခေါပုစ္ဆိမှာ၊ မေးကုန်သည် မဟုတ်ပါ။ အပိ စ၊ စင်စစ်သော်ကား။ အာယသ္မာ ခေမကော၊ အရှင်ခေမကသည်။ တဿ ဘဂဝတော၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမကို။ ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။ အာစိက္ခိတုံ၊ ( ဥဒ္ဒေသအားဖြင့်) ပြောကြားခြင်းငှါ။ ဒေသေတုံ၊ (နိဒ္ဒေသအားဖြင့်) ဟောခြင်းငှါ။ ပညာပေတုံ၊ ( အကြောင်းအားဖြင့်) သိစေခြင်းငှါ။ ပဋ္ဌပေတုံ၊ အပြားအားဖြင့် တည်စေခြင်းငှါ။ ဝိဝရိတုံ၊ (ဥဒါဟရုဏ်အားဖြင့်) ဖွင့်ပြခြင်းငှါ။ ဝိဘဇိတုံ၊ (အနွယ ဗျတိရေကအားဖြင့်) ဝေဖန်ခြင်းငှါ။ ဥတ္တာနီကာတုံ၊ (ဥပနယ နိဂုံးအားဖြင့်) ထင်ရှား ပေါ်လွင်အောင် ပြုခြင်းငှါ။ ပဟောသိ၊ စွမ်းနိုင်ပြီ။

အာယသ္မတာ ခေမကေန၊ အရှင်ခေမကသည်။ တဿ ဘဂဝတော၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား၏။ တယိဒံ သာသနံ၊ ထိုအဆုံးအမဩဝါဒကို။ ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။ အာစိက္ခိတံ၊ (ဥဒ္ဒေသအားဖြင့်) ပြောကြားအပ်ပြီ။ ဒေသိတံ၊ (နိဒ္ဒေသအားဖြင့်) ဟောအပ်ပြီ။ ပညာပိတံ၊ (အကြောင်းအားဖြင့်) သိစေအပ်ပြီ။ ပဋ္ဌပိတံ၊ အပြားအားဖြင့် တည်စေအပ်ပြီ။ ဝိဝရိတံ၊ (ဥဒါဟရုဏ်အားဖြင့်) ဖွင့်ပြအပ်ပြီ။ ဝိဘဇိတံ၊ (အနွယ ဗျတိရေကအားဖြင့်) ဝေဖန်အပ်ပြီ။ ဥတ္တာနီကတံ၊ (ဥပနယနိဂုံးအားဖြင့်) ပေါ်လွင်အောင်ပြုအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မထေရ်တို့က ပြောဆိုကြပြီ။

အာယသ္မာ ခေမကော၊ သည်။ ဣဒံ၊ ဤတရားစကားကို။ အဝေါစ၊ မိန့်ဆိုပြီ။

ထေရာ ဘိက္ခူ၊ မထေရ်ရဟန်းတို့သည်။ အတ္တမနာ၊ ပီတိသုခတို့ဖြင့် သိမ်းယူအပ်သောစိတ် ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ အာယသ္မဘော ခေမကဿ၊ ၏။ ဘာသိတံ၊ မိန့်ဆိုအပ်သော တရားစကားကို။ အဘိနန္ဒုံ၊ ခံယူကုန်ပြီ။

ဣမသ္မိံ စ ပန ဝေယျာကရဏသ္မိံ၊ ဤဝေယျာကရဏခေါ် (စုဏ္ဏိယ) တရားတော်ကို။ ဘညမာနေ၊ မိန့်ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ သဋ္ဌိမတ္တာနံ၊ ခြောက်ကျိပ် အတိုင်းအရှည် ရှိကုန်သော။ ထေရာနံ ဘိက္ခူနံ၊ မထေရ်ရဟန်းတို့၏။ စိတ္တာနိ၊ စိတ်တို့သည်။ အနုပါဒါယ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့်မစွဲလမ်းကုန်မူ၍။ အာသဝေဟိ၊ အာသဝတို့မှ။ ဝိမုစ္စိံ သု၊ လွတ်မြောက်ကုန်ပြီ။ အာယသ္မတော ခေမကဿ စ၊ အရှင်ခေမက၏လည်း။ ( စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ အနုပါဒါယ၊ တဏှာဖြင့် မယူမူ၍။ အာသဝေဟိ၊ တို့မှ။ ဝိမုစ္စိ၊ လွတ်မြောက်ပြီ။) (အရှင်ခေမကလည်း အနာဂါမ်အဖြစ်မှ ရဟန္တာအဖြစ်သို့ရောက်ပြီဟူလို။) ဣတိ၊ သို့။ သုတံ၊ ပြီ။

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သော သုတ်တည်း။