သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဇာနတော၊ သိသောသူ၏။ ပဿတော၊ မြင်သောသူ၏။ အာသဝါနံ ခယံ၊ အာသဝတို့၏ကုန်ခန်းခြင်းကို။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အဇာနတော၊ မသိသောသူ၏။ အာသဝါနံ ခယံ၊ ကို။ နော ဝဒါမိ၊ မမူ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်သို့။ ဇာနတော၊ သိသောသူ၏။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ ပဿတော၊ မြင်သောသူ၏။ အာသဝါနံ ခယော၊ အာသဝတို့၏ကုန်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။

“ဣတိ၊ ဤကား။ ရူပံ၊ ရုပ်တည်း။ ဣတိ၊ ဤကား။ ရူပဿ၊ ရုပ်၏။ သမုဒယော၊ ဖြစ်ကြောင်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤကား။ ရူပဿ၊ ရုပ်၏။ အတ္ထင်္ဂမော၊ ချုပ်ကြောင်းချုပ်ရာတည်း။ ပ။ ဣတိ၊ ကား။ ဝိညာဏဿ၊ ဝိညာဉ်၏။ အတ္ထင်္ဂမောတိ၊ ချုပ်ကြောင်းချုပ်ရာတည်း” ဟူ၍။ (ဇာနတော၊ သိသောသူ၏။ ပဿတော၊ မြင်သောသူ၏။ အာသဝါနံ ခ‌ယော၊ အာသဝတို့၏ ကုန်ခန်းခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။) ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့။ ဇာနတော၊ ၏။ ဧဝံ၊ သို့။ ပဿတော၊ ၏။ အာသဝါနံ ခယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘာဝနာနုယောဂံ အနု၊ ဘာဝနာကိုအားထုတ်ခြင်း၌။ အယုတ္တဿ၊ မယှဉ်သည်ဖြစ်၍ ၁။တံ။ပ။ နာနုပတန္တိ ဒုက္ခာ၊ သံ ၁-၃၄-စာပိုဒ်၊ နာနုပတန္တိ ဒုက္ခာတိ ဝဋ္ဋဒုက္ခာ ပန တဿ ဥပရိ န ပတန္တိ၊ သံ-ဋ္ဌ ၁ ၃၄-စာပိုဒ်၊ ၆၀-နှာဖွင့်၌-တံကို တဿ ဥပရိဟု အနုယောဂ-ကမ္မပ္ပဝစနီယဖွင့်၍ န ပတန္တိဟု ပဋိသေဓနှင့် တွဲယစပ်၍ အနက်ပေးသကဲ့သို့တည်း။ ‘ဘာဝနာနုယောဂံ၊ ကို။ အနနုယုတ္တဿ၊ အား မထုတ် မပြုလုပ်မူ၍’ သော်လည်းပေး။ ။ ဝိဟရတော၊ နေထိုင်သော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။

“မေ၊ ငါ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ အနုပါဒါယ၊ (တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့်) မစွဲလမ်း (ပြင်းစွာမယူ) မူ၍။ အာသဝေဟိ၊ အာသဝတို့မှ။ ဝိမု‌‌စ္စေယျ၊ လွတ်မြောက်ပါမူကား။ အဟော ဝတာတိ၊ ကောင်းလေစွ” ဟု။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဣစ္ဆာ၊ အလိုဆန္ဒသည်။ ကိဉ္စာပိ ဥပ္ပဇ္ဇေယျ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ပေါ်ငြားအံ့။ အထ ခေါ၊ ထိုသို့ ဖြစ်ပေါ်သော်လည်း။ ကဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ စိတ္တံ၊ သည်။ အနုပါဒါယ၊ ၍။ အာသဝေဟိ၊ တို့မှ။ နေဝ ဝိမုစ္စတိ၊ မလွတ်မြောက်။

တံ၊ ထိုသို့မလွတ်မြောက်ခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း။

အဘာဝိတတ္တာ၊ မဖြစ်စေ (မပွါးများ) အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝစနီယံ၊ ဆိုထိုက်သည်။

အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ကိဿ၊ အဘယ်ကို။ ။ အဘာဝိတတ္တာ၊ မဖြစ်စေအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်နည်း။

စတုန္နံ၊ လေးပါးကုန်သော။ သတိပဋ္ဌာနာနံ၊ သတိပဋ္ဌာန်တို့ကို။ အဘာဝိတတ္တာ၊ မဖြစ်စေအပ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ပ။ အရိယဿ၊ မြတ်သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကဿ၊ ရှစ်ပါးအင်္ဂါရှိသော။ မဂ္ဂဿ၊ မဂ်ကို။ အဘာဝိတတ္တာ၊ မဖြစ်စေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ဖြစ်သော်လည်း ဖြစ်တန်ရာသော ဥပမာ သော်ကား ၁။သေယျထာတိ ဩပမ္မတ္ထေ နိပါတော၊ အပီတိ သမ္ဘာဝနတ္ထေ၊ ဥဘ‌ယေနာပိ “သေယျထာ နာမ ဘိက္ခ‌ဝေ” တိ ဒဿေတိ။ဋ္ဌ။ သမ္ဘာဝနတ္ထေတိ ပရမတ္ထသမ္ဘာဝနေ။ ဧဝံ ဟိ ကဏှပက္ခေပိ အမိသဒ္ဒဂ္ဂဟဏံ သမတ္ထိတံ ဟောတိ၊ သမ္ဘာဝနတ္ထေတိ ဝါ ပရိကပ္ပနတ္ထေတိ အတ္ထော။ဋီ။ ။ ကုက္ကုဋိယာ၊ ကြက်မ၏။ အဏ္ဍာနိ၊ ဥတို့သည်။ အဋ္ဌ ဝါ၊ ရှစ်လုံးတို့သော်၎င်း။ ဒသ ဝါ၊ ဆယ်လုံးတို့ သော်၎င်း။ ဒွါဒသ ဝါ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်လုံးတို့သော်၎င်း။ (သင်္ခါတဗ္ဗေ အတ္ထေ အနိယမတော ဝုစ္စမာနေ သင်္ခါတော အနိယမတ္ထော ဝတ္တဗ္ဗောတိ အဋ္ဌဝါတိအာဒိ ဝုတ္တံ။ဋီ။)

(အဿု၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။) တာနိ၊ ထိုဥတို့ကို။ ကုက္ကုဋိယာ၊ ကြက်မသည်။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ အဓိသယိတာနိ၊ ဝပ်အပ်ကုန်သည်။ သမ္မာ၊ စွာ။ ပရိသေဝိတာနိ၊ ကိုယ်ငွေ့ပေးအပ်ကုန်သည်။ သမ္မာ၊ စွာ။ ပရိဘာဝိတာနိ၊ ကြက်နံ့ဖြင့်ထုံအပ်ကုန်သည်။ အဿု၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။

တဿာ ကုက္ကုဋိယာ၊ ထိုကြက်မ၏။

“ဣမေ ကုက္ကုဋပေါတကာ၊ ဤကြက်ငယ်တို့သည်။ ပါဒနခသိခါယ ဝါ၊ ခြေသည်းဖျားဖြင့်၎င်း။ မုခတုဏ္ဍကေန ဝါ၊ နှုတ်သီးဖြင့်၎င်း။ အဏ္ဍကောသံ၊ ဥခွံကို။ ပဒါလေတွာ၊ ဖောက်ခွဲ၍။ သောတ္ထိနာ၊ ချမ်းသာသဖြင့်။ အဟောဝတ အဘိနိဗ္ဘိဇ္ဇေယျုန္တိ၊ ပေါက်ကုန်မူကား ကောင်းလေစွ” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဣစ္ဆာ၊ အလိုသည်။ ကိဉ္စာပိ ဥပ္ပဇ္ဇေယျ၊ အကယ်၍သော်ကား ဖြစ်ရာ၏။ အထ ခေါ၊ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း။ တေ ကုက္ကုဋပေါတကာ၊ တို့သည်။ ပါဒနခသိခါယ ဝါ၊ ဖြင့်၎င်း။ မုခတုဏ္ဍကေန ဝါ၊ ဖြင့်၎င်း။ အဏ္ဍကောသံ၊ ကို။ ပဒါလေတွာ၊ ၍။ သောတ္ထိနာ၊ သဖြင့်။ အဘိနိဗ္ဘိဇ္ဇိတုံ၊ ပေါက်ခြင်းငှါ။ အဘဗ္ဗာဝ၊ မထိုက်ကုန်သည်သာတည်း။

တံ၊ ထိုသို့ပေါက်ခြင်းငှါ မထိုက်ခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပ။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ န ပရိဘာဝိတာနိ၊ ကြက်နံ့ဖြင့်မထံအပ်ကုန်။ တထာ ဟိ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်သာလျှင်တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ သာလျှင်။ ပ။

အဋ္ဌင်္ဂိကဿ၊ သော။ မဂ္ဂဿ၊ ကို။ အဘာဝိတတ္တာ၊ မဖြစ်စေအပ်သည်၏ အဖြစ် ကြောင့်တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘာဝနာနုယောဂံ အနု၊ ဘာဝနာကို အားထုတ်ခြင်း၌။ ယုတ္တဿ၊ ယှဉ်သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတော၊ နေထိုင်သော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။ ပ။ ဣစ္ဆာ၊ အလိုသည်။ ကိဉ္စာပိ န ဥပ္ပဇ္ဇေယျ၊ အကယ်၍သော်ကား မဖြစ်ရာ။ (ဤသို့စသည်ဖြင့် ကဏှပက္ခဝါကျတို့ကိုမှီးကာ ပဋိ သေဓ ပါ, မပါကို သဘိပြု၍ သုက္ကပက္ခ အခြေခံဝါကျ, ဥပမာဝါကျ, ဥပမေယျဝါကျတို့ကို သမ္ဗန်ပါ။ သုက္ကပက္ခ ဥပမာဝါကျသည် မ-၁-နိဿယ-၁၊ ၁၁၉- ၌လည်း ပါခဲ့ပြီ။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ကား။ ပလဂဏ္ဍဿဝါ၊ လက်သမားဆရာ၏သော်၎င်း။ (ပလခေါ်မျဉ်းကြိုးကိုတား၍ သစ်တို့၏အဆစ်အဖုကိုရွေ့တတ်သူ။ ပလံ ဓာရေတွာ ဒါရူနံ ဂဏ္ဍံ ဟရတီတိ ပလဂဏ္ဍော။ဋ္ဌ။ ပလေန ဂဏ္ဍဟာရော ပလဂဏ္ဍောတိ ပစ္ဆိမပဒေ ဥတ္တရပဒလောပေန နိဒ္ဒေသော။ဋီ။) ပလဂဏ္ဍန္တေဝါသိဿ ဝါ၊ တပည့်လက်သမား၏ သော်၎င်း။ ဝါသိဇဋေ၊ ပဲခွပ်ရိုးလက်ကိုင်ရာအရပ်၌။ (ဝါသိဒဏ္ဍကဿ ဂဟဏဋ္ဌာနေ။ဋ္ဌ။ ဂဟဏဋ္ဌာနေတိ ဟတ္ထေန ဂဟေတဗ္ဗဇာနေ။ဋီ) အင်္ဂုလိပဒါနိ၊ လက်ချောင်းရာတို့ကို။ ဒိဿန္တိ ဧဝ၊ တွေ့မြင်အပ်ကုန်သည်သာ။ အင်္ဂုဋ္ဌပဒံ၊ လက်မရာကို။ ဒိဿတိ ဧဝ၊ တွေ့မြင်အပ်သည်သာ။ စ၊ ထိုသို့ပင် တွေ့မြင်အပ်သော်လည်း။ အဿ၊ ထိုလက်သမားဆရာ၏။ ဝါ၊ ထိုတပည့်လက်သမား၏။

“မေ၊ ငါ၏။ ဝါသိဇဋဿ၊ ပဲခွပ်ရိုးလက်ကိုင်ရာအရပ်၏။ ဧတ္တကံ၊ ဤမျှသည်။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့၌။ ဝတ၊ စင်စစ်။ ခီဏံ၊ ကုန်သွားပြီ။ ဧတ္တကံ၊ ဤမျှသည်။ ဟိယျော၊ ယမန်နေ့၌။ ခီဏံ၊ ကုန်သွားပြီ။ ဧတ္တကံ၊ ဤမျှ သည်။ ပရေ၊ တမြန်နေ့၌။ ခီဏန္တိ၊ ကုန်သွားပြီ’ ဟု။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဉာဏံ၊ သိခြင်းသည်။ နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။

အထ ခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ အဿ၊ ထိုလက်သမားဆရာ၏။ ဝါ၊ ထိုတပည့်လက်သမား၏။ “ခီဏေ၊ ပဲခွပ်ရိုးလက်ကိုင် ကုန်သွားသောအခါ၌။ ခီဏန္တွေဝ၊ ကုန်သွားပြီ” ဟူ၍သာလျှင်။ ဉာဏံ၊ သိခြင်းသည် ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ သာလျှင်။ ဘာဝနာနုယောဂံ အနု၊ ၌။ ယုတ္တဿ၊ ဖြစ်၍။ ဝိဟရတော၊ သော။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။

“မေ၊ ငါ၏။ အာသဝါနံ၊ အာသဝတို့၏။ ဧတ္တကံ၊ ဤမျှသည်။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့၌။ ဝတ၊ စင်စစ်။ ခီဏံ၊ ကုန်သွားပြီ။ ဧတ္တကံ၊ ဤမျှသည်။ ဟိယျော၊ ယမန်နေ့၌။ ခီဏံ၊ ကုန်သွားပြီ။ ဧတ္တကံ၊ ဤမျှသည်။ ပရေ၊ တမြန်နေ့၌။ ခီဏန္တိ၊ ကုန်သွားပြီ” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဉာဏံ၊ သိခြင်းသည်။ ကိဉ္စာပိ န ဟောတိ၊ အကယ်၍သော်ကား မဖြစ်။ အထ ခေါ၊ ထိုသို့မဖြစ်သော်လည်း။ အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ “ခီဏေ၊ အာသဝတို့ ကုန်သွားသောအခါ၌။ ခီဏန္တွေဝ၊ ကုန်သွားပြီ” ဟူ၍သာလျှင်။ ဉာဏံ၊ သိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏ ၁။ဣမာယ ဥပမာယ ဝိပဿနာယာနိသံသော ဒီပိတော။ဋ္ဌ။ ဝိပဿနံ အနုယုဉ္ဇန္တဿ ပုဂ္ဂလဿေဝ ဒိဝေသေ ဒိဝသေ အာသဝါနံ ပရိက္ခယော ဣဓ ဝိပဿနာယာနိသံသောတိ အဓိပ္ပေတော။ ဋီ။ ဝိပဿနာကို အားထုတ်သော ရဟန်း၏ ကာယဒုစရိုက် စသည်တို့ကို ကုန်ခန်းစေကြောင်းဖြစ်သော ပါဠိသင်ရင်း အဋ္ဌကထာသင်ရင်း သင့်သောအကြောင်းအားဖြင့် နှလုံးသွင်းရင်းဝတ်ကြီး ဝတ်ငယ်တို့ကို ဖြည့်ကျင့်ရင်း နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း အာသ ဝတို့ကုန်ခန်းခြင်းဟူသော ဝိပဿနာအကျိုးကို မြတ်စွာဘုရားသည် ဟောတော်မူလိုရင်းဖြစ်သည်။ ။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သေယျထာပိ၊ ကား။ သာမုဒ္ဒိကာယ၊ သမုဒြာ၌ဖြစ်သော။ နာဝါယ၊ လှေကို။ ဝေတ္တဗန္ဓနဗဒ္ဓါယ၊ ကြိမ်ကြိုးအဖွဲ့ဖြင့် ဖွဲ့ချည်အပ်သည်ဖြစ်၍။ ဝဿမာသာနိ၊ မိုးလတို့ပတ်လုံး။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ ပရိယာဒါယ၊ အချိန်ကုန်စေ၍။ ဝါ၊ ထား၍။ ဟေမန္တိကေန၊ ဆောင်းဥတုအခါ၌။ ထလံ၊ ကုန်းပေါ်သို့။ ဥက္ခိတ္တာယ၊ တင်ထားအပ်သည်ရှိသော်။ ဝေတ္တဗန္ဓနာနိ၊ ကြိမ်ကြိုးအဖွဲ့တို့ကို။ ဝါတာတပပရေတာနိ၊ လေ, နေပူတို့သည် နှိပ်စက်အပ်ကုန်၏။

တာနိ၊ ထိုလေ, နေပူတို့နှိပ်စက်ခံရသော ကြိမ်ကြိုးအဖွဲ့တို့သည်။ ပါဝုဿကေန၊ ပြင်းထန်စွာ ရွာသွန်းသော။ မေဃေန၊ မိုးသည်။ အဘိပ္ပဝုဋ္ဌာနိ၊ အလွန်ပြင်းထန်စွာ ရွာသွန်းအပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ အပ္ပကသိရေနေဝ၊ မခဲမယဉ်း လွယ်လွယ်ဖြင့်သာလျှင်။ ပဋိပ္ပဿမ္ဘန္တိ၊ လျော့ဖြေကုန်၏။ (ပဋိပ္ပဿမ္ဘန္တီတိ ထိရဘာဝေန ပရိဟာယန္တိ၊ ဋ္ဌ။ ပဋိပ္ပဿမ္ဘန္တီတိ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓဖလာနိ ဟောန္တိ။ ဋီ။) ပူတိကာနိ၊ ဆွေးမြေ့ကုန်သည်။ ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ သာလျှင်။ ဘာဝနာနုယောဂံ အနု၊ ၌။ ယုတ္တဿ၊ ဖြစ်၍။ ဝိဟရတော၊ သော။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ သံယောဇနာနိ၊ သံယောဇဉ်တို့သည်။ အပ္ပကသိရေနေဝ၊ မဆင်းမရဲချမ်းသာသဖြင့်သာလျှင်။ ပဋိပ္ပဿမ္ဘန္တိ၊ ငြိမ်းပျောက်ကုန်၏။ ပူတိကာနိ၊ ဆွေ့မြေ့ပျက်စီးကုန်သည်။ ဘဝန္တိ၊ ကုန်၏ ၂။ဣမာယ ဥပမာယ သံယောဇနာနံ ဒုဗ္ဗလတာ ဒီပိတာ။ဋ္ဌ။ ဒုဗ္ဗလတာ ဒီပိတာတိ အပ္ပကသိရေနေဝ သံယောဇနာနိ ပဋိပ္ပဿမ္ဘန္တိ၊ ပူတိကာနိ ဘဝန္တီတိ ဝုတ္တတ္တာ။ ဋီ။ဝိပဿနာကို အားထုတ်သောရဟန်း၏ သံယောဇဉ်တို့သည် ပါဠိသင်ရင်း စသည်ဖြင့် မိုးရေဆွတ်နှူးတပ်သော လှေကြိုးပမာ ဆွေ့မြေ့ပျက်စီး အားနည်းကုန်၏ဟုဟောတော်မူသည်။ ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။