(ဤသုတ်၌ အာကာရဝါကျသာ ထူး၏။ အနက်ကား) ။ “အတ္တာ၊ အတ္တသည်။ ရူပီ၊ ကသိုဏ်းရုပ်တည်းဟူသော အာရုံတည်း။ မရဏာ= သေသည်မှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ အရောဂေါ၊ နာကျင်ပျက်စီးခြင်းမရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏

၁။ရူပီတိ အာရမ္မဏ‌မေဝ အတ္တာတိ ဂဟိတဒိဋ္ဌိ၊ဋ္ဌ၊အာရမ္မဏမေဝါတိ ကသိဏသင်္ခါတံ ဘာရမ္မဏမေဝ။ ဋီ။ ရူပီ အတ္တာတိ အာဒီသု ကသိဏရူပံ အတ္တာတိ တတ္ထ ပဝတ္တသညဉ္စ သညတိ ဂဟေတွာ ဝါ, အာဇီဝကာ ဒယော ဝိယ တက္ကမတ္တေနေဝ ဝါ “ရူပီ အတ္တာ ဟောတိ အရောဂေါ ပရံ မရဏာ သညီ” တိ နံ ပညပေန္တိ။

ရူပမေဝ ရူပီ ဟု သွတ္ထတဒ္ဓိတ်ပြု၊ ဤပစ္စည်း သွတ္ထ၌သက်၊ ရူပါဝစရဈာန်၏ အာရုံဖြစ်သော ကသိုဏ်းရုပ်ကိုကောက်။ ကသိုဏ်းရုပ်ကို အတ္တ ဟု ယူ၍ (ဝုတ္တံ “ကသိဏရူပံ အတ္တာ” တိ။ ဂဟေတွာတိ ဧတေန စေတဿ သမ္ဗန္ဓော။ ဒီ-ဋီ-(နဝ) ၁၊၄၄၁။) အတ္တ၏ ကသိုဏ်းရုပ်၌ဖြစ်ပေါ်သောသညာကို သညာဟု ဈာနလာဘီတို့ကပညတ်ကြ၏။ တတ္ထီတို့သည်ကား ကြံဆတွေးတောခြင်းမျှဖြင့်သာလျှင် “အတ္တသည် ကသိုဏ်းရုပ်တည်း၊ သေသည်မှ အထက်၌ မြဲ၏၊ သညာရှိ၏” ဟု ၎င်းကသိုဏ်းရုပ်ကို သမုတ်ကြသည်ဟူလို။

ဒီ-ဋီ-၁၊၁၇၀။ ဒီ-ဋီ-(နဝ) ၁၊၄၄။ တို့၌ စောဒနာ သောဓနာတို့ဖြင့် အကျယ်ဖွင့်ကြသည်။ ရူပီ၏ ဝစနတ္ထကိုလည်း ဤသို့ပြုကြသည်။

ရုပ္ပတိသီလေနာတိ ရူပီ။ ယော၊ အကြင်ကသိုဏ်းရုပ်သည်။ သီလေန၊ အလေ့အားဖြင့်။ ရုပ္ပတိ၊ ဖောက်ပြန်တတ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ သော၊ ထိုကသိုဏ်းရုပ်သည်။ ရူပီ၊ မည်၏။ ဤ၌ ကသိုဏ်းရုပ်၏ ဖောက်ပြန်ခြင်းအလေ့ရှိဟူသည် ဝဍ္ဎိတကာလ အဝဍ္ဎိတကာလ၏ အစွမ်းအားဖြင့် ကသိုဏ်းရုပ်အထူးသို့ ရောက်သွားခြင်းပင်တည်း။ အတ္တသည် ကသိုဏ်းရုပ်၊ကသိုဏ်းရုပ်သည် အတ္တဟု ယူသည်။

ရူပံ အဿ အတ္ထီတိ ရူပီ။ အဿ၊ ထိုအတ္တ၏။ ရူပံ၊ ကသိုဏ်းရုပ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ကြောင့်။ ရူပီ၊ မည်၏။ သိလာပုတ္တကဿ သရီရံကဲ့သို့ အဘေဒဘေဒူပစာအားဖြင့် ကသိုဏ်းရုပ်ကိုပင် ကသိုဏ်းရုပ်ရှိသော အရာ ဟုပြားသကဲ့သို့ ဆိုထားသည်ဟူလို။

ရုပ္ပနံ ရူပန္တိ အဿ အတ္ထီတိ ရူပီ။ ရုပ္ပနံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်း။ ရူပံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်း၊ အဿ၊ ထိုအတ္တ၏။တံ၊ ထိုဖောက်ပြန်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ရူပီ၊ မည်၏။ “ရူပီနော ဓမ္မာ” အဘိဓမ္မမာတိကာ၌ကဲ့သို့ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိသော အတ္တဟူလို။ ဤသို့ ဝစနတ္ထ ၃-မျိုးဆိုကြသည်။

အရောဂေါတိ နိစ္စော။ဋ္ဌ။ နတ္ထိ ဧတဿ ရောဂေါ ဘင်္ဂေါတိ အရောဂေါတိ အရောဂသဒ္ဒဿ နိစ္စပရိယာယတာဝေဒိတဗ္ဗာ။ ဒီ-ဋီ-၁၊၁၇၁။ ရောဂသဒ္ဒေါ ဘင်္ဂပရိယာယော။ ဘင်္ဂဿာပိ ရုဇ္ဇနဘာဝတော။ပ။ ရောဂသဒ္ဒေါ ဝါ ဗျာဓိပရိယာယာ။ ဒီ- ဋီ- (နဝ) ၁၊ ၄၄၁။ ရောဂသဒ္ဒါ နာကျင်ပျက်စီးခြင်း အနက်ဟော၊ အတ္တသည် နာကျင်ပျက်စီးခြင်းမရှိ၊ မြဲသည်ဟူလို။

။ (ဟူသည်တည်း။)