၅၃။ သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အညတရော၊ တပါးသော။
(မထင်ရှားသော-သော်လည်း ပေး။)
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
တေန၊ ထိုမြစွာဘုရားရှိတော်မူရာ အရပ်သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်၏။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်ပြီး၍။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
အဘိဝါဒေတွာ၊ ရိုသေစွာရှိခိုး၍။
ဧကမန္တံ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သောအရပ်၌။
နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နော ခေါ၊ ထိုင်နေပြီးသော။
သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
"ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဇာနတော၊ သိသောသူအား။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ပဿတော၊ မြင်သောသူအား။
အဝိဇ္ဇာ၊ သစ္စာလေးပါးတို့၌ မသိခြင်းအဝိဇ္ဇာကို။
ပဟီယတိ နု ခေါ၊ ပယ်အပ်သနည်း။
(အဝိဇ္ဇာ၊ သစ္စာလေးပါးတို့၌ မသိခြင်း အဝိဇ္ဇာသည်။
ပဟီယတိနု ခေါ၊ ကင်းပျောက်နိုင်ပါသနည်း-သော်လည်းပေး။)
ဝိဇ္ဇာ၊ အရဟတ္တမဂ္ဂဝိဇ္ဇာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ နု ခေါ တိ၊ ဖြစ်ပါသနည်း”ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထား၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
စက္ခုံ၊ စက္ခုပသာဒကို။
အနိစ္စတော၊ မမြဲဟူ၍။
ဇာနဘော၊ သိသောသူအား။
ပဿတော၊ မြင်သောသူအား။
အဝိဇ္ဇာ၊ သစ္စာလေးပါးတို့၌ မသိခြင်း အဝိဇ္ဇာကို။
ပဟီယတိ၊ ပယ်အပ်၏။
ဝိဇ္ဇာ၊ အရဟတ္တမဂ္ဂဝိဇ္ဇာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ရူပေ၊ ရူပါရုံတို့ကို။
အနိစ္စတော၊ မမြဲဟူ၍။
ဇာနတော၊ အား။
ပဿတော၊ အား။
အဝိဇ္ဇာ၊ ကို။
ပဟီယတိ၊ အပ်၏။
ဝိဇ္ဇာ၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ပ။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
ဇာနတော၊ သိသောသူအား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဿတော၊ မြင်သောသူအား။
အဝိဇ္ဇာ၊ ကို။
ပဟီယတိ၊ အပ်၏။
(အဝိဇ္ဇာ၊ သည်။
ပဟီယတိ၊ ကင်းပျောက်၏။)
ဝိဇ္ဇာ၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ၏။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။
၅၄။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဇာနတော၊ သိသောသူအား။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ပဿတော၊ မြင်သောသူအား။
သံယောဇနာ၊ ဆယ်ပါးသော သံယောဇဉ်တို့ကို။
ပဟီယန္တိ နု ခေါ၊ ပယ်အပ်ကုန်သနည်း။
(သံယောဇနာ၊ တို့သည်။
ပဟီယန္တိ နု ခေါ၊ ကင်းပျောက်ကုန်သနည်း- သော်လည်းပေး။)
၁။ ပညာသံ ဟုပင် ဆိုသော်လည်း သုတ်အရေအတွက်အားဖြင့်ကား ငါးဆယ့်နှစ်သုတ်ရှိ၏၊ သို့သော်လည်း ဂါထာဖြစ်သောကြောင့် ဆန်းဂိုဏ်းကို ငဲ့၍ ပညသံဟုပင် ဆိုထားဟန်တူသည်။ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ထား၏။)
ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
ဇာနတော၊ သိသောသူအား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဿတော၊ မြင်သောသူအား။
သံယောဇနာ၊ တို့ကို။
ပဟီယန္တိ၊ အပ်ကုန်၏။
(သံယောဇနာ၊ တို့သည်။
ပဟီယန္တိ၊ ကင်းပျောက်ကုန်၏သော်လည်းပေး။)
ဣတိ၊ ၏။
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောတ်သော သုတ်တည်း။
၅၅။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဇာနတော၊ သိသောသူအား။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ပသာတော၊ မြင်သောသူအား။
သံယောဇနာ၊ ဆယ်ပါးသောသံယောဇဉ်တို့သည်။
သမုဂ္ဃါတံ၊ ကင်းပျောက်ခြင်းသို့။
(ပယ်ဖျောက်င်းသို့ဟူ၍သော်လည်းပေး။)
ဂစ္ဆန္တိ နု ခေါ၊ ရောက်ကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီး။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
စက္ခုံ၊ စက္ခုပသာဒကို။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟူ၍။
ဝါ၊ အနတ္တအားဖြင့်။
ဇာနတော၊ သိသောသူအား။
ပဿတော၊ မြင်သောသူအား။
သံယောဇနာ၊ တို့သည်။
သမုဂ္ဃါတံ၊ သို့။
ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။
ရူပေ၊ ရူပါရုံတို့ကို။
အနတ္တတော၊ ဟူ၍။
ဝါ၊ အားဖြင့်။
ပ။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့။
ဇာနတော၊ သိသောသူအား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဿတော၊ မြင်သောသူအား။
သံယောဇနာ၊ တို့သည်။
သမုဂ္ဃါတံ၊ သို့။
ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။
ဣတိ၊ ၏။
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၅၆။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ကထံ၊ လျှင်။
ဇာနတော၊ သိသောသူသည်။
ကထံ၊ လျှင်။
ပဿတော၊ မြင်သောသူသည်။
အာသဝါ၊ အာသဝေါတရားလေးပါးတို့ကို။
ပဟီယန္တိ နု ခေါ၊ ပယ်အပ်ကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။)
ပ၊
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၅၇။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ကထံ၊ လျှင်။
ဇာနတော၊ အား။
ကထံ၊ လျှင်။
ပဿတော၊ အား။ ၏
အာသဝါ၊ တို့သည်။
သမုဂ္ဃါတံ၊ သို့။
ဂစ္ဆန္တိ နု ခေါ၊ သနည်း။
ဣတိ၊ ၏။
ပ၊
ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၅၈။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ကထံ၊ လျှင်။
ပ။ အနုသယာ၊ ခုနစ်ပါးသော အနုသယတို့ကို။
ပဟီယန္တိ နု ခေါ၊ ပယ်အပ်ကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ ၏။
ပ၊
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၅၉။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ကထံ၊ လျှင်။
ပ။ အနုသယာ၊ တို့သည်။
သမုဂ္ဃါတံ၊ သို့။
ဂစ္ဆန္တိ နု ခေါ၊ သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။)
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
စက္ခုံ၊ ကို။
အနတ္တတော၊ ဟူ၍။
ဝါ၊ အားဖြင့်။
ဇာနတော၊ သိသောသူအား။
ပဿတော၊ အား။
အနုသယာ၊ တို့သည်။
သမုဂ္ဃါတံ၊ သို့။
ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။
ပ။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။
ဣတိ၊ ၏။
သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၆ဝ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝေါ၊ သင်တို့အား။
(အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။)
သဗ္ဗုပါဒါနပရိညာယ၊ အလုံးစုံကုန်သော လေးပါးသော ဥပါဒါန်တို့ကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းအကျိုးငှါ။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
ဒေ သေဿာမိ၊ ဟောတော်မူပေအံ့။
တံ၊ ထိုတရားကို။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သဗ္ဗပါဒါနပရိညာယ၊ ငှါ။
(ဒေသိတော၊ ဟောတော်မူအပ်သော။)
ဓမ္မော၊ တရားသည်။
ကတမောစ၊ အဘယ်ပါနည်း။
စက္ခုဉ္စ၊ စက္ခုပသာဒကို၎င်း။
ရူပေ စ၊ ရူပရုံ တို့ကို၎င်း။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
စက္ခုဝိညာဏံ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
တိဏ္ဏံ၊ သုံးပါကုန်သော စက္ခုပသာဒ, ရူပါရုံ, စက္ခုဝိညာဏ်တို့၏။
သင်္ဂတိ၊ ပေါင်းဆုံမိခြင်းသည်။
ဖဿော၊ ဖဿမည်၏။
ဖဿပစ္စယာ၊ ဖဿဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
ဝေဒနာ၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခုဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဿံ (ပဿန္တော)၊ မြင်သော။
ဝါ၊ ရှုသော။
(တနည်းပဿံ (ပဿန္တော၊ မြင်သည် ရှိသော်။
ဝါ၊ ရှုသည်ရှိသော်။)
သုတဝါ၊ သော။
အရိယသာဝကော၊ သည်။
စက္ခုသ္မိမ္ပိ၊ စက္ခုပသာဒ၌သည်လည်း။
နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ငြီးငွေ့၏။
ရူပေသုပိ၊ ရှူပါရုံတို့၌လည်း။
နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ၏။
စက္ခုဝိညာဏေပိ၊ ၌လည်း။
နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ၏။
စက္ခုသမ္ဖဿေပိ၊ ၌လည်း။
နိဗ္ဗန္ဒတိ၊ ၏။
ဝေဒနာယပိ၊ ၌လည်း။
နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ၏။
နိဗ္ဗိန္ဒံ (နိဗ္ဗိန္ဒန္တော)၊ ငြီးငွေ့ခြင်းကြောင့်။
ဝါ၊ ငြီးငွေ့သည်ရှိသော်။
ဝိရဇ္ဇတိ၊ တပ်ခြင်းကင်း၏။
ဝိရာဂါ၊ တပ်ခြင်းကင်းခြင်းကြောင့်။
ဝိမုစ္စတိ၊ ကိလေသာတို့မှလွတ်၏။
ဝိမောက္ခာ၊ ကိလေသာ တို့မှလွတ်ခြင်းကြောင့်။
“မေ၊ ငါသည်။
ဥပါဒါနံ၊ ဥပါဒါန်လေးပါးကို။
ပရိညာတံ၊ ပိုင်းခြား၍ သိအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
သောတဉ္စ၊ သောတပသာဒကို၎င်း။
သဒ္ဒေစ၊ သဒ္ဒါရုံတို့ကို၎င်း။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
(သောဝ ဝိညာဏံ၊ သောတဝိဉာဏ်သည်။)
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ပ။ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤသည်ကား။
သဗ္ဗုပါဒါနပရိညာယ၊ ငှါ။
ဓမ္မော၊ တရားမည်၏။
ဣတိ၊ ၏။
အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၆၁။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဝေါ၊ သင်တို့အား။ (အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။) သဗ္ဗုပါဒါနပရိယာဒါနာယ၊ အလုံးစုံကုန်သော လေးပါးသောဥပါဒါန်တို့ကို ထက်ဝန်းကျင်မှယူခြင်းအကျိုးငှါ။ (ပရိယာဒါယကို ပရိယာဒိယိတွာ ဂဏှိတွာဟူ၍ဖွင့်သော အံ-ဋ္ဌ ၁၊ စာပိုဒ် ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၅ အလိုပေးသည်။) ၁။ တိဏ္ဏံသင်္ဂတိဖဿောငယ် သင်္ဂတိ၌ ကာရဏတ္ထပဉ္စမီသ္မာ ဝိဘတ်အကြေကြံ၍၊ တိဏ္ဏံ၊ သုံးပါးကုန်သော စက္ခုပသာဒ, ရူပါရုံစက္ခုဝိညာဏ်တို့၏။ သင်္ဂတိ၊ ပေါင်းဆုံမိခြင်းကြောင့်။ ဖဿော၊ ဖဿသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏ဟူ၍ လည်းပေးနိုင်သည်။အဓိပ္ပါယ်ပို၍ကောင်းသည်။
ဝါ၊ အလုံးစုံသော လေးပါးသောဥပါဒါန်တို့ကို ကုန်ခန်းစေခြင်းအကျိုးငှါ။ (ပရိယာဒါနာယာတိ ခေပနတ္ထာယ။ဋ္ဌ။) ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူပေအံ့။
တံ၊ ထိုတရားကို။
(တုမှေ၊ တို့သည်။)
သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သဗ္ဗုပါဒါနပရိယာဒါနာယ၊ ငှါ။
(ဒေသိတော၊ သော။)
ဓမ္မော၊ သည်။
ကတမော စ၊ အဘယ်ပါနည်း။
ပ။ဝိရာဂါ၊ ကြောင့်။
ဝိမုစ္စတိ၊ ၏။
ဝိမောက္ခာ၊ ကြောင့်။
“မေ၊ ငါသည်။
ဥပါဒါနံ၊ လေးပါးသောဥပါဒါန်ကို။
ပရိယာဒိန္နံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှယူအပ်ပြီ။
ဝါ၊ ကုန်စေအပ်ပြီ။”
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဇာနာတိ၊ ၏။
ပ။ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသည်ကား။
သဗ္ဗုပါဒါနပရိယာဒါနာယ၊ ငှါ။
ဓမ္မော၊ တရားတည်း။
ဝါ၊ တရားမည်၏။
ဣတိ၊ ၏။
နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၆၂။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝေါ၊ တို့အား။
(အဟံ၊ သည်။)
သဗ္ဗုပါဒါနပရိယာဒါနာယ၊ ငှါ။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေဿာမိ၊ အံ့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တံ ဝစနံ၊ ကို။
(တုမှေ၊ တို့သည်။
ကိံ မညထ၊ အသို့အောက်မေ့မှတ်ထင်ကြကုန်သနည်း။
စက္ခု၊ သည်။
နိစ္စံ ဝါ၊ မြဲသလော။
အနိစ္စံ ဝါ၊ မမြဲသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
အနိစ္စံ၊ မမြဲပါဘုရား။
(ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်ထားပြီ။)
ယံ၊ အကြင်စက္ခုပသာဒသည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
တံ၊ ထိုမမြဲသောစက္ခုပသာဒသည်။
ဒုက္ခံဝါ၊ ဆင်းရဲလေလော။
သုခံ ဝါ၊ ချမ်းသာလေလော။
(ဣတိ၊ ၏။)
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲပါဘုရား။
(ဣတိ၊ ပြီ။)
ယံ၊ အကြင်စက္ခုပသာဒသည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။
ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်း သဘောရှိ၏။
တံ၊ ထိုစက္ခုပသာဒကို။
“ဧတံ၊ ဤစက္ခုပသာဒသည်။
မမ၊ ငါ၏ (ဥစ္စာတည်း)။
ဧသော၊ သည်။
အဟံ၊ သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။
ဧသော၊ သည်။
မေ၊ ၏။
အတ္တာတိ၊ အတ္တတည်း”ဟူ၍။
သမနုပဿိတုံ၊ ကောင်းစွာ အဖန်တလဲလဲရှုခြင်းငှါ။
ကလ္လံ နု၊ သင့်ပါသလော။
(ဣတိ၊ ၏။)
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဧတံ၊ ဤသို့ကောင်းစွာ အဖန်တလဲလဲရှုခြင်းသည်။
နော ဟိ(ယုတ္တံ)၊ မသင့်ပါဘုရား။
(အကြွင်းကို ရှေးနည်းမှီး၍ ပေးလေ လွယ်၏။)
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။
အဝိဇ္ဇာဝဂ္ဂေါ၊ အဝိဇ္ဇာဝဂ်သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။
တဿ၊ ထိုအဝိဇ္ဇာဝဂ်၏။
ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား။
အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာပဟာနသုတ်၎င်း။
ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
သံယောဇနာ၊ သံယောဇန ပဟာနသုတ်, သံယောဇနသမုဂ္ဃါတသုတ်တို့၎င်း။
အာသဝေန၊ အာသဝသဒ္ဒါဖြင့်။
ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သော။
ဒုဝေ၊ အာသဝပဟာနသုတ်,အာသဝသမုဂ္ဃါတသုတ် နှစ်သုတ် ကို၎င်း။
အပရေ၊ တပါးကုန်သော။
ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
အနုသယာ၊ အနုသယပဟာနသုတ်, အနုသယသမုဂ္ဃါတသုတ်တို့၎င်း။
ပရိညာ၊ သဗ္ဗုပါဒါနပရိညာသုတ်၎င်း။
ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
ပရိယာဒိန္နံ (ပရိယာဒိန္နာ)၊ ပဌမသဗ္ဗုပါဒါနပရိယာဒါနသုတ်, ဒုတိယသဗ္ဗုပါဒါနပရိယာဒါနသုတ်တို့၎င်းတည်း။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်ဟူ၍။
ပဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဣတိ၊ ပြီ။