၃၅၃။ သာဝတ္ထိ နိဒါနံ၊ တည်း။

အထ ခေါ၊ ၌။ စဏ္ဍော၊ စဏ္ဍအမည်ရှိသော။ ဝါ၊ ကြမ်းတမ်းသော။ ဂါမဏိ၊ ရွာသူကြီးသည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ပြီး၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ ၍။ ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသီဒိ၊ ပြီ။

ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နော၊ သော။ စဏ္ဍော၊ သော။ ဂါမဏိ၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စော၊ အချို့သောသူသည်။ ယေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ စဏ္ဍော စဏ္ဍောတွေဝ၊ ကြမ်းတမ်းသောသူ ကြမ်းတမ်းသောသူဟူ၍သာလျှင်။ သင်္ခံ၊ ခေါ်ဝေါ်အပ်သည်၏အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။

သော ဟေတု၊ ထိုအကြောင်းသည်။ ကော နု ခေါ၊ အဘယ်ပါနည်း။ သော ပစ္စယော၊ ထိုအထောက်အပံ့သည်။ ကော နု ခေါ၊ နည်း။ ဘန္တေ၊ ရား။

ဣဓ၊ ၌။ ဧကစ္စော၊ သည်။ ယေန၊ ကြောင့်။

သောရတော သောရတော တွေဝ၊ ကောင်းသောအမှု၌ မွေ့လျော်သောသူ မွေ့လျောေသောသူဟူ၍သာလျှင်။ သင်္ခ၊ သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ၏။ သော ဟေတု၊ သည်။ ကော ပန၊ နည်း။ သော ပစ္စယော၊ သည်။ ကောတိ၊ အဘယ်ပါနည်း”ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါ စ၊ လျှောက်ထားပြီ။ ဂါမဏိ၊ ရွာသူကြီး။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စဿ၊ အချို့သောသူသည်။ ရာဂေါ၊ ရာဂကို။ အပ္ပဟီနော၊ မပယ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ရာဂဿ၊ ရာဂကို။ အပ္ပဟီနတ္တာ၊ မပယ်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပရေ၊ သူတပါးတို့ကို။ ကောပေန္တိ၊ အမျက်ထွက်စေတတ်ကုန်၏။ ပရေဟိ၊ သူတပါးတို့သည်။ ကောပိယမာနော၊ အမျက်ထွက်အပ်သည်ရှိသော်။ ကောပံ၊ အမျက်ထွက်ခြင်းကို။ ပါတုကရောတိ၊ ထင်စွာပြု၏။

သော၊ ထိုသူသည်။ ဝါ၊ ကို။ စဏ္ဍောတွေဝ၊ သာလျှင်။ သင်္ခံ၊ သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ၏။

ဒေါသော၊ ဒေါသကို။ (အကြွင်း နည်းမှီး၍ပေး။) မောဟော၊ ကို။ (အကြွင်း နည်းမှီး၍ပေး။) ဂါမဏိ၊ ရွာသူကြီး။

ဣဓ၊ ၌။ ဧကစ္စော၊ သည်။ ယေန၊ ကြောင့်။ စဏ္ဍော စဏ္ဍောတွေဝ၊ သာလျှင်။ သင်္ခံ၊ သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ၏။ သောဟေတု၊ သည်။ အယံ ခေါ၊ ဤသည်ပင်တည်း။ သော ပစ္စယော၊ သည်။ အယံ၊ ဤသည်ပင်တည်း။

ပန၊ ကဏှပက္ခမှတပါး သုက္ကပက္ခကိုဆိုဦးအံ့။ ဂါမဏိ၊ ရွာသူကြီး။ ဣဓ၊ ၌။ ဧကစ္စဿ၊ သည်။ ရာဂေါ၊ ကို။ ပဟီနော၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ရာဂဿ၊ ကို။ ပဟီနတ္တာ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပရေ၊ သူတပါးတို့ကို။ နကောပေန္တိ၊ အမျက်မထွက်စေတတ်ကုန်။ ပရေဟိ၊ တို့သည်။ ကောပိယမာနော၊ သော်။ ကောပံ၊ ကို။ န ပါတုကရောတိ၊ ထင်စွာမပြု။

သော၊ သည်။ သောရတောတွေဝ၊ သာလျှင်။ သင်္ခံ၊ သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ၏။ (ဒေါသော ပဟီနော မောဟော ပဟီနောဝါကျများပေးမြဲ။)

ဂါမဏိ၊ ရွာသူကြီး။ ဣဓ၊ ၌။ ဧကစ္စော၊ သည်။ ယေန၊ ကြောင့်။ သောရတာ သောရတော တွေဝ၊ သာလျှင်။ သင်္ခံ၊ သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ၏။ သောဟေတု၊ သည်။ အယံ ခေါ၊ ပင်တည်း။ သော ပစ္စယော၊ သည်။ အယံ၊ ပင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ဟောတော်မူပြီ။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်ရှိသော်။ စဏ္ဍော၊ သော။ ဂါမဏိ၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ ရား။ အဘိက္ကန္တံ၊ အလွန်နှစ်သက်ဖွယ်ရှိပေစွ။ ဘန္တေ၊ ရား။ အဘိက္ကန္တံ၊ အလွန်နှစ်သက် ဖွယ်ရှိပေစွ။ ဘန္တေ၊ ရား။

နိက္ကုဇ္ဇိတံဝါ၊ မှောက်၍ထားအပ်သော ဝတ္ထုကိုမူလည်း။ ဥက္ကုဇ္ဇေယျသေယျထာပိ၊ လှန်ရာသကဲ့သို့၎င်း။ ပဋိစ္ဆန္နံဝါ၊ မြက်သစ်ရွက်စသည်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းအပ်သော ဝတ္ထုကိုမူလည်း။ ဝိဝရေယျ သေယျထာပိ၊ ဖွင့်လှစ်ရာသကဲ့သို့၎င်း။ မုဠှဿဝါ၊ လမ်းမှားသော သူအားမူလည်း။ မဂ္ဂံ၊ လမ်းကို။ အာစိက္ခေယျ သေယျထာပိ၊ (လက်ကိုကိုင်ဆွဲ ဤလမ်းဘဲဟု) ပြောကြားရာသကဲ့သို့၎င်း။ စက္ခုမန္တော၊ မျက်စိအမြင်ရှိသောသူတို့သည်။ ရူပါနိ၊ ရူပါရုံတို့ကို။ ဒက္ခန္တိ၊ မြင်ကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။ အန္ဓကာရေဝါ၊ အမိုက်တိုက်၌မူလည်း။ တေလပဇ္ဇောတံ၊ ဆီမီးတန်ဆောင်ကို။ ဓာရေယျ သေယျထာပိ၊ ထွန်းညှိရာသကဲ့သို့၎င်း။

ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ အနေကပရိယာယေန၊ တပါးမက များစွာသော အကြောင်းပရိယာယ်ဖြင့်။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ပကာသိတော၊ ထင်ရှားပြတော်မူအပ်၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧသာဟံ (ဧသော အဟံ)၊ ဤငါသည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ သရဏံ၊ ကိုးကွယ်ရာဟူ၍။ ဂစ္ဆာမိ၊ ဆည်းကပ်ပါ၏။ ဓမ္မဉ္စ၊ ကိုလည်း။ (သရဏံ၊ ဟူ၍။ ဂစ္ဆာမိ၊ ၏။) ဘိက္ခုသံဃဉ္စ၊ ကိုလည်း။ (သရဏံ၊ ဟူ၍။ ဂစ္ဆာမိ၊ ၏။)

ဘဂဝါ၊ သည်။ မံ၊ တပည့်တော်ကို။ အဇ္ဇတဂ္ဂေ၊ ယနေ့ကို အစပြု၍။ ပါဏုပေတံ၊ အသက်ထက်ဆုံး။ သရဏံ၊ ကိုးကွယ်ရာဖြစ်သော ရတနာသုံးပါးသို့။ ဂတံ၊ ဆည်းကပ်သော။ ဥပါသကံ၊ ဥပါသကာဟူ၍။ ဓာရေဘူတိ၊ မှတ်ထင်တော်မူပါလော့” ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။ (ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် အပြီးသတ်သတည်း။)

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။