၂၁။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စက္ခုဿ၊ စက္ခုပသာဒ၏။ ယော ဥပ္ပါဒေါ၊ အကြင်ရှေးဦးစွာဖြစ်ခြင်းသည်။ ယာ ဌိတိ၊ အကြင်တည်ခြင်းသည်။ ယာ အဘိနိဗ္ဗတ္တိ၊ အကြင်ထင်ရှားဖြစ်ခြင်းသည်။ ယော ပါတုဘာဝေါ၊ အကြင်ထင်စွာဖြစ်ခြင်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)

ဧသော၊ ဤရှေးဦးစွာဖြစ်ခြင်း တည်ခြင်းအစရှိသော သဘောသည်။ ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဥပ္ပါဒေါ၊ ဖြစ်ခြင်းမည်၏။ ရောဂါနံ၊ အနာရောဂါတို့၏။ ဌိတိ၊ တည်ခြင်းမည်၏။ ဇရာမရဏဿ၊ အိုခြင်းသေခြင်း၏။ ပါတုဘာဝေါ၊ ထင်စွာဖြစ်ခြင်းမည်၏။ သောတဿ၊ သောတပသာဒ၏။ ယော ဥပ္ပါဒေါ၊ အကြင်ရှေးဦးစွာ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ပ။ ဇရာမရဏဿ၊ ၏။ ပါတုဘာဝေါ၊ မည်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စက္ခုဿ၊ ၏။ ယော နိရောဓော၊ အကြင်ချုပ်ခြင်းသည်။ ယော ဝူပသမော၊ အကြင်ငြိမ်းခြင်းသည်။ ယော အတ္ထင်္ဂမော၊ အကြင်ကွယ်ပျောက်ခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းသည်။ အတ္တိ၊ ရှိ၏။ ဧသော၊ ဤချုပ်ခြင်းအစရှိသည်သည်။ ဒုက္ခဿ၊ ၏။ နိရောဓော၊ ချုပ်ခြင်းမည်၏။ ရောဂါနံ၊ တို့၏။ ဝူပသမော၊ ငြိမ်းခြင်းမည်၏။ ဇရာမရဏဿ၊ ၏။ အတ္ထင်္ဂမော၊ ကွယ်ပျောက်ခြင်းသို့ ရောက်သည်မည်၏။

သောတဿ၊ ၏။ ယော နိရောဓော၊ သည်။ ပ။ ဇရာမရဏဿ၊ ၏။ အတ္ထင်္ဂမော၊ မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။