၉၄။ သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဆ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ ဣမေ ဖဿာယတနာ၊ ဤဖဿ၏တည်ရာတို့သည်။ အဒန္တာ၊ မဆုံးမအပ်ကုန်သည်။ အဂုတ္တာ၊ မလုံခြုံစေအပ်ကုန်သည်။ အရက္ခိတာ၊ မစောင့်ရှောက်အပ်ကုန်သည်။ အသံဝုတာ၊ မပိတ်ဆို့အပ်ကုန်သည်။ (ဟောန္တာ၊ ဖြစ်ကုန်လတ်သော်။ ) ဒုက္ခာဓိဝါဟာ၊ လွန်ကဲသော ဆင်းရဲသို့ ရွက်ဆောင်တတ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဆ၊ ခြောက်ပါးသော ဖဿ၏တည်ရာတို့ဟူသည်။ ကတမေ၊ အဘယ်သည်တို့နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒဟုဆိုအပ်သော။ ဖဿာယတနံ၊ ဖဿ၏တည်ရာသည်။ ဝါ၊ (တနည်းကား။) ဖဿာယတနံ၊ ဖဿ၏ တည်ရာဖြစ်သော။ စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။ အဒန္တံ၊ အပ်သည်။ အဂုတ္တံ၊ စေအပ်သည်။ အရက္ခိတံ၊ အပ်သည်။ အသံဝုတံ၊ အပ်သည်။ (ဟောန္တိ၊ ဖြစ်လတ်သော်။) ဒုက္ခာဓိဝါဟံ၊ လွန်ကဲသောဆင်းရဲကို ရွက်ဆောင်တတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ဖ ပ။ ဖဿာယတနံ၊ သော။ ဇိဝှါ၊ ဇိဝှါပသာဒသည်။ ဖဿာယတနံ၊ သော။ မနော၊ သည်။ (ဤမျှသာ ထူးသည် အကြွင်းလွယ်၏။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဆ၊ ကုန်သော။ ဣမေ ဖဿာယတနာ၊ တို့သည်။ အဒန္တာ၊ အပ်ကုန်သည်။ အဂုတ္တာ၊ စေအပ်ကုန်သည်။ အရက္ခိတာ၊ အပ်ကုန်သည်။ အသံဝုတာ၊ အပ်ကုန်သည်။ (ဟောန္တာ၊ လတ်သော်။) ဒုက္ခာဓိဝါဟာ၊ တတ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဆ၊ ကုန်သော။ ဣမေ ဖဿာယတနာ၊ ဤဖဿ၏တည်ရာတို့သည်။ သုဒန္တာ၊ ကောင်းစွာ ဆုံးမအပ်ကုန်သည်။ သုဂုတ္တာ၊ ကောင်းစွာလုံခြုံစေအပ်ကုန်သည်။ သုရက္ခိတာ၊ ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်အပ်ကုန်သည်။ သုသံဝုတာ၊ ကောင်းစွာပိတ်ဆို့အပ်ကုန်သည်။ (ဟောန္တာ၊ လတ်သော်။) သုခါဓိဝါဟာ၊ လွန်ကဲသော ချမ်းသာသို့ ရွက်ဆောင်တတ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဆ၊ တို့ဟူသည်။ ကတမေ၊ တို့နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဖဿာယတနံ၊ သော။ စက္ခု၊ သည်။ သုဒန္တံ၊ ကောင်းစွာ ဆုံးမအပ်သည်။ သုဂုတ္တံ၊ စေအပ်သည်။ သုရက္ခိတံ၊ အပ်သည်။ သုသံဝုတံ၊ အပ်သည်။ (ဟောန္တံ၊ လတ်သော်။) သုခါဓိဝါဟံ၊ လွန်ကဲသောချမ်းသာကို ရွက်ဆောင်တတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပ။ သုခါဓိဝါဟာ၊ ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဣဒံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။ ပ။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ “သဠေဝ ဖဿာယတနာနိ ဘိက္ခဝေါ။ပ။ ဘဝတ္ထ ဇာတိမရဏဿ ပါရဂါတိ၊ သဠေဝ။ပ။ ပါရဂါ"ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

ဘိက္ခဝေါ၊ ရဟန်းတို့။ ဖဿာယတနာနိ၊ ဖဿ၏တည်ရာတို့သည်။ သဠေဝ၊ ခြောက်ပါးတို့သည်သာလျှင်တည်း။

ယတ္ထ၊ အကြင်ခြောက်ပါးသော ဖဿ၏တည်ရာတို့၌။ အသံဝုတော၊ စောင့်စည်းခြင်းမှကင်းသောသူသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲခြင်းသို့။ နိဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။

ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ တေသံ၊ ထိုခြောက်ပါးသော ဖဿ၏တည်ရာတို့ကို။ သံဝရဏံ၊ စောင့်စည်းခြင်းကို။ အဝေဒိသုံ၊ ရကုန်ပြီ။

သဒ္ဓါဒုတိယာ၊ သဒ္ဓါတရားတည်းဟူသော အဖော်ရှိကုန်သော။ (တေ၊ ထိုသူတို့သည်။) အနဝဿုတာ၊ ရာဂဖြင့် မစိုစွတ်ကုန်သည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။) ဝိဟရန္တိ၊ နေရကုန်၏။

မနောရမာနိ၊ စိတ်နှလုံး၏မွေ့လျော်ရာဖြစ်ကုန်သော။ ရူပါနိ၊ ရူပါရုံတို့ကို။ ဝါ၊ အဆင်းတို့ကို။ ဒိသွာန၊ မြင်၍၎င်း။

ဝါ၊ မြင်သောကြောင့်၎င်း။ အထောပိ၊ ထိုမှတပါးလည်း။ အမနောရမာနိ၊ စိတ်နှလုံး၏မွေ့လျော်ရာမဟုတ်ကုန်သော။ ရူပါနိ၊ တို့ကို။ ဒိသွာန၊ မြင်၍၎င်း။ ဝါ၊ မြင်သောကြောင့်၎င်း။

မနောရမေ၊ စိတ်နှလုံး၏မွေ့လျော်ရာဖြစ်သော။ (ရူပေ၊ ရူပါရုံ၌။) ရာဂပထံ၊ တပ်နှစ်သက်ခြင်းတည်းဟူသော ခရီးလမ်းကြောင်းကို။ ဝိနောဒယေ၊ ပယ်ဖျောက်ရာ၏။ (အမနောရမေ၊ သော။ ရူပေ၊ ၌။)

မေ၊ ငါသည်။ အပ္ပိယံ၊ မနှစ်သက်အပ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မနံ၊ စိတ်ကို။ န စ ပဒေါသယေ၊ မဖျက်ဆီးရာ။

ပိယာပ္ပိယံ၊ နှစ်သက်အပ် မနှစ်သက်အပ်သော။ ဥဘယံ၊ နှစ်ပါးစုံသော။ သဒ္ဒဉ္စ၊ အသံကိုလည်း။

သုတွာ၊ ကြား၍။ ပိယမှိ၊ နှစ်သက်အပ်သော။ ဝါ၊ နှစ်သက်ဘွယ်ရှိသော။ သဒ္ဒေ၊ ၌။ သမုစ္ဆိတော၊ အလွန်တွေဝေမိန်းမောသည်။ နသိယာ၊ မဖြစ်ရာ။

အထော၊ ထိုမှတပါး။ အပ္ပိယေ၊ မနှစ်သက်အပ်သော။ ဝါ၊ နှစ်သက်ဖွယ်မရှိသော။ (သဒ္ဒေ၊ ၌။) ဒေါသဂတံ၊ အမျက်ထွက်ခြင်းကို။ ဝိနောဒယေ၊ ပယ်ဖျောက်ရာ၏။ (အပ္ပိယေ၊ ၌။)

မေ၊ သည်။ အပ္ပိယံ၊ မနှစ်သက်အပ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မနံ၊ ကို။ နစ ပဒေါသယေ၊ ရာ။

သုရဘိံ၊ ကောင်းသော။ မနောရမံ၊ စိတ်နှလုံး၏မွေ့လျော်ရာဖြစ်သော။ ဂန္ဓဉ္စ၊ ဂန္ဓာရုံကိုလည်း။ ဝါ၊ အနံ့ကိုလည်း။

ဃတွာ၊ နမ်း၍။ အထောပိ၊ ထိုမှတပါးလည်း။ အသုစိံ၊ မစင်ကြယ်သော။

အကန္တိယံ၊ မနှစ်သက်အပ်သော။ ဝါ၊ နှစ်သက်ဖွယ်မရှိသော။ (ဂန္ဓဉ္စ၊ ကိုလည်း။) ဃတွာ၊ နမ်း၍။ အကန္တိယသ္မိံ၊ သော။ ဂန္ဓေ၊ ၌။ ပဋိဃံ၊ အမျက်ဒေါသကို။ ဝိနောဒယေ၊ ပယ်ဖျောက်ရာ၏။

ကန္တိယေ၊ သော။ ဂန္ဓေ၊ ၌။ ဆန္ဒာနုနီတော၊ (ဂန္ဓာရုံ၌)တပ်ခြင်းတဏှာသို့ အစဉ်လိုက်သည်။ နစသိယာ၊ မဖြစ်ရာ။

အသာဒိတဉ္စ(အသာဒဝန္တဉ္စ)၊ သာယာဖွယ်ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ သာဒုံစ(မဓုရသဉ္စ)၊ ချိုမြိန်ကောင်းမွန်သည်လည်း ဖြစ်သော။ ရသဉ္စ၊ အရသာကိုလည်း။

ဘောတွာန၊ စား၍။ အထောပိ၊ ထိုမှတပါးလည်း။ ဧကဒါ၊ တရံတခါ၌။

အသာဒုံ၊ မချိုမြိန်မကောင်းမွန်သော။ (ရသံ၊ ကို။) ဘောတွာန၊ စား၍။ သာဒုံ၊ ချိုမြိန်ကောင်းမွန်သော။ ရသံ၊ ကို။ အဇ္ဈောသာယ၊ လွန်ကဲသောတဏှာဖြင့်။

နဘုဉ္ဇေ၊ မစားရာ။ အသာဒုသု၊ မချိုမြိန် မကောင်းမွန်ကုန်သော။ (ရသေသု၊ တို့၌။) ဝိရောဓံ၊ ဒေါသကို။ နော ပဒံသယေ၊ မပြရာ။

သုခေန၊ ချမ်းသာသော။ ဖဿေန၊ အတွေ့ဖြင့်။ ဖုဋ္ဌောပိ၊ တွေ့ထိအပ်သော်လည်း။ န မဇ္ဇေ၊ မမေ့လျော့ရာ။

ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲသော။ (ဖဿေန၊ ဖြင့်။) ဖုဋ္ဌောပိ၊ တွေ့ထိအပ်သော်လည်း။ နသမ္ပဝေဓေ၊ မတုန်လှုပ်ရာ။

သုခဒုက္ခေ၊ ချမ်းသာဆင်းရဲဖြစ်သော။ ဖဿဒွယံ၊ အတွေ့နှစ်ပါးအပေါင်းကို။ ဥပေက္ခေ၊ လျစ်လျူရှုရာ၏။

ကေနစိ၊ တစုံတခုသော ချမ်းသာဆင်းရဲဖြစ်သော အတွေ့နှင့်။ အနာနုရုဒ္ဓေါ၊ မနှစ်သက်သည်။ အဝိရုဒ္ဓ(အဝိရုဒ္ဓေါ)၊ မဆန့်ကျင်သည်။ (ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။)

သညိနော၊ ဂေဟသိတသညာဖြင့် သညာရှိကုန်သော။ ဣတရီတရာ၊ ယုတ်ညံ့ကုန်သော။ နရာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။

ပပဉ္စသညာ၊ ပပဉ္စသညာရှိကုန်သည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။) ပပဉ္စယန္တာ၊ သံသရာကို ချဲ့ထွင်ကုန်လျက်။ ဝါ၊ သံသရာ၌ ကြာမြင့်ခြင်းကို ပြုကုန်လျက်။ (နောက်အနက်ကား ပပဉ္စယန္တာတိ သံသာရေ ပပဉ္စံ စိရာယနံ ကရောန္တာဟူသော ဋီကာအရ ပေးသောအနက်တည်း။) (ဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲသို့။) ဥပယန္တိ၊ ကပ်ရကုန်၏။

သဗ္ဗဉ္စ၊ အလုံးစုံသာလျှင်ဖြစ်သော။ ဂေဟသိတံ၊ ငါးပါးသော ကာမဂုဏ်တည်းဟူသော အိမ်၌မှီသော။ မနောမယံ၊ အလုံးစုံသော စိတ်ဖြင့်ပြီးသော။ (ဝိတက္ကံ၊ မှားသော အကြံအစည်ကို။)

ပနုဇ္ဇ၊ ပယ်နှုတ်၍။ (သဗ္ဗဉ္စ၊ သော။) နေက္ခမ္မသိတံ၊ ကာမဂုဏ်မှ ထွက်မြောက်ခြင်း၌မှီသော။ (ပဋိပတ္တိံ၊ အကျင့်ကို။) ဣရီယတိ၊ ကျင့်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ မနော၊ စိတ်ကို။ ဆဿု၊ ခြောက်ပါးသော အာရုံတို့၌။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ သုဘာဝိတော၊ ကောင်းစွာပွားစေအပ်၏။

တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ဖုဋ္ဌဿ၊ ချမ်းသာသော အတွေ့, ဆင်းရဲသော အတွေ့ဖြင့် တွေ့ထိသောသူ၏။ ဝါ၊ ချမ်းသာသော အတွေ့, ဆင်းရဲ သောအတွေ့သည် တွေ့ထိအပ်သောသူ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ကွစိ၊ တစုံတခုသော ဣဋ္ဌာရုံ အနိဋ္ဌာရုံ၌။ န ဝိကမ္မတေ၊ မတုန်လှုပ်။

ဘိက္ခဝေါ၊ ရဟန်းတို့။ တေ ရာဂဒေါသေ၊ ထိုရာဂ ဒေါသတို့ကို။ အဘိဘုယျ၊ လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်၍။ ဇာတိမရဏဿ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်း, သေခြင်း၏။

ပါရဂါ၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော ကမ်းတစ်ဖက်သို့ သွားတတ်ကုန်သည်။ ဘဝတ္ထ၊ ဖြစ်ကြကုန်လော့။ ဣတိ၊ ၏။ (ဣတိတလုံးအကြေကြံ)၊

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။