၉၉။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ (တုမှေ၊ တို့သည်။) သမာဓိံ၊ သမာဓိကို။ (စိတ်ကိုကောင်းစွာထားခြင်း ကို ဟူ၍သော်လည်းပေး။) ဘာဝေထ၊ ပွားစေကြကုန်လော့။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သမာဟိတော၊ သမာဓိဖြင့်တည်ကြည်သောစိတ်ရှိသော။ ဝါ၊ ကောင်းစွာထားအပ်သော စိတ်ရှိသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။ (ဟုတ်မှန်သော အတိုင်း ဟူ၍သော်လည်း ပေး။) ပဇာနာတိ၊ သိ၏။

ကိဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။ ပဇာနာတိ၊ သိသနည်း။

“စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။ အနိစ္စ၊ မမြဲ”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယထာဘူတံ၊ စွာ။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။

“ရူပါ၊ ရူပါရုံတို့သည်။ အနိစ္စာ”၊ မြဲကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယထာဘူတံ၊ စွာ။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။

“စက္ခုဝိညာဏံ၊ သည်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဇာနာတိ၊ ၏။

“စက္ခုသမ္ဖဿော၊ စက္ခုသမ္ဖဿသည်။ အနိစ္စော၊ မမြဲ”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယထာဘူတံ၊ စွာ။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။

စက္ခုသမ္ဖဿ ပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ဝေဒယိတံ၊ ခံစားအပ်သော။ ယမ္ပိဒံ သုခံ ဝါ၊ အကြင် သုခဝေဒနာသည်၎င်း။ ယမ္ပဒံ ဒုက္ခံ ဝါ၊ အကြင်ဒုက္ခ ဝေဒနာသည်၎င်း။ ယမ္ပိဒံ အဒုက္ခမသုခံ ဝါ၊ အကြင်ဥပေက္ခာဝေဒနာ သည်၎င်း။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ တမ္ပိ၊ ထိုသုခဝေဒနာ, ဒုက္ခဝေဒနာ, ဥပေက္ခာဝေဒနာသည်လည်း။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ယထာဘူတံ၊ စွာ။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။ (အကြွင်း ပေးမြဲ။) ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ (တုမှေ၊ တို့သည်။)

သမာဓိံ၊ ကို။ ဘာဝေထ၊ ပွါးစေကြကုန်လော့။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။

သမာဟိတော၊ သော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ယထာဘူတံ၊ စွာ။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဣတိ၊ ၏။

ဆဋ္ဌမံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။