တံ၊ ထိုရဟန်းကို။ “ကဏ္ဋကောတိ၊ ဆူးငြောင့်သဖွယ်ဖြစ်သော သူ”ဟူ၍။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိဒိတွာ၊ သိပြီး၍။ ဝါ၊ သိပြီးသည်ရှိသော်။ သံဝရော စ၊ စောင့်စည်းခြင်းကို၎င်း။ အသံဝရော စ၊ မစောင့်စည်းခြင်းကို၎င်း။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

(ကထဉ္စ ဘိက္ခဝေ။ ပ။ အပရိသေသာ နိရုဇ္ဈန္တိ ဝါကျတို့ကို စာပိုဒ် ၂၄၄-ဒုက္ခဓမ္မသုတ်အတိုင်းပေးလေ။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ တေ ဆပ္ပါဏကာ၊ တို့သည်။ ဈတ္တာ၊ (ဆာလောင်မွတ်သိတ်ခြင်းသည် နှိပ်စက်အပ်သည်ဖြစ်၍) ပူလောင်ကုန်သည်။ ကိလန္တာ၊ ပင်ပန်းကုန်သည်။ အဿု၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။

၁။ အထ သိဝထိကာ ဝုတ္တာ၊ သုသာနသ္မိံ ဟိ အာမကေ (အဘိဓာန် ဂါထာ-၄၀၆)။ ဆဝါ ဓိယျန္တိ ကြသိဝထိကာ၊ ဏွု၊ ဆဿ သော၊ ထတ္တံ, ဣတ္တဉ္စ။ ဆဝထိကာပိ။ (အဘိဓာန်ဋီကာ)။ သိဝသိကံကား ဆဝသဒ္ဒူပပဒ၊ ဓိ-ဓာတ်ဏွု- ပစ္စည်း ဆကို သပြု၊ သ၌ အ ကို ဣပြု၊ ဓ ကို ထ ပြု၍ သိဝထိကံဟု ပြီးသည်။ သီဝထိကံ ပါဌ်ကား ပါဌ်ပျက်။ သို့ဖြစ်၍ ဤမှန်သော သိဝထိကပါဌ်ကို ယူ၍ ပေးလိုက်သည်။

၂။ ဈပေါ ဒါဟော သိယာ ဘူစု (ဓာတွတ္ထသင်္ဂဟ)။ ဈတ္တာကား ဈပ-ဓာတ် တ-ပစ္စည်း ပူလောင်ခြင်းအနက်ကို ဟော၏။

နေသံ ပါဏကာနံ၊ တို့တွင်။ ယော၊ အကြင်သတ္တဝါသည်။ ဗလဝတရော၊ အထူးသဖြင့် အားကြီးသည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။ တေ၊ ထိုအားနည်းကုန်သော သတ္တဝါတို့သည်။ တဿ၊ ထိုအားကြီးသော သတ္တဝါ၏။ ဝသံ၊ အလိုနိုင်ငံသို့။ အနုဝတ္တေယျုံ၊ အစဉ်လိုက်ရကုန်ရာ၏။ အနုဝိဓာယေယျုံ၊ အစဉ်တစိုက်လိုက်ရကုန်ရာ၏။ ဂစ္ဆေယျုံ၊ ရောက်ရကုန်ရာ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကထဉ္စ၊ အသို့လျှင်။ သံဝရော၊ စောင့်စည်းခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ နည်း။ (ဣဓ ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခု ။ပ။ အပရိသေသာ နိရုဇ္ဈန္တိ ဝါကျကို စာပိုဒ်-၂၄၃-ကထဉ္စာသော အနဝသုတောစသော ဝါကျအတိုင်းပေး။)

(သေယျထာပိ ဘိက္ခဝေ ပုရိသော ဆပ္ပါဏကေ။ပ။ ယဒါ ခေါ တေ ဘိက္ခဝေ ဆပ္ပါဏကာ ဈတ္တာ အဿု ကိလန္တာ ဝါကျတို့ကား ရှေး အသံဝရော ဝါကျနှင့် မထူးပြီ။)