၁၅၂။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဝေါ၊ တို့အား။ အညတိတ္ထိယာ၊ သာသနာတော်မှတပါးသော အယူရှိကုန်သော။ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ ပရိဗိုဇ်တို့သည်။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ကိမတ္ထိယံ၊ အဘယ်အကျိုး ငှါ။ သမဏေ ဂေါတမေ၊ ရဟန်းဂေါတမအထံတော်၌။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သောအကျင့်ကို။ ဝုဿတီတိ၊ ကျင့်သုံးအပ်သနည်း" ဟူ၍။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ သစေ ပုစ္ဆေယျုံ၊ အကယ်၍မေးကုန်ငြားအံ့။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပုဋ္ဌာ၊ မေးအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ အညတိတ္ထိယာနံ၊ ကုန်သော။ တေသံ ပရိဗ္ဗာဇကာနံ၊ တို့အား။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲကို။ ပရိညာယ၊ ပိုင်းခြား၍သိခြင်းငှါ။ ဘဂဝတိ၊ မြတ်စွာဘုရားအထံတော်၌။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။ ဝုဿတီတိ၊ ကျင့်သုံးအပ်၏”ဟူ၍။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဗျာကရေယျာထ၊ ဖြေဆိုကြကုန်လော့။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဝေါ၊ တို့အား။ အညတိတ္ထိယာ၊ ကုန်သော။ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ တို့သည်။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။

တဿ၊ အကြင်ဆင်းရဲကို။ ပရိညာယ၊ ငှါ။ သမဏေ ဂေါတမေ၊ ထံ၌။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။ ဝုဿတိ၊ အပ်၏။

တံ ဒုက္ခံ၊ ထိုဆင်းရဲသည်။ ကတမံ ပနာတိ၊ အဘယ်ပါနည်း”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သစေပုစ္ဆေယျုံ၊ အကယ်၍ မေးကုန်ငြားအံ့။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပုဋ္ဌာ၊ သော်။ တုမှေ၊ တို့သည်။ အညတိတ္ထိယာနံ၊ ကုန်သော။ တေသံ ပရိဗ္ဗာဇကာနံ၊ တို့အား။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။

တဿ၊ ထိုဆင်းရဲကို။ ပရိညာယ၊ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းငှါ။ ဘဂဝတိ၊ မြတ်စွာဘုရားအထံတော်၌။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ ဝုဿတိ၊ ကျင့်သုံးအပ်၏။ ရူပါ၊ တို့သည်။ ဒုက္ခာ၊ ကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုဆင်းရဲတို့ကို။ ပရိညာယ၊ ငှာ။ ဘဂဝတိ၊ ၌။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။ ဝုဿတိ၊ အပ်၏။ စက္ခုဝိညာဏံ၊ သည်။ ဒုက္ခံ၊ ၏။ တဿ၊ ကို။ ပရိညာယ၊ ငှါ။ ဘဂဝတိ၊ ၌။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။ ဝုဿတိ၊ အပ်၏။ စက္ခုသမ္ဖဿော၊ သည်။ ဒုက္ခော၊ ၏။ တဿ၊ ကို။ ပရိညာယ၊ ငှါ။ ဘဂဝတိ၊ ၌။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။ ဝုဿတိ၊ အပ်၏။ ပ။ အာဝုသော၊ တို့။ ယဿ၊ အကြင်စက္ခုပသာဒစသည်ကို။ ပရိညာယ၊ ငှါ။ ဘဂဝတိ၊ ၌။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။ ဝုဿတိ၊ အပ်၏။ ဣဒံ ခေါ၊ ဤစက္ခုပသာဒစသည်လျှင်။ ဒုက္ခန္တိ၊ ဆင်းရဲမည်၏ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဗျာကရေယျာထ၊ ကုန်လော့။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပုဋ္ဌာ၊ သော်။ တုမှေ၊ တို့သည်။ အညတိတ္တိယာနံ၊ ကုန်သော။ တေသံ ပရိဗ္ဗာဇကာနံ၊ တို့အား။ ဧဝံ၊ သို့။ ဗျာကရေယျာထ၊ ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။