၃၄၇။ ဧကံ၊ သော။
သမယံ၊ ၌။
အာယသ္မာ ကာမဘူ၊ အရှင်ကာမဘူသည်။
မစ္ဆိကာသဏ္ဍေ၊ ၌။
အမ္ဗာဋကဝနေ၊ ၌။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
အထ ခေါ၊ ၌။
ပ။ အာယသ္မာ ကာမဘူ၊ သည်။
၁။ အာလိန္ဒန္တိ ပမုခံ။ အံ-ဋ္ဌ က၊နှာ ၃၁၆။
၂။ အဂ္ဂဠန္တိ ကဝါဋံ။ အံ-ဋ္ဌ ၃၊နှာ ၃၀၆။
ဂဟပတိ၊ သူကြွယ်။
“နေလင်္ဂေါ၊ အပြစ်ကင်းသောအင်္ဂါ(အစိတ်အပိုင်း) ရှိသော။
သေတပစ္ဆာဒေါ၊ ဖြူသော အမိုးရှိသော။
ဧကာရော၊ တစ်ခုသောအကန့်ရှိသော။
ရထော၊ ရထားသည်။
ဝတ္တတိ၊ လည်၏။
အနီဃံ၊ ဆင်းရဲမရှိသည်ဖြစ်၍။
ဆိန္နသောတံ၊ တဏှတည်းဟူသော အလျဉ်ကို ဖြတ်ပြီးသည် ဖြစ်၍။
အဗန္ဓနံ၊ အနှောင်အဖွဲ့ မရှိသည်ဖြစ်၍။
အာယန္တံ၊ လာသောသူကို။
ပဿာတိ၊ ရှုပါလော့' ဟူသော။
ဣဒံ၊ ဤစကားကို။
(ဘဂဝတာ၊ သည်။)
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ဂဟပတိ၊ သူကြွယ်။
(ဘဂဝတာ၊ သည်။)
သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။
ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။
ဣမဿ၊ ဤဂါထာပါဠိ၏။
အတ္ထော၊ အနက်ကို။
ဧတံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော နု ခေါတိ၊ မှတ်သားအပ်ပါသနည်း”ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ မေးတော်မူပြီ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
ဘာသိတံ ကိံ နု ခေါ၊ ဟောတော်မူအပ်လေသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။
ဂဟပတိ၊ သူကြွယ်။
ဧဝံ၊ မှန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ဖြေတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
တေနဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်။
ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်သောကာလပတ်လုံး။
အဿ၊ ထိုဂါထာပါဠိ၏။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
(အဟံ၊ သည်။)
ပေက္ခာမိ၊ ရှုဆင်ခြင်ပါအံ့။
(တာဝ၊ လုံး။)
မုဟုတ္တံ၊ တခဏမျှ။
(တွံ၊ သည်။)
အာဂမေဟိ၊ ဆိုင်းငံ့တော်မူပါလော့။
ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။
အထ ခေါ၊ ၌။
စိတ္တော၊ သော။
ဂဟပတိ၊ သည်။
မုဟုတ္တံ၊ တခဏမျှ။
တုဏှီ၊ ဆိတ်ဆိတ်နေသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
အာယသ္မန္တံ ကာမဘုံ၊ ကို။
ဘန္တေ၊ ရား။
“နေလင်္ဂန္တိ ဧတံ၊ နေလင်္ဂံ ”ဟူသောဤအမည်သည်။
သီလာနံ၊ ကောင်းစွာ ထက်ဝန်းကျင်မှ စင်ကြယ်သော သီလတို့၏။
အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။
ဘန္တေ၊ ရား။
“သေတပစ္ဆာဒေါတိ ဧတံ၊ သေတပစ္ဆာဒေါ”ဟူသော ဤအမည်သည်။
ဝိမုတ္တိယာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်၏။
အဓိဝစနံ၊ တည်း။
ဘန္တေ၊ ရား။
“ဧကာရောတိ ဧတံ၊ ဧကာရော”ဟူသောဤအမည်သည်။
သတိယာ၊ သတိ၏။
အဓိဝစနံ၊ တည်း။
ဘန္တေ၊ ရား။
“ဝတ္တတီတိ ဧတံ၊ ဝတ္တတိ”ဟူသော ဤအမည်သည်။
အတိက္ကမပဋိက္ကမဿ၊ ရှေ့သို့ တက်ခြင်းနောက်သို့ ဆုတ်ခြင်း၏။
အဓိဝစနံ၊ တည်း။
ဘန္တေ၊ ရား။
"ရထောတိ ဧတံ၊ ရထော"ဟူသော ဤအမည်သည်။
မာတာပေတ္တိက သမ္ဘဝဿ၊ အမိအဘတို့၏ သုက်သွေးကြောင့်ဖြစ်သော။
ဩဒနကုမ္မာသုပစယဿ၊ ထမင်း ,မုယောမှုန့်တို့ဖြင့် ကြီးပွါးစေအပ်သော။
အနိစ္စုစ္ဆာဒန ပရိမဒ္ဒနဘေဒနပိဒ္ဓံသန ဓမ္မဿ၊ မမြဲသောသဘော, မကောင်းသောအနံ့ကို ပယ်ဖျောက်ခြင်းငှါ နံ့သာတို့ဖြင့် လိမ်းကျံအပ်သော သဘော, အင်္ဂါကြီးငယ်တို့၏ ညောင်းညာကျင်နာခြင်းကို ပယ်ဖျောက်ခြင်းငှါ ဆုတ်နယ်အပ်သောသဘော, ပြိုကွဲ ပျက်စီးခြင်း သဘောရှိသော။
စာတုမဟာဘူတိကဿ၊ လေးပါးသော မဟာဘုတ်တို့ဖြင့် ပြီးသော။
ဣမဿ ကာယဿ၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာ၏။
အဓိဝစနံ၊ တည်း။
ဘန္တေ၊ ရား။
ရာဂေါ၊ ရာဂသည်။
နီဃော၊ ဆင်းရဲမည်၏။
ဒေါသော၊ ဒေါသသည်။
နီဃော၊ ၏။
မောဟော၊ မောဟသည်။
နိဃော၊ ၏။
ခီဏာသဝဿ၊ ကုန်ပြီးသော အာသဝေါတရားရှိသော။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။
၁။ သေတာ ပစ္ဆာဒေါ ဧတဿာတိ သေတပစ္ဆာဒေါ။ ပစ္ဆာဒေါတိ ရထဿ ဥပရိ အတ္တရိတဗ္ဗကမ္ဗလာဒိ။ ဧကော သတိသင်္ခါတော အရော ဧတဿာတိ ဧကာရော။ ဝတ္တတီတိ ပဝတ္တတိ။ ပါဠိ၌ ဆန်းဂိုဏ်း စောင့်ခြင်းအကျိုးငှါ ဝတ္တဘီဟု ရှိသည်။ ထိုကြောင့် ဝတ္တတိဟုပြင်၍ အနက်ပေးလိုက်သည်။
ရထောတိ ထေရဿ အတ္တဘာဝံ သန္ဓာယ ဝဒတိ။ အနီဃန္တိ နိဒ္ဒုက္ခံ။ပ။ အတ္တာနံ ဝဒတိ။ (ဥဒါနု-ဋ္ဌ မျက်နှာ ၃၃၃၊ ၃၃၄။)
တေ၊ ထိုရာဂ ဒေါသ မောဟ တည်းဟူသော ဆင်းရဲတို့ကို။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ကုန်ပြီ။ ဥစ္ဆိန္နမူလာ၊ အမြစ်အရင်းကိုဖြတ်အပ်ကုန်ပြီ။ တာလာဝတ္ထုကတာ၊ ထန်းပင်၏တည်ရာ ကျင်းကဲ့သို့ပြုအပ်ကုန်ပြီ။ အနဘာဝံကတာ၊ တဖန်မဖြစ်ခြင်းကိုပြုအပ်ကုန်ပြီ။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ အနုပ္ပါဒဓမ္မာ၊ မဖြစ်ခြင်းသဘောရှိကုန်၏။တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ခီဏာသဝေါ၊ သော။
ဘိက္ခု၊ ကို။
“အနီဃောတိ၊ ဆင်းရဲမရှိသောပုဂ္ဂိုလ်”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
“အာယန္တိတိ ဧတံ၊ အာယန္တံ”ဟူသော ဤအမည်သည်။
အရဟတော၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏။
အဓိဝစနံ၊ တည်း။
ဘန္တေ၊ ရား။
“သောတောတိ ဧတံ၊ သောတ” ဟူသော ဤအမည်သည်။
တဏှာယ၊ တဏှာ၏။
အဓိဝစနံ၊ တည်း။
ခီဏာသဝဿ၊ သော။
ဘိက္ခုနော၊ သည်။
သာ၊ ထိုတဏှာကို။
ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီ။
ပ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ခီဏာသဝေါ၊ သော။
ဘိက္ခု၊ ကို။
“ဆိန္နသောတောတိ၊ တဏှာတည်းဟူသောအလျဉ်ကို ဖြတ်ပြီးသူ”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ရာဂေါ၊ သည်။
ဗန္ဓနံ၊ အနှောင်အဖွဲ့မည်၏။
ဒေါသော၊ သည်။
ဗန္ဓနံ၊ ၏။
မောဟော၊ သည်။
ဗန္ဓနံ၊ ၏။
ပ။ ဘိက္ခု၊ ကို။
“အဗန္ဓနောတိ၊ အနှောင်အဖွဲ့မရှိသူ”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဣတိ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
“နေလင်္ဂေါ။။ပ။ အဗန္ဓနန္တိ၊ နေလင်္ဂေါ၊ ပ၊ အဗန္ဓနံ" ဟူသော။
ယံ တံ၊ အကြင်ဂါထာစကားကို။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
ဝုတ္တံ၊ အပ်၏။
(ဂါထာအနက် ပေးခဲ့ပြီ။)
ဘန္တေ၊ ရား။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။
ဘာသိတဿ၊ သော။
ဣမဿ၊ ၏။
အတ္ထံ၊ ကို။
(အဟံ၊ သည်။)
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝိတ္ထာရေန၊ အားဖြင့်။
အာဇာနာမိ၊ သိပါ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်ထားပြီ။
ဂဟပတိ၊ သူကြွယ်။
ပ။ သုလဒ္ဓံ၊ ကောင်းစွာရအပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီ။
ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။