၁၂၀။ ဧကံ၊ သော။ သမယံ၊ ၌။ အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ်သည်။ သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိပြည်၌။ အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊ အနာထပိဏ်သူဌေး၏။ အာရာမေ၊ အရာမ်ဖြစ်သော။ ဇေတဝနေ၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

အထ ခေါ၊ ၌။ အညတရော၊ သော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ယေန၊ ၌။ အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ အာယသ္မာ သာရိပုတ္တေန၊ နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ သမ္မောဒိ၊ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပြောဆိုပြီ။

သမ္မောဒနီယံ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော။ သာရဏီယံ၊ သော။ ကထံ၊ စကားကို။ ဝီတိသာရေတွာ၊ ပြီးဆုံးစေ၍။ ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။

ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နော ခေါ၊ ထိုင်နေပြီးသော။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ အာယသ္မန္တံ၊ သော။ သာရိပုတ္တံ၊ ကို။

“အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ ငါ့ရှင်သာရိပုတ္တရာ။ သဒ္ဓိဝိဟာရိကေ၊ အတူနေတပည့် ဖြစ်သော။ ဝါ၊ အနီးနေတပည့်ဖြစ်သော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ သိက္ခံ၊ သိက္ခာကို။ ပစ္စက္ခာယ၊ စွန့်၍။ ဟီနာယ၊ ယုတ်သောလူ၏အဖြစ်သို့။ အာဝတ္တောတိ၊ လည်၏ ”ဟူသော။ (တနည်းကား ဟီနာယာဝတ္တောတိ၊ လူထွက်၏ ဟူသော။) ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဧတံ၊ ဤသင်လျှောက်ဆိုသောစကားသည်။ ဣန္ဒြိယေသု၊ စက္ခုစသော ဣန္ဒြေတို့၌။ အဂုတ္တဒွါရဿ၊ မပိတ်ဆို့အပ်သော တံခါးရှိသော။ ဝါ၊ မလုံခြုံစေအပ်သော တံခါးရှိသော။ ဘောဇနေ၊ ဘောဇဉ်၌။ အမတ္တညုနော၊ (ခံခြင်း သုံးဆောင်ခြင်း ပစ္စဝေက္ခဏာဆင်ခြင်ခြင်း၌) အတိုင်းအရှည်ကိုမသိသော။ ဇာဂရိယံ၊ နိုးကြားခြင်းတည်းဟူသော လုံ့လကို။ အနနုယုတ္တဿ၊ အဖန်ဖန်အားမထုတ်အပ်သော ရဟန်းအား။ ဧဝံ၊ ဤသို့ သင်လျှောက်ဆိုသည့်အတိုင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဝတ၊ စင်စစ်။ ဣန္ဒြိယေသု၊ တို့၌။ အဂုတ္တဒွါရော၊ သော။ ဘောဇနေ၊ ၌။ အမတ္တညူ၊ သော။ ဇာဂရိယံ၊ ကို။ အနနုယုတ္တော၊ သော။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ယာဝဇီဝံ၊ အသက်ထက်ဆုံး။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှပြည့်စုံစွာ။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှစင်ကြယ်စွာ။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သောအကျင့်ကို။ သန္တာနေဿတီတိ၊ ကြိုးစားအားထုတ်နိုင်လတ္တံ့ ဟူသော။ ဧတံ ဌာနံ၊ ဤအကြောင်းသည်။ န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဝတ၊ စင်စစ်။ ဣန္ဒြိယေသု၊ တို့၌။ ဂုတ္တဒွါရော၊ သော။ ဘောဇနေ၊ ၌။ မတ္တညူ၊ သော။ ဇာဂရိယံ၊ ကို။ အနုုတ္တော၊ သော။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ယာဝဇီဝံ၊ ဆုံး။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ စွာ။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ စွာ။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။ သန္တာနေသာတီတိ၊ နိုင်လတ္တံ့ဟူသော။ ဧတံ ဌာနံ၊ ဤအကြောင်းသည်။ ဝိဇ္ဇတိ၊ ရှိ၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဣန္ဒြိယေသု၊ တို့၌။ ဂုတ္တဒွါရော၊ သည်။ ဟောတိ၊ နည်း။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။

ဣဓ၊ ဤဘုရားရှင် သာသနာတော်၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ စက္ခုနာ၊ ဖြင့်။ ရူပံ၊ ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ နိမိတ္တဂ္ဂါဟီ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ အနုဗျဉ္ဇနဂ္ဂါဟီ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

ယတွာဓိကရဏံ၊ အကြင်စက္ခုန္ဒြေကိုမစောင့်စည်းခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ စက္ခုန္ဒြိယံ၊ ကို။ အသံဝုတံ၊ မစောင့်စည်းသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရန္တံ၊ နေသော။ ဧနံ (ဘိက္ခုံ)၊ ထိုရဟန်းကို။ အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿာ၊ အလိုကြီးခြင်း နှလုံးမသာယာခြင်းဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ ပါပကာ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ အကုသလာ ဓမ္မာ၊ အကုသိုလ်တရားတို့သည်။ အနွာဿဝေယျုံ၊ အဖန်တလဲလဲ နှိပ်စက်ညှဉ်းဆဲကုန်ရာ၏။ တဿ၊ ထိုစက္ခုန္ဒြေကို။ သံဝရံ၊ စောင့်စည်းခြင်းငှါ။ ပဋိပဇ္ဇတိ၊ ကျင့်၏။ စက္ခုန္ဒြိယံ၊ ကို။ ရက္ခတိ၊ စောင့်ရှောက်၏။ စက္ခုန္ဒြိယေ၊ ၌။ သံဝရံ၊ စောင့်စည်းခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။

သောတေန၊ ဖြင့်။ သဒ္ဒံ၊ ကို။ သုတွာ၊ ၍။ ပ။ မနိန္ဒြိယေ၊ ၌။ သံဝရံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ ဣန္ဒြိယေသု၊ စက္ခုစသောဣန္ဒြေတို့၌။ ဂုတ္တဒွါရော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ကထဉ္စ၊ လျှင်။ ဘောဇနေ၊ ဘောဇဉ်၌။ မတ္တညူ၊ အတိုင်းအရှည်ကို သိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဣဓ၊ ၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ပဋိသင်္ခါ (ပဋိသင်္ခါယ)၊ ပညာဖြင့် ဆင်ခြင်၍။ ယောနိသော၊ သင့်သောအကြောင်းဖြင့်။ အာဟာရံ၊ ဆွမ်းစသော အာဟာရကို။ အာဟာရေတိ၊ မျို၏။

ဒဝါယ၊ ရွာသုသားငယ်စသည်တို့ကဲ့သို့ မြူးထူး မပျော်ပါးကစားခြင်းငှါ။ နေဝ အာဟရေတိ၊ မမြို။ မဒါယ၊ လက်ဝှေ့. လက်ပန်းသည်စသည်တို့ ကဲ့သို့ ဗလမာန်, ပုရိသမာန်ဖြင့် ယစ်ခြင်းငှါ။ န အာဟာရေတိ၊ မမျို။ မဏ္ဍနာယ၊ နန်းတွင်းသူ ပြည့်တန်ဆာမစသည်တို့ကဲ့သို့ အင်္ဂါကြီးငယ် ပြည့်ဖြိုးစေခြင်းငှါ။ န အာဟာရေတိ၊ မမျို။ ဝိဘူသနာယ၊ ဂျွမ်းသမားကချေသည်စသည်တို့ကဲ့သို့ အရေအဆင်း တင့်တယ်ခြင်းငှါ။ န အာဟာရေတိ၊ မမျို။ ဣမဿ ကာယဿ၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာ၏။ ယာဝ ဌိတိယာ ဧဝ၊ ကံကုန်သဖြင့် အသက်ဆုံးသည်တိုင်အောင် တည်ခြင်းအကျိုးငှါသာလျှင်။ (အာဟာရေတိ၊ မျို၏။) ယာဝ ယာပနာယ ဧဝ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေ၏ ကြာမြင့်စွာသော ကာလပတ်လုံး တည်သဖြင့် မျှတခြင်းအကျိုးငှါ သာလျှင်။ (အာဟာရေတိ၊ မျို၏။) ယာဝ ဝိဟိံသူပရတိယာ ဧဝ၊ ဤခန္ဓာကိုယ်ကို နှိပ်စက်တတ်သော မွတ်သိပ်ဆာလောင်ခြင်းမှ ကင်းစေခြင်းအကျိုးငှါသာလျှင်။ (အာဟာရေတိ၊ မျို၏။) ယာဝ ဗြဟ္မစရိယာနုဂ္ဂဟာယ ဧဝ၊ အလုံးစုံသော ပရိယတ်, ပဋိပတ်, ပဋိဝေဓတည်းဟူသော သာသနာတော်ကို ခြီးမြှောက်ခြင်းအကျိုးငှါသာလျှင်။ (အာဟာရေတိ၊ မျို၏။)

ဣတိ၊ ဤသို့အာဟာရမျိုးကိုမျိုသဖြင့်။ ၁။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ ဋ္ဌ-ပ-၃ဝ-နှာ၊ မူလပဏ္ဏာသဋီ ပ-၁၆၈-နှာ။ ပုရာဏံ၊ အဟောင်းဖြစ်သော။ ဝေဒနဉ္စ၊ မွတ်သိပ်ဆာလောင်ခြင်းလျှင်အကြောင်းရှိသော ဆင်းရဲဝေဒနာကိုလည်း။ ပဋိဟင်္ခါမိ၊ ငါဖျောက်အံ့။ နဝံ၊ အသစ်ဖြစ်သော။ ဝေဒနဉ္စ၊ အတိုင်းအရှည်ကို မသိမူ၍ သုံးဆောင်ခြင်းလျှင်အကြောင်းရှိသော ဆင်းရဲဝေဒနာကိုလည်း။ န ဥပ္ပါဒေသာမိ၊ ငါမဖြစ်စေအံ့။ မေ၊ ငါ့အား။ ယာတြာ စ၊ ဣရိယာပုထ် မျှတသည်၏ အဖြစ်သည်၎င်း။ အနဝဇ္ဇတာ စ၊ အပြစ်မရှိသည်၏ အဖြစ်သည်၎င်း။ ဖာသုဝိဟာရော စ၊ ချမ်းသာစွာ နေရခြင်းသည်၎င်း။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးပြု၍။ (အာဟာရံ၊ ကို။ အာဟာရေတိ၊ ၏။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဘောဇနေ၊ ၌။ မတ္တညူ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ကထဉ္စ၊ လျှင်။ ဇာဂရိယံ၊ ကို။ အနုယုတ္တော၊ အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဣဓ၊ ဤဘုရားရှင်သာသနာတော်၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဒိဝသံ၊ နေ့အဖို့၌။ စင်္ကမေန၊ စင်္ကြံသွားခြင်းဖြင့်။ နိသဇ္ဇာယ၊ ထိုင်နေခြင်းဖြင့်။ အာဝရဏီယေဟိ၊ ကုသိုလ်စိတ်ကိုပိတ်ပင် တားဆီးတတ်ကုန်သော။ ဓမ္မေဟိ၊ နီဝရဏတရားတို့မှ။ စိတ္တံ၊ ကို။ ပရိသောဓေတိ၊ စင်ကြယ်စေ၏ (သုဓ်သင်၏လည်းဟူ)။

ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်၏။ ပဌမံ ယာမံ၊ ပဌမ ယာမ်၌။ စင်္ကမေန၊ ဖြင့်။ နိသဇ္ဇာယ၊ ဖြင့်။ အာဝရဏီယေဟိ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေဟိ၊ တို့မှ။ စိတ္တံ၊ ကို။ ပရိသောဓေတိ၊ ၏။ ရ

တ္တိယာ၊ ၏။ မဇ္ဈိမံ ယာမံ၊ မဇ္ဈိမယာမ်၌။ ဒက္ခိဏေန ပဿေန၊ လက်ျာနံပါးဖြင့်။ ပါဒေ၊ လက်ျာခြေ၌။ ပါဒံ၊ လက်ဝဲခြေကို။ အစ္စာဓာယ၊ စဉ်းငယ်လွန်သဖြင့် တင်ထားသည်ကိုပြု၍။ သတော၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ သမ္ပဇာနော၊ ပညာအဆင်ခြင်နှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ ဥဋ္ဌာနသညံ၊ ထအံ့ဟူသော အမှတ်ကို။ မနသိကရိတွာ၊ နှလုံးသွင်း၍။ သီဟသေယျံ၊ ခြင်္သေ့မင်း၏ အိပ်ခြင်းကဲ့သို့သော အိပ်ခြင်းကို။ ကပ္ပေတိ၊ ပြု၏။

ရတ္တိယာ၊ ၏။ ပစ္ဆိမံ ယာမံ၊ ပစ္ဆိမယာမ်၌။ ပစ္စုဋ္ဌာယ၊ စောစောထ၍။ စင်္ကမေန၊ ဖြင့်။ နိသဇ္ဇာယ၊ ဖြင့်။ အာဝရဏီယေဟိ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေဟိ၊ တို့မှ။ စိတ္တံ၊ ကို။ ပရိသောမေတိ၊ ၏။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။

ဧဝံ ခေါ၊ လျှင်။ ဇာဂရိယံ၊ ကို။ အနုယုတ္တော၊ အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဟ၊ ဤဘုရားရှင်သာသနာတော်၌။

“(မယံ၊ ငါတို့သည်။) ဣန္ဒြိယေသု၊ တို့၌။ ဂုတ္တဒွါရာ၊ ပိတ်ဆို့အပ်သော တံခါးရှိကုန်သည်။ ဝါ၊ လုံခြုံစေအပ်သော တံခါးရှိကုန်သည်။ ဘဝိဿာမ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့။ ဘောဇနေ၊ ဘောဇဉ်၌။ မတ္တညုနော၊ (ခံခြင်း, သုံးဆောင်ခြင်း, ပစ္စဝေက္ခဏာ ဆင်ခြင်ခြင်း၌) အတိုင်းအရှည်ကို သိလေ့ရှိကုန်၏။ ဇာဂရိယံ၊ နိုးကြားခြင်း တည်းဟူသောလုံ့လကို။ အနုယုတ္တာ၊ အဖန်တလဲလဲ အားထုတ်အပ်ကုန်သည်။ ဘဝိဿာမာတိ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်အပ်၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ဝေါ၊ သင်တို့သည်။ ဧဝံ ဟိ၊ ဤသို့လျှင်။ သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ ရှင်သာရိပုတ္တရာက မိန့်တော်မူ၏။

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သော သုတ်တည်း။