၂၂၉။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဿုတဝါ၊ သော။ ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ်သည်။ “သမုဒ္ဒေါ သမုဒ္ဓေါတိ၊ သမုဒြာ သမုဒြာ”ဟူ၍။ ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧသော၊ ဤပကတိသမုဒြာသည်။ အရိယဿ၊ ငါဘုရား၏။ ဝိနယေ၊ အဆုံးအမတော်၌။ န သမုဒ္ဒေါ၊ သမုဒြာမမည်။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧသော၊ ဤပကတိသမုဒြာသည်။ မဟာ၊ ကြီးစွာသော။ ဥဒကရာသိ၊ ရေအစုတည်း။ မဟာ၊ ကြီးစွာသော။ ဥဒကဏ္ဏဝေါ၊ ရေအပြင်တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဋ္ဌာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်သော။ ကန္တာ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်သော။ မနာပါ၊ စိတ်နှလုံးကိုပွါးစေတတ်ကုန်သော။ ပိယရူပါ၊ ချစ်အပ်သော သဘောရှိကုန်သော။ ကာမူပသံဟိတာ၊ ကာမဂုဏ်နှင့် စပ်ယှဉ်ကုန်သော။ ရဇနီယာ၊ တပ်မက်ဖွယ်ဖြစ်ကုန်သော။ စက္ခုဝိညေယျာ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။ ရူပါ၊ ရူပါရုံ တို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အယံ၊ ဤရူပါရုံကို။ အရိယဿ၊ ငါဘုရား၏။ ဝိနယေ၊ အဆုံးအမတော်၌။ သမုဒ္ဒေါ၊ သမုဒြာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဧတ္ထ၊ ဤရူပါရုံဟူသောသမုဒြာ၌။ သဒေဝကော၊ အရူပဗြဟ္မာတို့နှင့်တကွဖြစ်သော။ သမာရကော၊ ကာမာဝစရနတ်တို့နှင့်တကွ ဖြစ်သော။ သဗြဟ္မကော၊ ရူပဗြဟ္မာတို့နှင့်တကွဖြစ်သော။ အယံ လောကော၊ ဤနတ်ဗြဟ္မာသတ္တ လောကသည်၎င်း။ သဿမဏဗြာဟ္မဏီ၊ ရဟန်းပုဏ္ဏားနှင့် တကွသော။ သဒေဝမနုဿာ၊ သမုတိ နတ်ဟု ဆိုအပ်သောမင်း, ကြွင်းသော လူနှင့်တကူသော။ အယံ ပဇာ၊ ဤသတ္တဝါအပေါင်းသည်၎င်း။ ယေဘုယျေန၊ များသောအားဖြင့်။ သမုန္နာ၊ စိုစွတ်နစ်မြုပ်သည်ဖြစ်၍။ တန္တာကုလကဇာတာ၊ မိစ္ဆာချည်ထွေးကဲ့သို့ဖြစ်သော ရှုပ်ထွေးခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ကုလဂဏ္ဌိကဇာတာ၊ ယက္ကန်းသည်တို့၏ ကစီတင်အပ်သော ချည်ထုံးချည်မျှင်သဖွယ်ဖြစ်သည်ဖြစ်၍။ မုဉ္စပဗ္ဗဇဘူတာ၊ ဖြူဆံမြက် ပြိတ်မြက်သဖွယ် ဖြစ်သည်ဖြစ်၍။ ဒုဂ္ဂတိံ၊ မကောင်းမှုပြုသူတို့၏ လားရာဖြစ်သော။ ဝိနိပါတံ၊ ပျက်စီး၍ ကျရောက်ရာဖြစ်သော။ အပါယံ၊ အပါယ်လေးပါးတည်းဟူသော။ သံသာရံ၊ သံသရာကို။ နာတိဝတ္တတိ၊ မလွန်မြောက်နိုင်။ ပ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

ယဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ရာဂေါ စ၊ ရာဂကို၎င်း။ ဒေါသော စ၊ ဒေါသကို၎င်း။ အဝိဇ္ဇာ စ၊ မောဟကို၎င်း။ ဝိရာဇိတာ၊ ကင်းပျက်စေအပ်ပြီ။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ၁-ဤ၌ အယံ လောကောအရ နတ်ဗြဟ္မာသတ္တလောကကိုယူ၊ သို့မှ သံသာရံ နာတိဝတ္တတိ-ဟူသောပုဒ်နှင့်ဆီလျော်မည်။ မ-ဋီ ၂-၄၁-နှာ၌ ရှုလေ။ သဂါဟံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော ဖမ်းစားတတ်သော ငါးမကန်းတို့နှင့် တကွဖြစ်သော။ သရက္ခသံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော ဒကရက္ခိုသ်တို့နှင့် တကွဖြစ်သော။ သဦမိဘယံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော လှိုင်းတံပိုးဘေးဘျမ်းတို့နှင့် တကွဖြစ်သော။ ဒုတ္တရံ၊ ကူးမြောက် နိုင်ခဲသော။ ဣမံ သမုဒ္ဒံ၊ ဤအာရုံခြောက်ပါးတည်းဟူသော သမုဒြာကို။ အစ္စတရိ၊ ကူး မြောက်ပြီ။

သင်္ဂါတိဂေါ၊ ရာဂစသော ကပ်ငြိတတ်သော တရားငါးပါးကို လွန်မြောက်ပြီးသော။ မစ္စုဇဟော၊ ကိလေသမာရ်စသော မာရ်သုံးပါးတို့ကို စွန့်ပြီးသော။ နိရူပဓိ၊ ကိလေသုပဓိ စသော သုံးပါးသော ဥပဓိမရှိသော။ (ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။) အပုနဗ္ဘဝါယ၊ နောင်တဖန် မဖြစ်ခြင်းငှါ။ ဝါ၊ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှါ။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲအပေါင်းကို။ ပဟာသိ၊ ပယ်စွန့်ပြီ။

သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတ္ထင်္ဂတော၊ ချုပ်ခြင်းသို့ ရောက်သည် ဖြစ်၍။ ပုန၊ တဖန်။ န ဧတိ၊ ပြန်မလာ။ မစ္စု ရာဇံ၊ သေမင်းကို။ အမောဟယီ၊ တွေဝေစေပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဗြူ မိ၊ ဟောတော်မူ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။

ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။