၁၀၄။ သာဝတ္ထိ၊ သာဝတ္ထိပြည်သည်။
နိဒါနံ၊ နိဒါန်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝေါ၊ သင်တို့ အား။
(အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။)
ယောဂက္ခေမိပရိယာယံ၊ ယောဂလေးပါးတို့ဖြင့် ဘေးမရှိသော သူ၏ ပြုသင့်သောအမှုပြီးစီးကြောင်းဖြစ်သော။
ဓမ္မပရိယာယံ၊ တရားဒေသနာကို။
ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူပေအံ့။
တံ၊ ထိုတရားဒေသနာကို။
(တုမှေ၊ တို့သည်။)
သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယောဂက္ခေမိပရိယာယော၊ သော။
ဓမ္မပရိယာယော၊ သည်။
ကတမော စ၊ အဘယ်နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဋ္ဌာ၊ ကုန်သော။
ပ။ သန္တိ၊ ကုန်၏။
တေ၊ ထိုရူပါရုံတို့ကို။
တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ကုန်ပြီ။
ဥစ္ဆိန္နမူလာ၊ အမြစ်အရင်းကို ဖြတ်အပ်ကုန်ပြီ။
တာလာဝတ္ထုကတာ၊ ထန်းပင်၏တည်ရာ (ကျင်း)ကဲ့သို့ ပြုအပ်ကုန်ပြီ။
အနဘာဝင်္ကတာ၊ နောင်တဖန် မဖြစ်ခြင်းကို ပြုအပ်ကုန်ပြီ။
အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။
အနုပ္ပါဒဓမ္မာ၊ မဖြစ်ခြင်း သဘောရှိကုန်၏။
တေသဉ္စ၊ ထိုရူပါရုံတို့၏လည်း။
ဝါ၊ တို့ကိုလည်း။
ပဟာနာယ၊ ပယ်ခြင်းငှါ။
ယောဂံ၊ အားထုတ်အပ်သော သမထ, ဝိပဿနာတရားကို။
ဝါ၊ အားထုတ်အပ်သော သစ္စာလေးပါးတရားကို။
အက္ခာသိ၊ ဟောကြားတော်မူပြီ။
တသ္မာ၊ ထိုသို့ ဟောကြားတော်မူသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
၁။ သဠဝဂ္ဂေန ပညာသံ ဟု ဆိုသော်လည်း ဤဒုတိယ ပဏ္ဏာသက၌ ၅၁-သုတ်ရှိ၏။
၂။ ပဌမသတကံ ဟု ဆိုသော်လည်း ပဌမပဏ္ဏာသက, ဒုတိယပဏ္ဏာသက နှစ်ရပ်ပေါင်းလျှင် ၁၀၃-သုတ်ရှိ၏။
“တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ယောဂက္ခေမီတိ၊ ယောဂလေးပါးတို့ဖြင့် ဘေးမရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်”ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသည်ကား။
ယောဂက္ခေမိပရိယာယော၊ သော။
ဓမ္မပရိယာယော၊ တရားဒေသနာမည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။
၁၀၅။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကိသ္မိံ၊ အဘယ်တရားသည်။
သတိ၊ ရှိလတ်သော်။
ကိံ၊ အဘယ်တရားကို။
ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။
ဝါ၊ အကြောင်းပြု၍။
အဇ္ဈတ္တံ၊ အဇ္ဈတ္တသန္တာန်၌။
(ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။)
သုခံ၊ သုခဝေဒနာသည်၎င်း။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာသည်၎င်း။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ နု ခေါ၊ ဖြစ်ပါသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
နော၊ တပည့်တော်တို့၏။
ဓမ္မာ၊ သိအပ်သော တရားတို့သည်။
ဘဂဝံမူလကာ၊ မြတ်စွာဘုရားလျှင် အကြောင်းရင်းရှိပါကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စက္ခုသ္မိံ၊ စက္ခုပသာဒသည်။
သတိ၊ ရှိလတ်သော်။
စက္ခုံ၊ စက္ခုပသာဒကို။
ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။
အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။
(ပဝတ္တံ၊ သော။)
သုခံ၊ သုခဝေဒနာသည်၎င်း။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာသည်၎င်း။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ပ။မနသ္မိံ၊ စိတ်သည်။
သတိ၊ သော်။
မနံ၊ ကို။
ပ။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တံ၊ ထိုငါဆိုအပ်လတ္တံ့ သော စကားကို။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
ကိံ မညထ၊ အဘယ်သို့ အောက်မေ့မှတ်ထင်ကြကုန်သနည်း။
ပ။ တံ၊ ထို အနိစ္စ, ဒုက္ခ,ဝိပရိဏာမဖြစ်သော စက္ခုပသာဒကို။
အနုပါဒါယ၊ မစွဲမူ၍။
အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။
(ပဝတ္တံ၊ သော။)
သုခံ၊ သည်၎င်း။
ဒုက္ခံ၊ သည်၎င်း။
ဥပ္ပဇ္ဇေယျ အပိနု၊ ဖြစ်ရာသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧတံ၊ ဤသို့ ဖြစ်ခြင်းသည်။
နော ဟိ၊ မသင့်ပါဘုရား။
ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ထား၏။
(အကြွင်း လွယ်၏ ပေးမြဲ။)
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၁၀၆။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒုက္ခဿာ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။
သမုဒယဉ္စ၊ ဖြစ်ခြင်းကို၎င်း။
အတ္ထင်္ဂမဉ္စ၊ ချုပ်ခြင်းကို၎င်း။
(အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။)
ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူပေအံ့။
တံ၊ ထိုဝဋ်ဆင်းရဲ၏ ဖြစ်ခြင်းချုပ်ခြင်းကို။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒုက္ခဿ၊ ၏။
သမုဒယော၊ သည်။
ကတမော စ၊ အဘယ်ပါနည်း။
စက္ခုဉ္စ၊ စက္ခုပသာဒကို၎င်း။
ရူပေ စ၊ ရူပါရုံတို့ကို၎င်း။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
စက္ခုဝိညာဏံ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
တိတ္တံ၊ သုံးပါးကုန်သော စက္ခုပသာဒ, ရူပါရုံ, စက္ခုဝိဉာဏ်တို့၏။
သင်္ဂတိ၊ ပေါင်းဆုံမိခြင်းကြောင့်။
ဖဿော၊ ဖဿသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ဖဿပစ္စယာ၊ ဖဿဟူသောအကြောင်းကြောင့်။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။
(သမ္ဘဝတိ၊ ၏။)
ဝေဒနာပစ္စယာ၊ ဝေဒနာဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
တဏှာ၊ တဏှာသည်။
(သမ္ဘဝတိ၊ ၏။)
အယံ၊ ဤတဏှာသည်။
ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။
သမုဒယော၊ ဖြစ်ကြောင်းမည်၏။
(အကြွင်း ပေးမြဲ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။
အတ္ထင်္ဂမော၊ ချုပ်ခြင်းသည်။
ကတမော စ၊ အဘယ်ပါနည်း။
စက္ခုဉ္စ၊ ကို၎င်း။
ရူပေ စ၊ တို့ကို၎င်း။
ပဋိစ္စ၊ ၍။
စက္ခုဝိညာဏံ၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
တိဏ္ဏံ၊ တို့၏။
သင်္ဂတိ၊ ကြောင့်။
ဖသော၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ဖဿပစ္စယာ၊ ကြောင့်။
ဝေဒနာ၊ သည်။
(သမ္ဘဝတိ၊ ၏။)
ဝေဒနာပစ္စယာ၊ ကြောင့်။
တဏှာ၊ သည်။
(သမ္ဘဝတိ၊ ၏။)
တဿာယေဝ တဏှာယ၊ ထိုတဏှာ၏သာလျှင်။
အသေသဝိရာဂနိရောဓာ၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် အကြွင်းမဲ့ကင်းခြင်း, ချုပ်ခြင်းကြောင့်။
ဥပါဒါနနိရောဓော၊ ဥပါဒါန်၏ချုပ်ခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
ဥပါဒါနနိရောဓာ၊ ကြောင့်။
ဘဝနိရောဓော၊ ကမ္မဘဝ ဥပပတ္တိဘဝ၏ချုပ်ခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
ဘဝနိရောဓာ၊ ကြောင့်။
ဇာတိနိရောဓော၊ ဇာတိ၏ချုပ်ခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
ဇာတိနိရောဓာ၊ ကြောင့်။
ဇရာမရဏံ၊ အိုခြင်း သေခြင်းသည်။
(နိရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်၏။)
သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ၊ စိုးရိမ်ခြင်း, ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း ,ကိုယ်၏ ဆင်းရဲခြင်း, စိတ်၏ ဆင်းရဲခြင်း, ပြင်းစွာ ပင်ပန်းခြင်းတို့သည်။
နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ချုပ်ကုန်၏။
ဧဝံ (ဣမိနာ ယထာဝုတ္တေန ပစ္စယပရမ္ပရနိရောဓေန)၊ ဤသို့ အကြင် အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော အကြောင်းအဆက်ဆက်တို့၏ ချုပ်ခြင်းဖြင့်။
ကေဝလဿ၊ ချမ်းသာအစရှိသည်နှင့်မရောသော။
ဧကဿ ဒုက္ခက္ခန္ဓဿ၊ ဤဆင်းရဲအစု၏။
နိရောဓော၊ ချုပ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသည်ကား။
ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။
အတ္တင်္ဂမော၊ ချုပ်ခြင်းမည်၏။
(အကြွင်း ပေးမြဲ။)
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၁၀၇။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(အဟံ၊ သည်။)
လောကဿ၊ သင်္ခါရလောက၏။
သမုဒယဉ္စ၊ ဖြစ်ခြင်းကို၎င်း။
အတ္ထင်္ဂမဉ္စ၊ ချုပ်ခြင်းကို၎င်း။
ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူပေအံ့။
တံ၊ ထိုသင်္ခါရလောက၏ ဖြစ်ခြင်း ,ချုပ်ခြင်းကို။
(တုမှေ၊ တို့သည်။)
သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
လောကဿ၊ ၏။
သမုဒယော၊ သည်။
ကတမော စ၊ နည်း။
ပ။ တဏှာပစ္စယာ၊ ကြောင့်။
ဥပါဒါနံ၊ လေးပါးသောဥပါဒါန်သည်။
(သမ္ဘဝတိ၊ ၏။)
ဥပါဒါနပစ္စယာ၊ ကြောင့်။
ဘဝေါ၊ ကမ္မဘဝ,ဥပပတ္တိဘဝသည်။
(သမ္ဘဝတိ၊ ၏။)
ဘဝပစ္စယာ၊ ကြောင့်။
ဇာတိ၊ ဇာတိသည်။
(သမ္ဘဝတိ၊ ၏။)
ဇာတိပစ္စယာ၊ ကြောင့်။
ဇရာမရဏံ၊ အိုခြင်း သေခြင်းသည်။
(သမ္ဘဝတိ၊ ၏။)
သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ၊ စိုးရိမ်ခြင်း, ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း ,ကိုယ်၏ဆင်းရဲခြင်း ,စိတ်၏ဆင်းရဲခြင်း ,ပြင်းစွာပင်ပန်းခြင်းတို့သည်။
သမ္ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသည်ကား။
လောကဿ၊ ၏။
သမုဒယော၊ ဖြစ်ခြင်းမည်၏။
(အကြွင်း လွယ်၏ ပေးမြဲ၊ )
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၁၀၈။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကိသ္မိံ၊ အဘယ်တရားသည်။
သတိ၊ ရှိလတ်သော်။
ကိံ၊ အဘယ်တရားကို။
ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။
ကိံ၊ အဘယ်တရားကို။
အဘိနိဝိဿ၊ မှားသောအားဖြင့်နှလုံးသွင်း၍။
“အဟံ၊ ငါသည်။
သေယျော၊ မြတ်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်၏”။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့မူလည်း။
ဟောတိ နု ခေါ၊ ဖြစ်သနည်း။
“အဟံ၊ ငါသည်။
သဒိသော၊ တူသည်။
ဝါ၊ တူသောသူသည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်၏”။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့မူလည်း။
ဟောတိ နု ခေါ၊ ဖြစ်သနည်း။
“အဟံ၊ ငါသည်။
တီနော၊ ယုတ်သည်။
ဝါ၊ ယုတ်သောသူသည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်၏”။
ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့မူလည်း။
ဟောဟိ နု ခေါ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
နော၊ တပည့်တော်တို့၏။
ဓမ္မာ၊ သိအပ်သောတရား တို့သည်။
ဘဂဝံမူလကာ၊ မြတ်စွာဘုရားသာလျှင် အကြောင်းရင်းရှိပါကုန်၏။
(ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်ကုန်ပြီ။
ဣတိတလုံး အကြေကြံသည်။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စက္ခုသ္မိံ၊ စက္ခုပသာဒသည်။
သတိ၊ ရှိလတ်သော်။
စက္ခုံ၊ စက္ခုပသာဒကို။
ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။
စက္ခုံ၊ စက္ခုပသာဒကို။
အဘိနိဝိဿ၊ မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်း၍။
“အဟံ၊ ငါသည်။
သေယျော၊ သည်။
အသ္မိံ၊ ၏"။
ဣတိဝါ၊ လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
“အဟံ၊ သည်။
သဒိသော၊ သည်။
အသ္မိ၊ ၏။
ဣတိ ဝါ၊ လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
“အဟံ၊ သည်။
ဟီနော၊ သည်။
အသ္မိ၊ ၏"။
ဣတိဝါ၊ လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ပ။ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တံ၊ ကို။
ကိံမညထ၊ နည်း။
စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။
နိစ္စံဝါ၊ လော။
အနိစ္စဝါ၊ လော။
ဣတိ၊ ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
အနိစ္စံ၊ ပါ။
(ဣတိ၊ ကုန်၏။)
ပန၊ နောက်ထပ်မေးဦးအံ့။
ယံ၊ အကြင် စက္ခုပသာဒသည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ပ။ ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ၏။
တံ၊ ထိုစက္ခုပသာဒကို။
အနုပါဒါယ၊ တဏှာ, ဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့် မစွဲလမ်းမူ၍။
“အဟံ၊ သည်။
သေယျော၊ သည်။
အသ္မိ၊ ၏။
ဣတိဝါ၊ လည်း။
အဿ အပိ နု၊ ဖြစ်ရာသေးသလော။
“အဟံ၊ သည်။
သဒိသော၊ သည်။
အသ္မိ၊ ၏။"
ဣတိ ဝါ၊ လည်း။
အဿ အပိနု၊ လော။
“အဟံ၊ သည်။
ဟီနော၊ သည်။
အသ္မိ၊ ၏။"
ဣတိ ဝါ၊ လည်း။
အဿ အပိ နု၊ လော။
ဣတိ၊ ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧတံ၊ ဤအမေးသည်။
နော ဟိ၊ မသင့်ပါဘုရား။
(ဣတိ၊ ၏။
အကြွင်း လွယ်၏ ပေးမြဲ။)
ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၁၀၉။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သံယောဇနိယေ၊ သံယောဇဉ်၏ အစီးအပွါးဖြစ်ကုန်သော။
ဝါ၊ သံယောဇဉ်၏ အာရုံဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေ စ၊ တရားတို့ကို၎င်း။
သံယောဇနဉ္စ၊ သံယောဇဉ်တရားကို၎င်း။
ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။
တံ၊ ထိုသံယောဇဉ်၏ အာရုံဖြစ်သောတရား သံယောဇဉ်တရားကို။
သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သံယောဇနိယာ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ကတမေ စ၊ အဘယ်သည်တို့နည်း။
သံယောဇနံ၊ သည်။
ကတမဉ္စ၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စက္ခုံ၊ စက္ခုပသာဒသည်။
သံယောဇနိယော၊ သော။
ဓမ္မော၊ တရားမည်၏။
တတ္ထ၊ ထိုစက္ခုပသာဒ၌။
ဆန္ဒရာဂေါ၊ အကြင်လိုချင်တပ်စွန်းမှု အလိုရမ္မက်သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
တတ္ထ၊ ထိုစက္ခုပသာဒ၌။
တံ၊ ထိုလိုချင်တပ်စွန်းမှုသည်။
သံယောဇနံ၊ သံယောဇဉ်တရားမည်၏။
ပ။ မနော၊ လောကီစိတ်သည်။
သံယောဇနိယော၊ သော။
ဓမ္မော၊ တရားမည်၏။
တတ္ထ၊ ထိုလောကီစိတ်၌။
ယောဆန္ဒရာဂေါ၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
တတ္ထ၊ ထိုလောကီစိတ်၌။
တံ၊ ထိုလိုချင်တပ်စွန်းမှုသည်။
သံယောဇနံ၊ မည်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣမေ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးတရားတို့ကို။
သံယောဇနိယာ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မော၊ တရားတို့ဟူ၍။
ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
ဣဒံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော လိုချင်တပ်စွန်းမှု 'ဆန္ဒရာဂ'ကို။
သံယောဇနံ၊ သံယောဇဉ်တရားဟူ၍။
(ဝုစ္စတိ၊ ၏။)
ဣတိ၊ ၏။
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၁၁၀။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဥပါဒါနိယေ၊ ဥပါဒါန်တရားတို့၏ အာရုံဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေ စ၊ တရား တို့ကို၎င်း။
ဥပါဒါနဉ္စ၊ ဥပါဒါန်တရားကို၎င်း။
ဒေသေဿာမိ၊ အံ့။
တံ၊ ထိုဥပါဒါန်၏ အာရုံဖြစ်သော တရားဥပါဒါန်တရားကို။
သုဏာထ၊ လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဥပါဒါနိယာ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ကတမေ စ၊ တို့နည်း။
ဥပါဒါနံ၊ သည်။
ကတမဉ္စ၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စက္ခုံ၊ သည်။
ဥပါဒါနိယော၊ ဥပါဒါန်၏ အာရုံဖြစ်သော။
ဓမ္မော၊ တရားမည်၏။
တတ္ထ၊ ထိုစက္ခုပသာဒ၌။
ယော ဆန္ဒရာဂေါ၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
တံ၊ ထိုဆန္ဒရာဂသည်။
တတ္ထ၊ ဥထိုစက္ခုပသာဒ၌။
ဥပါဒါနံ၊ ဥပါဒါန်တရားမည်၏။
ပ၊
(ကြွင်း အထက်သုတ်မှီးလေ။)
သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၁၁၁။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စက္ခုံ၊ စက္ခုပသာဒကို။
အနဘိဇာနံ(အနဘိဇာနန္တော)၊ ထူးသော ဉာဏ်ဖြင့် မသိသောသူသည်။
အပရိဇာနံ(န္တော)၊ ပိုင်းခြား၍ မသိသောသူသည်။
အဝိရာဇယံ (နွော)၊ တပ်စွန်းမှုမကင်းသောသူသည်။
အပ္ပဇဟံ(န္တော)၊ မစွန့်သောသူသည်။
ဒုက္ခက္ခယာယ၊ ဆင်းရဲကုန်ခြင်းငှါ။
အဘဗ္ဗော၊ မထိုက်။
(ကြွင်းလွယ်ပြီ။)
အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၁၁၂။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရူပေ၊ ရူပါရုံတို့ကို။
ပ။ ပဇဟံ(န္တော)၊ စွန့်သောသူသည်။
ဒုက္ခက္ခ ယာယ၊ ငှာ။
ဘဗ္ဗော၊ ထိုက်၏။
ဣတိ၊ ၏။
နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း
၁၁၃။ ဧကံ၊ သော။
သမယံ၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဉာတိကေ၊ နှစ်ဖက်ဆွေမျိုးတို့ရွာ၌။
ဂိဉ္ဇကာဝသထေ၊ အုဌ်ပြာသာဒ်ကျောင်း၌။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
အထ ခေါ၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ရဟောဂတော၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာသို့ ကပ်ရောက်သည်ဖြစ်၍။
ပဋိသလ္လီနော၊ သတ္တ, သင်္ခါရမှဖဲ၍ (တပါးတည်း) ကိန်းအောင်းတော်မူလျက်။
ဣမံ ဓမ္မပရိယာယံ၊ ဤတရားထူးရခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော တရားဒေသနာတော်ကို။
အဘာသိ၊ ဟောတော်မူပြီ။
စက္ခုံ စ၊ စက္ခုပသာဒကို၎င်း။
ရူပေ စ၊ ရူပါရုံတို့ကို ၎င်း။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
စက္ခုဝိညာဏံ၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ပ၊
(အကြွင်း စာပိုဒ် ၆၀-နှင့် ၁၀၆-ကို မှီးလေ။)
၁။ဤဥပဿုတိသုတ်၌ နာတိကေ ဟု ပါဌ်ရှိ၏၊ ဉာတိကေ (သီ၊သျာ၊ကံ)ဟု ပါဌန္တရပြ ပါဌ်ကိုယူ၍ အနက်ပေးလိုက်၏၊ နိဒါနဝဂ္ဂ စာပိုဒ် ၄၅-၌ ဉာတိကေဟုပင် ရှိ၏ ၎င်းအဋ္ဌကထာ၌လည်း ဖွင့်ဆို၏။တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ၌။
အညတရော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဘဂဝတော၊ ၏။
ဥပဿုတိ၊ ကပ်ရောက်၍ ကြားလောက်ရာအရပ်၌။
ဌိတော၊ တည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဥပဿုတိ၊ ၌။
ဌိတံ၊ သော။
တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။
အဒ္ဒသာ ခေါ၊ သာတည်း။
ဒိသွာန၊ မြင်ပြီး၍။
တံ ဘိက္ခုံ၊ ကို။
“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သည်။
ဣမံ ဓမ္မပရိယာယံ၊ ဤတရားထူးရခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်သော တရားဒေသနာတော်ကို။
သာရတ္ထဋီကာ ဆရာကား “ဥပဿုတိ၊ ကြားလောက်ရာ အရပ်၏ အနီးဖြစ်သော တပါးသော အရပ်၌”ဟု အနက်ပြန်သည်။ ထိုဋီကာဆရာနှစ်ပါးသည် ဌာနကို အရကောက်သော 'သုတိယာ သမီပံ ဥပဿုတိ'ဟူသောအသင်္ချေ-အဗျယီဘာဝ သမာသတ္ထကို နှစ်သက်ကြဟန်မတူ၊ ထိုကြောင့် အဋ္ဌကထာယဉ္စ စသောစကားဖြင့် ဝိဋ္ဌ ၃-၏ သုတိ သမီပံ အဖွင့်သည် သုတိ သဒ္ဒါ၏ အနက်မဟုတ်၊ ဥပဿုတိ-သဒ္ဒါ၏ အနက်သာတည်းဟု ဆိုကြပြီးလျှင် သဒ္ဒကို အရကောက်သော သုတိနှင့် သုတိယာသမီပံ ဥပဿုတိ ပြုသော အသင်္ချ အဗျယီဘော သမာသတ္ထကိုသာ “တသ္မာ ပုဗ္ဗနယောဝေတ္ထ ပသတ္တတရော”ဟု သာရတ္ထဋီ ၃-၌ ဖွင့်ဆိုလေသည်။ လိုရင်းကား နိဒါနဝဂ္ဂ ဋ္ဌ-ဋီတို့ အရ ဥပဿုတိပုဒ်ကို အဓိကရဏသာဓ်, သို့မဟုတ် ဗဟုဗွီဟိ သမာသ်ကြံလေ။ ဝိ-ဋ္ဌ ၃၊ဝိမတိ, သာရတ္ထတို့အရ အဗျယီ ဘာဝသမာသ်၊သုတိ အရ ဌာနနှင့် သဒ္ဒ နှစ်မျိုးကြံလေ။ ဥပဿုတိကား သတ္တမီကြေ၊ ဥပဿုတိံ ကား သတ္တမျတ္ထ၌ ဒုတိယာတည်း။
အသောသိ နောတိ၊ ကြား၏လော”ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧဝံ၊ ကြားပါ၏။
(ဣတိ၊ ပြီ။)
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
ဣမံ ဓမ္မ ပရိယာယံ၊ ကို။
ဥဂ္ဂဏှာဟိ၊ သင်ယူလော့။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သည်။
ဣမံ ဓမ္မပရိယာယံ၊ ကို။
ပရိယာပုဏာဟိ၊ လေ့လာလော့။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သည်။
ဣမံ ဓမ္မပရိယာယံ၊ ကို။
ဓာရေဟိ၊ ဆောင်လော့။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
အယံ ဓမ္မပရိယာယော၊ သည်။
အတ္ထသံဟိတော၊ အကျိုးစီးပွါးနှင့် စပ်ယှဉ်၏။
အာဒိဗြဟ္မစရိယကော၊ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယ၏ အဦးအစတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။
ယောဂက္ခေမိဝဂ္ဂေါ၊ ယောဂက္ခေမိဝဂ်သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။
တဿ၊ ထိုယောဂက္ခေမိဝဂ်၏။
ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား။
ယောဂက္ခေမိ၊ ယောဂက္ခေမိသုတ်၎င်း။
ဥပါဒါယ၊ ဥပါဒါယသုတ်၎င်း။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခသုတ်၎င်း။
လောကော စ၊ လောကသမုဒယသုတ်၎င်း။
သေယျော စ၊ သေယျောဟမသ္မိသုတ်၎င်း။
သံယောဇနံ၊ သံယောဇနိယသုတ်၎င်း။
ဥပါဒါနံ၊ ဥပါဒါနိယသုတ်၎င်း။
ဒွေ ပရိဇာနံ၊ ပရိဇာနနနှစ်သုတ်၎င်း။
ဥပဿုတီတိ၊ ဥပဿုတိသုတ်၎င်းတည်း။